ZamanÄ±n Kalbi

Koruyucu Kalp Kristali Serisi KitabÄ± 1

Amy Blankenship

Translated by betÃ¼l Ã¶ztÃ¼rk

Telif HakkÄ± Â© 2010 Amy Blankenship

English Edition Published by Amy Blankenship

French Edition Published by TEKTIME

All rights reserved.

ISBN:

ISBN-13

ZamanÄ±n Kalbi Efsanesi

DÃ¼nyalar deÄiÅebilir... ama gerÃ§ek efsaneler asla kaybolmaz. KaranlÄ±k ve aydÄ±nlÄ±k, zamanÄ±n baÅÄ±ndan beri sÃ¼rekli savaÅageldi. DÃ¼nyalar yaratÄ±cÄ±larÄ±nÄ±n ayaklarÄ± altÄ±nda Åekil aldÄ± ve parÃ§alandÄ±, yine de sÃ¼regelen iyi ve kÃ¶tÃ¼ ihtiyacÄ± sorgulanmadÄ±. Bununla beraber, bazen bu karÄ±ÅÄ±ma yeni bir unsur katÄ±ldÄ±... iki tarafÄ±n da istediÄi ama yalnÄ±zca birinin sahip olabileceÄi tek Åey. DoÄasÄ± mantÄ±k dÄ±ÅÄ± olsa da, iki tarafÄ±n da ulaÅmak iÃ§in mÃ¼cadele ettiÄi deÄiÅmez tek Åey, Koruyucu Kalp Kristali. Kristal taÅ, bilinen evreni yaratma ve yok etme gÃ¼cÃ¼ne sahip olup hala tek bir nefesle tÃ¼m acÄ± ve anlaÅmazlÄ±klarÄ± sonlandÄ±rabilecek durumda. BazÄ±larÄ± kristalin kendisine ait bir aklÄ± olduÄunu sÃ¶ylÃ¼yor... bazÄ±larÄ± arkasÄ±nda tanrÄ±larÄ±n olduÄunu.

KoruyucularÄ±, her ortaya Ã§Ä±kÄ±ÅÄ±nda, onu bencilce kullanacaklara karÅÄ± kristali savunmaya her zaman hazÄ±rdÄ±. Bu korucuyularÄ±n kimlikleri deÄiÅmeden kaldÄ± ve dÃ¼nya ya da zaman farketmeksizin aynÄ± acÄ±masÄ±zlÄ±kla sevdiler.

Bu kadim koruyucularÄ±n merkezinde bir kÄ±z bulunuyor ve sevgilerinin nesnesi de o. Ä°Ã§inde kristalin kendi gÃ¼cÃ¼nÃ¼ tutuyor. Kristalin taÅÄ±yÄ±cÄ±sÄ± ve gÃ¼cÃ¼nÃ¼n kaynaÄÄ± bu. Ãizgiler sÄ±kÃ§a bulanÄ±klaÅÄ±yor ve kristali korumak yavaÅ yavaÅ rahibeyi diÄer koruyuculardan korumaya dÃ¶nÃ¼ÅÃ¼yor.

KaranlÄ±ÄÄ±n kalbini iÃ§tiÄi Åarap bu. Kristalin koruyucularÄ±nÄ±, saldÄ±rÄ±lara karÅÄ± zayÄ±flatÄ±p etki altÄ±nda bÄ±rakma fÄ±rsatÄ±. KaranlÄ±k hem kristalin gÃ¼cÃ¼nÃ¼ hem de aynÄ± zamanda bir erkeÄin isteyebileceÄi gibi kÄ±zÄ± istiyor.

Bu boyutlar ve gerÃ§ekliklerin iÃ§inde, ZamanÄ±n Kalbi diye bilinen gizli bir bahÃ§e bulacaksÄ±nÄ±z. Orada genÃ§ bir rahibenin heykeli diz Ã§Ã¶kÃ¼yor. Gizli hazinesini saklÄ± tutan ve iyi koruyan Ã§ok eski bir sihirle kuÅatÄ±lmÄ±Å. KÄ±zÄ±n elleri, deÄerli birÅeyin verilmesini bekler gibi ileriye uzanmÄ±Å.

Efsaneye gÃ¶re, Koruyucu Kalp Kristali diye bilinen gÃ¼Ã§lÃ¼ bir taÅÄ±n, kendisine geri verilmesini bekliyor.

Heykelin arkasÄ±ndaki gerÃ§ek sÄ±rlarÄ± ve nasÄ±l var olduÄunu yalnÄ±zca Koruyucular biliyor. BeÅ kardeÅ, zamanÄ±n kalbini atalarÄ±ndan ilk nefeslerini almadan Ã¶nce, karanlÄ±k tarihi boyunca, Tadamichi ve ikiz kardeÅi Hyakuhei koruyordu. Ä°kizler, insanlarÄ±n dÃ¼nyasÄ±nÄ±n iblisler alemiyle bir araya gelmesini engelleyen mÃ¼hrÃ¼ yÃ¼zyÄ±llar boyunca korudu. Bu kutsal bir gÃ¶revdi ve hem insanlarÄ±n hem de iblislerin hayatlarÄ±nÄ±n, korunup birbirinden saklÄ± tutulmasÄ± gerekiyordu.

Ä°nsanlardan oluÅan kÃ¼Ã§Ã¼k bir grup beklenmedik bir Åekilde, hÃ¼kÃ¼mdarlÄ±klarÄ± dÃ¶neminde kutsal kristal yÃ¼zÃ¼nden yanlÄ±ÅlÄ±kla iblisler dÃ¼nyasÄ±na geÃ§ti. Bir kargaÅa esnasÄ±nda kristalin gÃ¼Ã§leri, mÃ¼hÃ¼rde boyutlarÄ± ayÄ±ran bir yarÄ±Äa neden oldu. Grubun lideri ve Tadamichi mÃ¼hÃ¼rdeki yarÄ±ÄÄ± kapatmak ve iki dÃ¼nyayÄ± birbirinden sonsuza dek uzakta kilitli tutmak iÃ§in bir anlaÅma yaparak hemen mÃ¼ttefik oldular.

Ama bu esnada Hem Hyakuhei hem Tadamichi insan liderinin kÄ±zÄ±na aÅÄ±k oldu.

Hyakuheiânin isteklerine karÅÄ±n, yarÄ±k Tadamichi ve kÄ±zÄ±n babasÄ± tarafÄ±ndan onarÄ±ldÄ±. MÃ¼hrÃ¼n gÃ¼cÃ¼, tehlikeli aÅk Ã¼Ã§genini sonsuza dek ayÄ±rarak on kat arttÄ±rÄ±ldÄ±. Hyakuheiânin kalbi parÃ§alanmÄ±ÅtÄ±. Kendi kanÄ±ndan olan kardeÅi Tadamichi bile o ve rahibenin ebediyen ayrÄ±ldÄ±ÄÄ±ndan emin olarak ona ihanet etmiÅti.

AÅk bir kez kaybedildiÄinde en Åeytani Åeylere dÃ¶nÃ¼Åebilir. Hyakuheiânin kÄ±rÄ±k kalbi ikiz kardeÅler arasÄ±nda Tadamichiânin hayatÄ±nÄ± sonlandÄ±ran ve Ã¶lÃ¼msÃ¼z ruhlarÄ±nÄ± ayÄ±ran bir savaÅa neden olan kÃ¶tÃ¼cÃ¼l bir Ã¶fke ve kÄ±skanÃ§lÄ±Äa dÃ¶nÃ¼ÅmÃ¼ÅtÃ¼. Bu Ã¶lÃ¼msÃ¼zlÃ¼k Åeritleri mÃ¼hrÃ¼n muhafÄ±zlÄ±ÄÄ±nÄ± alacak ve onu kÃ¶tÃ¼ler alemindeki iblislere katÄ±lan Hyakuheiâden koruyacak beÅ yeni koruyucu yarattÄ±.

Hyakuhei karanlÄ±ÄÄ±n iÃ§ine hapsolarak zamanÄ±n kalbini korumaya dair bÃ¼tÃ¼n dÃ¼ÅÃ¼nceleri boÅa Ã§Ä±kardÄ±â¦ bunun yerine enerjisini mÃ¼hrÃ¼ tamamen ortadan kaldÄ±rmaya yÃ¶neltti. Dizlerini geÃ§en uzun geceyarÄ±sÄ± bukleleri ve en Ã§ekici kiÅilere ait bir yÃ¼z, meleksi gÃ¶rÃ¼nÃ¼ÅÃ¼nÃ¼n altÄ±nda saklÄ± gerÃ§ek ÅeytanÄ± maskeliyordu.

AydÄ±nlÄ±k ve karanlÄ±k gÃ¼Ã§lerin arasÄ±ndaki savaÅ baÅlarken kutsal heykelden, rahibenin tekrar doÄduÄuna ve kristalin diÄer tarafta yeniden ortaya Ã§Ä±ktÄ±ÄÄ±na iÅaret eden kÃ¶r edici, mavi bir Ä±ÅÄ±k yayÄ±ldÄ±.

Koruyucular ona yÃ¶nelip muhafÄ±zlarÄ± olurken, iyi ve kÃ¶tÃ¼ arasÄ±ndaki savaÅ gerÃ§ekten baÅlÄ±yordu. BÃ¶ylelikle de karanlÄ±ÄÄ±n, Ä±ÅÄ±ÄÄ±n dÃ¼nyasÄ±na hakim olduÄu baÅka bir dÃ¼nyaya giriÅ.

Bu, Ã§ok sayÄ±daki destansÄ± maceralarÄ±ndan biriâ¦

BÃ¶lÃ¼m 1 "ParÃ§alanmÄ±Å HatÄ±ralarâ

"Kyoko!!!!!!"

Toya'nÄ±n Ã¶fkeli Ã§Ä±ÄlÄ±ÄÄ± etraftaki ormanda duyulabiliyordu. Ãmitsiz Ã§Ä±ÄlÄ±ÄÄ±nÄ±n sesi kaybolurken herÅey Ã¶lÃ¼mcÃ¼l bir sessizliÄe bÃ¼rÃ¼ndÃ¼, tÃ¼m gÃ¶zler Hyakuheiânin bir sonraki hamlesini izlemeye koyuldu.

Kimse bunu durduramazdÄ±. Herhangi birinin tepki gÃ¶sterebilmesi iÃ§in her Åey Ã§ok hÄ±zlÄ± gerÃ§ekleÅmiÅti. GerÃ§ekleÅen olay, beÅ koruyucunun hepsinin korkuyla felÃ§ geÃ§irmesine sebep olmuÅtu. Hyakuheiâyle savaÅmak iÃ§in, koruyucu kalp kristalinin koruyucularÄ± olarak bir araya geldiklerine inanamÄ±yorlardÄ±â¦ yalnÄ±zca kazanmasÄ± iÃ§in. YalnÄ±zca hepsinin sevdiÄi ve koruduÄu kiÅiyi kaybetmek iÃ§in.

Orada, savaÅ alanÄ±nÄ±n ortasÄ±nda dolanÄ±p dururkenâ¦ en kÃ¶tÃ¼ kabuslarÄ± aÃ§Ä±Äa Ã§Ä±kÄ±yordu.

Hyakuhei, Kyokoâyu yakalamÄ±Å, korku dolu yÃ¼zÃ¼ne yukarÄ±dan bakarak tutuyordu. KÄ±zÄ±n bedeninin alt kÄ±smÄ±, planladÄ±ÄÄ± gibi onunkiyle kaynaÅmaya baÅlamÄ±ÅtÄ±. Onu ve Koruyucu Kalp Kristalini yavaÅÃ§a bedeninin iÃ§ine almaya ve ruhunun iÃ§inde hÃ¼kÃ¼msÃ¼z kÄ±lmaya Ã§alÄ±ÅÄ±yordu. Ä°zleyen herkes, Kristalâdeki bozulmayÄ± yalnÄ±zca kÃ¶tÃ¼lÃ¼kten doÄan karanlÄ±kla parlarken gÃ¶rebiliyordu.

Kyokoânun elleri, bir iblise dÃ¶nÃ¼Åen bu koruyucu efendiden bÃ¼tÃ¼n gÃ¼cÃ¼yle kurtulmaya Ã§alÄ±Åarak kendisini Ã§Ä±lgÄ±nca ondan uzaklaÅtÄ±rÄ±p iterken Hyakuheiânin gÃ¶ÄsÃ¼ne dayalÄ±ydÄ±, o ise yalnÄ±zca gÃ¼lÃ¼yordu.

Hyakuhei, Åimdi eti ve kanÄ±nda dolaÅan gÃ¼Ã§le sarhoÅtu ve kÄ±zÄ±n kaÃ§maya yÃ¶nelik zayÄ±f Ã§abasÄ± onu Ã§ok eÄlendirdi. Uzun, simsiyah saÃ§larÄ± canlÄ±ymÄ±Å gibi etraflarÄ±nda dÃ¶nÃ¼yordu. GeceyarÄ±sÄ± buklelerinin ipeksi uÃ§larÄ±, Kyokoânun kÃ¼Ã§Ã¼k vÃ¼cudunu kendisininkine hapsetmek iÃ§in, onu arkasÄ±ndan demir bir kayÄ±Å gibi sardÄ±.

Kyoko, bedeninin onunkiyle birleÅmeye Ã§ekilmesine karÅÄ± koyarken savunmasÄ±z hissetti. Onun ruhu olan bu soÄuk, karanlÄ±k boÅluÄa dÃ¼Åmek istemiyordu. Oradaki tÃ¼m iblisleriâ¦ onu beklediklerini hissedebiliyordu. Bedeninin iÃ§ine girdikÃ§e, kendi bedenin o kÄ±smÄ± soÄuyordu. BacaklarÄ±, bir milyon iÄne aynÄ± anda derisini delerek, orada buz ÅekilleniyormuÅ gibi acÄ±yordu.

HÄ±zla bir Åey yapmazsa tamamÄ±nÄ±n kaybolacaÄÄ±nÄ± biliyordu. Son birkaÃ§ yÄ±lda onu koruyan beÅ kardeÅiâ¦ orada dikilip izlerlerken gÃ¶rebiliyordu. Hepsi yardÄ±m etmek istiyordu, ama o kalkan olarak kullanÄ±ldÄ±ÄÄ± sÃ¼rece bir hamle yapmaya Ã§ok korkuyorlardÄ±.

Kyoko, bu hain koruyucuya karÅÄ± kaybetmek istemiyordu. OnlarÄ±n Ã¶z amcalarÄ±ydÄ±â¦ Neden uzun zaman Ã¶nce yeÄenlerinin karÅÄ±sÄ±na geÃ§miÅti? Kyokoânun zÃ¼mrÃ¼t yeÅili gÃ¶zleri korku dolu bir Ã¶fkeyle dÃ¼ÅmanÄ±nÄ±nkilere dÃ¶nÃ¼p kilitlendi. Bu gerÃ§ekleÅiyor olamazdÄ±â¦ YaÅadÄ±ÄÄ± bunca Åeyden sonra olmazdÄ±. Hepsi onun hatasÄ±ydÄ±.

GÃ¶zleri Hyakuheiânin karanlÄ±k sabit bakÄ±ÅlarÄ± karÅÄ±sÄ±nda kÄ±sÄ±ldÄ±. Kristalâi bu dÃ¼nyaya o getirmiÅti ve eÄer kendisiyle birlikte cehenneme gÃ¶tÃ¼rmesi de gerekse onu bu dÃ¼nyadan geri alacaktÄ±.

Kyou, 15 metreden uzak deÄildi ve kÃ¶r bir Ã¶fkeyle imha kÄ±lÄ±cÄ± âHakaishaâyÄ± hÄ±zlÄ±ca Ã§ekti. AmcasÄ±nÄ±nâ¦ dÃ¼ÅmanÄ±nÄ±n, bugÃ¼ne kadar ona saygÄ± duymak iÃ§in bÃ¼yÃ¼dÃ¼ÄÃ¼ tek insan kÄ±za dokunmasÄ± dÃ¼ÅÃ¼ncesi hoÅuna gitmedi. Deli bir adamÄ±n kollarÄ±nda, o kadar tehlikeli bir biÃ§imde kÄ±rÄ±lgan gÃ¶rÃ¼nÃ¼yordu ki, kavga artÄ±k kÃ¶tÃ¼lÃ¼Äe karÅÄ± saflÄ±ÄÄ±n savaÅÄ± oluyordu.

Koruyucu aleminin efendisiâ¦ Kyou, beÅ kardeÅin en bÃ¼yÃ¼ÄÃ¼, bu sÃ¼reÃ§te Kyokoâyu incitmeden hiÃ§bir Åey yapamazdÄ±. Ä°Ã§in iÃ§in, Kristalâin gÃ¼cÃ¼nÃ¼n kendisine zarar veremeyeceÄini, Ã§Ã¼nkÃ¼ bu savaÅtan Ã¶nce bÃ¼tÃ¼n bÃ¼yÃ¼leri engelleyecek bir bÃ¼yÃ¼ kullandÄ±ÄÄ±nÄ± biliyordu. Hyakuheiânin, ona karÅÄ± Koruyucu Kalp Kristaliâni kullanmayÄ± denemesi ihtimaline karÅÄ± hazÄ±rlanmÄ±ÅtÄ±.

Ama bunuâ¦ beklememiÅti. Kyokoânun incinmesini istemiyorduâ¦ bunu durduracak gÃ¼cÃ¼ olduÄu sÃ¼rece asla.

Hyakuhei tarafÄ±ndan gÃ¶nderilen karanlÄ±k, Åeytani hayaletler gizli bir kabustan Ã§Ä±kar gibi yerden sÃ¼zÃ¼lerek gelip onu hareketsiz tutmak iÃ§in, Ã¶lÃ¼mcÃ¼l bedeninin etrafÄ±nÄ± sardÄ±ÄÄ± zaman mÃ¼cadele etmedi. Kyou, genÃ§ kardeÅinin gÃ¼mÃ¼Åi gÃ¶zlerinde yanan Ã¶fkeyi gÃ¶rerek Toyaâya bir bakÄ±Å attÄ±.

Hyakuhei, ToyaâyÄ± Åeytani bir hayalet saldÄ±rÄ±sÄ±yla sarmÄ±Å, gÃ¼venli bir mesafede tutmaya Ã§alÄ±ÅÄ±yor, ama Toya hala onlara karÅÄ± intikam duygusuyla Ã§abalÄ±yordu. Kyou iÃ§inden, kardeÅinin Ã¼zerindeki engellere minnet duyduâ¦ ÅÃ¼phesiz onlar olmasaydÄ±, Toya sonuÃ§larÄ± ne olursa olsun saldÄ±rÄ±rdÄ±. Sadece Kyokoânun tarafÄ±nÄ±n iÃ§inde olduÄu bÃ¶yle bir tehlike ToyaânÄ±n kÄ±rÄ±lma noktasÄ±nÄ± geÃ§mesine neden olmuÅtu.

Kyou, her kalp atÄ±ÅÄ±nda kendi gÃ¼cÃ¼ ve diÄer kardeÅlerinin gÃ¼cÃ¼yle beraber, ToyaânÄ±n koruyucu gÃ¼cÃ¼nÃ¼n yoÄunlaÅtÄ±ÄÄ±nÄ± hissediyordu.

30 metreden daha uzakta bulunmayan Kotaroânun mavi gÃ¶zleri inanmazlÄ±kla aÃ§Ä±ldÄ±. Kyokoânun incindiÄini gÃ¶rmek istemiyordu ama bunu Ã¶nlemek iÃ§in de birÅey yapamazdÄ±. Her iki kolu da savaÅta kanla kaplanmÄ±ÅtÄ± ve bacaklarÄ± da daha iyi bir durumda deÄildi. Åu anda, acÄ±ya karÅÄ± savaÅÄ±p ayakta durmaya Ã§alÄ±ÅÄ±rken saldÄ±racak gÃ¼ce bile sahip deÄildi. AklÄ± hala her Åeyden Ã§ok sevdiÄi kÄ±z iÃ§in korku ile donmuÅtu.

Kotaro, buz mavisi gÃ¶zleri karÅÄ±lÄ±k verme ihtiyacÄ±yla yanarken, keskin kÃ¶pek diÅlerini ortaya Ã§Ä±kararak kulak tÄ±rmalayan bir sesle âOnu incitmeye cÃ¼ret etme yoksa seni cehenneme kadar kovalarÄ±m Hyakuheiâ diye tÄ±sladÄ±. EtrafÄ±nda, kendi oluÅturduÄu gÃ¼Ã§lÃ¼ esintilerden bir daire iÃ§inde bir enkaz yÄ±ÄÄ±nÄ± uÃ§uÅurken, Ã§evresindeki tÃ¼m hava bir intikam hissiyle hayat buluyormuÅ gibiydi.

Kamui korkmuÅtu, ama Kyokoâyu Hyakuheiânin kollarÄ±nda mÃ¼cadele ederken gÃ¶rmek, fikrini deÄiÅtirmesine sebep oldu. Ãfkeli gÃ¶zlerinde, birden Ã§ok rengi olan bir toz parÄ±ldadÄ±. Kamui sonuÃ§larÄ±nÄ± dÃ¼ÅÃ¼nmeden, rahibeye olan aÅkÄ±ndan doÄan ve herkesin gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼ akla gelmez bir cesaretle, aÃ§tÄ±ÄÄ± penÃ§eleriyle doÄruca Hyakuheiâye doÄru koÅtu.

Hyakuhei'nin gÃ¶lge iblisleri bedenini sert topraÄa Ã§arparak ve uÃ§uÅan bir enkaz gÃ¶ndererek onu geri pÃ¼skÃ¼rttÃ¼.

SavaÅlarda her zaman en genÃ§ koruyucunun arkasÄ±nÄ± kollayan Kaen, kurtulmak iÃ§in sÄ±Ã§rarken ayaklarÄ±ndan ateÅler uÃ§ararak Kamuiâyi sÄ±kÄ±ca tutarak yakaladÄ±. Kamui tehlikeden uzak, yerde gÃ¼Ã§sÃ¼zce yatarken Kaen kÄ±zgÄ±n gÃ¶zlerini Hyakuheiâye dikti ve en genÃ§ koruyucu ile tehlikenin arasÄ±nda dikildi.

Suki dizlerinin Ã¼zerindeydi, babasÄ±nÄ± hala kollarÄ±nda tutuyordu. Bedeni artÄ±k cansÄ±zdÄ± ve Hyakuheiâye olan nefreti, Senninâi Ã¶ldÃ¼rdÃ¼ÄÃ¼ iÃ§in kÄ±zÄ±nÄ±n iÃ§ine dolmuÅtu. BakÄ±ÅlarÄ±, bÃ¶yle yaÅlÄ±, bilge bir adamÄ±n baÅÄ±na gelen aynÄ± soÄuk akÄ±betten en iyi arkadaÅÄ±nÄ± koruyabilmeyi dileyerek Kyokoâya dikildi.

Shinbe, Hyakuheiânin bedeni Ã¼zerindeki bakÄ±ÅlarÄ±nÄ± engelleyerek korumacÄ± bir biÃ§imde Sukiânin Ã¶nÃ¼nde dikildi. Kotaroânun Ã¶fkesinin rÃ¼zgarÄ±, Shinbeânin geceyarÄ±sÄ± mavisi saÃ§larÄ±nÄ± yÃ¼zÃ¼nÃ¼n etrafÄ±nda uÃ§uruyorâ¦ kurnaz ametist gÃ¶zlerine tekinsiz bir ifade veriyordu. Kyoko iÃ§in olan endiÅesi, kristal yapÄ±nÄ±n gÃ¼cÃ¼nÃ¼ hissederken derinleÅti.

âHayÄ±râ¦.â Kelime aÄzÄ±ndan, rÃ¼zgar aniden kendisini yere Ã§arpmÄ±Å gibi Ã§Ä±ktÄ±. Shinbe, eÄer Hyakuhei koruyucu kalp kristalinin tÃ¼m gÃ¼cÃ¼nÃ¼ elde ederse, iki dÃ¼nyanÄ±n da ciddi bir tehlike iÃ§inde olacaÄÄ±nÄ± biliyordu. HiÃ§bir Åey yapamayacaÄÄ± gerÃ§eÄinin kalp kÄ±rÄ±klÄ±ÄÄ±nÄ± hissettiÄinde yanaÄÄ±ndan sÄ±cak bir yaÅ aktÄ±. ââ¦Kyoko.â

Hyakuhei, etrafÄ±na, uzun sÃ¼redir yolunda dikilen dÃ¼Åmanlara baktÄ±â¦ kendi kardeÅinin Ã§ocuklarÄ±. Kyokoâyu kalkan olarak tuttuÄu iÃ§in, Åu anda ona saldÄ±rmaya korktuklarÄ±nÄ± biliyor ve her yÃ¶nden yÃ¼kselen Ã¶fkeyi hissedebiliyordu.

Abanoz kanatlarÄ±, arkasÄ±nda koyu bir zemin yaratarak ve aynÄ± koyuluktaki gÃ¶zleri, kollarÄ±ndaki kÄ±za kilitlenerek aÃ§Ä±ldÄ±. âSeni korumaya Ã§alÄ±ÅÄ±yorlar.â Bunu bir savaÅÄ±n ortasÄ±nda deÄillermiÅ de, yalnÄ±zca kenardan izliyorlarmÄ±Å gibi sakin, rahatlatÄ±cÄ± bir sesle belirtti.

Kutsal korucuyu kalp kristalinin hala Ã§Ä±plak gÃ¶ÄsÃ¼nÃ¼n ortasÄ±nda gÃ¶rÃ¼nÃ¼r olduÄunu hissedebiliyordu. Kendisini savunmaya Ã§alÄ±Åan koruyuculara olan sevgisi, kristalin kalanÄ±nÄ±n da bedeninin iÃ§ine gÃ¶mÃ¼lmesini ve adama arzuladÄ±ÄÄ± gÃ¼cÃ¼ vermesini engelleyen tek Åeydi.

Bu sevginin saflÄ±ÄÄ± kÄ±zÄ±n gÃ¼cÃ¼ydÃ¼ ve kristali adamdan Ã§ekip almayÄ± denemek iÃ§in bunu kullanÄ±yorduâ¦ adam bunu hissedebiliyordu. Ama aynÄ± zamanda damarlarÄ±nda gezinen gÃ¼cÃ¼ de hissediyordu ve bu yalnÄ±zca daha fazlasÄ±nÄ± istemesini saÄlÄ±yordu.

Bir an iÃ§in aÅÄ±ÄÄ±yla konuÅurmuÅ gibi kÄ±za fÄ±sÄ±ldarken gÃ¶zleri yumuÅadÄ±. âBu yeterli deÄil.â

Hyakuhei, kÃ¼Ã§Ã¼k grubun etrafÄ±nÄ± saran sevgi baÄlarÄ±nÄ± bir Åekilde yok etmek iÃ§in, kristalden halihazÄ±rda kazandÄ±ÄÄ± gÃ¼cÃ¼ Kyokoâya karÅÄ± kullanmaya karar verdi. Onu durdurmasÄ± gerektiÄini biliyorduâ¦ Ã§Ã¼nkÃ¼ tek baÅÄ±na kÄ±zÄ±n kendi gÃ¼cÃ¼, bir zamanlar iÃ§inde olan kristalinki kadar kuvvetliydi. Bir zamanlar sevmesine izin verenâ¦ sonra zalim bir Åekilde bu aÅkÄ± ellerinden alan aynÄ± kristal.

Kyokoânun yÃ¼zÃ¼nÃ¼ kendisininkine yaklaÅtÄ±rdÄ± ve masum dudaklarÄ±na nazik bir Ã¶pÃ¼cÃ¼k kondurdu. HeyecanlÄ± yeÅil gÃ¶zlerine bakarak, koruyucu kalp kristalinin gÃ¼cÃ¼nÃ¼ kullanÄ±p kÄ±zÄ±n zihnine girdi.

Hyakuhei en Ã§ok hangi korucuyu sevdiÄine dair anÄ±larÄ±nÄ± aradÄ±â¦ bunlarÄ± ondan alacaktÄ±. UÄrunda mÃ¼cadele ettiÄi insanlara dair anÄ±larÄ±nÄ± Ã§almak, kÄ±zÄ±n gÃ¼cÃ¼nÃ¼ zayÄ±flatÄ±rken kendisininkini artÄ±racaktÄ±.

Kyoko gÃ¶zlerini kÄ±rpamÄ±yordu. AdamÄ±n vahÅi penÃ§elerinin, zihnindeki anÄ±larÄ±nÄ± yok etmeye ve bu mÃ¼cadelenin nedenini sÃ¶kÃ¼p almaya Ã§alÄ±ÅtÄ±ÄÄ±nÄ± hissediyorduâ¦ sevgisini ondan almaya Ã§alÄ±ÅtÄ±ÄÄ±nÄ±. ArkadaÅlarÄ±nÄ±, hepsini, buna izin vermeyecekti.

Kyoko, adama karÅÄ± kullanmak iÃ§in kendisine yalnÄ±zca tek bir Åey bÄ±rakarak kontrolÃ¼nÃ¼ kaybettiÄini hissediyordu ve bu alÄ±p yok etmeye Ã§alÄ±ÅtÄ±ÄÄ± Åeyin kendisiydi. GÃ¶zleri Ã¶fkeyle parladÄ± ve artÄ±k zaptedilmiÅ deÄillerdi. Ellerini adamÄ±n geceyarÄ±sÄ± buklelerine tutturdu ve gidip gelen bir gÃ¼Ã§ dalgasÄ±yla titreyerek alÄ±nlarÄ±nÄ± birbirine bastÄ±rdÄ±.

Sesi savaÅ alanÄ±ndaki sessizliÄi delip geÃ§iyordu. âOnu bu kadar Ã§ok mu istiyorsun? BURADA!! Al !!!â

Kyouânun altÄ±n sarÄ±sÄ± gÃ¶zleri, korku sÄ±cak keskin bir bÄ±Ã§ak gibi iÃ§inden geÃ§erken yoÄun biÃ§imde parladÄ±. Rahibe ne yapÄ±yordu? Bir Åeylerin korkunÃ§ biÃ§imde ters gittiÄini biliyor ve psiÅik gÃ¼Ã§lerinin kendisini Ã§aÄÄ±rdÄ±ÄÄ±nÄ± hissediyorduâ¦ onu Ã§ok geÃ§ olmadan dinleyip gÃ¶rmeye zorluyordu! Bu gÃ¼ce odaklandÄ± ve ne olduÄunu gÃ¶rmeye Ã§alÄ±Åmak iÃ§in Kyokoânun zihnine girdi. Åahit olduÄu Åey, etrafÄ±nÄ± Ã§ok sÄ±kÄ± sarmamÄ±Å olan gÃ¶lge iblisleri arasÄ±nda dizlerinin Ã¼zerine dÃ¼Åmesine neden olduâ¦ onu hareketsiz tutuyorlardÄ±.

GÃ¶rÃ¼ntÃ¼ ve sesler sonsuza dek zihin gÃ¶zÃ¼nde kalacaktÄ± ve Kyou her nasÄ±lsa, Ã¼zerine Ã¼ÅÃ¼Åen duygularÄ± asla sarsamayacaÄÄ±nÄ± biliyordu. KÄ±zÄ±n zihin gÃ¶zÃ¼ne bakarak anladÄ±ÄÄ± iÃ§in Kyoko, o ve kardeÅlerine karÅÄ± olan sevgi duygularÄ±nÄ± korudu. Adam her dokunuÅu gÃ¶rebiliyor, kendisini okÅayan her duyguyu ve kendisini olduÄu gibi kÄ±zÄ± da paramparÃ§a ediyor olmasÄ± gereken her gizli gÃ¶zyaÅÄ±nÄ± hissediyordu.

Kyou aynÄ± zamanda Kyokoânun, herhangi birinin onun sahip olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼ÄÃ¼nden Ã§ok daha fazla gÃ¼ce sahip olduÄunu anlayarak iliklerine kadar titremiÅtiâ¦ kendisinin bile farkÄ±nda olmadÄ±ÄÄ± bir gÃ¼Ã§. KÄ±zÄ±n aklÄ±ndan Hyakuheiâninkine geÃ§en her hatÄ±rayÄ±, oradan silinmesine asla izin vermeyeceÄi yer olan kalbine atÄ±lÄ±yormuÅÃ§asÄ±na gÃ¶rÃ¼p hissedebiliyordu.

Sevgi, kalp aÄrÄ±sÄ± ve adanÄ±Å yÄ±llarÄ±â¦ hepsi bir anda feda edilmiÅti.

Kendisiyle birlikte mÃ¼cadele etmiÅ olanlara karÅÄ± tÃ¼m sevgi ve dostluk anÄ±larÄ±, acÄ±larÄ± ve gizli duygularÄ± Hyakuheiânin zihnine sokulurken, Ã¶fkeli gÃ¶zyaÅlarÄ± Kyokoânun yanaklarÄ±ndan aÅaÄÄ± aktÄ±. Bu kalan tek silahÄ±ydÄ±.

Hyakuheiânin Åeytani gÃ¼cÃ¼ bir anda dengesizleÅti. Kristal, koyu bir Ä±ÅÄ±ktan beyaz Ä±ÅÄ±Äa dÃ¶ner ve Toya ile Kyouâyu tutan gÃ¶lge varlÄ±klar gÃ¶rÃ¼nmez olarak daÄÄ±lÄ±rken herkes gÃ¼Ã§ kaymasÄ±nÄ± hissetti.

Kyoko, karanlÄ±ÄÄ±n meleÄinin kafasÄ±nÄ±n karÄ±ÅmasÄ±nÄ± izledi, mÃ¼kemmel, solgun yÃ¼zÃ¼ acÄ± ile Ã§arpÄ±lmÄ±ÅtÄ±.

Kyoko tam kaydÄ±ÄÄ±nÄ± hissederken kÃ¼Ã§Ã¼k ellerini dÄ±ÅarÄ± Ã§Ä±kardÄ± ve kristali yakalayÄ±p adamÄ±n etinden Ã§ekti. Unutmak istemediÄi anÄ±lar iÃ§in zihninin verdiÄi mÃ¼cadeleyi Åimdiden kaybettiÄini hissettiÄinden ne yapÄ±lmasÄ± gerektiÄini biliyordu. Zaten Ã§izgi izleri bulunan yanaklarÄ±ndan kristal gÃ¶zyaÅlarÄ± akÄ±yordu.

Herkesi korumak iÃ§in bÃ¼tÃ¼n hatÄ±ralarÄ±nÄ± vermiÅti. DÃ¼ÅÃ¼ncelerini kaybetmeden Ã¶nce, koruyucu kalp kristalini Ã§abucak kendi gÃ¶ÄsÃ¼neâ¦ kalbine paralel olarak dayadÄ±.

DoÄruca ona doÄru atÄ±lan Toya ve Kyouâyu gÃ¶rmek iÃ§in dÃ¶nerek fÄ±sÄ±ldadÄ± âBeni unutmayÄ±nâ¦ lÃ¼tfen.. beni bulun.â

Kyokoânun gÃ¶rÃ¼ÅÃ¼ kaybolmaya baÅladÄ±ÄÄ±nda gÃ¶zÃ¼ne Ã§arpan son Åey, ismini baÄÄ±rarak ona yaklaÅmaya Ã§alÄ±ÅmalarÄ±ydÄ±. Biri saydam altÄ±n sarÄ±sÄ±, diÄeri parÄ±ldayan gÃ¼mÃ¼Å gÃ¶zlerleâ¦ sonra dÃ¼nyasÄ± karardÄ±.

Kyou, Kyokoânun zayÄ±fladÄ±ÄÄ±nÄ± hissedebiliyordu ve Ã¶ldÃ¼ÄÃ¼nÃ¼ dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼. Her Åey deÄiÅtiÄinde, bir su damlasÄ± onun tarafÄ±nda yÃ¼zeye Ã§arpmÄ±Å gibi umutsuzca Toya ile birlikte, ona ulaÅmaya Ã§alÄ±Åarak Ã¶ne atÄ±ldÄ±. Kyokoâdan dalgalar yayÄ±ldÄ± ve kÄ±z havada kayboldu. SonrasÄ±nda Hyakuhei de Ã¶fkeyle baÄÄ±rarak ortadan kayboldu.

KardeÅinin kendisininkiyle birleÅen Ã§Ä±ÄlÄ±ÄÄ±, ses gÃ¶z aÃ§Ä±p kapayÄ±ncaya kadar, beklenmedik bir Åekilde kesilmiÅ gibi sonlanÄ±rken Kyouânun aklÄ± hÄ±zla Ã§alÄ±ÅtÄ±, ToyaânÄ±n da ortadan kaybolduÄunu biliyordu. Kyou nazik bir Åekilde bir saniye Ã¶nce hedef olarak gÃ¶zÃ¼ne kestirdiÄi boÅ noktaya dÃ¼ÅtÃ¼. Ãfkeli bakÄ±ÅlarÄ± inanmazlÄ±kla etrafÄ±nÄ± aydÄ±nlattÄ±. Herkes ortadan kaybolmuÅtu.

Kyou damarlarÄ±nda dolaÅan ve soylu koruyucu kanÄ±na karÄ±Åan adrenalini hissetti. Hepsini gÃ¶rmÃ¼Å ve anlamÄ±ÅtÄ±. ArtÄ±k kÄ±zÄ±n tÃ¼m anÄ±larÄ±na sahipti. Kyoko onlarÄ± kurtarmak iÃ§in hepsini vermiÅti ve son saniyede onun dileÄini duymuÅtu. Muhtemelen ne yaptÄ±ÄÄ±nÄ± bile bilmiyorduâ¦ ama Kyouâyu geride bÄ±rakarak herkesi beraberinde gÃ¶tÃ¼rmÃ¼ÅtÃ¼.

Kutsal kristalin kendisine karÅÄ± kullanÄ±lmasÄ±nÄ± Ã¶nlemek iÃ§in Ã§evresine yaptÄ±ÄÄ± bÃ¼yÃ¼, onu diÄerleri her nereye gittiyse onlarÄ± takip etmekten alÄ±koymuÅtu. KÄ±z, yalnÄ±zca fÄ±sÄ±ldanmÄ±Å birkaÃ§ kelime ile ondan her Åeyi almÄ±ÅtÄ±.

Bedeni dik ve gururlu bir Åekilde dikiliyordu. Dizlerine kadar uzanan gÃ¼mÃ¼Å saÃ§larÄ± etrafÄ±nda dalgalandÄ± ve gÃ¶mleÄinin beyaz ipeÄi, iÅkence gÃ¶rmÃ¼Å kalbindeki fÄ±rtÄ±na ile eÅleÅen, gÃ¶rÃ¼nmeyen bir fÄ±rtÄ±nanÄ±n gÃ¶zÃ¼nde oturuyormuÅ gibi rÃ¼zgarla titredi.

TerkedilmiÅ savaÅ alanÄ±na bakarken gÃ¶rÃ¼nÃ¼ÅÃ¼ bir meleÄe benziyorduâ¦ krallara yakÄ±ÅÄ±r, gÃ¼Ã§lÃ¼ ve mÃ¼kemmel. Elini yanaÄÄ±na kaldÄ±rÄ±p tek bir kÄ±zÄ±l gÃ¶zyaÅÄ±nÄ± yakalayana kadar, duracak gÃ¼cÃ¼ yoktu.

Filizlenerek, yaÅlanmadÄ±ÄÄ± hayatÄ±nda ilk kez gerÃ§ek kimliÄini ortaya koyan kanatlarÄ±nÄ±n tÃ¼yleri etrafÄ±nda dÃ¶ner ve onu geniÅ altÄ±n sarÄ±sÄ± bir parlaklÄ±kla sararken, Kyouânun gÃ¶rme gÃ¼cÃ¼ arttÄ±.

SavaÅtan kalan tek yara, kalbinde oluÅan yarÄ±ktÄ±â¦ hiÃ§ kimsenin sahip olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼nmediÄi kalbi. BakÄ±ÅlarÄ± yalnÄ±zca birkaÃ§ metre ilerideki kÄ±z heykeline kaydÄ± ve fÄ±sÄ±ldadÄ±, âKyoko, seni terk etmedim. Bin yÄ±ldan uzun sÃ¼recek bir uzaklÄ±k beni, seni tekrar bulmaktan alÄ±koymaya yetmezâ¦â

BÃ¶lÃ¼m Ä°ki "Ãnemsiz KÄ±sÄ±m"

ZamanÄ±n Kalbiânin diÄer tarafÄ±nda, iki yÄ±l sonraâ¦ ve geleceÄe binlerce yÄ±ldan fazla zaman varken.

Mektup Hogo tapÄ±naÄÄ±na yazÄ±lmÄ±ÅtÄ±. BÃ¼yÃ¼kbaba Hogo Ã§ayÄ±nÄ± iÃ§tiÄi masaya geri dÃ¶nerken, elÃ§inin az Ã¶nce kendisine verdiÄi ÅÄ±k zarfa baktÄ±. KapÄ± Ã§alÄ±nmadan Ã¶nce, genellikle fazla hareketli olan evdeki huzur ve sessizliÄin tadÄ±nÄ± Ã§Ä±karÄ±yordu.

Herkes akÅam iÃ§in dÄ±ÅarÄ± Ã§Ä±kmÄ±ÅtÄ±. Tama arkadaÅlarÄ±yla beraber Åehirdeki oyun odasÄ±ndaydÄ± ve Bayan Hogo kahvaltÄ±lÄ±k alÄ±ÅveriÅi yapmaya Ã§Ä±kmÄ±Åken, Kyoko Ã§alÄ±Åmak iÃ§in kÃ¼tÃ¼phaneye gitmiÅti.

BÃ¼yÃ¼kbaba masadan kÃ¼Ã§Ã¼k bir bÄ±Ã§ak alarak keskin aÄzÄ±nÄ±, kenarlarÄ±nÄ± altÄ±n Ã§erÃ§eveli olan zarfta dikkatle kaydÄ±rdÄ±. Ä°Ã§ini aÃ§tÄ± ve aÄÄ±r hizmet iÃ§in noter onaylÄ±, altÄ±n Ã§erÃ§eveli mektubu Ã§Ä±karÄ±p okumaya baÅladÄ±. OkudukÃ§a gÃ¶zleri aÃ§Ä±ldÄ±. Bu bir burstu, Åehrin diÄer tarafÄ±nÄ±n eteklerinde, Ã§ok pahalÄ± bir okulda tam burs.

"K.L. Ãniversitesi." YaÅlÄ± sesinde yÄ±llardÄ±r ilk kez ÅaÅkÄ±nlÄ±k vardÄ±. OkuduÄuna gÃ¶re her Åey tam karÅÄ±lanacaktÄ±, kalacaÄÄ± yatakhanenin Ã¼creti bile, ve kendi imzasÄ± olan K.L. harfleriyle okulun kurucusu tarafÄ±ndan imzalanmÄ±ÅtÄ±.

BÃ¼yÃ¼kbabanÄ±n yaÅlÄ± yÃ¼zÃ¼, uzun zamandÄ±r gÃ¶rÃ¼len en parlak gÃ¼lÃ¼msemesiyle yukarÄ±ya doÄru kalktÄ±. Kyoko mutlu olmanÄ±n da Ã¶tesine ulaÅacaktÄ±. Adam, okulda Ã§ok Åey kaÃ§Ä±rmÄ±Å olmasÄ±nÄ±n, herhangi bir Ã¼niversiteye kabul edilmesini engelleyebileceÄini biliyordu ve Åimdi bÃ¶lgedeki diÄer tÃ¼m okullardan Ã¼stÃ¼n olan yere gidiyordu.

DÃ¼ÅÃ¼nceli bir biÃ§imde kaÅlarÄ±nÄ± Ã§attÄ±â¦ baÅvuran hiÃ§kimsenin baÅarÄ±lÄ± olamadÄ±ÄÄ±nÄ± bildiÄi iÃ§in, bu girilecek en zor okullardan biriydi. AyrÄ±ca sadece Ã¼ye olmanÄ±n son derece yÃ¼ksek gereksinimleri bulunduÄundan Ã§ok az Ã¶Ärencisi olduÄu sÃ¶yleniyordu. BaÅvuru bile yapmadÄ±ÄÄ± bir yere nasÄ±l kabul edilmiÅti?

AklÄ± son iki yÄ±la dÃ¶ndÃ¼. Kyoko tapÄ±nak evinden aklÄ± Ã§ok karÄ±ÅÄ±k olarak dÃ¶ndÃ¼kten sonra kendine gelmesi zaman almÄ±ÅtÄ±.

Aniden geri dÃ¶ndÃ¼ÄÃ¼nde hepsinin kafasÄ± karÄ±ÅmÄ±ÅtÄ±, Ã§Ã¼nkÃ¼ uzakta olduÄu zamanlar neler olup bittiÄiyle ilgili Ã§ok Åey hatÄ±rlamÄ±yordu.

Hogo ailesi, zaman kapÄ±sÄ±ndan birÃ§ok kez ileri ve geri geÃ§tiÄi iÃ§in nereye gittiÄini biliyorduâ¦ Bununla ilgili ani bir hafÄ±za kaybÄ±na uÄrayan Kyoko idi.

ToyaâyÄ± bile hatÄ±rlamÄ±yordu. Ama bÃ¼yÃ¼kbaba iÃ§in bu sorun deÄildi, Ã§Ã¼nkÃ¼ zaman geÃ§iÅi yapan koruyucuyu unutmasÄ± en iyisiydi. DiÄer taraf ve getirdiÄi tehlikeyle ilgili her Åeyi unutmasÄ± en iyisiydi.

GÃ¶zlerine bir an iÃ§in Ã¼zÃ¼ntÃ¼ hakim oldu. Evet, Kyoko dÃ¼nyalar arasÄ±nda gidip geldiÄi ve bu taraftayken onlara en yeni hadiseleri aktardÄ±ÄÄ± iÃ§in aile gerÃ§ekleÅen her Åeyi biliyordu. Ve bilmelerini istemediÄi birÃ§ok Åeyi sakladÄ±ÄÄ±nÄ± da sÃ¶yleyebilirdi. Bu sÄ±rlarÄ± unuttuÄu iÃ§in artÄ±k onlarÄ±n da asla bilemeyeceÄi Åeyler.

GenÃ§ erkek kardeÅi Tama, kendisine bildiÄi her Åeyi aktardÄ±ktan sonra bile; yalnÄ±zca baÅÄ±nÄ± salladÄ± ve gÃ¶zlerini indirdi. Sadece diÄer dÃ¼nyada yalnÄ±z olduÄunu hatÄ±rlÄ±yordu. Canavarlarla dolu bir dÃ¼nya.

BÃ¼yÃ¼kbaba derin dÃ¼ÅÃ¼ncelere dalarken dudaklarÄ± inceldi. Kyoko, Koruyucu Kalp Kristaliânin iÃ§ine geri dÃ¶ndÃ¼ÄÃ¼ ve her Åeyin bittiÄiyle ilgili bir Åey hatÄ±rladÄ±ÄÄ±nÄ± sÃ¶ylediÄi iÃ§in, bÃ¼yÃ¼kbaba iÅlerin yolunda gittiÄini biliyordu. BirkaÃ§ hafta sonra okul Ã§alÄ±ÅmalarÄ±na geri dÃ¶nmÃ¼ÅtÃ¼ ve mÃ¼kemmel notlar alÄ±yordu, ve artÄ±k hesap kapanmÄ±ÅtÄ±. BÃ¼yÃ¼kbaba, Ã¶n kapÄ±nÄ±n aÃ§Ä±ldÄ±ÄÄ±nÄ± duydu ve gÃ¼lÃ¼ÅÃ¼ geniÅledi.

Sanki kutsal bir iyi Åans muskasÄ±ymÄ±Å gibi mektubu Ã¶perek, torununun mutfaÄa yÃ¼rÃ¼mesini izlediâ¦ Kyoko bunu sevecekti.

ÃÃ§ hafta sonraâ¦

GeÃ§miÅteki kÄ±z Ã¼niversiteye yaklaÅÄ±rken, altÄ±n sarÄ±sÄ± gÃ¶zler izledi. Onu bulmuÅtu ve ne yapÄ±p edip iÅleri bir kez daha dÃ¼zeltecekti. GÃ¶zlerinin altÄ±n rengindeki saydamlÄ±ÄÄ±, o uÄursuz gÃ¼nde, Ã¶lÃ¼mcÃ¼l bir savaÅÄ±n ortasÄ±nda olanlarÄ±n anÄ±larÄ±yla parlarken, bir an iÃ§in insan kalkanÄ±nÄ±n kaydÄ±ÄÄ±nÄ± hissetti.

Pencereden gelen sabah gÃ¼neÅinin Ä±ÅÄ±klarÄ±, arkasÄ±nda kanat biÃ§iminde tuhaf bir gÃ¶lge oluÅturuyordu. PenÃ§eleÅmiÅ elini kaldÄ±rdÄ± ve gÃ¶zlerini kÄ±sarak penÃ§elerin tekrar insan Ã¶rtÃ¼sÃ¼ne bÃ¼rÃ¼nÃ¼ÅÃ¼nÃ¼ izledi.

Tekinsiz gÃ¶zlerini tekrar rahibeye dÃ¶ndÃ¼rerek iÃ§indeki gÃ¼Ã§leri bastÄ±rdÄ±. Kyokoânun saflÄ±ÄÄ±yla, etrafÄ±ndaki kÃ¶tÃ¼lÃ¼ÄÃ¼n uyanÄ±ÅÄ±nÄ± hissettiÄi bir andÄ±. Bu seferâ¦ aynÄ± hatayÄ± yapmayacaktÄ±.

Kyoko baÅÄ±nÄ± kaldÄ±rÄ±p devasa binaya baktÄ±. BurasÄ± ona, bilinmeyen bir geÃ§miÅteki bÃ¼yÃ¼k bir Åato gibi gÃ¶rÃ¼nÃ¼yordu. Kendi kendine sÄ±rÄ±ttÄ±. Buna engel olamÄ±yordu. Bursu ve aslÄ±nda burada yaÅayacaÄÄ±nÄ± Ã¶ÄrendiÄinden beri hala mutluydu.

ArkasÄ±ndaki Tamaâya baktÄ±. ÃantalarÄ± taÅÄ±mak ve yerleÅmesine yardÄ±m etmek iÃ§in onunla gelmesinin bÃ¼yÃ¼k desteÄi olmuÅtu. Kyoko, annesi ve bÃ¼yÃ¼kbabasÄ±nÄ±n evde kalÄ±p orada vedalaÅmalarÄ±na dair konuÅtuÄu iÃ§in memnundu. Åimdi bu bÃ¼yÃ¼k Ã¶zgÃ¼rlÃ¼kle neredeyse sersemlemiÅ hissediyordu ve tadÄ±na vararak derin bir nefes aldÄ±.

âKyoko, bÃ¼tÃ¼n gÃ¼n orada dikilecek misin, yoksa gidip yatacaÄÄ±n odayÄ± bulacak mÄ±yÄ±z?â Manzara onu da etkilese de Tama homurdandÄ±. BaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rÄ±p, ana kapÄ±ya yÃ¶nelen devasa kemere ÅaÅkÄ±nlÄ±kla baktÄ±.

Kyoko haritayÄ± elinde tuttu ve Ã¼niversitenin saÄ tarafÄ±na baÄlanan heybetli binayÄ± iÅaret etti. âBu doÄru bina olmalÄ±.â DÃ¶ndÃ¼ ve Tamaâya gÃ¶z kÄ±rptÄ±. âBu sabah bana yardÄ±m ettiÄin iÃ§in teÅekkÃ¼r ederim.â

Tama biraz utanmÄ±Å hissederek sÄ±rÄ±ttÄ±. âElbette Kyoko, nihayet senden bir sÃ¼reliÄine kurtuluyorum, bu yeterli karÅÄ±lÄ±k olur.â BaÅÄ±nÄ± eÄerek savuÅtu ve gÃ¼lmekten Ã¶lerek bir sÃ¼re ondan kaÃ§maya Ã§alÄ±ÅtÄ±.

Kyoko onu kovalamaya baÅladÄ±, ama Ã¼zerinde bazÄ± gÃ¶zler hissederek yolun ortasÄ±nda durdu.

RÃ¼zgar, kestane rengi saÃ§larÄ±nÄ± yÃ¼zÃ¼nden uzaklaÅtÄ±rÄ±rken, kimin gÃ¶zlerinin Ã¼zerinde olduÄunu merak ederek binaya baktÄ± ama daha fazlasÄ±nÄ± gÃ¶remedi. Son birkaÃ§ yÄ±ldÄ±r tuhaf Åeyleri hissedebiliyordu ve orada birinin olduÄunuâ¦ onu izlediÄini, ÅÃ¼phe gÃ¶tÃ¼rmez biÃ§imde biliyordu. Neredeyse ona dokunduklarÄ±nÄ± hissediyordu.

YukarÄ±daki pencerede bir hareket gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼nÃ¼ dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼, ama daha yakÄ±ndan inceleyince boÅ olduÄuna karar verdi. Kyoko bu garip hissin yok olduÄunu fark ederek iÃ§ geÃ§irdi. Hayal kÄ±rÄ±klÄ±ÄÄ±nÄ±n kaybolmasÄ±nÄ± beklerken yumuÅak bir Åekilde alt dudaÄÄ±nÄ± Ä±sÄ±rdÄ±. BoÅ vererek en sonunda kapÄ±dan iÃ§eri giren Tamaâya yetiÅti. Ä°kisi de etrafa bakÄ±nÄ±rken donup kaldÄ±.

YukarÄ±ya doÄru bakarken "bu yer bir harika,â diye fÄ±sÄ±ldadÄ± Tama, ardÄ±ndan ciddi bir sesle ekledi. âBu haritayÄ± saklamak isteyebilirsinâ¦ eÄer seni tanÄ±yorsam burada kaybolacaksÄ±n.â

Kyokoânun gÃ¶zleri ana salonun iÃ§inde dolaÅÄ±rken, onu duymuyormuÅ gibiydi. Ä°Ã§inde bulunduklarÄ± oda, diÄer katlara doÄru spiral bir biÃ§imde kÄ±vrÄ±lan merdivenleriyle en az Ã¼Ã§ katlÄ± bir bina uzunluÄundaydÄ±. Bir tarafta bÃ¼yÃ¼k bir kÃ¼tÃ¼phane varken diÄer taraf dinlenme alanÄ±na benziyor ve ortasÄ±ndaki yÃ¼ksek tonozlu tavanda asÄ±lÄ± devasa bir avize bulunuyordu.

âBunun dÃ¼ÅtÃ¼ÄÃ¼nÃ¼ gÃ¶rmek gerÃ§ekten hiÃ§ hoÅuma gitmezdiâ diye havayÄ± iÅaret ederek baÅÄ±yla onayladÄ±.

Konforlu mobilyalarÄ± olan oturma alanlarÄ± aÅaÄÄ±daydÄ±. SabahÄ±n Ã§ok erken bir saati olsa da Åimdiden kalkmÄ±Å olan Ã¶Ärenciler oradaydÄ± ve bir takÄ±m iÅlerle meÅguldÃ¼ler. Burada mÃ¼mkÃ¼n olduÄu kadar erken bulunmak istiyordu ve saat Åu an sabahÄ±n 7:30âuydu. Nereye gitmesi gerektiÄini merak ederek hÄ±zlÄ±ca kaÄÄ±da gÃ¶z gezdirdi.

SÄ±zlanarak omzunun Ã¼stÃ¼nden Tamaâya bakÄ±p Ã¶nlerindeki spiral merdivenleri iÅaret etti. Kyoko, aslÄ±nda taÅÄ±ndÄ±ÄÄ±ndan dÃ¶rt tane valizi vardÄ± ve Ã§ok aÄÄ±rdÄ±lar.

TamaânÄ±n suratÄ± asÄ±ldÄ±. âÅaka yapÄ±yor olmalÄ±sÄ±n.â En bÃ¼yÃ¼k valizin sapÄ±nÄ±, bu sefer tekerleklerin bu kez iÅe yaramayacaÄÄ±nÄ± bilerek bÄ±raktÄ±. âBaÄÄ±ra baÄÄ±ra aÄlardÄ±m ama 12 yaÅÄ±ndayÄ±m.â

KÄ±z kararlÄ±lÄ±kla omuzlarÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±.

ArkalarÄ±ndan bir erkek sesi, âSiz Bayan Kyoko Hogo musunuz?â diye sorduÄunda Kyoko irkildi.

Aniden dÃ¶nerek, âEvetâ dedi.

Ãok yakÄ±ÅÄ±klÄ± bir adamla yÃ¼z yÃ¼ze geldiÄinde gÃ¶zleri bÃ¼yÃ¼dÃ¼. Korkutucu buz mavisi gÃ¶zleri ve at kuyruÄu Åeklinde toplanmÄ±Å uzun koyu renk saÃ§larÄ± vardÄ±. Korku dolu bir saygÄ±yla bakarken, tuhaf bir rÃ¼zgarÄ±n yÃ¼zÃ¼nÃ¼ okÅadÄ±ÄÄ±nÄ± hissetti. YumuÅak saÃ§larÄ±nÄ±n uÃ§larÄ±, bu rÃ¼zgarÄ±n Ã§arptÄ±ÄÄ± yÃ¼zÃ¼nÃ¼ gÄ±dÄ±kladÄ±.

Adam ona Ã§ok Ã§ekici bir gÃ¼lÃ¼Å sunuyordu. Sonra onu ÅaÅkÄ±nlÄ±Äa dÃ¼ÅÃ¼rerek parmaklarÄ±nÄ± ÅÄ±klattÄ± ve iki adam hiÃ§ yoktan ortaya Ã§Ä±karak Ã§antalarÄ±nÄ± alÄ±p onlarla beraber yukarÄ± Ã§Ä±ktÄ±lar. OnlarÄ± izlerken Kyokoânun gÃ¶zleri bÃ¼yÃ¼dÃ¼, ama bir Åey diyemeden Ã¶nce diÄer adam ellerini kendisininkilerin iÃ§ine aldÄ± ve dudaklarÄ±na gÃ¶tÃ¼rerek ona prenslere yakÄ±ÅÄ±r bir Åekilde bir Ã¶pÃ¼cÃ¼k verdi.

"Benim adÄ±m Kotaro ve sizin gibi Ã§ekici birinin Ã§ok aÄÄ±r bir Åey taÅÄ±mak zorunda kaldÄ±ÄÄ±nÄ± gÃ¶rmek istemiyorum. Åimdi, beni takip ederseniz, size kalacaÄÄ±nÄ±z yeri gÃ¶stereceÄim.â Kotaro elini, kendi elinin iÃ§inde tutarak Ã¶zgÃ¼venle dÃ¶ndÃ¼ ve merdivenleri Ã§Ä±kmaya baÅladÄ±.

AdamÄ±n parmaklarÄ± ve kolundaki ani Ä±sÄ±nma vÃ¼cuduna yayÄ±lmaya baÅlamÄ±Å gibi duruyorduâ¦ koruyucu kanÄ±nÄ± uyandÄ±rarak. Bu saklamasÄ± gereken bir sÄ±rdÄ±. Kotaro, sabÄ±rla beklediÄi kiÅinin o olduÄunu bilerek kÄ±zÄ±n elini hafifÃ§e sÄ±ktÄ±. Odaya girdiÄi anda bunu hissetmiÅti.

Kyoko kendi kendine âTanrÄ± beni centilmen erkeklerden korusun. Neyin iÃ§ine dÃ¼ÅtÃ¼m bÃ¶yle?â diye dÃ¼ÅÃ¼nerek nazikÃ§e kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±.

DÃ¶nÃ¼p, aÄzÄ± aÃ§Ä±k orada dikilen Tamaâya omuz silkti. Kyoko baÅÄ±nÄ± yana eÄdi ve bir kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±. âTama dikkatli ol, bÃ¶yle durursan sinekleri avlayabilirsin.â Sonra o toparlanamadan dÃ¶ndÃ¼ ve sadece Kotaro olarak tanÄ±dÄ±ÄÄ± adamÄ±n esnek biÃ§imini takip etti.

Gizlice, kendisi ve TamaânÄ±n puanlarÄ±nÄ± tuttuÄu hayali yazÄ± tahtasÄ±na zihninden tebeÅirle yazdÄ±. Merdivenlerden yukarÄ± Ã§Ä±karlarken burnundan soluduÄunu duydu ve artÄ±k oyunu kazandÄ±ÄÄ±nÄ± biliyordu.

Merdivenlerden inen baÅka bir genÃ§ Ã§ocuÄun yanÄ±ndan geÃ§tiler ve Ã§ocuk geÃ§erken bakmadÄ± bile, Kyoko kalbinden bir Åeyin hÄ±zla geÃ§ip gittiÄini hissederek nefesi kesildi. Ãocuk neredeyse yavaÅ hareketlerle geÃ§erken bÃ¼tÃ¼n sesler kayboldu. Sonra kalbi bir atÄ±ÅlÄ±k tekleyip ardÄ±ndan hÄ±zlanÄ±nca her Åey normale dÃ¶ndÃ¼.

Teninden, bir Åeyi Ã¶zlÃ¼yormuÅ gibiâ¦ veya daha ziyade bir Åeyi kaybetmiÅ ve korkunÃ§ Åekilde Ã¶zlÃ¼yormuÅ gibi bir rahatsÄ±zlÄ±k hissi geÃ§ti. Bu garip tepkiden kurtulmayÄ± Ã§alÄ±ÅÄ±rak, bilmemesinin daha iyi olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼nÃ¼p yanÄ±ndan geÃ§ip gidenin kim olduÄuna bile bakmadÄ±.

Tama, Kyokoânun zihninden homurdanmasÄ±nÄ± neden olacak Åekilde, âEvet, en azÄ±ndan burada aÄzÄ±nÄ±n suyunu akÄ±tmak iÃ§in yeterince erkek varâ diye fÄ±sÄ±ldadÄ±.

Merdivenlerin baÅÄ±nda, iki tarafÄ±nda da birÃ§ok kapÄ± bulunan uzun bir koridora doÄru Kotaroâyu takip ederek dÃ¶ndÃ¼. BunlarÄ±n yatakhane kapÄ±larÄ± olduÄunu varsayÄ±yordu ama adam ne yavaÅladÄ± ne de herhangi birinde durdu. Koridorun sonunda GÄ°RMEYÄ°N yazan bir kapÄ± aralÄ±ÄÄ± vardÄ±. Kotaro ve Ã§antalarÄ±nÄ± taÅÄ±yan iki kiÅi, yalnÄ±zca bir baÅka merdiven katÄ±nÄ± daha dÃ¶nmek iÃ§in ait oduklarÄ± yermiÅ gibi incelikle oradan geÃ§ince kafasÄ± biraz karÄ±ÅtÄ±.

Tama, Kyokoânun etrafÄ±nÄ± Ã§evirerek âbence seni zindana gÃ¶nderiyorlarâ diye alay etti.

Kyoko omzunun Ã¼stÃ¼nden ona sÄ±rÄ±ttÄ± âYukarÄ± Ã§Ä±kÄ±yoruz aÅaÄÄ± deÄil seni ahmak.â

Tama baÅÄ±nÄ±n arkasÄ±na bir fiske atarak âkulenin tepesinde boÅ, soÄuk bir oda o zamanâ dedi.

Bir baÅka ÅÄ±k merdiven katÄ±na geldiklerinde 'eh en azÄ±ndan formumu koruyacaÄÄ±m,â diye dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼ sonra baÅka bir koridoru geÃ§tiler, ama burasÄ± gÃ¼zeldi. Zemin bile mermerden yapÄ±lmÄ±Å gibi duruyordu. KapÄ±lar birbirinden Ã§ok uzaktÄ±. Bu koridorda yalnÄ±zca Ã¼Ã§ oda vardÄ± ve kendi kendine, belki Kotaro nerede kalmasÄ± gerektiÄini bile bilmiyordur diye endiÅelendi.

Kotaro, bu koridora birÃ§ok kiÅinin girmesine bile izin verilmediÄinden Ã§ok Ã¶zel biri olmasÄ± gerektiÄini dÃ¼ÅÃ¼nerek son kapÄ±ya yÃ¼rÃ¼dÃ¼ ve bunun tÃ¼m kampÃ¼steki en iyi oda olmasÄ± gerektiÄini biliyordu. OdanÄ±n Ã¶n tarafÄ±na doÄru adÄ±m attÄ± ve kÄ±z ile genÃ§ arkadaÅÄ±nÄ±n ona yetiÅmelerini bekledi.

Kotaro sÄ±rÄ±ttÄ±, kÄ±z gergindi. Bunu koklayabiliyordu. HeyecanlÄ±, zÃ¼mrÃ¼t yeÅili gÃ¶zlerine baktÄ± ve kalbinin Åimdiden bocaladÄ±ÄÄ±nÄ± hissetti ama Åimdilik kendisine sÃ¶yleneni yapacaktÄ±.

Elini yukarÄ± kaldÄ±rdÄ±. âÅimdi ayrÄ±lÄ±yorum ama bir Åeye ihtiyacÄ±nÄ±z olursaâ¦â ona odanÄ±n anahtarÄ±nÄ± uzatarak kÄ±zarmasÄ±na neden olan bir bakÄ±Å attÄ±, aslÄ±nda cesurca reverans yapÄ±p ardÄ±ndan iki adama kendisini takip etmelerini eliyle iÅaret etti.

Kyoko ve Tama kalkÄ±k kaÅlarÄ±yla, dÃ¶nÃ¼p gÃ¶zden kayboluncaya dek onlarÄ± izlediler, sonra Kyoko tekrar kapÄ±ya baktÄ± ve gÃ¼Ã§lÃ¼kle soludu. Tam orada, kapÄ±nÄ±n Ã¼zerinde, altÄ±n harflerle Kyoko Hogo yazan bir isim levhasÄ± vardÄ±.

Tama kÄ±s kÄ±s gÃ¼lerek kardeÅine hafifÃ§e vurdu. âBiliyorsunâ¦ bÃ¶yle yaparak sinekleri avlayabilirsin.â

Kyoko daha Ã¶nce kendisine verdiÄi puanÄ± zihninden silerken gÃ¶zlerini devirdi.

AnahtarÄ± alarak kilidi, ardÄ±ndan Ã§ekingen bir Åekilde iÃ§eriyi gÃ¶zetleyerek kapÄ±yÄ± aÃ§tÄ±.

TamaânÄ±n gÃ¶zleri faltaÅÄ± gibi aÃ§Ä±lÄ±p onun Ã¶nÃ¼ne geÃ§erek ilerledi. âOlamaz! Bu oda neredeyse bizim evin tamamÄ± kadar bÃ¼yÃ¼k.â Hayret dolu sesi, sessizlikte yankÄ±landÄ±. âBu kÄ±sÄ±mda korkunÃ§ bir depo- dans kulÃ¼bÃ¼ aÃ§abilirsin.â

Kyoko âyani, zindanÄ±mÄ± sevdin mi?â diye sorarak puanÄ± ait olduÄu yere geri koydu.

*****

Kyoko, Tamaâya teÅekkÃ¼r edip onu yoluna gÃ¶nderdikten iki saat sonra banyoda eÅyalarÄ±nÄ± raflara yerleÅtiriyordu. BeÅ kiÅinin girebileceÄi kadar bÃ¼yÃ¼k olan kÃ¼vete tekrar baktÄ±.

Homurdanarak kÃ¼Ã§Ã¼k kardeÅinin sÃ¶zlerini taklit etti âOlamaz!â

Hepsinin bir hata olup olmadÄ±ÄÄ±nÄ± yeniden dÃ¼ÅÃ¼nÃ¼rken, ensesine deÄen saÃ§larÄ± hissedebiliyordu. Kendi kendine âevetâ diye fÄ±sÄ±ldadÄ±. Her an birisi ortaya Ã§Ä±kÄ±p, eÅyalarÄ±nÄ± toplamasÄ±nÄ± sÃ¶yleyebilirdi. YalnÄ±zca yanlÄ±Å odada bulunuyor olmasÄ± gerektiÄini biliyordu.

Kyoko dÄ±ÅarÄ± Ã§Ä±ktÄ± ve odaya bakÄ±ndÄ±. Yatak bugÃ¼ne kadar gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼ en bÃ¼yÃ¼k yataktÄ± ve toplanmÄ±Å kabarÄ±k yorgan ve diÄer her Åeyle Åimdiden tamamlanmÄ±ÅtÄ±. Oda, sert tÃ¼ylÃ¼ halÄ± ve yataÄÄ± tamamlayan yumuÅak mor ve mavilerle gÃ¼zeldi. Oraya buraya koyu kÄ±rmÄ±zÄ± serpiÅtirilmiÅti ve iÃ§inde kaybolacak kadar bÃ¼yÃ¼k bir gÃ¶mme dolap vardÄ±.

Her Åeyin siyah ve altÄ±n sarÄ±sÄ± olduÄu, bir insanÄ±n isteyebileceÄi her Åeyle donatÄ±lmÄ±Å oturma odasÄ±na adÄ±m attÄ±. MutfaÄÄ± zaten kontrol etmiÅti. Tamamen stoklanmÄ±ÅtÄ±. Kyoko milyonuncu kez baÅÄ±nÄ± salladÄ±. âOlamaz.â Åimdi ne yapacaÄÄ±nÄ± dÃ¼ÅÃ¼nerek alt dudaÄÄ±nÄ± kemirdi. Cumartesi sabahÄ±ydÄ± ve dersler pazartesine kadar baÅlamayacaktÄ±.

Kendi kendine âevet bÃ¼tÃ¼n gÃ¼n burada saklanamamâ diye mÄ±rÄ±ldandÄ±.

Kyoko, olmamasÄ± gereken bir yerde sinsice dolaÅÄ±yormuÅ gibi hissederek kapÄ±ya yÃ¶neldi ve baÅÄ±nÄ± koridora uzattÄ±. Kimsenin olmadÄ±ÄÄ±nÄ± gÃ¶rerek dÄ±ÅarÄ± Ã§Ä±ktÄ± ve kapÄ±yÄ± arkasÄ±ndan kapattÄ±, sonra sessizce aÅaÄÄ± inen merdivenlere yÃ¼rÃ¼dÃ¼.

Yine izlendiÄini hissetti ve iliklerine kadar Ã¼rperdi ama dÃ¶nÃ¼p bakmaya cesaret edemeden yÃ¼rÃ¼meye devam etti.

Kyou, âbeni hissedebiliyorâ diye dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼. Belki gÃ¼Ã§leri korktuÄu kadar derine gÃ¶mÃ¼lmemiÅti. OdasÄ±ndan ayrÄ±ldÄ±ÄÄ± anÄ± biliyordu ve arkasÄ±nda bÄ±raktÄ±ÄÄ± kokuyu iÃ§ine Ã§ektiâ¦ tadÄ±nÄ± Ã§Ä±kararak.

Kokusunun hatÄ±rasÄ± diÄer hatÄ±ralarÄ± da tazelemiÅ gibi gÃ¶rÃ¼nÃ¼yordu. âRahibe, yakÄ±nda gÃ¼Ã§lerini tekrar aÃ§Ä±Äa Ã§Ä±karacaÄÄ±z. OnlarÄ± saklamayÄ± tercih edebilirsinâ¦ ama uzun sÃ¼re deÄil.â Koridordaki duvara dayandÄ±, altÄ±n rengi gÃ¶zleri, kÄ±z gÃ¶zden kaybolana kadar onu izledi.

*****

Kyoko kendisini tekrar zemin katta bulduÄunda biraz daha kolay nefes alabiliyordu. Etrafta Åimdi kendi yaÅÄ±nda insanlarÄ±n olduÄunu fark etti. Kyoko iÃ§ini Ã§ekip yukarÄ±daki son tuhaflÄ±ÄÄ± da silkeleyip atarak bir an daha dÃ¼ÅÃ¼ncelere boÄulmuÅ bir Åekilde orada dikildi.

Hislerinin bÃ¶yle baskÄ± yapmasÄ±na dayanamÄ±yordu. Bazen hiÃ§bir Åey hissedememeyi diliyordu. BinanÄ±n geniÅ zeminine gÃ¶zlerini dikerken bunlarÄ± aklÄ±ndan uzaklaÅtÄ±rdÄ±. YalnÄ±zca bir saniye Ã¶nce hissettiÄi tuhaf heyecanÄ± dÃ¼ÅÃ¼nerek âbunun iÃ§in bir aÃ§ma-kapama dÃ¼Ämesine ihtiyacÄ±m varâ diye mÄ±rÄ±ldandÄ±.

KÃ¼tÃ¼phaneye bir bakÄ±Å atÄ±p ardÄ±ndan Ã§abucak diÄer tarafa dÃ¶ndÃ¼ ve ilk Ã¶nce bÃ¶lgeyi daha fazla tanÄ±mak istediÄine karar verdi. Bir Åeyleri keÅfetmek hatÄ±rlayabildiÄi kadar eskiden beri kendisi iÃ§in bir alÄ±ÅkanlÄ±k olmuÅtu ve bÃ¶yle kalmasÄ±nÄ± istiyordu. Son iki yÄ±lda her tÃ¼rlÃ¼ dÃ¶vÃ¼Å sanatÄ±nÄ± ele almÄ±ÅtÄ± ve bunun esnek vÃ¼cuduna verdiÄi hareket Ã¶zgÃ¼rlÃ¼ÄÃ¼nÃ¼ seviyordu.

Dinlenme odalarÄ±na geÃ§tiÄinde, orada birÃ§ok farklÄ± Ã§alÄ±Åma alanÄ± olduÄunu fark etti. En bÃ¼yÃ¼k spor salonlarÄ±ndan birini camdan gÃ¶rebiliyordu. Orada durup bir sÃ¼re onlarÄ± izlemekten kendini alamadÄ±. Ä°ki kiÅi kÄ±lÄ±Ã§larla dÃ¶vÃ¼ÅÃ¼yormuÅ gibi gÃ¶rÃ¼nÃ¼yordu. Metalin metale Ã§arpma sesini duyunca bir kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±. Odaya daha da yaklaÅÄ±p dinleyerek dikkatle baktÄ±.

"Dikkatini vermiyorsun Suki." Siyah giyimli olanÄ± diÄerini bertaraf ederek gÃ¼lÃ¼p poposuna vururken alay edermiÅ gibi bir sesle konuÅtu.

Koruyucu giysiler giydikleri iÃ§in Kyoko ikisinin de yÃ¼zÃ¼nÃ¼ gÃ¶remiyordu.

âShinbe!â diye Ã§ok Ã¶fkeli, fakat bir kadÄ±na ait olan bir ses Ã§Ä±ktÄ±. Sonra uyarmadan ileriye atÄ±ldÄ± ve daha ziyade tokat atarmÄ±Å gibi, eskrim kÄ±lÄ±cÄ±yla adamÄ±n baÅÄ±na vurdu, ardÄ±ndan baÅÄ±ndaki kalkanÄ± Ã§ekip Ã§Ä±kardÄ±.

KÄ±z adama doÄru yÃ¼rÃ¼yÃ¼p tek kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rarak adamÄ±n gÃ¶ÄsÃ¼nÃ¼ parmaÄÄ±yla sertÃ§e ittiÄi sÄ±rada uzun kahverengi saÃ§larÄ±nÄ±n aÃ§Ä±lÄ±p sÄ±rtÄ±na dÃ¶kÃ¼lmesi Kyokoâyu ÅaÅÄ±rtmÄ±ÅtÄ±. âBÃ¶yle serserilik yaptÄ±ÄÄ±nda ciddi dÃ¶vÃ¼Åmekte zorlanÄ±yorum.â

Shinbe sÄ±rÄ±tarak baÅÄ±ndaki kalkanÄ± Ã§Ä±kardÄ±. Teslim oluyormuÅ gibi iki elini havaya kaldÄ±rÄ±p geri Ã§ekildi. âÃzgÃ¼nÃ¼m Suki, ama oradaydÄ±â¦ ve onu korumuyordun.â Teninde karÄ±ncalanma dalgalarÄ±nÄ±n yayÄ±ldÄ±ÄÄ±nÄ± hissederek kaÅlarÄ±nÄ± Ã§attÄ± ve yavaÅÃ§a dÃ¶nerek ametist bakÄ±ÅlarÄ±nÄ± kapÄ±nÄ±n aÄzÄ±nda dikilen kÄ±za Ã§evirdi, âHÄ±m, bir ziyaretÃ§imiz var gibi gÃ¶rÃ¼nÃ¼yor.â

Kyoko, Suki adÄ±ndaki kÄ±zÄ±n rakibine hala ters ters bakarak gerÃ§ekten kÄ±zarmasÄ±nÄ±, sonra ondan uzaklaÅÄ±p geniÅ bir gÃ¼lÃ¼msemeyle kendisine doÄru yÃ¼rÃ¼mesini izledi.

DostÃ§a bir hareketle elini uzatmadan Ã¶nce âerkeklerâ deyip gÃ¶zlerini devirdi, âmerhaba ben Suki ve bu zavallÄ± erkek mÃ¼svettesi de Shinbeâ deyip hala sÄ±rÄ±tarak arkasÄ±ndan gelen adama doÄru baÅparmaÄÄ±nÄ± uzattÄ±.

Shinbe adÄ±ndaki genÃ§ adam âSuki,â diye baÄÄ±rdÄ±. AÃ§Ä±klamasÄ±nÄ±n Ã¶nemini gÃ¶stermek iÃ§in iki elini de kalbinin Ã¼zerine yerleÅtirerek âbeni derinden yaraladÄ±n.âdedi.

Suki kaÅlarÄ±nÄ± Ã§attÄ± âShinbeâ¦ eÄer seni yaralasaydÄ±m beni yapmaya zorladÄ±ÄÄ±n tÃ¼m vuruÅlarla beraber Åimdiye kadar beynin kulaklarÄ±ndan akardÄ±.â

Shinbe kaÅlarÄ±nÄ± oynatarak âbiliyorsun bana lÃ¼tfettiÄin bu sert sevgiyi seviyorumâ dedi.

Suki, âsana sert sevgiyi bir dakika iÃ§inde gÃ¶stereceÄim ama yeni kÄ±zÄ± korkutup kaÃ§Ä±rmak istemiyorumâ dedi.

Kyoko onu Åimdiden sevmiÅti ve elini sÄ±kÄ±ca sÄ±karak gÃ¼lÃ¼msedi. âMerhaba ben Kyoko Hogo ama lÃ¼tfen sadece Kyoko deyin.â

Sukiânin arkasÄ±nda duran Ã§ocuÄa bir bakÄ±Å attÄ±. âÄ°kinizle de tanÄ±ÅtÄ±ÄÄ±ma memnun oldum.â

GÃ¶zlerinde Kyokoânun dikkatini Ã§eken bir Åey vardÄ±. Ä°nanÄ±lmaz bir ametist rengine sahip ve nefes kesiciydiler. SaÃ§larÄ± omuzlarÄ±ndan biraz daha uzundu ve mavi gÃ¶lgeleriyle Ã§ok koyu renkteydi. Ona, 80âlerin rock gruplarÄ±ndan bir ÅarkÄ±cÄ±yÄ± hatÄ±rlatÄ±yor gibiydi.

Suki kulaÄÄ±na fÄ±sÄ±ldadÄ±. âHey senden bahsedildiÄini duymuÅtum. Evet bugÃ¼n geleceÄini biliyordum. Biraz sonra seni aramaya Ã§Ä±kÄ±p sana etrafÄ± gÃ¶sterecektim.â Aniden yÃ¼zÃ¼nde gergin bir bakÄ±Å oluÅtu ve baÅÄ±nÄ± yana Ã§evirip Shinbeâyi sert bir bakÄ±Åla durdurarak âyerinde olsam bunu yapmazdÄ±mâ dedi.

Kyoko bakmak iÃ§in baÅÄ±nÄ± eÄdi. OldukÃ§a emindiâ¦ Ã§ocuÄun eli havada durmuÅ, neredeyse Sukiânin poposuna deÄiyordu ve hayran bir bakÄ±Åla sÄ±rÄ±tÄ±yordu.

Shinbe iÃ§ Ã§ekti ve elini indirdi, âbir gÃ¼n bakmÄ±yorken bile nasÄ±l anladÄ±ÄÄ±nÄ± Ã¶ÄreneceÄim.â

Suki, âsadece biliyorum, hepsi bu!â diye homurdandÄ±, Kyokoâya arkadaÅÃ§a bir gÃ¼lÃ¼mseme sunarak âbenimle gel, Ã¼stÃ¼mÃ¼ Ã§ok hÄ±zlÄ± deÄiÅtireceÄimâ dedi ve Kyokoânun elini yakalayarak kapÄ±ya Ã§ekti.

Kyoko, el salladÄ±ÄÄ±nÄ± gÃ¶rmek iÃ§in arkasÄ±na dÃ¶nÃ¼p Shinbeâye bir bakÄ±Å attÄ±. KadÄ±nlarÄ±n soyunma odasÄ±na doÄru girerken, âbu ikisi Ã§ok eÄlenceli olacakâ diye dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼.

Suki, Kyokoâdan Åimdiden hoÅlandÄ±ÄÄ±nÄ± sÃ¶yleyebilirdi ve nedense tanÄ±Åmadan Ã¶nce de onu tanÄ±yormuÅ gibi hissediyordu. DuvarÄ±n arkasÄ±na geÃ§erken âKyoko, ben Ã¼stÃ¼mÃ¼ deÄiÅtirirken bana biraz kendinden bahsetseneâ dedi.

Kyoko, Sukiânin yanÄ±nda tamamen rahat hissederek bir banka oturdu. âÅey, Åehrin diÄer yakasÄ±ndaki kÃ¼Ã§Ã¼k bir kasabadan geliyorum. Ve nedense beklenmedik bir Åekilde buradan burs aldÄ±m.â Kyoko, Sukiânin âevetâ dediÄini duyup devam etti. âGerÃ§ekten de baÅvuru bile yapmadÄ±ÄÄ±m bir bursu nasÄ±l aldÄ±ÄÄ±mÄ± bilmiyorum.â

Suki bu aÃ§Ä±klamadaki soru iÅaretini duyabiliyordu ve baÅÄ±nÄ± kÃ¶Åeden uzatarak gÃ¼lÃ¼msedi. âBu konuda endiÅelenme. Buraya benimle aynÄ± Åekilde gelmiÅsinâ dedi ve tekrar duvarÄ±n arkasÄ±nda kayboldu, âben de buraya hiÃ§ baÅvurmadÄ±m.â

Kyoko kaÅlarÄ±nÄ± Ã§attÄ±, âama neden? Bir nedeni olmalÄ±. Sen biliyor musun?â

Suki bu sefer Ã¼stÃ¼nÃ¼ tamamen deÄiÅtirmiÅ olarak dÃ¶ndÃ¼. Tenis ayakkabÄ±larÄ±nÄ± giymek iÃ§in oturdu. âEvet, bunu Ã§Ã¶zdÃ¼m. Åey, en azÄ±ndan bir kÄ±smÄ±nÄ±. Bu okulun sahibi olan adam bazÄ± insanlar arÄ±yorâ¦â Suki duraksadÄ±, baÅÄ±nÄ± biraz eÄerek, âsÄ±radÄ±ÅÄ± yetenekleri olan insanlarâ dedi.

âBurada kalan diÄerleriyle tanÄ±Åmaya baÅladÄ±ÄÄ±nda, alÄ±Åman gerekecek Ã§ok fazla Åey olabilirâ diye ekleyerek omuz silkti. HaklÄ± olduÄunu bilerek sÄ±rÄ±ttÄ±.

Suki aniden kalktÄ± ve soyunma odasÄ±nÄ±n kapÄ±sÄ±na bir ayakkabÄ± fÄ±rlattÄ±, karÅÄ± taraftan hafifÃ§e kÃ¼fredildiÄini duyduÄunda zaferle gÃ¼ldÃ¼. AyakkabÄ±yÄ± geri alarak giymek iÃ§in oturdu. âEvet Åimdi, nasÄ±l bir sÄ±radÄ±ÅÄ± yeteneÄin var?â

AklÄ± Ã§ok hÄ±zlÄ± Ã§alÄ±ÅÄ±rken Kyokoânun nefesi kesilmiÅ gibi duruyordu. Buradaki herhangi biri onun rahibe olduÄunu bilebilirmiÅ gibi gÃ¶rÃ¼nmÃ¼yordu. SuÃ§lu bir ifadeyle Sukiâye kaÅ Ã§atÄ±p hÄ±zlÄ±ca bakÄ±ÅlarÄ±nÄ± uzaklaÅtÄ±rarak cevap verdi âbildiÄim kadarÄ±yla hiÃ§ yok.â

Suki bir kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±, ama er ya da geÃ§ Ã¶ÄreneceÄini bildiÄinden omuz silkti. âHadi gidelim. Zaten muhtemelen Shinbe bizi bekliyordur.â KapÄ±yÄ± aÃ§tÄ± ve tabii ki Shinbe orada, kapÄ±ya onlarÄ± dinleyebilecek kadar yakÄ±n bir mesafede dikiliyordu. Geri geri giderek onlara gÃ¼lÃ¼msedi.

Suki kapÄ±yÄ± arkalarÄ±ndan kapattÄ± ve kapÄ±daki iÅareti gÃ¶stererek âShinbe, okuyamÄ±yor musun? KadÄ±nlar Soyunma OdasÄ±â dedi. ÃocuÄa anlamlÄ± bir bakÄ±Å attÄ±.

Shinbe omuzlarÄ±nÄ± silkti âevet, bu yÃ¼zden yakÄ±nÄ±nda dikiliyordum.â KÄ±z elini ona doÄru salladÄ±ÄÄ±nda Ã§abucak sÄ±Ã§rayarak Ã§ekildi. âSukiâ¦ ben bir erkeÄimâ¦ Sevgiye ihtiyacÄ±m var. Bunu elde etmenin, kadÄ±n zihninin nasÄ±l Ã§alÄ±ÅtÄ±ÄÄ±nÄ± Ã¶Ärenmekten daha iyi bir yolu var mÄ±?â

Suki sÄ±karak gÄ±cÄ±rdattÄ±ÄÄ± diÅlerinin arasÄ±ndan âaraÅtÄ±rmanÄ± kÃ¼tÃ¼phanede yapabilirsinâ dedi.

Shinbe sÄ±rÄ±ttÄ±. âSevgili Suki, kadÄ±nlarÄ±n zihniyle alakalÄ± olan Åu kÃ¼tÃ¼phanedeki her kitapâ¦ boÅâ

Suki gÃ¼lÃ¼mseyerek karÅÄ±lÄ±k verdi âÃ§Ã¼nkÃ¼ bu kitaplarÄ±n hepsinin yazarÄ± erkek.â

Shinbe Ã¶ne eÄilip bir kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rarak, âaynen Ã¶yle. Biz testesteron sahiplerine mantÄ±klÄ± gelecek bir kitap yazacak ilk kiÅi ben olmayÄ± planlÄ±yorumâ dedi.

Suki, Kyokoâya maÄlup olmuÅ Åekilde bir bakÄ±Å attÄ± ve sonra saatine bakÄ±p âhey, aÃ§ mÄ±sÄ±n? Hadi Ã¶nce Ã¶Ärenci yemekhanesine gidip yiyelimâ dedi.

Kyoko baÅÄ±yla onayladÄ±. Bu sabah yemek yemek iÃ§in fazla gergindi ama onlarÄ±n yanÄ±nda evdeymiÅ gibi hissediyordu ve Åu anda aÃ§lÄ±ktan Ã¶lÃ¼yordu.

Shinbe eliyle yolu gÃ¶stererek âhanÄ±mlar Ã¶ndenâ dedi. Suki baÅÄ±na baÅka bir darbe indirdiÄindeyse ciyakladÄ±.

Suki ona suÃ§layÄ±cÄ± bir bakÄ±Å atarak " bu sefer Ã§ok yavaÅ deÄildim, deÄil miâ¦ Åimdi Ã¶nden buyurâ dedi. Shinbe gÃ¼venli bir Åekilde Ã¶nlerinde yÃ¼rÃ¼meye baÅladÄ±ÄÄ±nda bilmiÅ bir gÃ¼lÃ¼Åle Kyokoâya doÄru eÄildi âdokunulmak istemediÄin sÃ¼rece her zaman onu Ã¶nÃ¼nde tutmayÄ± unutmaâ dedi.

Kyoko buna engel olamÄ±yordu. GÃ¼lmeye baÅladÄ± ve kendisine, daha ziyade yemekli vagon gibi gÃ¶rÃ¼nen gÃ¶mme yemek odasÄ±na girene kadar gÃ¼lmeye devam etti. Bir adÄ±m atarak Sukiâye yaklaÅtÄ±ÄÄ±nda gÃ¶zleri bÃ¼yÃ¼dÃ¼ âbiliyorsun, bu yere her geliÅimde yanlÄ±Å yerdeymiÅim gibi hissediyorum.â

Shinbe onlarÄ± odanÄ±n arka tarafÄ±na yakÄ±n bir masaya gÃ¶tÃ¼rdÃ¼. Suki ve Kyoko bir banka kayarken, Shinbe dÃ¼nyanÄ±n en masum erkeÄiymiÅ gibi gÃ¶rÃ¼nerek diÄerine oturdu. âBiliyorsun bu yerde alÄ±ÅÄ±lmasÄ± gereken Ã§ok fazla Åey var.â Ametist gÃ¶zlerini parlatarak Kyokoâya gÃ¼lÃ¼msedi. âBir senedir buradayÄ±m ve hala Ã¶Ärenemedim.â

Suki Kyokoânun omzunu dÃ¼rttÃ¼, âsenin ve benim geldiÄimiz gibi geldi. AÃ§Ä±k bir davetle.â Kyokoâya bunu kabul edip tadÄ±nÄ± Ã§Ä±karmasÄ±nÄ± sÃ¶ylemek ister gibi omuz silkti.

Kyoko kafasÄ± karÄ±ÅÄ±k bir bakÄ±Åla Ã¶ne eÄildi, âanlamÄ±yorum. Neden birisi bunu yapsÄ±n ki?â

Shinbe birisinin ona gerÃ§eÄi sÃ¶ylemesi gerektiÄini bilerek baÅÄ±yla onayladÄ±. âBenim bazÄ± yeteneklerim var, Sukiânin de Ã¶yle.â GÃ¶z kÄ±rparak omuz silkti. âBurada bursu olan herkesin var.â DoÄru kelimeyi aramak iÃ§in bir an durdu, âbiz o veya bu Åekilde yetenekliyiz.â Sukiâye kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±, âhenÃ¼z ona sÃ¶yledin mi?â

Suki hÄ±zlÄ±ca olumsuz bir baÅ hareketi yaptÄ±, ardÄ±ndan aniden konuyu deÄiÅtirmek isteyerek Kyokoâya dÃ¶ndÃ¼, âhey, hamburger ve patates kÄ±zartmasÄ± ister misin?â

Kyoko baÅÄ±yla onayladÄ± ve Suki Ã¼cretsiz burslarla ilgili sorudan kaÃ§Ä±yormuÅ gibi ayaÄa kalktÄ±, âburada kal, hemen dÃ¶neceÄim ve endiÅelenme. Bursu olanlara yemekler Ã¼cretsiz ve hatta yemeÄi bize onlar getiriyor.â Suki onu Shinbe ile yalnÄ±z bÄ±rakarak sipariÅ vermek iÃ§in gitti.

BÃ¶lÃ¼m 3 "Toya ile TanÄ±Åma"

Shinbe, ametist gÃ¶zleri parlayarak yÃ¼zÃ¼nde ciddi bir bakÄ±Åla Ã¶ne eÄildi, âburada normal insanlar var ve bir de ben ve Suki gibi bursu olanlar. Bursu olan baÅkalarÄ± da var, ama hepimizin bir tÃ¼r Ã¶zel yeteneÄi varâ¦ normal insanlarÄ±n sahip olmadÄ±ÄÄ± bir gÃ¼Ã§ gibi.â

âBenimkisi telekinezi. Zihnimle nesneleri hareket ettirebiliyorum.â âVe telepati, yani aklÄ±mÄ± kullanarak diÄer insanlarla konuÅabiliyorum.â Bu kelimeleri ses Ã§Ä±karmadan, kÄ±zÄ±n onu kendi zihninde duyabildiÄini bilerek sÃ¶yledi.

DudaklarÄ±nÄ±n oynamadÄ±ÄÄ±nÄ± ve sesinin zihninde yankÄ±landÄ±ÄÄ±nÄ± gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼nde Kyokoânun dudaklarÄ± aralandÄ±. Sesinin tÃ¼m sÄ±caklÄ±ÄÄ±nÄ±nâ¦ veya bir Åeyin orada olmasÄ± gerektiÄini hissetti. ÃocuÄa baktÄ±kÃ§a ifadesi rahatladÄ± ve gÃ¶zleri yumuÅadÄ±.

Shinbe, meraklÄ± kaÅ Ã§atÄ±ÅÄ±nÄ± saklamaya Ã§alÄ±ÅtÄ±â¦ zihnini onunkisine baÄladÄ±ÄÄ±ndaâ¦ baÄlantÄ±yÄ± durdurmak iÃ§in bÃ¼tÃ¼n konsantrasyonunu vermiÅti. GÃ¼cÃ¼ kÄ±zla kalmak istiyor gibiydi. Bu duyguyu atmaya Ã§alÄ±Åarak devam etti. âAynÄ± zamanda bÃ¼yÃ¼ yapabiliyorum ve uzun bir keÅiÅlik hayatÄ±ndan geliyorum.â Kyokoânun gÃ¼lmekten gÃ¶zleri yaÅarÄ±nca durdu.

Suki, Kyokoânun yanÄ±na geri geldi ve hiÃ§bir ÅÃ¼phe gÃ¶stermeden âbiliyorum inanmasÄ± zor ama keÅiÅlikten geliyorâ dedi. SÄ±rÄ±ttÄ±, ama sonra bakÄ±ÅÄ± tekrar ciddileÅti, âve eÅyalara dokunmadan onlarÄ± fÄ±rlattÄ±ÄÄ±nÄ± gÃ¶rdÃ¼m, ayrÄ±ca her tÃ¼rlÃ¼ dÃ¶vÃ¼Å sanatÄ±nda da harika.â

Shinbe âbelki de sevgili Kyokoâyu tÃ¼m yeteneklerim hakkÄ±nda bilgilendirmeliyizâ diye Ã¶nerdi.

Suki dÃ¶ndÃ¼ ve Shinbeâye ters ters baktÄ±, âhayÄ±r, ona BU konuda iyi olduÄunu sÃ¶ylemeyeceÄim!â sonra da baÅÄ±nÄ±n tepesine vurdu.

"Ama hala yalnÄ±zca bir insanmÄ±Å gibi davranÄ±yorâ nereden geldiÄi belli olmayan alaylÄ± bir ses duyuldu ve Shinbe fÄ±rlayÄ±p sesin nereden geldiÄini anlamak iÃ§in doÄruldu.

Kyoko etrafa gÃ¶z gezdirdi ve bakÄ±ÅlarÄ± derin altÄ±n sarÄ±sÄ± gÃ¶zlere kilitlendi. Sesin sahibi gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼ her Åeyden daha gÃ¼zel gÃ¶rÃ¼nÃ¼yordu. GÃ¼mÃ¼Å gÃ¶lgeleri olan siyah saÃ§larÄ± uzun katmanlar halinde baÅÄ±ndan aÅaÄÄ± dÃ¶kÃ¼lÃ¼yordu. GÃ¼neÅin kararttÄ±ÄÄ± teni saÄlÄ±klÄ± bir Åekilde parlÄ±yordu ve uÄrunda Ã¶lÃ¼nebilecek bir vÃ¼cudu vardÄ±. Her nasÄ±lsa, gÃ¶zleri doÄrudan ona bakmasa bile onu esir almÄ±Å gibi gÃ¶rÃ¼nÃ¼yordu.

Suki huysuzlandÄ± ve yeni gelene kÄ±zgÄ±n bir bakÄ±Å atarak kollarÄ±nÄ± gÃ¶ÄsÃ¼nde kavuÅturdu. âHarika, onu korkutup kaÃ§Ä±racak herkes burada.â

Shinbe Sukiâye doÄru sÄ±rÄ±ttÄ± ve ardÄ±ndan Kyokoâya bakÄ±p âbu Toya. Toya, Kyoko ile tanÄ±Å. BugÃ¼n burada ilk gÃ¼nÃ¼â diye tanÄ±ttÄ±.

Toya, Kyokoâyu gÃ¶rmek iÃ§in ve her nedense onu Ã¶lÃ§Ã¼yormuÅ gibi dÃ¶ndÃ¼, bu kÄ±zÄ± rahatsÄ±z etti. Kyoko gÃ¶zlerini kÄ±sarak adama baktÄ±, onunla ilgili ilk izlenimi ayaklarÄ±nÄ±n yere inmesini saÄladÄ±.

Toya huysuzca âee, yani rahibe sen misin?â dedi, otururken de onu baÅÄ±ndan savÄ±yormuÅ gibi kafasÄ±nÄ± Ã§evirdi.

Kyokoânun gÃ¶zleri ona dÃ¶ndÃ¼ ve ÅaÅkÄ±nlÄ±ktan gÃ¼Ã§lÃ¼kle soludu. Oradaki hiÃ§ kimse onun rahibe olduÄunu bilmiyordu. AslÄ±nda yalnÄ±zca, en yakÄ±n aile Ã¼yeleri biliyordu.

Ani bir Ã¶fkeyle, "bunu nasÄ±l biliyorsun?" diye baÄÄ±rdÄ±.

Toya kanÄ±nÄ±n kaynadÄ±ÄÄ±nÄ± hissederek geri Ã§ekildi. âLanet olsun, korkunÃ§ bir manyak gibi baÄÄ±rma. Seni gayet iyi duyabiliyorumâ diye homurdandÄ±.

Suki ve Shinbe Ã¼rkmÃ¼ÅtÃ¼ ve Kyoko ile Toya birbirlerine Ã¶fkeli bakÄ±Ålar atarken, sandalyelerinde kÃ¼Ã§Ã¼lmÃ¼Å gibiydiler.

ToyaânÄ±n hisleri, Kyokoânun Ã¶fkesiyle bir gÃ¼Ã§ dalgasÄ± yakalamaya baÅlamÄ±Å gibiydi ve eÄer bunu ona sÃ¶ylerse lanetlenecek de olsa, belki bu kÃ¼Ã§Ã¼k sevimli bedenin iÃ§inde birazcÄ±k gÃ¼cÃ¼ olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼nerek gerginleÅti.

Sessizce gÃ¶rÃ¼nÃ¼ÅÃ¼nÃ¼ tarttÄ±. Kalp Åeklindeki gÃ¼zel bir yÃ¼zÃ¼ Ã§evreleyen kumral saÃ§larÄ± Ä±ÅÄ±kta parÄ±ldÄ±yordu. Åu anda kendisine Ã¶fkeyle bakan ve kanÄ±nÄ±n hafifÃ§e Ä±sÄ±nmasÄ±nÄ± saÄlayan canlÄ± gÃ¶zleri vardÄ±. Cesareti sahibi kadÄ±nlar hoÅuna giderdi ve ÅÃ¼phesiz kÄ±z bununla doluydu, ama nedense bu onu rahatsÄ±z ediyordu. HoÅuna gitmeyen Åey ona bakma tarzÄ±ydÄ±â¦ bunu hemen dÃ¼zeltecekti.

KÄ±zÄ±n gÃ¶zÃ¼nÃ¼ korkutmaya Ã§alÄ±Åarak daha sert baktÄ±. Toya onun yÃ¼zÃ¼ne karÅÄ± âBir burs aldÄ±n, deÄil miâ¦ ve O senin bir RAHÄ°BE olduÄunu sÃ¶yledi!â diye neredeyse burun buruna gelene kadar her kelimede ona daha da yaklaÅarak gÃ¼rledi. KollarÄ±nÄ± gevÅek giysi kollarÄ±nÄ±n iÃ§inde kavuÅturdu ve kÄ±za doÄru hofladÄ±. Aniden, her saniye kendisine daha da sevimli geldiÄini fark ederek bu onu rahatsÄ±z etti ve âbahse girerim bir iblisin ne olduÄunu bile bilmiyorsundurâ diye homurdandÄ±.

Kyoko, Ã¶fkesi kabararak geri Ã§ekildi. Ä°blislerin ne olduklarÄ±nÄ± biliyordu. TÃ¼m hayatÄ± boyunca onlarÄ± incelemiÅ ve hatta eÄer ailesi haklÄ±ysa birisiyle karÅÄ±lamÄ±ÅtÄ±â¦ ama hatÄ±rlayamÄ±yordu. Yine de, ToyaânÄ±n tepeden bakan kibirli davranÄ±ÅÄ± hoÅuna gitmemiÅti ve bu konuda bahse girmek isteyip istemeyeceÄini sorar gibi bir kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±.

Suki, Kyokoâyu savunmaya gelmiÅ gibi âToya, tek bir saniye iÃ§in medeni olamaz mÄ±sÄ±n? YalnÄ±zca birkaÃ§ saattir burada ve sen onu kaÃ§Ä±rmadan Ã¶nce kalmasÄ± iÃ§in ikna etmek istiyorumâ dedi. Kyokoâyu bu kadar Ã§abuk kaybetme dÃ¼ÅÃ¼ncesiyle neredeyse Ã¼zgÃ¼n bir hali vardÄ±.

Toya rahatsÄ±z olmuÅ bir Åekilde kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rÄ±p Sukiâye bakarak, âee, soruma cevap bile vermedi. Bununla baÅa Ã§Ä±kabileceÄini dÃ¼ÅÃ¼nÃ¼yor musun?â dedi ve kÄ±zgÄ±n bakÄ±ÅlarÄ±nÄ± hÄ±zlÄ±ca Kyokoâya Ã§evirdi.

Kyoko, "beni afallatacaÄÄ±na inandÄ±ÄÄ±n her Åeyle baÅ edebilirim, pislikâ diye bilgi verirken kelimeleri buz gibiydi.

Suki ve Shinbe birbirlerine baktÄ±lar. ToyaânÄ±n karÅÄ±sÄ±nda bÃ¶yle cesaretle yalnÄ±zca kendileri ile Ã¼niversite sahibi ve belki Kotaro dÄ±ÅÄ±nda kimse duramÄ±yordu. Sonra ikisi de Kyoko adÄ±ndaki bu kÄ±zÄ± kesinlikle seveceklerini anlayarak sÄ±rÄ±ttÄ±lar.

Masada bir yemek tepsisiyle bir garson gÃ¶rÃ¼ndÃ¼ ve Kyoko dikkatini Toyaâdan ona Ã§evirdi. Ãocuk Kyokoâya biraz fazla uzun baktÄ± ve hisleri, ona bir Åeyler olduÄunu sÃ¶yleyerek karÄ±ncalanmaya baÅladÄ±. Bu genÃ§ adamÄ±n Ã§ocuksu yÃ¼zÃ¼ne uygun deÄilmiÅ gibi gÃ¶rÃ¼nen karanlÄ±k gÃ¶zlerine baktÄ±.

Ãocukla ilgili bir Åeyâ¦ bu duygudan gerÃ§ekten hoÅlanÄ±p hoÅlanmadÄ±ÄÄ±nÄ± bilmese de Kyokoânun aklÄ±nÄ± Ã§eliyordu. Elbette gÃ¶rÃ¼nÃ¼ÅÃ¼ sevimliydi ama Ã§ocuktaki bir Åey onu hafifÃ§e rahatsÄ±z ediyordu. GenÃ§ adamÄ±n Ã§aba bile gÃ¶stermeden yayÄ±yormuÅ gibi gÃ¶rÃ¼ndÃ¼ÄÃ¼ bÃ¼yÃ¼nÃ¼n etkisinden kendisini kurtarmak iÃ§in gÃ¶zlerini kÄ±rptÄ±. Atmosfer, yanÄ±ndan alÃ§ak bir homurdanma sesi duyduÄunda en sonunda bozulmuÅtu.

Toya teninden bir soÄukluk geÃ§tiÄini hissetti ve ÅaÅÄ±rtarak sarsmak ister gibi Ã§ocuÄa homurdandÄ±. ÃocuÄun gÃ¶zleri tekrar ToyaânÄ±nkilere odaklandÄ±ÄÄ±nda, dÃ¶nÃ¼p masadan sÄ±vÄ±ÅÄ±rken, abanoz siyahÄ±ndan gÃ¼mÃ¼Å mavisine parÄ±ldÄ±yor gibiydiler.

Kyoko kafasÄ± karÄ±ÅmÄ±Å bir Åekilde Sukiâye baktÄ± ama o yalnÄ±zca yemeÄinden bir Ä±sÄ±rÄ±k alarak omuzlarÄ±nÄ± silkti. YanÄ±ndaki Shinbe, ortamÄ± hÄ±zla terkeden Ã§ocuÄu izlerken tuhaf espri anlayÄ±ÅÄ±nÄ± saklamaya Ã§alÄ±Åarak elinin iÃ§ine doÄru Ã¶ksÃ¼rdÃ¼. Kyoko, âToyaâ denen Ã§ocuÄa karÅÄ± Ã§ok tuhaf bir heyecan duyuyordu ve sorununun ne olduÄunu anlayana kadar rahat etmeyecekti. Sandalyede arkasÄ±nda yaslandÄ± ve bir dakika boyunca onu izledi.

Uzun saÃ§larÄ±, iÃ§lerinden Ã§Ä±lgÄ±nca geÃ§en kalÄ±n gÃ¼mÃ¼Å rengi gÃ¶lgeleriyle geceyarÄ±sÄ±nÄ±n en tuhaf rengindeydi ve gÃ¶zleri gÃ¼zeldiâ¦ O gÃ¼zeldi. âZihninden kendine not et, bunu dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼ÄÃ¼n iÃ§in daha sonra kendini tokat atacaksÄ±n.â HiÃ§ ÅÃ¼phesiz, gÃ¶zleri altÄ±n rengi tozlarla alev alev yanÄ±yordu. EÄer Åu anda kendisine Ã§izdiÄi imaj olmasaydÄ± sevimli olabilirdi.

Suki iÃ§ Ã§ekti. Kyoko ile, ToyaâyÄ± fazla kÄ±zdÄ±rmamasÄ± konusunda bir konuÅma yapmasÄ± gerekiyordu. Ve Kyokoânun, bir korucuyu kÄ±zdÄ±rdÄ±ÄÄ± hakkÄ±nda hiÃ§bir fikri olmamasÄ± adil deÄildi.

Shinbe masadaki sessizlikte, âeÄer ateÅle oynarsanâ¦ genellikle yanarsÄ±nâ diye bilgilendirme yaptÄ± ve Ã¶dÃ¼l olarak, onu gÃ¶rmezden gelmeye karar vermelerinden Ã¶nce hepsinden hararetli, sert bir bakÄ±Å aldÄ±.

Toya, Kyokoâya hÄ±zlÄ±ca bir baÅka bakÄ±Å attÄ±. GÃ¶zlemesi gereken kiÅi bu muydu yani? Kyou Åaka yapÄ±yor olmalÄ±ydÄ±. Kyou kÄ±zÄ±n geleceÄinden kendisine bu sabah, onu izleyeceÄi ve her zaman gÃ¼vende olduÄundan emin olacaÄÄ±na dair uyaran bir tonla bahsetmiÅti.

Åimdi gÃ¶zlerini kÄ±smÄ±Å, az Ã¶nce masalarÄ±nÄ±n yanÄ±nda dikilen Ã§ocuÄun kim olduÄunu merak ediyordu. Kyokoâya bakma tarzÄ± onu Ã¶fkelendirmiÅti. Rahibe gerÃ§ekten tehlikede miydi? Kyou neden Ã¶nemsiz bir insanÄ± gÃ¼vende tutmakla bu kadar ilgileniyordu? Kyou asla kimseye saygÄ±lÄ± davranmazdÄ±, peki bu kÃ¼Ã§Ã¼cÃ¼k kÄ±zÄ± farklÄ± yapan neydi?

Toya bazen Kyouânun, kendisine atanmÄ±Å bulunan koruyucu olduÄu gerÃ§eÄinden nefret ediyordu ama kendisini iÃ§eri aldÄ±ÄÄ± iÃ§in ona Ã§ok Åey borÃ§lu olduÄunu kabul ediyordu. AyrÄ±ca Kyou bir Åey yapÄ±yorsa, her zaman iyi bir nedeni olduÄunu biliyor ve bu tek baÅÄ±na Kyoko denen kÄ±z hakkÄ±nda meraklanmasÄ±nÄ± saÄlamaya yetiyordu.

Masadaki gerginliÄe dikkat Ã§ektiÄi iÃ§in bir bÄ±Ã§akla kesilebilecek olan Shinbe, kocaman aÃ§tÄ±ÄÄ±, sevimli bir kÃ¶peÄi andÄ±ran gÃ¶zleriyle Sukiâye bir bakÄ±Å attÄ±. SoytarÄ±lÄ±klarÄ±yla Kyokoâyu tekrar gÃ¼ldÃ¼rebileceÄini bilerek, abartÄ±lÄ± bir Åekilde bunu yapmaya baÅladÄ±.

"Evet Suki, bu akÅam hala benimle kulÃ¼be geliyor musun? Bu gece cumartesi ve seninle dans etmek varken onlarca yabancÄ±yla dans etmek hiÃ§ hoÅuma gitmez.â Sonra iddiasÄ±nÄ± kanÄ±tlamak iÃ§in bir sÃ¼rÃ¼ baÅka kadÄ±nla dans ettiÄini hayal edermiÅ gibi sersem bir gÃ¶rÃ¼nÃ¼me bÃ¼rÃ¼ndÃ¼.

Suki ona, suratÄ±ndaki aptal gÃ¶rÃ¼ntÃ¼yÃ¼ tokatlayarak yok edip edemeyeceÄini merak edermiÅ gibi bir bakÄ±Å attÄ±, sonra Kyokoâya dÃ¶ndÃ¼. âKyoko, birisinin bana eÅlik etmesi lazÄ±mâ gÃ¼ldÃ¼. âBenimle gelirsin, deÄil mi? Sadece onunla yalnÄ±z gitmekâ¦ Ã§ok tehlikeliâ Kyokoâya yalvaran bir bakÄ±Åla baktÄ±.

Shinbeânin sersem gÃ¶rÃ¼ntÃ¼sÃ¼nden sÄ±yrÄ±lÄ±p ona gÃ¶z kÄ±rptÄ±ÄÄ±nÄ± gÃ¶ren Kyokoânun dudaklarÄ±nÄ±n kÃ¶Åeleri seÄirdi. âSuki, sizlerle gitmeye bayÄ±lÄ±rÄ±m. BÃ¶ylece Åehvetle kontrolden Ã§Ä±karsa Shinbeâyi durdurabiliriz.â

Ä°kisi de ona keskin bi bakÄ±Å attÄ± ve Shinbe homurdandÄ±. Kyoko yine gÃ¼lme krizine girmesine engel olamadÄ±. Bu ikisini gerÃ§ekten seviyordu.

Toya gÃ¶zlerinin kÃ¶Åesiyle Kyokoâyu izliyordu. Lanet olsun, bÃ¶yle gÃ¼ldÃ¼ÄÃ¼ zaman gÃ¼zeldi. Ä°Ã§ten iÃ§e homurdandÄ±. Bu da nereden Ã§Ä±kmÄ±ÅtÄ±. Bu dÃ¼ÅÃ¼nce silsilesinden rahatsÄ±z olarak kendisini oturduÄu yere bÄ±raktÄ±. âLanet olsun!â Åimdi onu izlemek iÃ§in bu gece kulÃ¼be gitmesi gerekiyordu. KÄ±z arkasÄ±nÄ± dÃ¶ndÃ¼ÄÃ¼nde hala Shinbe ve Sukiâye gÃ¼lÃ¼msÃ¼yordu.

Kyoko gÃ¼lÃ¼mserken kalbi bir an iÃ§in durdu ve kanÄ±ndaki sÄ±caklÄ±k birkaÃ§ derece arttÄ±. Toya, mutlu olduÄu zaman, az Ã¶nce onu Ã¶fkelendirdiÄi haline oranla kÄ±zdan daha fazla gÃ¼cÃ¼n geldiÄini fark etti. Uzun sÃ¼redir ilk kez rahatsÄ±z hissediyordu.

Kyokoânun gÃ¼lmesi bittiÄi zaman Sukiâye dÃ¶ndÃ¼, âhey, pazartesi hangi derslere gireceÄimi veya bu sorun iÃ§in nereye gideceÄimi bile bilmiyorum. Nereden Ã¶ÄrenebileceÄimi biliyor musun?â

Suki cevaplayamadan, bu soruyu onu dikkatle izleyerek Toya cevapladÄ±. âTÃ¼m burslu Ã¶Ärencilere aynÄ±sÄ± verilir. Yani sen, Suki ve Shinbe diÄerleriyle beraber aynÄ± sÄ±nÄ±fta olacaksÄ±nÄ±z. Tek ayrÄ± dersin okulun sahibiyle yapacaÄÄ±n olacak.â Sandalyesinde geriye yaslanÄ±rken sesi uyuÅuk Ã§Ä±kÄ±yordu.

Kyoko kaÅlarÄ±nÄ± Ã§attÄ±, âokul sahibi hangi dersi veriyor?â

Bu sefer cevabÄ± ametist gÃ¶zleri fesatÃ§a aydÄ±nlanan Shinbe verdi, âhepimiz iÃ§in farklÄ± bir ders. Bu yÃ¼zden herkese ayrÄ± ayrÄ± Ã¶Äretiyor. Bize Ã¶zel yeteneklerimiz konusunda yardÄ±m ediyor.â DÃ¼ÅÃ¼nceli bir Åekilde geriye yaslandÄ±, sonra sÄ±rÄ±tarak ekledi, âsanÄ±rÄ±m, sen rahibelik gÃ¼Ã§lerini kuvvetlendiriyor olacaksÄ±n.â

Kyoko'nun Ã¶fkesi, okul sahibinin kendisinin rahibe olduÄunu nasÄ±l bildiÄini merak ederek tekrar kabardÄ±. Bursta bundan hiÃ§ bahsedilmiyordu. Son yÄ±llarÄ±nÄ±, okul sahibinin kendisine verdiÄi bursun sebebi olan gÃ¼Ã§leri gÃ¶mmeye Ã§alÄ±Åarak geÃ§irmiÅti. Biran Ã¶nce bu sorunun temeline inmek istiyordu.

Kyoko tabaÄÄ±na bakarak gergin bir sesle, âbelki bu bir hatadÄ±r. Ãniversitenin sahibiyle Åimdi konuÅabilmemin bir yolu var mÄ±?â diye sordu.

Toya gÃ¶zlerini kÄ±stÄ±. Kyou, bunu sorabileceÄini kendisine sÃ¶ylemiÅti ve dersin dÄ±ÅÄ±nda kimseyi gÃ¶rmek istemese de, Toyaâya eÄer herhangi bir sorusu olursa kÄ±zÄ± doÄrudan kendisine getirmesini sÃ¶ylemiÅti.

âNe oldu, korktun mu?â diye iÄneleyici bir Åekilde sordu ve kÄ±zÄ±n sinirli gÃ¶zlerinin rahatsÄ±z bir Ã¶fkeyle doÄrudan kendisininkilere bakmasÄ±yla Ã¶dÃ¼llendirildi. Demek bu kÄ±z kendisiyle baÅ edebileceÄini sanÄ±yordu. Eh, bu bakÄ±ÅÄ± Kyou Ã¼zerinde denemesini izlemek eÄlenceli olabilirdi. Kyouânun tek bir sÃ¶z etmeden herhangi birine verebileceÄi korkuyu gÃ¶rmÃ¼ÅtÃ¼.

Toya, âiyi, hazÄ±r olduÄun anda seni ona gÃ¶tÃ¼receÄimâ diye yemi yutup yutmayacaÄÄ±nÄ± merak ederek meydan okudu.

Kyoko bunu duyunca Ã¶fkesi biraz azaldÄ±. TabaÄÄ± Ã¶nÃ¼nden iterek, adamÄ±n blÃ¶fÃ¼nÃ¼ gerÃ§ekleÅtirmesini istemekten mutlu bir Åekilde, âsen hazÄ±r olduÄundaâ diye baÅÄ±yla onayladÄ±. Bir kaÅÄ±nÄ± ona doÄru kaldÄ±rdÄ±.

Toya gÃ¼lerek dikildi, âacelen ne?â Kendisini neyin iÃ§ine soktuÄunu bilmediÄini dÃ¼ÅÃ¼nerek, âbunu hissedeceÄi iÃ§in bu Ã¶fkenin Ã¶nÃ¼ne geÃ§ebilirâ diye kÄ±s kÄ±s gÃ¼ldÃ¼.

Kyoko gÃ¶zlerini kÄ±sarak ona baktÄ±, ardÄ±ndan Suki ve Shinbeâye dÃ¶nerek ayaÄa kalktÄ±. âÄ°Åim bittikten sonra beni almaya gelirseniz sizinle konuÅacaÄÄ±m. Odamda bekliyor olacaÄÄ±m, sonra bu akÅam iÃ§in plan yapabiliriz.â Sukiâye gÃ¶z kÄ±rptÄ±, sonra Toyaâya dÃ¶nerek ifadesiz bir sesle ekledi. âKalmaya karar verirsem.â

Toya hoflayarak arkasÄ±nÄ± dÃ¶ndÃ¼ ve Kyoko onun gidiÅini izledi, sonra onu takip ederek diÄerlerine omzunun Ã¼zerinden el salladÄ±. ArdÄ±ndan hemen diÄer Ã¶Ärencilerin, ToyaânÄ±n yolundan ne kadar hÄ±zlÄ± Ã§ekildiÄini fark etti ve nedenini merak etti. âNeydi o? Okulun kabadayÄ±sÄ± mÄ±?â

Kyoko, adama yetiÅmek iÃ§in koÅarak ona bu memnuniyet hissini vermeyecekti, bu yÃ¼zden yÃ¼rÃ¼rken kasten geride kalarak acele etmedi. Ona hala biraz Ã¶fkeliyken, gÃ¶zleri ToyaânÄ±n poposunda gezindiÄinde neredeyse kÄ±zardÄ±. SaÃ§larÄ±nÄ±n pantolonuna deÄmesini izlemek, bunun altÄ±ndaki saÄlam yuvarlaklÄ±Äa attÄ±ÄÄ± bakÄ±Å onu daha da rahatsÄ±z ediyordu. Sinir bozuculuk ve sevimlilik Ã§ok korkunÃ§ bir bileÅimdi.

Zihninden kafasÄ±nÄ± sallayÄ±p baÅÄ±boÅ dolaÅan gÃ¶zlerine lanet ederek onu takip etmeye devam etti. âTahammÃ¼l edemediÄin birinin sevimli olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼nmek iÃ§inâ¦ tamamÄ±yla aptal olmak gerekirâ diye kÄ±sÄ±k sesle mÄ±rÄ±ldandÄ±. Åimdiden daha iyi hissederek ârahatsÄ±z ediciâ¦ saldÄ±rganâ¦ ve belki kibirliâ¦ ama asla sevimli deÄilâ diye sÄ±rÄ±ttÄ±.

Tuhaf bir Åey hissedip gÃ¶zlerini yukarÄ± dikti ve kendisininkileri delip geÃ§en karanlÄ±k gÃ¶zlere kilitlendi. Adam merdivenlerin baÅÄ±nda dikilmiÅ, duvara dayanmÄ±Å bir Åekilde onu izliyordu. ArkasÄ±nda ve omzularÄ±nda salÄ±nan saÃ§larÄ±nda abanoz rengi dalgalar vardÄ± ve geceyarÄ±sÄ± rengindeki gÃ¶zleri derindi. Ãok Ã§ekiciydi ama oâ¦ tehdit altÄ±nda hissetti.

BakÄ±ÅlarÄ±nÄ± ondan uzaklaÅtÄ±rdÄ±. ZÃ¼mrÃ¼t yeÅili gÃ¶zlerini kaldÄ±rÄ±p tekrar ona bakmaya yeltenirken kendi kendine sert bir Åekilde, âKyoko kendine hakim ol. GÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼n herkesi analiz etmekten vazgeÃ§â dedi.

"Ä°Åte kampÃ¼steki en gÃ¼zel kÄ±z."

Kyoko, omuzlarÄ±nÄ±n Ã¼zerinde gÃ¼Ã§lÃ¼ bir kolun dolaÅtÄ±ÄÄ±nÄ± hissetti, ardÄ±ndan bu sabah kendisine odasÄ±nÄ±n yerini gÃ¶steren adamÄ±n sesini hatÄ±rlayarak bakmak amacÄ±yla dÃ¶ndÃ¼. SaÃ§ uÃ§larÄ±nÄ±n, nereden geldiÄi belli olmayan bir rÃ¼zgar yanaklarÄ±nÄ± okÅuyormuÅÃ§asÄ±na yÃ¼zÃ¼nÃ¼ gÄ±dÄ±kladÄ±ÄÄ±nÄ± yine hissetti.

Ona sÄ±cak bir gÃ¼lÃ¼mseme sundu ama aynÄ± anda kendisine bitiÅtirdiÄi kolundan silkelenip ayrÄ±ldÄ±. Kyoka, kendisine bu kadar samimi davranmamasÄ±nÄ± dileyerek gergin bir sesle, âKotaro, seni tekrar gÃ¶rmek gÃ¼zel. Bu sabahki yardÄ±mÄ±n iÃ§in teÅekkÃ¼rlerâ dedi. HoÅ ve hatta daha fazlasÄ± olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼nÃ¼yordu ama hiÃ§ kolunu ona dolayabileceÄini sÃ¶ylememiÅti.

Kotaro, kÄ±zÄ±n elini kendisininkinin iÃ§ine alÄ±rken etkilenmemiÅti, âsana eÅlik edebileceÄim baÅka bir yer var mÄ± Kyoko?â ZÃ¼mrÃ¼t yeÅili gÃ¶zlerine, onlarÄ± daha Ã¶nce bir yerdeâ¦ gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼nÃ¼ bilerek derin derin baktÄ±. Ve bir keresinde iÃ§lerinde mutlulukla boÄulduÄuna dair belirsiz bir Åeyler hissetti.

Kyoko, ToyaânÄ±n durduÄu yeri gÃ¶rmek iÃ§in durdu ve tekrar Ã¶fkeli gÃ¶rÃ¼nerek merdivenlere baktÄ±. Az Ã¶nce ona veya Kotaroâya kÃ¼frettiÄini duyduÄuna yemin edebilirdi, kime karÅÄ± olduÄuna emin deÄildi.

Toya, Kotaroânun ne yapmaya Ã§alÄ±ÅtÄ±ÄÄ±nÄ± bilmiyordu, ama Kyokoâya fazla arkadaÅÃ§a davrandÄ±ÄÄ± gerÃ§eÄinden hoÅlanmamÄ±ÅtÄ±. Bir uyarÄ± gÃ¶nderirken gÃ¶ÄsÃ¼nden derin bir hÄ±rÄ±ltÄ± geldi. âBunu halledebilirim Kotaro, onu Kyouâyu gÃ¶rmeye gÃ¶tÃ¼rmeyi sen istemediÄin sÃ¼rece.â Kotaroânun, Kyouânun yanÄ±na ders dÄ±ÅÄ±nda veya Ã§aÄrÄ±lmadÄ±ÄÄ± sÃ¼rece gitmediÄini bilerek ona sert bir bakÄ±Å attÄ±.

Kotaro, Kyokoânun elini bÄ±raktÄ±, âumarÄ±m her Åey yolundadÄ±r Kyoko.â Toyaâya pis bir bakÄ±Å atarak tekrar kÄ±za dÃ¶ndÃ¼, âdondurulmuÅ yiyeceklere dikkat ettiÄine emin ol. Kontrolden Ã§Ä±karsa ben senin iÃ§in ilgileneceÄim.â Kotaro, kendini beÄenmiÅ bir biÃ§imde Toyaâya baktÄ±, ardÄ±ndan Kyokoâya dÃ¶nÃ¼p baÅÄ±nÄ± eÄdi ve dÃ¶nerek merdivenlerden indi.

Kyoko, ToyaânÄ±n hofladÄ±ÄÄ±nÄ± duydu ve bu sabah yaptÄ±ÄÄ± gibi dÃ¶nÃ¼p koridorda yÃ¼rÃ¼rken ona baktÄ±.

Bu sefer acele etti ve GÄ°RMEYÄ°N yazan kapÄ±dan geÃ§meden Ã¶nce tam zamanÄ±nda ona yetiÅti. Kyoko nereye gittiklerini merak etti. GÃ¼Ã§lÃ¼ sÄ±rtÄ±nÄ± izlerken, aklÄ±ndan onu odasÄ±na geri gÃ¶tÃ¼rÃ¼p gÃ¶tÃ¼rmediÄi geÃ§ti. GerÃ§ekten de kapÄ±sÄ±nÄ±n Ã¶nÃ¼nde durduklarÄ±nda Toya ona bakmak iÃ§in dÃ¶ndÃ¼ ve kÄ±z, elini onunkinin tam karÅÄ±sÄ±ndaki kapÄ±ya kaldÄ±rÄ±p vuruncaya dek kÄ±zgÄ±n bir Åekilde ona baktÄ±.

Kyoko Åok olmuÅtu. Okulun sahibi karÅÄ±sÄ±ndaki odada mÄ± kalÄ±yordu? KardeÅinin sÃ¶yledikleri yine aklÄ±na gelmiÅti. âOlamaz!â Toya bir cevap beklemeden kapÄ±yÄ± aÃ§tÄ± ve kÄ±zÄ± kendisinden Ã¶nce iÃ§eriye itti.

Kyoko aniden ona dÃ¶ndÃ¼. âKahrolasÄ± sorunun nedir bilmiyorum ama lÃ¼tfen beni itmeâ, adamÄ± kovaladÄ± âveya dokunma. Sana hiÃ§bir Åey yapmadÄ±m.â ToyaânÄ±n gÃ¶zlerini dikip arkasÄ±na baktÄ±ÄÄ±nÄ± fark ettiÄinde saÃ§larÄ± yine ensesinde hissediyordu.

Kyokoânun omuzlarÄ± Ã§Ã¶ktÃ¼. ArtÄ±k yapmÄ±ÅtÄ±. SÃ¼rekli nerede olduÄunu veya kimin izliyor olabileceÄini dÃ¼ÅÃ¼nmeden Ã§ekip gitmek zorunda mÄ± kalacaktÄ±?

Toya, Kyokoânun gerginleÅtiÄini gÃ¶rdÃ¼ ve gÃ¶zlerini, bir anda Ã§ok kÃ¼Ã§Ã¼k gÃ¶rÃ¼nmeye baÅlayan kÄ±za doÄru indirerek sÄ±rÄ±ttÄ±. âBiriyle konuÅmak istemiyor muydun?â Kyoko arkasÄ±nÄ± dÃ¶nmeyince Toya dÃ¶nÃ¼p Kyouâya baktÄ± ve onun oturma odasÄ±nÄ±n kapÄ± aralÄ±ÄÄ±na dayalÄ± bir halde, transa geÃ§miÅ gibi Kyokoâyu izlediÄinin farkÄ±na varÄ±nca gÃ¶zlerini kÄ±stÄ±.

Toya kendi kendine âbu da ne?â diye dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼. Kyou neden ona hayalet gÃ¶rmÃ¼Å gibi bakÄ±yordu? Bunun neden olduÄu kÄ±skanÃ§ dÃ¼ÅÃ¼nceyi tanÄ±mlamak istemiyor denilebilirdi. Bu baÄÄ±rsaklarÄ±na Ã¼rpertici bir his vermiÅ, aralarÄ±na girip Kyouânun Kyokoâyu gÃ¶rmesini engellemek istemesine neden olmuÅtu. KÄ±zÄ± korumak istiyordu.

Kyou, bin yÄ±ldan uzun bir sÃ¼re sonra Kyokoâyu bu kadar yakÄ±ndan gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼ iÃ§in bir sÃ¼re sÃ¶yleyecek kelime bulamamÄ±ÅtÄ±. EtraflarÄ±ndaki tÃ¼m hava, hatÄ±rladÄ±ÄÄ± gÃ¼Ã§ ile canlanmÄ±ÅtÄ±â¦ geÃ§miÅte kendisini kÄ±za Ã§eken gÃ¶rmezden gelinemeyecek bu gÃ¼Ã§ ortadan kaybolmamÄ±ÅtÄ±.

AltÄ±n rengi gÃ¶zleri tarafsÄ±z bir kayÄ±tsÄ±zlÄ±kla kÄ±zÄ±n arkasÄ±ndaki koruyucuya takÄ±ldÄ±. âToya, Ã§Ä±k.â Sesinde tehlikeli bir tehdit tonu duyulabiliyordu.

ToyaânÄ±n hafÄ±zasÄ±nÄ±n gizli derinliklerinden, bilinmeyen bir yerden bir takÄ±m duygular Åaha kalkÄ±p yakasÄ±nÄ± bÄ±rakmÄ±yormuÅ gibi gÃ¶rÃ¼nÃ¼rken, gÄ±rtlaÄÄ±nda bir hÄ±rÄ±ltÄ± meydana geldi ve yumruklarÄ± Ã¶fkeyle sÄ±kÄ±ldÄ±. Toya, baÅka bir kelime edilmeden dÃ¶ndÃ¼ ve bir fÄ±rtÄ±na gibi Ã§Ä±karak kapÄ±yÄ± Ã§arptÄ±.

Kyoko, aklÄ± karmaÅÄ±k dÃ¼ÅÃ¼ncelerin etrafÄ±nda dÃ¶nÃ¼p duruken ToyaânÄ±n gidiÅini izledi. Aniden, onun ardÄ±ndan kendisi de Ã§Ä±kma isteÄi hissetti. Sonra bir korkak gibi davranmamaya karar verip Ã§enesini yukarÄ± doÄru kaldÄ±rarak cesaret buldu ve sonunda dÃ¶ndÃ¼, ne var ki gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼ Åeye inanamadÄ±.

GÃ¶rmeyi beklediÄi resmi takÄ±m elbiseli adamÄ±n yerine, kendisiniâ¦ altÄ±n gÃ¶zleri kendi gÃ¶zlerinin iÃ§inde yanÄ±p baÅka yere bakamazmÄ±Å gibi hissetmesine neden olan adamla yÃ¼zyÃ¼ze buldu. GÃ¼mÃ¼Å saÃ§larÄ± omuzlarÄ±na ve mÃ¼kemmel biÃ§imli vÃ¼cudunun Ã¼zerine dÃ¶kÃ¼lÃ¼yordu. YalnÄ±zca cenneten bir hediye olabilecek yÃ¼zÃ¼ ve vÃ¼cudunu saran, krallara layÄ±k bu kibir dokunuÅuyla, uzun boylu ve yakÄ±ÅÄ±klÄ±ydÄ±.

Kyoko hemen gÃ¶zlerini kapattÄ±. Derdi neydi? Buraya soru sormaya gelmiÅti, salya akÄ±tmaya deÄil. GÃ¶zlerini tekrar aÃ§tÄ±ÄÄ±nda adam Ã§ok daha yakÄ±ndaydÄ±. Aniden adamÄ± Ã§evreleyen asalet ve Ã¼stÃ¼nlÃ¼kten bir adÄ±m uzaklaÅtÄ±â¦ ama arkasÄ±ndaki kapÄ±nÄ±n varlÄ±ÄÄ±nÄ± farkederek kendisini kapana kÄ±sÄ±lmÄ±Å gibi hissetti.

Kyou ne yaptÄ±ÄÄ±nÄ± fark etmeden ona doÄru yÃ¼rÃ¼dÃ¼. Ama kÄ±zÄ±n geri Ã§ekildiÄini fark edince ÅÄ±k bir Åekilde kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rarak elini koltuÄa doÄru uzattÄ±. âOturmak ister miydiniz Bayan Hogo?â Ona sorularÄ± olduÄunu biliyordu. EÄer olmasaydÄ± hayal kÄ±rÄ±klÄ±ÄÄ±na uÄrardÄ±.

Kyoko gergin bir Åekilde yutkundu, ama maÄrurca Ã§enesini kaldÄ±rÄ±p aralarÄ±na koyabildiÄi kadar mesafe koyup, hiÃ§bir Åey ummasa da beyninin normal Åekilde Ã§alÄ±ÅmasÄ±nÄ± umarak koltuÄa yÃ¶neldi. Ä°Ã§inden hafifÃ§e gÃ¼ldÃ¼.

âBilmek istediÄim ilk Åey, benim bir rahibe olduÄumu dÃ¼ÅÃ¼nmenize neden olan nedir?â Adam sehpanÄ±n karÅÄ± tarafÄ±nda bir sandalyeye oturmak yerine koltukta yanÄ±na oturduÄu zaman, dikkatle ve neredeyse korkmuÅ bir Åekilde ona baktÄ±. Kyoko kaykÄ±ldÄ± ve onu izleyerek, adamdan daha da uzaklaÅÄ±p korkusunu gÃ¶stermeden sakinleÅerek dÃ¶ndÃ¼.

Kyou, tembelce âeh, oyun oynamak istiyorâ diye dÃ¼ÅÃ¼ncelere daldÄ± ama bu ilgi Ã§ekici dÃ¼ÅÃ¼nceyi hemen aklÄ±ndan kovdu. Anormal biÃ§imde sakin bir sesle cevap verdi, ârahibe olduÄunu bilmeyeceÄimi dÃ¼ÅÃ¼nmene neden olan nedir?â Adam Ã¼zerine eÄilip kalp Åeklindeki yÃ¼zÃ¼ne yukardan bakarken, ona kÄ±yasla Ã§ok ufaktÄ±.

Kyoko herhangi bir duygu izi bulmak iÃ§in adamÄ±n mÃ¼kemmel suratÄ±nÄ±n yÃ¼zeyini inceledi ama bulamayÄ±nca ÅaÅÄ±rdÄ±. Bir kusursuzluk ve sÃ¼kunet heykeli gibiydi ve bu onu sonu gelmez bir biÃ§imde rahatsÄ±z etti.

âSoruya her zaman soruyla mÄ± karÅÄ±lÄ±k verirsiniz, Bayâ¦?â AdÄ±nÄ± bile bilmediÄi iÃ§in kekeledi.

Kyou gÃ¼lÃ¼msedi, ama bunu yalnÄ±zca iÃ§inden yaptÄ±ÄÄ± iÃ§in kÄ±z gÃ¶remedi. Eh, hala bir tarzÄ± vardÄ± ve bu adamÄ± hayal kÄ±rÄ±klÄ±ÄÄ±na uÄratmamÄ±ÅtÄ±. YalnÄ±zca daha fazlasÄ±nÄ± gÃ¶rmek istemesine neden oldu. âBay Lord, ama Lordâun daha iyi olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼nmediÄin sÃ¼rece bana Kyou diyebilirsin.â AteÅli bir bakÄ±Åla onu olduÄu yere mÄ±hladÄ±.

Kyoko, aynÄ± ateÅli bakÄ±Åla karÅÄ±lÄ±k verdi, ânedenâ¦ buradayÄ±m?â kelimeleri bir Ã§ocukla konuÅur gibi yavaÅÃ§a ve tek seferde sÃ¶yledi. Ä°Åte, bakalÄ±m bundan nasÄ±l sÄ±yrÄ±lacaktÄ±. Kyoko, gÃ¶z temasÄ±nÄ± kesmeden kendi kendine mÄ±rÄ±ldandÄ± âBay LordâmuÅ.â

AklÄ±nÄ± okuyan Kyouânun altÄ±n rengi gÃ¶zleri, kÄ±zÄ±n zÃ¼mrÃ¼t yeÅili gÃ¶zlerine doÄru kÄ±sÄ±larak parladÄ±. BÃ¶yle yapÄ±p gÃ¶zÃ¼nÃ¼ korkutacaÄÄ±nÄ± bilerek biraz daha Ã¼zerine eÄildi. Onu koklayabiliyordu.

Sakin gÃ¶rÃ¼nÃ¼ÅÃ¼ yerine geri dÃ¶nmeden Ã¶nce bir an iÃ§in soÄukkanlÄ±lÄ±ÄÄ±nÄ± kaybederek, ârahibelik gÃ¼Ã§lerin zayÄ±f ve eÄitilmemiÅ, yoksa nasÄ±l rahibe olduÄunu bildiÄimi anlardÄ±nâ deyip, neredeyse ona tÄ±sladÄ±. âSana gÃ¼Ã§ kazanmanÄ±n yanÄ±nda eksik olanâ¦ dÃ¶vÃ¼Å sanatlarÄ±nÄ± Ã¶ÄreteceÄim.â

Kyoko iÃ§in, son sÃ¶ylediÄi Åey neredeyse hakaret gibiydi. DÃ¼ÅÃ¼nmeden hareket etmesiyle bilinen kÄ±z neredeyse onunla yÃ¼z yÃ¼ze gelecek Åekilde eÄildi ve bundaki istihza aÄÄ±rdÄ±. âBelki gerÃ§ek gÃ¼cÃ¼mÃ¼ gizliyorumdur ve bunu hak edecek bir hedef bulduÄumda salarÄ±m.â Ãfke onu korkusuz yapÄ±yordu, veya aptal, Åu anda hangisi olduÄuna emin deÄildi.

Kyou, dudaklarÄ±nÄ± onunkilere deÄdirerek daha da yakÄ±na eÄildi, bÃ¶ylece sÄ±cak nefesi kÄ±zÄ±n dudaklarÄ±nÄ± okÅayabiliyordu. KaranlÄ±k bir sesle fÄ±sÄ±ldadÄ±, ârahibe.â

BÃ¶lÃ¼m 4 "Dikkatini Ver"

Kyoko, aniden ona karÅÄ± hissetmemesi gereken bir heyecan hissederek kendini geri Ã§ekti. Burada bir Åeyler oluyordu ve kendisi bunu bilebilecek son kiÅi gibiydi.

Alt dudaÄÄ±nÄ± Ä±sÄ±rÄ±p Kyouânun yarattÄ±ÄÄ± gÄ±dÄ±klayÄ±cÄ± histen kurtulmayÄ± umarak, gergin bir sesle âcevaplara ihtiyacÄ±m varâ diye fÄ±sÄ±ldadÄ±. Sinir sisteminden hÄ±zla geÃ§meye kararlÄ±, nefes kesici Ã¼rpertilerden hemen kurtulabilmeyi diledi.

Kyou, kÄ±zÄ±n kokusunu iÃ§ine Ã§ekerek ve aniden kanÄ±nÄ±n Ä±sÄ±ndÄ±ÄÄ±nÄ± hissederek arkasÄ±na yaslandÄ±. KÃ¼Ã§Ã¼k bedeninin titrediÄini gÃ¶rmÃ¼ÅtÃ¼, ama tiksinerek deÄil. AÅaÄÄ± doÄru bakarken, kÄ±zÄ±n kollarÄ±ndaki tÃ¼ylerin Ã¼rperdiÄini gÃ¶rÃ¼nce neredeyse sÄ±rÄ±tÄ±yordu.

Hafif kibirli bir ses, âneden gÃ¼Ã§lerini bastÄ±rÄ±yorsun? GeÃ§miÅ tekrarlanmadan Ã¶nce Ã§evrende olup bitenlerden haberdar olman gerekiyor.â dedi.

Kyoko yutkundu, gerginleÅerek âbununla ne demek istiyorsun?â diye sordu.

âOkulda Ã¶lÃ¼msÃ¼zlerin olduÄunun farkÄ±ndasÄ±n, deÄil mi?â GÃ¶zleri, Kyokoânun daha Ã¶nce hiÃ§ gÃ¶rmediÄi bir Åeyle parlÄ±yordu ve sesi onaylamÄ±yormuÅ gibi sertti. âBiz konuÅtuÄumuz sÄ±rada iblisler etrafÄ±mÄ±za yaklaÅÄ±yor.â

Kyokoânun gÃ¶zleri aÃ§Ä±lÄ±p kapandÄ±. Onunla oynuyor muydu? Ãfkeli bir alayla, âseni burada koruyucular ve iblisler olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼nmeye iten nedir?â diye sordu.

Kyou, gÃ¶z aÃ§Ä±p kapayÄ±ncaya kadar onu kolundan tutup kaldÄ±rdÄ±, yÃ¼zÃ¼nÃ¼ iki santimetrelik bir mesafeyle onunkinin Ã¼zerine eÄdi. Ãfkeyle gÃ¼rledi, âdikkatini ver.â

Kyoko gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼ Åeye inanamayarak gÃ¶zlerini kÄ±rptÄ±. ÃnÃ¼nde dikilen Åey bir saniye Ã¶nce onunla konuÅan kiÅi deÄildi. Anormal derecede parlak, Ã¶fkeli, altÄ±n rengi gÃ¶zlere ve onlarÄ±n altÄ±ndaki kÃ¼Ã§Ã¼k bembeyaz azÄ± diÅlerine bakÄ±yordu, ve Åu anda farkÄ±nda olmadan kolunu tÄ±rmalayan penÃ§eleri hissedebiliyordu.

SaÃ§Ä±, az Ã¶nce olduÄunun iki katÄ± kadar uzamÄ±ÅtÄ± ve adeta onayÄ±nÄ± bekliyor gibi etrafÄ±nda salÄ±nÄ±yordu. Kyoko, korku dolu bir viyaklamayla kendisini ondan kurtarÄ±p, yalnÄ±zca adamÄ±n tehditkar bir adÄ±m daha atmasÄ±nÄ± saÄlayan bir biÃ§imde hÄ±zla bir adÄ±m geriledi.

Kekeleyerek, âsen koruyucu musun?â diye geveledi.

Ãfkesinin geÃ§tiÄini hissettiÄinde bile onu izleyerek, âve sen de bunu zaten bilmesi gereken rahibesinâ diye tÄ±sladÄ±.

KapÄ±ya koÅmak iÃ§in dÃ¶ndÃ¼ ve gÃ¼Ã§lÃ¼ kollarÄ±n kendisini arkadan sardÄ±ÄÄ±nÄ± hissettiÄinde aniden baÄÄ±rdÄ±.

ÃabaladÄ±kÃ§a, Kyouânun bedeni Ã§evresinde sÄ±kÄ±laÅtÄ±. Kendisinden kaÃ§maya Ã§alÄ±ÅÄ±p, havayÄ± tekmeleyen kÄ±zÄ± yukarÄ± kaldÄ±rdÄ±. Kendisinden kurtulmaya Ã§alÄ±ÅmasÄ±nÄ±n faydasÄ±z olduÄunu anlamasÄ± iÃ§in ona yeterince zaman vererek, dudaklarÄ±nÄ± kulaklarÄ±nÄ±n yanÄ±na yaklaÅtÄ±rÄ±p, âkendini bu kollardan kurtaracak gÃ¼ce ulaÅana dek kalacaksÄ±n rahibeâ diye fÄ±sÄ±ldadÄ±.

Sonra onu sadece, hafifÃ§e sÄ±Ã§rayarak yerleÅeceÄi dolgun koltuÄa atmak iÃ§in tekrar havaya kaldÄ±rdÄ±. Åimdi tekrar yÃ¼z yÃ¼zeydiler, Kyoko ona Ã¶fkeyle baÄÄ±rdÄ± ve gÃ¶rÃ¼nÃ¼ÅÃ¼ az Ã¶nce konuÅtuÄu adama dÃ¶nÃ¼nce gÃ¶zlerini kÄ±rpÄ±ÅtÄ±rdÄ±.

Elini yumruk yaparak Ã¶fkeli bir Åekilde ona baktÄ±, âne haltlar dÃ¶nÃ¼yor?â

Kyou sakin bir Åekilde Ã¶nÃ¼nde duruyordu, tek fark bu sefer gÃ¶zlerinin parlÄ±yor olmasÄ±ydÄ±, âburada kalacaksÄ±n.â Ona doÄru eÄildi, âseni eÄitmeme izin vereceksin.â Ellerini, onu kapana ksÄ±tÄ±racak biÃ§imde koltuÄun arka kÄ±smÄ±na yerleÅtirdi, âve bu sefer hiÃ§bir Åeyi kurban vermeden kazanacaksÄ±n.â Åimdi memnuniyetsizlik gÃ¶steren son sÃ¶zleri tÄ±slayarak Ã§Ä±karÄ±rken burnu neredeyse kÄ±zÄ±nkine deÄiyordu.

Kyoko, ateÅili bakÄ±ÅlarÄ±na karÅÄ±lÄ±k vererek, adam izin verdiÄi Ã¶lÃ§Ã¼de arkasÄ±na yaslandÄ±, ama hala ondan kendisine doÄru gelen bir tehdit hissetmiyordu. Ä°nsan olmasa bile, onu incitmeye niyeti yoktu. Az Ã¶nce ne sÃ¶ylediÄini fark ederek kaÅlarÄ±nÄ± Ã§attÄ±.

âBu sefer mi?â Sesi yumuÅaktÄ±, âbu sefer ile ne demek istiyorsun?â

Kyou derince iÃ§ini Ã§ekti, âsen unutmuÅ olabilirsin, ben unutmadÄ±m.â KÄ±zÄ±n kokusu onu sardÄ± ve unutulmuÅ kalbinin etrafÄ±nda aÄrÄ±yan aynÄ± sÄ±zÄ±yÄ± hissetti, ama onun gerÃ§eÄi bilmesi gerekiyordu, âgeÃ§miÅte birlikte savaÅtÄ±k rahibe, ve bunu tekrar yapmak zorunda kalacaÄÄ±mÄ±z vakit yaklaÅÄ±yor.â

Kyokoânun gÃ¶zleri bir an yumuÅadÄ±, âkimsin sen?â

âSenin koruyucun. Kyoko, Koruyucu Kalp Kristaliâni bu dÃ¼nyaya geri getirmek iÃ§in anÄ±larÄ±nÄ± feda ettiÄin iÃ§in unuttuÄunu biliyorum.â BakÄ±ÅlarÄ±Ä± onunkini aradÄ± ve sesi hafif bir fÄ±sÄ±ltÄ±ya dÃ¶nÃ¼ÅtÃ¼, âbana gÃ¼venmelisin.â

YalnÄ±zca kendisini korkutmaya Ã§alÄ±ÅmÄ±Å olsa da, sÃ¶ylediÄi her Åeyde ona gÃ¼venmesini istiyordu. âBenâ¦ gÃ¼veniyorum.â Bu kelimeleri sÃ¶yler sÃ¶ylemez kendisini onun kollarÄ±nda buldu. Ãnce kasÄ±ldÄ±, ardÄ±ndan kendisini saran sÄ±caklÄ±k Ã¶rtÃ¼sÃ¼nÃ¼ hissedince dingin bir kafa karÄ±ÅÄ±klÄ±ÄÄ± iÃ§inde kendisini bu sarÄ±lÄ±Åa bÄ±rakarak rahatladÄ±.

Kyou buna engel olamÄ±yordu. Ãok uzun sÃ¼redir reddedilme endiÅesi taÅÄ±yordu ve bu sÃ¶zleri duymak, gergin omuzlarÄ±ndan dÃ¼nyanÄ±n yÃ¼kÃ¼nÃ¼ kaldÄ±rmÄ±ÅtÄ±. Burnunu saÃ§larÄ±na sÃ¼rterek kendisini kokusuyla sararken, kÄ±zÄ± kendine Ã§ekti.

Bir anlÄ±k zayÄ±flÄ±kla, âbu defa kalâ diye fÄ±sÄ±ldadÄ±.

Kyoko sÃ¶zleri ve kollarÄ±ndaki Åefkati hissedebiliyordu, yine de birkaÃ§ dakika Ã¶nce Ã¶dÃ¼nÃ¼ koparan oydu ve Åimdi onu, hayatÄ± kendisine baÄlÄ±ymÄ±Å gibi tutuyordu. Ondan korkma ile uzanÄ±p pÃ¼rÃ¼zsÃ¼z yanaÄÄ±nÄ± okÅama isteÄi arasÄ±nda kalmÄ±ÅtÄ±.

Soracak Ã§ok Åeyi vardÄ± ve adamÄ±n gÃ¶ÄsÃ¼nÃ¼n Ã¼zerinde mÄ±rÄ±ldanarak, âunuttuÄumu sÃ¶ylediÄin Åeyleri hatÄ±rlamak istiyorum. Ne bilmem gerekiyor?â diye sordu.

Kyou, henÃ¼z gerÃ§ek dÃ¼nyaya dÃ¶nmek istemeyerek altÄ±n rengi gÃ¶zlerini kapattÄ±â¦ ait olduÄu yerdeâ¦ kollarÄ±nda iyiydi. KÄ±zÄ± iÃ§ Ã§ekerek, isteksizce koltuÄa bÄ±raktÄ± ve yanÄ±na oturdu.

Kyou, ellerini aÅÄ±rÄ± uzun kakÃ¼llerinin arasÄ±ndan geÃ§irerek Ã¶fkeli iÃ§gÃ¼dÃ¼lerini bastÄ±rabilmek iÃ§in derin bir nefes aldÄ±. ArzularÄ±nÄ± sakinleÅtirerek Ã¶nÃ¼ndeki duvara odaklandÄ± ve ona bilmesini istediÄi Åeyleri anlatmaya baÅladÄ±. Bir Åeyi duymak onu hatÄ±rlamakla aynÄ± Åey deÄildi.

âYardÄ±m alacaksÄ±n. Buraya senin geldiÄin gibi bursla gelen bÃ¼tÃ¼n insanlarÄ± senin iÃ§in getirdim. Onlar seni hatÄ±rlamÄ±yor, sen de onlarÄ±, ama o zaman seninle beraber savaÅmÄ±ÅlardÄ±, ve zamanÄ± gelince tekrar seninle savaÅacaklar,â sesi geÃ§miÅin hatÄ±ralarÄ±ndan bir ize baÄlanmÄ±ÅtÄ±.

Kyokoânun gÃ¶zleri, ona neden bu kadar kolayca inandÄ±ÄÄ±nÄ± merak ederek bÃ¼yÃ¼dÃ¼, âSuki ve Shinbe mi?â diye sordu.

Kyou baÅÄ±yla onayladÄ±, âonlarla tanÄ±ÅtÄ±ÄÄ±nÄ± gÃ¶rÃ¼yorum. Evet, onlarla Ã§ok yakÄ±ndÄ±n, seni hiÃ§ kimsenin korumadÄ±ÄÄ± gibi koruyan Toyaâya da.â

âToya mÄ±?â Bir kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±, âÅaka yapÄ±yor olmalÄ±sÄ±n.â ArdÄ±ndan zihninden ekledi, âbenden hoÅlanmÄ±yor bile.â

Kyou isteksizce iÃ§ Ã§ekti, âToya bu hayatta hiÃ§ deÄiÅmedi, ve hala geÃ§miÅteki kÃ¶tÃ¼, katÄ± kalpli genÃ§. Ama evet, seni Ã¶Ã§ alma duygusuyla korudu ve eÄer Ã¶yle bir ihtiyaÃ§ hasÄ±l olursa senin iÃ§in Ã¶lÃ¼r.â

Kyoko kaÅlarÄ±nÄ± Ã§attÄ±, âo hatÄ±rlamÄ±yor mu?â doÄruyu sÃ¶ylÃ¼yor gibiydi ve hafÄ±zasÄ±nÄ±n bir kÄ±smÄ±nÄ± kaybettiÄini bilmesi bunu mantÄ±klÄ± yapÄ±yordu. GÃ¶zleri, bu bilgileri geri almak iÃ§in onunkileri aradÄ±.

Kyou hafifÃ§e baÅÄ±nÄ± salladÄ±, âseninle geri gelmeyen tek kiÅi benim. Bu yÃ¼zden ne olduÄuna dair hatÄ±ralarÄ± geri verecek tek kiÅi de benim. Toya benim kardeÅim olduÄunu bile hatÄ±rlamÄ±yor.â

Kyoko, bu kafa karÄ±ÅÄ±klÄ±ÄÄ± karÅÄ±sÄ±nda iÃ§ini Ã§ekti, âkardeÅ mi? HatÄ±rlayan tek kiÅinin sen olmasÄ±nÄ± saÄlayacak ne oldu?â, bunu bilmesi gerekiyordu.

âBir savaÅta, dÃ¼nyamÄ±zdaki kÃ¶tÃ¼lÃ¼ÄÃ¼ yenip Koruyucu Kalp Kristaliâni kurtarmak iÃ§in, bÃ¼tÃ¼n hatÄ±ralarÄ±ndan vazgeÃ§tin. AynÄ± anda kristalden, herkesi tekrar gÃ¶rmeyi de diledin. OnlarÄ± kaybetmek istemiyordun. Sen bir anda ortadan kaybolduÄundaâ¦ herkes kaybolduâ¦ dÃ¼Åman da dahil. OnlarÄ± bilmeden, kendinle beraberâ¦ buraya getirdin.â

ÃzÃ¼lerek iÃ§ini Ã§ekti, âben etrafÄ±ma, kendimi bÃ¶yle dileklerden koruyan bir bÃ¼yÃ¼ yapmÄ±ÅtÄ±m.â AnÄ±larÄ± tekrar yaÅÄ±yormuÅ gibi gÃ¶zleri uzaklara daldÄ±.

âHerkesi seninle beraber gÃ¶tÃ¼rdÃ¼n ve bunu bilmiyordun bile. Beni geride bÄ±rakarak, hepsi senin zamanÄ±nda, burada yeniden doÄdu.â GÃ¶zleri kÄ±zÄ±nkilere odaklanÄ±p kenetlendi. âYani hayatta kaldÄ±m ve seni bekledim. ZamanÄ± geldiÄinde beni bÄ±rakan herkesi bir araya getirdim. Åimdi kendinle beraber kristali de getirdin ve kÃ¶tÃ¼lÃ¼k onu istiyorâ¦â sesi karardÄ±, ââ¦ kÃ¶tÃ¼lÃ¼k Åimdiden seni aramaya baÅladÄ± ve ben buna izin vermeyeceÄim.â

Kyoko, anlamaya Ã§alÄ±Åarak baÅÄ±nÄ± eÄdi, âyani, benimle aynÄ± Åekilde buraya gelmiÅ olan herkese gÃ¼venebilir miyim?â Adam onayladÄ± ve Kyoko devam etti, âonlar bununla ilgili herhangi bir Åey biliyorlar mÄ±?â

Kyou baÅÄ±nÄ± salladÄ±, âbir baÄ hissedecekler ve bu geliÅecek, ama bunun dÄ±ÅÄ±nda geleceÄi bilemem, yalnÄ±zca geÃ§miÅ. Seni o zaman koruduklarÄ± gibi koruyacaklar. Yapmak iÃ§in doÄduklarÄ± Åey buâ¦ varoluÅlarÄ±nÄ±n nedeni.â

SÃ¶zlerinin doÄruluÄu kendisine de uygun gelmeyerek gÃ¶zlerini hemen ondan uzaklaÅtÄ±rdÄ±. âHala biraz zamanÄ±mÄ±z var, ama Åimdilik rahibe gÃ¼Ã§lerini saklamayÄ± bÄ±rakmanÄ± ve Ã§evrende olup bitenlerden haberdar olmanÄ± istiyorum. GÃ¶zÃ¼m Ã¼zerinde olacak, Toyaâya da seni yakÄ±ndan izlemesini sÃ¶yledim.â

Kyoko, hakkÄ±nda bir Åeyler hatÄ±rlamaya Ã§alÄ±Åarak onu yakÄ±ndan izledi. Adam kendisini Ã§ok iyi tanÄ±yormuÅ gibi duruyordu. GÃ¶zlerine derin derin bakarak merakla fÄ±sÄ±ldadÄ±, âne kadar yakÄ±ndÄ±k?â

Kyou kasÄ±lÄ±p ondan uzaklaÅmadan Ã¶nce, altÄ±n sarÄ±sÄ± gÃ¶zbebeklerinden gizli bir sevgi dalgasÄ± geÃ§ti. SoÄuk dÄ±Å gÃ¶rÃ¼nÃ¼ÅÃ¼ yerine tekrar otururken kapÄ±ya ve ardÄ±ndan hÄ±zla tekrar ona bakarak homurdandÄ±. âKendi yÃ¶ntemleriyle hatÄ±rlayacaklarÄ± iÃ§in sana sÃ¶ylediklerimi onlara tekrarlama.â

KapÄ± sertÃ§e Ã§alÄ±ndÄ±ÄÄ±nda Kyoko sÄ±Ã§radÄ±, ardÄ±ndan izin verilmeden aÃ§Ä±ldÄ±. Toya, kÄ±zÄ±n gÃ¼venliÄi iÃ§in endiÅe etmeye baÅlamÄ±Å ve hiÃ§bir Åeyden deÄilse de Kyouânun gÃ¶sterebileceÄini bildiÄi soÄukluÄundan onu korumak iÃ§in araya girmeyi dÃ¼ÅÃ¼nmÃ¼ÅtÃ¼. Girer girmez bakÄ±ÅlarÄ± kÄ±za Ã§ekildi.

Hala bir Åeylerin doÄru olmadÄ±ÄÄ±nÄ± hissederek gÃ¶zbebekleri gÃ¼mÃ¼Å renginde parladÄ±, âevet, bakÄ±yorum konuÅmasÄ±nÄ± canlÄ± bitiriyor.â âEÄer Kyoko ile konuÅman bittiyse, Suki dÄ±ÅarÄ±da onu bekliyor.â Toya, gÃ¶zbebeklerinde parlamaya baÅlayan gÃ¼mÃ¼Å benekleri fark etmeden gÃ¶zlerini Kyouâya indirdi.

Kyou, her zamanki boÅ bakÄ±ÅÄ±yla Toyaâya dÃ¶ndÃ¼ ve baÅÄ±yla sessizce onayladÄ±.

Kyoko artÄ±k hislerini kullanabildiÄi iÃ§in sÄ±cak bir Åekilde Toyaâya baktÄ±, Ã¶yle deÄilmiÅ gibi davransa bile kendisi iÃ§in endiÅelendiÄini sÃ¶yleyebilirdi.

Kyouânun sÃ¶zleri tekrar aklÄ±na geldi, âsenin iÃ§in canÄ±nÄ± verirdi.â

Kyou, onun Toya karÅÄ±sÄ±nda gevÅemesini izledi ve bakÄ±ÅlarÄ±nÄ±n dertleÅmesine neden olan, belirsiz ama tanÄ±dÄ±k bir Ã¶zlem hissetti. Bu duyguyu iyi hatÄ±rlÄ±yordu ve gÃ¶zleri, gÃ¼mÃ¼Å koruyucuya dÃ¶nerek kÄ±sÄ±ldÄ±. KÄ±zÄ±n, kardeÅiyle her zaman, diÄerleriyle paylaÅmadÄ±ÄÄ± bir baÄÄ± mÄ± olmuÅtu?

Kyoko ayaÄa kalktÄ±, baÅÄ±yla Kyouâya hoÅÃ§a kal iÅareti yapÄ±p ToyaânÄ±n gÃ¶remeyeceÄi gizli bir gÃ¼lÃ¼mseme gÃ¶nderdi, ardÄ±ndan Toyaâya dÃ¶nÃ¼p ona en tatlÄ± gÃ¼lÃ¼msemelerinden birini bahÅetti. âHadi, Sukiâyi bekletmeyelim.â ToyaâyÄ± orada sÄ±cak bir hisle bÄ±rakarak kapÄ±dan Ã§Ä±kÄ±p gitti. Sadece gÃ¼lÃ¼ÅÃ¼nÃ¼n verebileceÄi bir histi.

Toya bu sÄ±cak histen kurtulmak iÃ§in baÅÄ±nÄ± salladÄ±, sonra kendisini dikkatle incelediÄini fark ederek Kyouâya sertÃ§e baktÄ±. Cevap alamayacaÄÄ±nÄ± bilerek sert bir sesle âne?â diye sordu. Zaman harcamaya deÄmeyeceÄine karar verip kapÄ±yÄ± arkasÄ±ndan Ã§arparak Ã§Ä±ktÄ± ve Kyokoâya yetiÅmek iÃ§in koÅtu.

Kyoko, aceleyle koridorda yÃ¼rÃ¼rken ToyaâyÄ± arkasÄ±ndan izledi. Kyouâdan uzaklaÅmak iÃ§in acele ediyor olmalÄ±ydÄ±. Koruyucu olduÄunu dÃ¼ÅÃ¼nerek, ona yetiÅmek iÃ§in, zahmet Ã§ekmeden hÄ±zlanarak kendi kendine gÃ¼ldÃ¼. Kendisinin kim olduÄu hakkÄ±nda bir fikri olup olmadÄ±ÄÄ±nÄ± merak ederek dÃ¼ÅÃ¼nceleri gÃ¶lgelendi. BildiÄini dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼, yoksa ona bÃ¶yle gÃ¼lÃ¼msemezdi.

Kyoko, ToyaânÄ±n kendisine merdivenlerin baÅÄ±nda yetiÅeceÄini biliyordu, Ã§Ã¼nkÃ¼ onu arkasÄ±nda hissediyordu. Evet gÃ¼Ã§lÃ¼ aurasÄ±nÄ± hissedebiliyordu, ama bu Kyouâda hissettiÄinden biraz daha farklÄ±ydÄ±. Sadece bir saniye iÃ§in gÃ¶zlerini kapattÄ±. Kyoko, aurasÄ±nÄ± ararken, ne kadar kaba davrandÄ±ÄÄ±nÄ±n bir Ã¶nemi olmadÄ±ÄÄ±na karar verdi, aslÄ±nda aurasÄ± Ã§ok sÄ±caktÄ± ve diÄer Åeylerin yanÄ±ndaâ¦ korunuyor hissetmesini saÄlÄ±yordu.

ToyaânÄ±n, Kyouâdan daha genÃ§ olmasÄ± gerektiÄini anlamÄ±ÅtÄ±, ama aynÄ± zamanda iÃ§indeki gizli gÃ¼cÃ¼ de hissedebiliyordu. Dokunulursa, bir kalp atÄ±ÅÄ± sÃ¼resinde ToyaânÄ±n abisini gÃ¶lgede bÄ±raktÄ±racak bir gÃ¼Ã§â¦ yine de ikisinin de bunun farkÄ±nda olduÄuna dair ÅÃ¼pheleri vardÄ±. Kyoko gÃ¼Ã§lerini kullanmanÄ±n tadÄ±na varÄ±yordu, artÄ±k onlarÄ± tekrar aÃ§Ä±Äa Ã§Ä±karmÄ±ÅtÄ±.

âEeâ¦â adama dÃ¶ndÃ¼, âSuki ve Shinbe nerede?â

Toya gÃ¶zlerini kÄ±sarak ona baktÄ±, sÃ¶ylediÄi yalanla zor durumda kalmÄ±ÅtÄ±. Suki ve Shinbeânin nerede olduÄunu da nereden bilecekti? YalnÄ±zca onu Kyouâdan uzaklaÅtÄ±rmak iÃ§in oraya gitmiÅti.

UyuÅuk bir biÃ§imde, sÃ¶zcÃ¼kleri uzatarak, âbilmiyorum,â dedi.

Kyoko kaÅlarÄ±nÄ± Ã§attÄ±, âama dedin kiâ¦â

Toya sÃ¶zÃ¼nÃ¼ kesti. âSeni kurtardÄ±ÄÄ±m iÃ§in bana teÅekkÃ¼r etmelisin,â diye adeta gÃ¶zÃ¼nÃ¼ korkutmak ister gibi yakÄ±nlaÅarak bilgi verdi.

Kyoko davranÄ±Å tarzÄ±ndan hoÅlanmayarak, âbeni neden kurtardÄ±n?â diye yÃ¼zÃ¼ne karÅÄ± gÃ¼rledi. TanrÄ±m, bazen gerÃ§ek bir pislik izlenimi bÄ±rakÄ±yordu.

Toya da yumruÄunu perÃ§inleyerek, ona yÃ¼ksek sesle âKyouâdanâ diye baÄÄ±rdÄ±. Bu gÃ¼zel aÄzÄ±yla gerÃ§ekten de onu kÄ±zdÄ±rabiliyordu. âGÃ¼zel aÄÄ±z mÄ±?â Bu da nereden Ã§Ä±kmÄ±ÅtÄ±? KafasÄ± karÄ±ÅÄ±k olarak korkmuÅ bir Åekilde bir adÄ±m geriledi.

Kyoko, bir an iÃ§in afallamÄ±Å bir halde ona baktÄ±. ArdÄ±ndan Ã¶nce sessizce daha sonra her geÃ§en saniye sesi yÃ¼kselerek ona gÃ¼lmeye baÅladÄ±. KÄ±kÄ±rtÄ±larÄ±n arasÄ±nda nefes almaya Ã§alÄ±Åarak âkurtardÄ±n mÄ±?â diye sordu. GÃ¼lmesini yavaÅlatarak ve nihayetinde gÃ¶zleri hala yaramazca parlasa da yÃ¼zÃ¼ne geniÅ bir gÃ¼lÃ¼mseme yerleÅtirerek, ânedenâ¦â diyerek sustu.

YÃ¼zÃ¼ndeki ciddiyeti korumaya Ã§alÄ±Åarak, âbu Ã§ok tatlÄ±ydÄ±. ÃnemsediÄini bilmiyordum,â diye burnunu buruÅturdu.

Toya, kendisiyle ilgili bir Åaka yapÄ±ldÄ±ÄÄ± hissine kapÄ±larak sertÃ§e baktÄ±, âpeki, en sonunda kalmaya karar verdin mi ârahibeâ?â son kelimeyi aÄzÄ±nda kÃ¶tÃ¼ bir tat bÄ±rakmÄ±Å gibi tÃ¼kÃ¼rdÃ¼.

Kyokoânun gÃ¼lÃ¼ÅÃ¼ soldu ve yÃ¼zÃ¼nÃ¼ onunkine yaklaÅtÄ±rÄ±p doÄrudan altÄ±n rengi gÃ¶zlerine baktÄ±. âEvet, âkoruyucuââ bir kaÅÄ±nÄ± ona doÄru kaldÄ±rdÄ±, sonra dÃ¶nÃ¼p gÃ¼lerek koÅarak merdivenlerden indi.

âEVET!â Kyoko sessizce baÄÄ±rdÄ± ve zihninden tahtaya kendisi iÃ§in bir puan yazdÄ±. âKyoko birâ¦ Toya sÄ±fÄ±r.â

Toya, kÃ¼Ã§Ã¼k sÃ¼rtÃ¼ÄÃ¼n onu kandÄ±rdÄ±ÄÄ±nÄ± anlamadan bir saniye Ã¶nce gÃ¶zleri bÃ¼yÃ¼dÃ¼. âLanet olsun!â diye tÄ±sladÄ± ve kÄ±zÄ±n ardÄ±ndan gitti.

Kyoko, rahibe gÃ¼Ã§lerinin aÅÄ±rÄ± kullanÄ±lmaya baÅlandÄ±ÄÄ±nÄ± hissettiÄinde neredeyse merdivenlerin sonundaydÄ±. ToyaânÄ±n dÄ±ÅÄ±nda baÅka bir koruyucuyu hissederek etrafÄ±na baktÄ±. Bu hissi saÄlayabilecek kadar yakÄ±ndaki tek kiÅi, merdivenlerin dibinde dikilip ilgiyle kendisini izleyen bir Ã¶Ärenciydi.

YakÄ±ndan bakÄ±nca, daÄÄ±nÄ±k saÃ§larÄ±na dÃ¼Åen morumsu gÃ¶lgeler ve gÃ¶rdÃ¼ÄÃ¼ en gÃ¼zel gÃ¶zler karÅÄ±sÄ±nda ÅaÅÄ±rmÄ±ÅtÄ±. Bu gÃ¶zlere bakarken yemin edebilirdiâ¦ gÃ¶zbebeklerinin iÃ§inde parÄ±ldayan her rengi gÃ¶rebiliyordu.

Toya Åimdi Kyokoânun arkasÄ±nda dikiliyordu. Aniden durduÄunu gÃ¶rÃ¼p, Kamuiâye baktÄ±ÄÄ±nÄ± fark etmiÅti. Toya kendi kendine, âdemek artÄ±k Ã¶lÃ¼msÃ¼zleri hissedebiliyor,â diye dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼. AÅaÄÄ± indiÄinde kolundan tutup, âhadi, seni tanÄ±ÅtÄ±rayÄ±m.â dedi.

Toya, Kamui ile tanÄ±ÅtÄ±ÄÄ± anda, ona karÅÄ± bir yakÄ±nlÄ±k hissetmiÅti. HakkÄ±nda gerÃ§ekten bildiÄi tek Åey, ailesinin olmadÄ±ÄÄ± ve Kyou ona bir yer verene kadar bakÄ±m evinde kaldÄ±ÄÄ±ydÄ±.

Kyoko, kendisini ToyaânÄ±n kendisini yabancÄ±ya doÄru Ã§ekiÅtirmesine izin verdi. Onun da Ã¶lÃ¼msÃ¼z olduÄunu sÃ¶yleyebilirdi ama aynÄ± zamanda harika bir nezaket de hissediyordu. GÃ¼Ã§lerinin, aurasÄ±nÄ± keÅfetmesine izin verip orada sÄ±caklÄ±k veâ¦ yalnÄ±zca bir Ã§ocuÄa ait olan bir masumiyet buldu.

Kamuiânin parÄ±ldayan gÃ¶zleri bÃ¼yÃ¼lenmiÅ bir Åekilde onu izliyordu, âhey Toya, buradaki kim?â Uzun sÃ¼redir onun iÃ§in bekliyormuÅ gibi hissediyorduâ¦ kim olduÄu hakkÄ±nda hiÃ§bir fikri olmasa da. Onu Ã§ok korkunÃ§ bir biÃ§imde Ã¶zlemiÅ gibiydi. Aniden, tekrar nefes alÄ±yormuÅ gibi hissediyordu ve hatta bu gerÃ§eÄi kanÄ±tlamak iÃ§in iÃ§ini Ã§ekmiÅti, ama bunu yaptÄ±ÄÄ±nda kÄ±zÄ±n kokusunu duydu ve bu da Ã§ok tanÄ±dÄ±k geliyordu.

Toyaâya bakarak sordu, âne yaptÄ±n sen?... kendine bir kÄ±z mÄ± kapattÄ±n?â GÃ¶zleri neÅeyle aydÄ±nlanmÄ±Å gibi parlayarak sÄ±rÄ±ttÄ±.

âLanet olsun hayÄ±r,â diye gÃ¼rledi Toya, âhiÃ§ de benim tipim deÄil.â

âBunu nasÄ±l bilebilirsin ki? HiÃ§bir zaman bir kÄ±z arkadaÅÄ±n olmadÄ±â diyerek kendi ÅakasÄ±na yÃ¼ksek sesle gÃ¼ldÃ¼.

Kyoko kÄ±kÄ±rdamamak iÃ§in kendini zor tuttu, ama Kamuiânin gÃ¶zlerindeki neÅeye ToyaânÄ±n yÃ¼zÃ¼ndeki karanlÄ±k ifadenin eÅlik ettiÄini gÃ¶rmek bunu imkansÄ±z kÄ±lÄ±yordu.

Toya kÄ±za dÃ¶nerek, ona dokunmakta olduÄunu yeni hatÄ±rlamÄ±Å gibi kolunu bÄ±rakarak, âbu Kyoko,â dedi. âKyoko, bu Kamui. O da burada burslu bulunuyor ve seninle aynÄ± derslere girecek.â

Kamui ciddi bir yÃ¼zle, Kyokoânun ilk anda zar zor zaptedebildiÄi gÃ¼lÃ¼ÅÃ¼ koruma kabiliyetini kaybetmesine sebep olarak âevet, buradaki otlakÃ§Ä±lardan birisi de benimâ dedi.

Kamuiâye dÃ¶ndÃ¼ ve elini uzattÄ±. EÄer burada bursla bulunuyorsa geÃ§miÅte de arkadaÅ olduklarÄ±nÄ± bildiÄi sÄ±rrÄ±nÄ± iÃ§inde tutarak, Ã§ok dostÃ§a bir gÃ¼lÃ¼msemeyle, âselam Kamui, tanÄ±ÅtÄ±ÄÄ±mÄ±za memnun oldum. Ne kadar sÃ¼redir Ã¼niversitedesin?â dedi.

Kamui bu dost canlÄ±sÄ± kÄ±zÄ± Åimdiden sevmiÅti. âYaklaÅÄ±k iki yÄ±ldÄ±r. Ee, asabi ne yapÄ±yor? Sana etrafÄ± mÄ± gÃ¶steriyor?â sÄ±rÄ±tarak Toyaâya, ardÄ±ndan tekrar gÃ¼lÃ¼msemesini yumuÅatarak kÄ±za baktÄ±. KiÅiliÄinin yaramaz kÄ±smÄ± Ã¶ne Ã§Ä±kmÄ±Å ve Kyokoânun elini kendi elinin iÃ§ine almÄ±ÅtÄ±. HafifÃ§e Ã¶ne eÄilerek, yumuÅak elini dudaklarÄ±na gÃ¶tÃ¼rdÃ¼ ve boÄumlarÄ±na nazik bir Ã¶pÃ¼cÃ¼k kondurdu.

Kamui, ToyaânÄ±n kendisine Ã¶fkeyle bakmasÄ±na neredeyse gÃ¼lÃ¼yordu. YalnÄ±zca bir aptal, bu harika kÄ±za karÅÄ± hissettiÄi apaÃ§Ä±k Ã§ekimi fark edemezdi.

Kyoko hafifÃ§e kÄ±zardÄ± ve âasabiâ ifadesine kÄ±kÄ±rdadÄ±. ToyaânÄ±n Kamuiâye sertÃ§e baktÄ±ÄÄ±nÄ± gÃ¶rerek gÃ¼ldÃ¼. âAslÄ±nda Åu anda Suki ile Shinbeâyi bulmaya Ã§alÄ±ÅÄ±yoruz. Ä°kisinden birini gÃ¶rdÃ¼n mÃ¼...â

Kyoko sÃ¶zÃ¼nÃ¼ bitirmemiÅti ki birisi onu kolundan tutup Kamui ve ToyaânÄ±n arasÄ±ndan Ã§ekti. Kyoko hÄ±zlÄ± bir bakÄ±Åla, kendini Sukiânin endiÅeli yÃ¼zÃ¼nÃ¼ izlerken buldu.

âHer Åey yolunda gitti mi, Kyoko? KalÄ±yorsun, deÄil mi?â Suki neredeyse yalvarÄ±r gibi konuÅuyordu.

Kyoko bir anda Kyouânun kalmasÄ± iÃ§in fÄ±sÄ±ldayan yumuÅak sesini duyarak baÅÄ±yla onayladÄ±. âHiÃ§bir yere gitmiyorum.â VerdiÄi cevap karÅÄ±sÄ±nda neredeyse onun kadar tatmin olmuÅ gÃ¶rÃ¼nen Shinbeâye, Sukiânin omzunun Ã¼zerinden baÅÄ±yla selam verdi.

Toya, Kyokoânun sÃ¶yledikleri karÅÄ±sÄ±nda bir kaÅÄ±nÄ± kaldÄ±rdÄ±. Kyouânun ona, kalmak iÃ§in bu kadar kararlÄ± olmasÄ±nÄ± saÄlayacak ne sÃ¶ylediÄini merak etti. Åimdi Ã§ok farklÄ± davranÄ±yordu, neredeyse mutlu gibi gÃ¶rÃ¼nÃ¼yordu. Kyou insanlarla yalnÄ±z baÅÄ±na konuÅtuÄunda geneldeâ¦uzaklaÅÄ±p saatlerce gergin olurlardÄ±. Adam, her seferinde biraz kendisinin bile tÃ¼ylerini Ã¼rpertiyordu.

Kyoko, Sukiânin kolunu tuttu ve merdivenlere yÃ¶neldi, âeÄer dans etmeye gidiyorsak, bana bu gece giyecek bir Åey bulmamda yardÄ±m etmelisin.â Ä°ki kÄ±z birbirlerine sokulup konuÅarak yÃ¼rÃ¼dÃ¼ler. Birbirlerini ezelden beri tanÄ±rmÄ±Å gibi davranÄ±yorlardÄ±.

Shinbe, Kamui ve Toya, iki kÄ±zÄ±n merdivenlerden Ã§Ä±kÄ±p gÃ¶zden kaybolmalarÄ±nÄ± izledi. Shinbe endiÅeli bir sesle Toyaâya, âburada gerÃ§ekten neler olup bittiÄini biliyor mu?â diye sordu.

Toya, Suki ile konuÅan Kyokoânun dudaklarÄ±nÄ± izledi, âevet, sanÄ±rÄ±m biliyor.â Daha sonra onlara dÃ¶nerek konuyu deÄiÅtirdi, âKamui, bu gece bizimle geliyor musun?â

Shinbeânin jetonu geÃ§ dÃ¼ÅtÃ¼. âToya? GerÃ§ekten dansa mÄ± geliyorsun?â sesi Åok olmuÅ gibiydi. Kendi kendine, âbu Toyaâya benzemiyorâ diye dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼.

âHey, bir Åahin gibi onu izlemem sÃ¶ylendi, yani sanÄ±rÄ±m artÄ±k bir seÃ§eneÄim yok, var mÄ±?â ToyaânÄ±n canÄ± sÄ±kkÄ±n gÃ¶rÃ¼nÃ¼yordu, bu yÃ¼zden bunu isteÄi dÄ±ÅÄ±nda yaptÄ±ÄÄ±nÄ± dÃ¼ÅÃ¼neceklerdi. Ama aslÄ±nda, onu ansÄ±zÄ±n gÃ¶zden kaÃ§Ä±rmak istemiyordu.

NabzÄ± teninin ardÄ±nda, Ã¶yle yapmasÄ± istenmiÅ olsun ya da olmasÄ±n, onu ne pahasÄ±na olursa olsun korumasÄ±nÄ± sÃ¶ylemek ister gibi kÃ¼t kÃ¼t atÄ±yordu. Åu an, Kyokoânun kalabalÄ±k bir dans pistinde, gÃ¼mbÃ¼r gÃ¼mbÃ¼r Ã§alan bir mÃ¼zikle, akÄ±l Ã§elici bir Åekilde etrafta dÃ¶nÃ¼p durduÄunu zihninde canlandÄ±rmasÄ± hiÃ§ de yardÄ±mcÄ± olmuyordu. Bu, korucuyu iÃ§gÃ¼dÃ¼lerinin aniden gÃ¼nyÃ¼zÃ¼ne Ã§Ä±kmasÄ±na sebep oldu ve bir anda gitmemesini tercih etti.

ToyaânÄ±n gÄ±rtlaÄÄ±ndan yumuÅak bir hÄ±rÄ±ltÄ± Ã§Ä±ktÄ± ve kÄ±zÄ±n Ã¼zerinde Ã§ok fazla gÃ¶zÃ¼nâ¦ uygunsuz bakÄ±ÅlarÄ±n gezindiÄi dÃ¼ÅÃ¼ncesinden kendisini kurtarmaya Ã§alÄ±ÅtÄ±.

Kamui, âkulaÄa eÄlenceli geliyor, geliyorumâ diye baÄÄ±rdÄ±. âHaftasonlarÄ±, aklÄ±mÄ±zÄ± bu yerden uzaklaÅtÄ±racak bir Åeyler yapmak zorundayÄ±z.â Bundan sonra Kyokoânun da etrafta olacaÄÄ± dÃ¼ÅÃ¼ncesiyle neredeyse sersemlemiÅ gibiydi. âDahasÄ±, Toya iÃ§in bir kÄ±z arkadaÅ bulmalÄ±yÄ±zâ diye masumca baÄÄ±rdÄ±.

Toya, Kamuiânin baÅÄ±nÄ±n tepesine vurarak, âbir kÄ±z arkadaÅa ihtiyacÄ±m olduÄunu da kim sÃ¶yledi seni kÃ¼Ã§Ã¼k ahmakâ diye gÃ¼rledi. âPoponu Ä±sÄ±rsaydÄ± bir kÄ±z arkadaÅÄ±n ne olduÄunu anlardÄ±n.â

Shinbe sÄ±rÄ±ttÄ±, âsanÄ±rÄ±m burada bir kÄ±z arkadaÅÄ±n ne olduÄunu bilen tek kiÅi benim, ama eÄer tecrÃ¼be isterseniz size iki bakire gÃ¶sterebilirim,â Ä°kisi de Ã¶ldÃ¼rÃ¼cÃ¼ bakÄ±Ålarla ona dÃ¶nÃ¼nce hÄ±zlÄ±ca bir adÄ±m geriledi.

Shinbe Ã§abucak konuyu deÄiÅtirerek baÅÄ±nÄ± eÄip Toyaâya biraz daha yaklaÅtÄ±. âKyou senden Kyokoâyu izlemeni mi istedi?â bakÄ±ÅlarÄ± kÄ±zÄ±n gittiÄi yÃ¶ne kaydÄ±. âBiliyorsunâ¦ son zamanlarda buradaki dengede, bir Åeyler olmaya hazÄ±rlanÄ±yormuÅ gibi bir kayma hissediyorum. KÃ¶tÃ¼lÃ¼k yaklaÅÄ±yor. Bununla baÅa Ã§Ä±kacak bir Åeye sahip olup olmadÄ±ÄÄ±nÄ± merak ediyorum.â Shinbeânin iÃ§gÃ¼dÃ¼leri neredeyse her zaman doÄru Ã§Ä±kardÄ± ve bu onu endiÅelendiriyordu.

Bunu Toya da hissetmiÅti ve cevap istiyordu. âEvet, hiÃ§bir zaman Åimdiki gibi deÄildi. Neden sadece yukarÄ± Ã§Ä±kÄ±p soÄuk adama gerÃ§eÄi sormuyorum?â Kyouânun bir Åey sakladÄ±ÄÄ±nÄ± biliyordu ve ne olduÄunu Ã¶Ärenecekti.

Shinbe onu durduramadan merdivenleri Ã§Ä±kmaya baÅlamÄ±ÅtÄ±. Shinbe korkuyla sindi, âikisinin aynÄ± odada olmasÄ±ndan nefret ediyorum. Buna Åahit oldum ve hiÃ§ hoÅ deÄil. KardeÅ veya buna benzer bir ÅeymiÅler gibi davranÄ±yorlar.â Ametist gÃ¶zleri, ToyaânÄ±n basamaklarÄ± ikiÅer ikiÅer Ã§Ä±kÄ±ÅÄ±nÄ± izleyerek merdivenlere sÃ¼rÃ¼klendi.

Kamui, Kyouânun bazen kendisinin de Ã¶dÃ¼nÃ¼ kopardÄ±ÄÄ±nÄ± bildiÄinden onayladÄ±. âBenimle olduÄundan daha iyi. AkÅama gÃ¶rÃ¼ÅÃ¼rÃ¼z.â Hala merdivenleri izleyen Shinbeâyi orada yalnÄ±z bÄ±rakarak gitti.

Shinbe, koruyucu gÃ¼Ã§lerini yansÄ±tan aynasÄ±nÄ±n bulunduÄu aklÄ±nÄ±n derinliklerinde az Ã¶nce yanlarÄ±ndan ayrÄ±lan rahibeiÃ§in de benzer bir duygu hissederek ÅaÅÄ±rdÄ±. GÃ¶zlerini kapatarak, ruhunun derinliklerinde gerÃ§eÄi aradÄ±.

Ametist gÃ¶zlerini tekrar aÃ§tÄ±ÄÄ±nda yalnÄ±zca kendisinin bildiÄi sÄ±rlarla parlÄ±yorlardÄ±.

*****

Kyou, Kyoko ile nasÄ±l baÅa Ã§Ä±kacaÄÄ±na dair dÃ¼ÅÃ¼ncelerde kaybolmuÅtu, artÄ±k onu olmasÄ±nÄ± istediÄi yere getirmiÅti. KapÄ±ya vurulduÄunu duyduÄunda dÃ¼ÅÃ¼nceleri beklenmedik bir Åekilde bÃ¶lÃ¼ndÃ¼. GÃ¶zlerini birkaÃ§ kez kÄ±rpÄ±p, bunun yalnÄ±zca Toya olabileceÄini bilerek altÄ±n rengi gÃ¶zlerini devirme isteÄini bastÄ±rdÄ±. Onay almadan aÃ§Ä±lan kapÄ±ya bir bakÄ±Å attÄ±.

Toya, hedefini arayarak apansÄ±z iÃ§eri girdi ve Kyouâyu koltukta yatarken buldu. âKyoko ile ilgili ne haltlar dÃ¶nÃ¼yor?â DoÄrudan konuya girmiÅti.

Kyouânun gÃ¶zleri ToyaâyÄ± hedef aldÄ±, ama yÃ¼z ifadesi soruyla ilgilenmiÅ gibi durmuyordu.

Toya, Kyouânun ruh hallerini iyi biliyordu ve farkÄ±ndaydÄ± ki damarÄ±na basmÄ±Å olsaydÄ± yÃ¼zÃ¼ne bile bakmazdÄ±. Ona gÃ¶re Kyouâyu okumak bir bilimdi. EÄer bunu yapan Kyou ise, gÃ¶z kÄ±rpmanÄ±n bile bir anlamÄ± vardÄ±. Toya, oturmak iÃ§in karÅÄ±sÄ±ndan dolgun bir sandalye almaya gitti.

âYapma, aptal deÄilim. Onu korumamÄ± istiyorsan, nedenini bana sÃ¶ylemelisin. Hepsinden Ã¶te, kalan herkes kendi halindeyken onun farkÄ± ne?â Bu dÃ¼ÅÃ¼nce kendisini tiksindirmiÅ gibi tÃ¼kÃ¼rdÃ¼. âO yalnÄ±zca zayÄ±f bir insan kÄ±z.â

Toya, ansÄ±zÄ±n boÄazÄ±nda bulduÄu penÃ§eyi kavradÄ± ve Kyouânun Ã§ok Ã¶fkeli olan yÃ¼zÃ¼ne baktÄ±.

Kyouânun sesi Ã¶fkeyle titriyordu, âne sÃ¶ylÃ¼yorsam onu yapacaksÄ±n.â

ToyaânÄ±n gÃ¶zleri kÄ±sÄ±ldÄ±. ArtÄ±k bir Åeylerin dÃ¶ndÃ¼ÄÃ¼nÃ¼ biliyordu. âÄ°yiâ diye tÄ±sladÄ± ve serbest bÄ±rakÄ±larak Ã¶dÃ¼llendirildi. KarÅÄ±sÄ±ndaki eski yerine geÃ§erken Kyouânun Ã¶fkesinin bir anda yok oluÅunu izledi, arkasÄ±nda saklandÄ±ÄÄ± soÄuk maskesi yerine oturuyordu. Toya baÅÄ±nÄ± salladÄ±. âOnun neden âsenin iÃ§inâ bu kadar Ã¶nemli olduÄunu bana sÃ¶ylemelisin.â âSenin iÃ§inâ derken bunu vurgulamÄ±ÅtÄ±.

Kyou, nasÄ±lsa kabul etti. ToyaâyÄ± doÄduÄu gÃ¼nden beri o yetiÅtiriyordu. Toya bu dÃ¼nyada nefes aldÄ±ÄÄ± anda onun yakÄ±nlarda olduÄunu biliyordu ve onu, kendisini anlayamayacak olan ailesinden Ã§aldÄ±. Kyou, bir sÃ¼re iÃ§in onlarÄ± uzaktan izlemeyi seÃ§se de, diÄer kardeÅleriyle de aynÄ± Åeyi yaÅamÄ±ÅtÄ±.

Bir Åekilde ToyaânÄ±n kiÅiliÄini daha farklÄ± hale getirmeyi ummuÅtu ama Kyou onu deÄiÅtirmek iÃ§in ne yaparsa yapsÄ±n, belli ki kiÅiliÄi bu hayatÄ±nda da onu takip etmiÅti. SonuÃ§ olarak, nasÄ±l bir hayat sÃ¼rerse sÃ¼rsÃ¼n, Toya hala Toya idi. Kyoko ile karÅÄ±laÅmasÄ±nÄ±n anÄ±larÄ±nÄ± canlandÄ±racaÄÄ±nÄ± dÃ¼ÅÃ¼nmÃ¼ÅtÃ¼, ama kardeÅi Åu ana kadar ona olan ilgisi dÄ±ÅÄ±nda Ã¶yle bir belirti gÃ¶stermemiÅti. Kyouânun gÃ¶zleri bu dÃ¼ÅÃ¼nceyle kÄ±sÄ±ldÄ±.

âOna karÅÄ± bir Åey hissetmiyor musun?â diye ToyaâyÄ± Ã¼rkÃ¼ten bir tonla sordu.

Toya, onun iÃ§in gerÃ§ekten bir Åeyler hissettiÄini bilerek ama bunu kabul etmeyi dÃ¼ÅÃ¼nmeyerek, âhissetmeli miyim?â diye karÅÄ±lÄ±k verdi. KollarÄ±nÄ± Ã¶nÃ¼nde kavuÅturarak, altÄ±n rengi gÃ¶zlerinde dans eden gÃ¼mÃ¼ÅÃ¼n farkÄ±nda olmaksÄ±nÄ±z her zamanki gibi rahatsÄ±z olmuÅ gÃ¶rÃ¼ndÃ¼.

âEvetâ diye soÄuk bir cevap geldi.

Toya Ã§ileden Ã§Ä±karak Ã¶fkeyle kollarÄ±nÄ± indirdi. âLanet olsun! Onu bizim iÃ§in bu kadar Ã¶zel yapan ne?â

Kyouânun bakÄ±ÅÄ± onunkine meydan okudu, âo bekleyip durduÄumuz kiÅi.â

ToyaânÄ±n gÃ¶zleri aÃ§Ä±ldÄ±. Kyou, hatÄ±rlayabildiÄi kadar eski bir geÃ§miÅte ona, Koruyucu Kalp Kristaliâni taÅÄ±yan kiÅi iÃ§in hazÄ±rlanmalarÄ± gerektiÄini sÃ¶ylemiÅti. Elbette, bundan bahsediyor olamazdÄ±â¦ Ã¶yle gÃ¼Ã§lÃ¼ bir kristal neden bÃ¶yle zayÄ±f bir kÄ±zÄ±n iÃ§inde olacaktÄ± ki? Bekleyip durduÄu savaÅÃ§Ä± bir tÃ¼râ¦ basit bir kÄ±z deÄildi.

KaÅlarÄ± sorgulayÄ±cÄ± biÃ§imde havaya kalktÄ±. âHerkesi buraya toplamanÄ±n nedeni bu mu?â

Kyou, Toyaâya geÃ§miÅini anlatmaktan her zaman kaÃ§Ä±nmÄ±ÅtÄ±, ama onu geleceÄi konusunda uyarmÄ±ÅtÄ±. âOnu ne pahasÄ±na olursa olsun korumalÄ±sÄ±n.â

ToyaânÄ±n beyni bir dÃ¼ÅÃ¼nce sarmalÄ±na daldÄ±ÄÄ±nda oda sessizleÅti. Son zamanlarda bÃ¶lgedeki Åeytani titreÅimlerde, daha fazlasÄ± doÄuyor ve kÃ¶tÃ¼lÃ¼ÄÃ¼n tarafÄ± gÃ¼Ã§leniyormuÅ gibi bir artÄ±Å hissetmiÅti.

âYani bu, o. BaÅka ne bilmem gerekiyor?â KardeÅinin, Kyoko ile bu kadar ilgilenmesinin nedeninin bu olduÄunu Ã¶Ärenerek bir rahatlama hissetti, ama Åimdi kÄ±skanÃ§lÄ±Äa iÅaret eden bu duygularÄ±n derinine inmeyecekti.

Kyou gerÃ§eÄi Ã§ok uzun zamandÄ±r saklÄ±yordu, hatÄ±ralarÄ± paylaÅmaya hazÄ±r olup olmadÄ±ÄÄ±na emin deÄildi. ToyaânÄ±n geÃ§miÅte Kyokoâya olan yakÄ±nlÄ±ÄÄ± sorunlarÄ± Ã§Ã¶zmeye yardÄ±m etmiyordu. Belki de en iyisi bazÄ± Åeylerin unutulmasÄ±ydÄ±. Ä°kisi zaman zaman birbrilerinden ayrÄ±lamaz hale gelmiÅtiler. âOnu korumak iÃ§in yeniden doÄdun ve ben bin yÄ±ldan uzun bir sÃ¼redir onu bekleyerek yaÅadÄ±m. Åimdilikâ¦ bilmen gerekenin hepsi bu.â

Toya sessizce homurdandÄ±, ardÄ±ndan hafif alaycÄ± bir Åekilde kÄ±kÄ±rdadÄ±. âBilmem gereken tek Åey bu ha?â FarkÄ±nda olmasa da, iÃ§indeki gizli bir Ã¶fkeyi aÃ§Ä±Äa Ã§Ä±karmak iÃ§in duyduÄu karÅÄ± konulmaz ihtiyaÃ§la parmaklarÄ±nÄ± uzun saÃ§larÄ±ndan geÃ§irdi. âBu yÃ¼zden mi gÃ¶zlerinde ateÅle ona bakÄ±yorsun? YakÄ±n olduÄumuzu sÃ¶ylÃ¼yorsunâ¦ aslÄ±nda Ã§ok uzun zaman Ã¶nce, sana o gÃ¶zle bakmayacak bir kÄ±zla gÃ¼ya olmuÅ bir Åeyi mi kÄ±skanÄ±yorsun?â Toya ters ters baktÄ±â¦ gÃ¶zleri Åimdi erimiÅ gÃ¼mÃ¼Å gibiydi.

Kyou, ToyaânÄ±n yaptÄ±ÄÄ± tahmine karÅÄ±lÄ±k neredeyse sinirle sÃ¶ylendi. ÃocuÄun algÄ±larÄ±nÄ±n esrarengiz bir hal aldÄ±ÄÄ± zamanlar oluyordu.

âSabrÄ±mÄ±n sÄ±nÄ±rlarÄ±nÄ± geÃ§me Toya. Rahibe ile ilgili olduÄunda bÃ¼yÃ¼klÃ¼k suÃ§lamalarÄ±n veya kuruntularÄ±nÄ± hoÅ gÃ¶rmeyeceÄim. Onu korumakla gÃ¶revlendirildinâ¦ bunun hoÅuna gidip gitmemesi umrumda deÄil. Ãfkeni kontrol altÄ±nda tutacak ve onunla ilgili konularda ileri gitmekten kaÃ§Ä±nacaksÄ±n. AnlaÅÄ±ldÄ± mÄ±?â kÃ¼Ã§Ã¼k kardeÅine odaklanmÄ±Å olan gÃ¶zleri Åimdi Ã¶lÃ¼mcÃ¼l bir hal almÄ±ÅtÄ±.

Kyouânun sÃ¶zlerinde buz sarkÄ±tlarÄ± asÄ±lÄ± durabilirdi ve Toya, en azÄ±ndan Åimdilik, konuÅmanÄ±n bittiÄini sÃ¶yleyebilirdi. AyaÄa kalktÄ±, arkasÄ±na bakmadan ve tek bir sÃ¶z etmeden odayÄ± terk etti. KardeÅinin odasÄ±ndan Ã§Ä±kar Ã§Ä±kmaz Kyokoânun kapÄ±sÄ±nÄ± karÅÄ±sÄ±nda bularak durdu. ÃnÃ¼ndeki odalarÄ±n sÄ±nÄ±rlarÄ± Ã¶nÃ¼nde onu hissedebiliyordu.

Onunla olmak isteyerek, kapÄ±yÄ± Ã§almak iÃ§in elini kaldÄ±rdÄ± ama Åu anda bir nedeni olmadÄ±ÄÄ±nÄ± biliyordu. Elini cebinin derinliklerine sokarak dÃ¶nÃ¼p koridorun aÅaÄÄ±sÄ±na doÄru devam etti.

Koridorda olan herhangi biri, ToyaânÄ±n arkasÄ±nda beliren gÃ¼mÃ¼Å kanatlarÄ±n parÄ±ldayan dÄ±Å Ã§izgilerinin, Åimdi gÃ¶zleri gÃ¼mÃ¼Åe dÃ¶nmÃ¼Å olan koruyucu tarafÄ±ndan fark edilmeden kaybolduÄunu gÃ¶rÃ¼rdÃ¼.

BÃ¶lÃ¼m 5 "HÄ±rÄ±ltÄ±lÄ± UyarÄ±â

Kyoko makyaj masasÄ±ndan bir lastik aldÄ± ve ele avuca sÄ±Ämayan kumral saÃ§larÄ±nÄ±, arkasÄ±nÄ± kÄ±sa kabarÄ±k bir katman Åeklinde ve sÄ±rtÄ±ndan dÃ¶kÃ¼lmesi iÃ§in uzun bir katmanÄ± da serbest bÄ±rakarak tekrar at kuyruÄu yaptÄ±. Biraz allÄ±k sÃ¼rmek iÃ§in eÄildi ardÄ±ndan ayaÄa kalkÄ±p boy aynasÄ±na doÄru yÃ¼rÃ¼dÃ¼ ve kendini inceleyerek dÃ¶ndÃ¼. Suki, ona kendi kÄ±yafetlerinden birini giymesini sÃ¶ylemiÅti ve Kyoko kendisini farklÄ± hissediyordu.

Siyah mini etek, etrafÄ±nda dÃ¶ndÃ¼ÄÃ¼nde, yaptÄ±ÄÄ± bÃ¼tÃ¼n o egzersizler sayesinde biÃ§imli olan bacaklarÄ±nÄ± ortaya Ã§Ä±kararak havalandÄ±. Dar, pembe gÃ¶mleÄinin sÄ±rtÄ± boyunca siyah baÄcÄ±klar iniyordu ve neredeyse gÃ¶ÄÃ¼slerine kadar inen V yakalÄ± Ã¶n kÄ±smÄ±nda da siyah bir baÄcÄ±k vardÄ±. Kyoko, ortaya Ã§Ä±kan dekolteye karÅÄ± baÅÄ±nÄ± silkti.

Bu, Shinbeânin kendisinin peÅinde koÅtuÄu gibi Sukiânin de onun peÅinden koÅup koÅmadÄ±ÄÄ±nÄ± dÃ¼ÅÃ¼nmesine neden oldu. KÃ¼pelerini alarak, neden daÄÄ±nÄ±k bir Ã§ocuk gibi gÃ¶rÃ¼nmeyi kabul ettiÄini dÃ¼ÅÃ¼ndÃ¼. Birisi Ã§ekingen bir Åekilde kapÄ±sÄ±nÄ± Ã§aldÄ±ÄÄ±nda dÃ¼ÅÃ¼ncelerinden sÄ±Ã§rayarak irkildi.

Hala kÃ¼pelerini takarken kapÄ±yÄ± aÃ§Ä±p Sukiânin kendisinden daha daÄÄ±nÄ±k giyindiÄini gÃ¶rÃ¼nce daha iyi hissederek gÃ¶zlerinin iÃ§i parladÄ±. ArkadaÅÄ±nÄ± baÅtan aÅaÄÄ± sÃ¼zerek âah Suki, bu gece onlarÄ± Ã¶ldÃ¼receksinâ dedi.

Suki dar bir deri pantolon ve uzun dÃ¶kÃ¼mlÃ¼ kollarÄ±yla vÃ¼cudunu gÃ¶steren Åeffaf mavi bir bluz giyiyordu. Kyoko, Shinbeânin bu gece kaÃ§ defa tokat yiyeceÄini dÃ¼ÅÃ¼nerek baÅÄ±nÄ± salladÄ±.

Bir kaÅÄ±nÄ± arkadaÅÄ±na doÄru kaldÄ±rarak, âsadece Shinbeânin harekete geÃ§mesini istiyorsun, deÄil mi?â diye zÃ¼mrÃ¼t gÃ¶zlerinde parlayan bir gÃ¼lÃ¼Åle sordu.

Suki, Kyokoâyu gÃ¶zden geÃ§iriyordu, tatmin olmuÅ bir Åekilde baÅÄ±nÄ± eÄerek, âevet, bu gece bir sÃ¼re iÃ§in eÄlencenin sonu olacaÄÄ±na dair bir his taÅÄ±yorum. Shinbeâden duyduÄum bir sÃ¶ylentiye gÃ¶re, pazartesiden itibaren her zamankinden daha sÄ±kÄ± Ã§alÄ±Åmaya baÅlayacaÄÄ±z.â GÃ¶zleri parladÄ±, âama bu gece, kendimizi salalÄ±m. GittiÄimiz yeri seveceksin. OrasÄ± Ã§ok bÃ¼yÃ¼k bir yer ve bu gece Ã§alacak grup orayÄ± sallayacak.â

Suki gÃ¶zleri aÃ§Ä±larak Kyokoânun odasÄ±na bir bakÄ±Å attÄ±. âVay canÄ±na! Buraya hiÃ§ gelmemiÅtim,â gÃ¶zleri Kyokoânunkilere dÃ¶ndÃ¼. âToya dÄ±ÅÄ±nda kimsenin buraya girmesine izin verilmiyordu. AnlÄ±yor musun, yalnÄ±zca o, sen ve Kyou bu kattasÄ±nÄ±z?â Katta bulunma konusunda Ã§ok gergindi, Ã¶yle ki Kyokoânun odasÄ±na gelmeden Ã¶nce Toyaâdan izin almÄ±ÅtÄ±.

Kyouânun, kendisini, o ve ToyaânÄ±n daha iyi izleyebileceÄi bir yerde olmasÄ±nÄ± tercih etmesi gerektiÄini biliyordu. SÃ¶ylediÄi her Åeyi hatÄ±rladÄ±ÄÄ±nda, Suki ve geÃ§miÅte arkadaÅ olduklarÄ± konusunda haklÄ± olduÄunu biliyordu, Ã§Ã¼nkÃ¼ nedense onu Ã§ok uzun zamandÄ±r tanÄ±yormuÅ gibi hissediyordu.

AnsÄ±zÄ±n yutkundu, âbelki diÄer tÃ¼m odalar alÄ±nmÄ±ÅtÄ±r, bilmiyorum.â KapÄ±ya yÃ¶neldi, âama bu gece eÄlenmek istediÄimi biliyorum, Ã§Ã¼nkÃ¼ haklÄ±sÄ±n, muhtemelen bir sÃ¼re iÃ§in bu son eÄlencemiz olacak.â

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «ЛитРес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на ЛитРес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.