*****

küçük iskender

Gözlerim Sığmıyor Yüzüme

*****

Can ÇAĞDAŞ

Gözlerim Sığmıyor Yüzüme, küçük İskender

Dizi editörü: Cem Alpan

Düzelti: Aylin Samancı Elmasdağ

Mizanpaj: Emin Petek

Kapak tasarımı: Utku Lomlu / Lom Creative

© 2019, Can Sanat Yayınları A.Ş.

Tüm hakları saklıdır. Tanıtım için yapılacak kısa alıntılar dışında
yayıncının yazılı izni olmaksızın hiçbir yolla çoğaltılamaz.

1. basım: Adam Yayınları, 1988

Can Yayınları’nda 1. basım: Kasım 2019, İstanbul

E-kitap: ISBN 978-975-07-4251-4

Can Sanat Yayınları Yapım ve Dağıtım Ticaret ve Sanayi A.Ş.

Hayriye Caddesi No: 2, 34430 Galatasaray, İstanbul

Telefon: (0212) 252 56 75 / 252 59 88 / 252 59 89 Faks: (0212) 252 72 33

canyayinlari.com - yayinevi@canyayinlari.com

Sertifika No: 43514

*****

küçük iskender

GÖZLERİM SIĞMIYOR YÜZÜME

şiir

*****

küçük İskender’in

Can Yayınları’ndaki diğer kitapları:

“Her Şey” Ayrı Yazılır, 2016

Waliz Bir, 2016

Mayıs Giremez, 2017

The God Jr, 2017

Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar, 2017

Periler Ölürken Özür Diler, 2017

Türkçe Sözlü Hafif Mavi, 2017

Arkadaşlar İçin İntihar Vakti, 2017

Ölen Sevgilimin Şiir Defteri, 2017

İkinci Waliz, 2018

666, 2019

Dedem Beni Korkuttu Hikâyeleri, 2019

Erotika, 2019

Yirmi5april, 2019

*****

küçük İSKENDER

(Derman İskender Över), 28 Mayıs 1964’te İstanbul’da dünyaya geldi. Kabataş Erkek Lisesi’nden mezun olduktan sonra İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde beş yıl eğitim gördü. Tıp eğitimini de, peşinden girdiği İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü’nü de yarıda bıraktı. Şiir, roman, deneme, günlük gibi pek çok edebî türde eserler verdi. Yurtdışında yayımlanan antolojilerde şiirleriyle yer aldı. 2000 yılında Orhon Murat Arıburnu, 2006 yılında Melih Cevdet Anday Şiir Ödülü’nü kazandı. 2014’te Erdal Öz Edebiyat Ödülü’nü, 2017’de Necatigil Şiir Ödülü’nü aldı. Avrupa’da, ABD’de şiir okumalarına, panellere, sempozyumlara katıldı. Kürtçe ve Almancada kitapları basıldı. Şiir performansları yaptı, Ağır Roman, O Şimdi Asker gibi sinema filmlerinde rol aldı. Küçük İskender 3 Temmuz 2019’da aramızdan ayrıldı.

*****

İÇİNDEKİLER

gözlerim sığmıyor yüzüme

cangüncem’in gri sayfalarına şavkı düşer halkımın

şehsuvar

yüreğim sığmıyor yeryüzüne

kerem ile şule’nin ayrılık senfonisi

*****

GÖZLERİM SIĞMIYOR YÜZÜME

*****

her şairin infazı kalem tutmasıyla yazılır!

Asmadan önce beni, bana o bilmediğim kuşları anlatın

onları anlatın, o kımıltısız, haşarı gözlü kuşları

tütsülü tüylerini... Yasaklanan alevi kanat çırpışlarını

ve gerekirse bana uçmayı öğretin

ya da uçan kuşlar gibi onurlu ölmeyi...

Lise defterlerimi dilerim idam etmezsiniz

üniversite kimlik kartımı.. dostlarımı, pasomu

dilerim erdeme de kıymazsınız, hırpalamazsınız

o.. o tatlı, uysal, ukala çocuğu!

Bu şehirde doğmuşum, ötesini bilmem

Beşiktaş’ta büyümüşüm iki büklüm/vapurlarda sürünmüşüm

boynuma, civanım, kokusunu sürmüş sirkli kızlar ve bir de

kız kulesi

eh işte, gençlik hevesi

yılları örekelerde örümceklendirmişim..

*****

Nerede kalmıştık

oradan ağlayalım halimize

Burgaz’dan ceset bir rüzgâr geliyor/çatal bıçak takımı adalar

her yanımda medyum duyular, mevleviler gibi özlemle

dönenen odalar

pencereler – ki çocukluğumdan beri açıktır

mutfak önleri.. sofralar.. soluk soluğa sofalar

ekmekler bayattır, tuz ıslak, tencereler ayaz

hayat bu be.. bembeyaz bir ölünün açık mavi gözleriydi boğaz

erkete bir boğa dili gibiydi Galata Kulesi ve dibinde yılan yuvası

“Abi, bir dilim kuru lokmanın davası...”

“İnanma ceketim, inanma..”, puştlar bu yalanı her bahar söyler!..

Artık bir telefon: “Alo! Ben iyiyim anne, vallahi iyiyim,

sen nasılsın, dert etme kendine, yine doğurursun,

yine büyütürsün, yine asılır

her şairin infazı kalem tutmasıyla yazılır!

Sen babama selam söyle.. De ki: Düşümde gördüm

romatizma ağrıları bu kışa doğru dinecek...

Biliyorum anne, biliyorum, biraz daha böyle konuşursam

yüreğine inecek, ama ne yazık ki durmuyor dilim

aslını sorarsan, dün geceden beri iyi değilim..”

*****

Nerede kalmıştık

oradan ağlayalım halimize

kafka’dan öğrendim – şekil değiştirebiliyordu yaşamak

ve Sait’ten öğrendim bu şehrin cenazesi bile büyüktü

varlığımı her yeni kadının saçlarında taramıştım

o oğlak sevgilimi aramıştım asırlarca her tarafta

her paragrafta

şiirim, sırtımdan düşmeyen sarışın bir yüktü..

Spermlerimi sözcüklere verdim/ölünce de uyak bulacağım aşka

ve en başta, anlamlı olmak var ya anlamlı olmak

anlamın altında dürülen ilmik, kırılan hamur gibi çoğalmak

ve taşmak suya, suça, engine, soya, tanrının dizi dibine

orada başlıyor sevdalı kavgaların hükmü işte!

*****

Bir pazartesiydi – uyanmıştım

başucumdaydı her türlü sevincim

ve masmaviydi gökyüzünden sarkan ışıklar

masmaviydi yeryüzünden yükselen buhar

ve yine masmaviydi gün, günün içinde üreyerek koşuşan

çocuklar..

Bende ise zaman zaman çiy tutan ruhumun

bataklıklarında sürülerce, senelerce süren yorgunluğum!..

Okudum okumasına da

adam olmak varmış ölümün süt gelmez göğüslerinde

nedir beni insansız bırakacağı söylenen o incecik ip

yoksa azrailin kirpiği mi bu

yoksa şeytanın sünnetsiz penisi..

Nedir onu bu kadar görkemli gösteren, böyle acayip!..

Her mevsimde elbette birinin gitmesi gerekiyor birileri için

kardeşlerim! Sizler de gideceğiniz mevsimi şimdiden seçin!..

*****

Nerede kalmıştık

oradan ağlayalım halimize

daracık bir sokağın darağacı sessizliğinin altındadır bizim evimiz

ahşaptır, ahbaptır, gelip geçen yabancı, yalancı bulutlara

bir ressamın fırçasında: Annemin camdan uzanmış kafası

babamın eşikten girerkenki donuk yaşlılığı

kız kardeşim ergenliğini verir aynalarda yanaklarına

abim iştedir, işte, üç-beş kuruşun dalaverası..

Doğumla ölümün arası

topu topu bir savaş parçası

sahi, kaç kilometreydi yaşantım / kaç litre hava çektim

ciğerlerime

ve kaç litre yaş döktüm

yüzölçümü neydi yüzümün

para birimi duygularımın ve bayrağı düşüncelerimin

yüreğimin dini neydi / nasıl bir yönetim şekliydi bedenim!

*****

Dini telkinin fani bir tilkiyi çağrıştıran ses benzerliği

sanki tabutumun ardında bin martının o şahane beraberliği

asmadan önce beni

bana o bilmediğim kuşları anlatın, kuşları! onları anlatın

sonra, dilerseniz asın kırk kere üst üste de

leşimi bir kuyunun karanlık çıplaklığına atın!..

Korku da, ölüm de, acı da

insanı yeni bir doğuma hazırlayan sancıdır

ama unutma ki sevgilim sakın

meyve vermeyen tek ağaç, darağacıdır!..

*****

CANGÜNCEM’İN GRİ SAYFALARINA
ŞAVKI DÜŞER HALKIMIN

*****

cangüncem’in gri yapraklarına şavkı düşer halkımın

bir

iletişim tarihi:.yirmi sekiz mayıs bin dokuz yüz seksen altı

edip cansever öldü!

oysa o gün

yaşgünüdür küçük iskender’in..

anekdot: biz

ırzına geçildikten sonra telle boğulup

foseptik çukuruna atılan erkek çocukları

bu gölgelerde anne..

karanlıktan dar köşelerinde üçgen sokakların

şehrin irinden penisleri sıkıştırılmış ellerimize

ne şirin!

kalkmaz ama adalet babanınki

o sıyırır pantolonlarımızı donlarımızı merakla

sıyırır alır sim tenimizi akik etimizi

sırf kemik kalırız öyle kristal

sırf altın sinir öyle

öyle sırf damar opal! O zaman

hakkıdır her halta tapan kendimin ihtilal!

yürür çıkarım yapayalnız geceden yalnızyapa

ay: Karaderili sinema perdesi gökte kraliçe arı

tecavüzün öznesi: Her boka özlem! amenna!

öyle de be anne korkarım.. karıların

hep zakkum kokardı ya mor sinesi!.

*****

ah meşru olurum yalçın saçlarında inancın

benim aşklarım illaki bir türlü başka!

prodüksiyon amiri:.neden sana ihtiyacım var sevgilim

neden korku demokrasinin lideri

benim de payıma bir müjde ar

sevmek düşer

ve acaba düşer

ve acaba neden

bir “dostlukların son günü”nü yazmıştı

selim ileri!..

Pisi! pisi! kanaliz: Eksik bırakılmış karabulmacalarda

hatırlanmamış harfler vardı. Canlara orospu muamelesi

saatleri.. Ve ben werther değilim ve ben susurluk’a doğru

uzunları yakmış çok uykusuz kamyon şoförünün kart /

postaldan arabesk sartre’ı: İnsanlara tezelden gazete

yetiştirilecek efendi! Uyanır uyanmaz ilkin ölüm ilanlarını

neden okurlar.. O gece ölenler arasında olup olmadıklarını

öğrenme telaşından..

“siz hiçbir kadın vücudu sevdiniz mi?

siz hiçbir erkek vücudu sevdiniz mi?*

bak gördün işte!

sığmayacak şimdi şiirlere kilometrelerce hece

kilometrelerce bağırsak ve onca saf eğretileme

gel zaman! git zaman!

şafak bir cücük gibi fırlayarak ağzımızın kenarından

ve gülünç bir güç alarak incetatlı abazanlıklar

kırılan tırnakların da az becerikli tıkırtısından

saplanıverecek tersine kök bulmuş yüreklerin

kinayeli, endamı yerinde, kafiyeli zulmüne!

taşırken yakışacak yakamıza

üflemeli çalgı bir lale..

orda bir ses yakalayacak polis

bir renk tutuklanacak on altı yaşında

bir kanun taksimine tahammüden orda

henüz değilmemiş bir mermi memede hapis!.

– suçun neydi kardeş?

Evet suçum ney’di benim

Ben üflemeli bir lale sahibi

Ve kahrın ortakulak iltihabına

Resmen alet olduktu da abi!

Sezeryan tarihi:...miyokarda sarın beni

Soldan sağa sapsarı:

“mayakovski misiniz?”

yukardan aşağı zührevi:

oğuzatay tezerözlü

hulkiaktunç sevimburak

briçe oturmuşlar. koz:

kar pembesi altında bir beykoz!

ve en şuh M.M., türk şiirinde

eteğinin uyağı havalanmış

osmanlı prensesi adam:

“aaa! ne zamir oldu eşcinsellik

istanbul’un onca zalim barına

oğlan! yordun beni. sakız mı bu ten

hastayım cinsimin incesine, kibarına!”

* Walt Whitman / I Sing the Body Electric’ten.

*****

yolculuk fenomenleri:

E-5 eküri

alfa) izmir’in ortasında bir köpek duruyordu

kordon’dan ayakizleri geldi karıştı parmak izlerime

kusursuz bir kasılmaydı bu. Sahi, kasın mastar haliydi

satılık buhranın en emlak en acıklı seslenişi veya

cinnet gibi bir kızın saçlarını kazımak ya da

suda

aleni çıplak denizoğlanları oynaşıyordu

tuvalet aynasında sakal tıraşı olan kadınlar

sonra şizofren çirkinliğin apışlarını kaşıyordu

beta) değişmeyecek mi şimdi ahlak her şeye rağmen, andre

gide, oscar wilde,

marcel proust boşuna mıydı, yok yani boşuna mıydı?

ben öpüşmek istersem bir atkestanesiyle

ve yatmak isterse azrail kendi öz annesiyle

kim karşı çıkacak! kim, ama kim, hı?

– suçun neydi kardeş!

– özgürlükler şirketten demiş ....bulunduktu da abi!

gama) bir gün yahya kemal’le satranç oynuyoruz. Sene

bilmemkaç. Pera’dayız

Şah çektim, mat olduysa da tahtaya bakıyor ve yenilgiyi

kabullenemiyor.

Yedi saat kadar sonra başını ağır ağır kaldırıp şöyle dedi:

anneleri çağırdı ölüleri, evlerine dağıldılar

mezarlıkta kutsal kitap kalpazanı birkaç taş

şöyle bir tükürdüler dönüp arkalarından cesetlerin

evet! yalnızca bir ip yüzünden öldü pir sultan abdal!

Aptallaşmıştım, sabredemedim:

bir beyaz rustan kapmış

bir tepebaşı otelinde şiiri

gayrı ne permanganat ve antibiyotik

bir akıntıdır gidiyor sittin senedir

gözünden yaş geliyor su dökerken bile!**

Can baba masada bir rakı şişesi kılığındaydı. Gülümsedi.

Ben gül istedi sandım..

** Can Yücel / “Müzmin Bir Şaire”den.

*****

bodrum suresi’ne ilave:

– inadına gel piyasa vakti bodrum’a

söz olurmuş olsun

liberal ve feminist değil misin?

11 temmuz: mükemmeli aramanın hırsı bu. Bunaltıyla sıkı

fıkılık da mükemmelin insan eliyle yaratabileceğini

fark edip üzerinde hiç durulmadığı gerçeğinin katı varlığı..

Neden sevgiyi bilmiyorlar, Olric? Ama ben onlara

inanmaya çabaladım! Küçük bir hesap hatası dahi olmamalıydı.

Ayrıntılardan

kaçınılmamalıydı. Birbirimize değer vermek zorundaydık.

DNA’lara, RNA’lara saygı duymalıydık. Şiirin

kromozomuydu hasret..

*****

Aşk kanserojendi. Tehlikeli aşklarla yaratma cesaretine

ulaştık. Neden ben yalnızca cangüncem’i yazarken mutlu

olayım ki; neden ben ancak onunla paylaşırken erinçli

hissedeyim ki kendimi.. Var mı bunca zayıf ilişkilerin altyapısı,

ve metro yapmak için uğraşacağımıza neden

kolay üstgeçitler öyle kıvamlı dostluklarda? İnsana özgü

kutsallığa omuz silkmek niye? O dudaklar daima bükülmek

için mi? Nerede o ilahi sevdalar ve sevecenyakut gözlerin

suyunu kıpırdatan sıcak sözcükler ve alev ve yangın ve

tutku ve ilke sevinçler, hazlar, orgazmlar! Tüketildi.

Zaman yitiriyoruz ve zaman yitirdikçe daha sık hata

yapıyoruz, Olric!..

*****

iki

dipnot:

hiç sabahın sağır vakti

dünölmüş bir kediyi okşadınız mı siz

filan uyukluyor sanıp da sevinçli

parmak uçları yabancı dil öğreniyor

sinir uçlarında “karamizah ve absürd bayramı”

deride tefrika tepki: Güney afrika gerçeği veya

kendi cumhuriyetini kurmuş adamın

en sevdiği esasına bağlı kişisel bayrağı..

yatsam uyusam uyanmasam

kalksam baksam görmesem

pul biriktirir gibi girip bir bara

ptt memuresi kızların rujlu dudaklarıyla

lekeli bırakıp da kaçtığı martini şişelerinde

sanki

bana yazılmış anlaşılmayan bir mektubu

açıp okumadan kültablasında yakarken

ağladım ağladım bütün organlarımla

karım kafka’ydı daracık topuklarıyla

ve ben sürekli bilmiyordum bilmiyordum

ölen askerlerin iççamaşırları acımda katlı

içbulaşıkları alkolik bir barmenin

çatlak bardakların existentialisme’i

brecht brecht! gülen garson çöp şiş

bana bir duble rakı veriver be baki bey

sinemalardan geliyorum şimdi içeri gireceğim

bensizliği oynuyordu robert de niro

bensizlik bedensizliğine yakınan Allah’ın

pejmürde göbekkordonlarının

ve feodal babaanayasanın

döküle döküle kuruması peçetelerde!

az mı dayak yemişti milliyetçilik

başağrısı mideağrısı gece yarısı vay anasına

sarhoş dönerken eve o dandik bildik çetelerde

yatsam uyusam uyanmasam

inadına gülmesem zor taze çarşaftaki

buruş buruş bıraktığım tenime

gel öp beni bir böcek ezer gibi

gel öp beni!

ihtiyacım var. ihtiyacım var ihanetine.

*****

bir gözlük camı buğulanır’a benzer

yağan çiyin, homeostasis’in / ya da

terli ayaktan çorap çıkarma zorluğu

tersine terleyen koltukaltları ve

kalabalık bir bunaltıya sığınmak içinde

beklenti, sıkıntı ve öldürülme korkusu

insan eti kokusu içinde

iri bir delikanlı memesi karagözdür kimi

sarkık bir babaanne memesi hacivat

pirinç dudaklı parlak kadınların

ya da evliliklerin sahte, grevlerin acı

genelevlerin ritimsiz sevimsizliğine

bir mübalağa kurma telaşı /

*****

bir kurbağayı vurma telaşı

ben aşka da intihara da başka bir isim koydum

mesela aşk kılcal bir tepebaşı

mesela intihar maddenin dördüncü hali

ve ben sürekli bilmiyordum bilmiyordum

ne kadar yakında ama uzakta o kadar

ne kadar aşağıda ama yukarda o kadar

çık git gelme, devril çünkü

haşarat bir terbiye ikindisi

felçli gözleriyle bir doktor bıçaklarcasına

felçli gözleriyle bir felfecri açıklarcasına

yakında, ama yukarda

aşağıda, ama uzakta

bir ses, sanki kendisinden çatlayıp da çıkmış

bir soluk sıcak soğuk aynı anda da ılık

birdevrim

ilk defa bir erkeğin olması gibi bir başka erkeğin

bir türlü pişirilememiş yumurtalar

kendi kendini rendeleyen paslı rendeler

tavuk yüklü kamyonla çarpışmış anot eller

tüylü-biçimsiz-kaba-bilakis sabırlı ve atak

yaşanmamış yasadışı bir perşembenin kimliği

unutturulmuş bir şubat ayı psikozu

kaldırıp yere çaldı isa

boynundaki iskambil istavrozu..

ben bu tavrı tuttum uyumsuzum ki

hepimiz tek tek birbiri’yiz

bana sen demelisin ben sana hep onlar dedim

biz ötekileriz bizim dışımızdakiler hep sizler

şu kanunla varız; reşat nuri güntekin

ve ayrılmaz lades kemikleri

düşünün!

mümkün mü adaş olması bir çiçekle bir hayvanın

o halde mümkün ruhla gövdenin adaş olması

o halde su ile suçun

hırs ile seksin adaşlığı

tıpkı limon kolonyasının kolay uçması

gibi ince, gibi ansızın, gibi çabuk..

bitti bitecek bitti ahh saat de kaç

kıskançlık kaç, takvim kaç, kaç ceride-i havadis

aydınlanan hava değil gökyüzüdür

dağılan şey sis değil mikado mikado yüzüm

saçmaladık!

asma bahçelerine açılmaz ki sıfatlar

sıfatlar bir çeşit üzüntüdür!

*****

ne anlattım ve anlatacaktım

zaten ne anlatabilirdim

insanlığım – varoluşum bir itin tekelinde

ıslak bisküvi gözlerimde çıt yok tarih genelinde

o kadar yakında ama uzakta ne kadar

o kadar aşağıda ama yukarda ne kadar

ve burçsuzluk adeta yok edilen gençler onca

pat pat pat! lokavt lan sana iblis sömürü

duvarı yıkamayız boşuna yıkamayız, tabii

ama hoşuma gitti, artık kanda kapı var!..

kanda kapı var, evet, etten bir kapı

şimdi geldim uzun yoldan, yol siyah evetlerden

kara gelin maşa ağızda uyku hapı

kimselerden bir kimse

gidişlerden bir geliş rasgele

bir tanrı seçtim çok kulampara

kulaksız burunsuz aynı “bir kedi kara”

*****

hatırlayın!

az önce hani uyanmıştı

bir anda uyanmıştı düş vitray şaşkın

çapak değil erincin çekirdekleriydi onlar

dağılmış saçlarını tarattığı sevgilisi:

imha edilmiş bir deccal filmden arak

az önce hani bir delikanlı uyanmıştı şaşkın

bir losyon şişesi gibi hızla kırılarak!

kanda kapı var. Etten bir kapı! Etten bir kapı!

ecel tez ulaşır, tozlu çamurlu yalnız ayakkabıları

kırık bir şeyler var

kırık bir şeyler!

ödenir bir gün ne tutarsa hesabı!.

*****

üç

“altına imzasını atacak kadar

kim bilinçli ve doğru yaşadı ki?”

kubilay hadisesi: tanrım!

acım

senin o

evrimsiz geometrik yüzünle

aleni kız kardeştir

ve cankardeştir hüzünle

senin o

acil, o aklî dengesi bozuk

düzensiz küstahlığın!

ve sonuna dek alacakaranlığın

kan

tensiz bir yılan gibi

sokulur koynuma

dolanır boynuma harbi

sokar!

ve

bu taşıdığım paramparça yürek

o beton-betonarme armalarla giderek

çalıntı bir bektaşi fıkrası olur

sarkar!

*****

“hiyerarşi üçgeninin tepe açısı”

Üçüncü perde / ikinci sahne

JULIET:

dörtnal gidin, ey ateş ayaklı küheylanlar

güneş tanrısının sarayına doğru!

phaetnon gibi bir sürücü sizi batıya kadar

kırbaçlardı da bulutlu geceyi getirirdi hemen.

ger koyu renkli perdeni, sevgi yaratan gece,

o kaçağın gözleri pırıldasın; ve romeo

kimseler görüp duymadan atılsın şu kollarıma.

âşıklar kendi güzelliklerinin ışığıyla

görerek yapabilirler sevgi törenlerini.

hem, aşk körse, en çok gece yaraşır ona.

gel ey ağırbaşlı gece,

karanlık giyimli ana, ey karalar içindeki,

gel de öğret bana, nasıl kaybedilir

bir çift lekesiz bekâret içinde oynanan oyun.

yanaklarımdan çırpınan bu vahşi kanı

ört de kara üstlüğünle, yüreklenen temkinli sevgi,

gerçek aşk alçakgönüllü davrandı sansın..***

**** Romeo ve Juliet - Shakespeare / A. Turan Oflazoğlu.

*****

geceler kalamar kadavra midye tamamen

geceler sınıfsız-ki geceler fikre egemen

geceler kellesiz bir geveze cenin

geceler masus markus, biraz enguls lunin

geceler dandini geceler dandini geceler dasdana

ah tanrım ne olurdu düet dokunabilseydim ona

ona! o orda: tekerlemelere takılı tatlı arap ihtiyar

o orda, zenci zemberek imalat fabrikası muhitiyle

memnun, memnu, mekanik bir sonbahar

o: ruhların kızaran yanaklarına çektiği karaçarşaf

*****

sürüklendim sahi

tozlanmasın diye beyaz örtü örtülü

mit yangınlarında. Çünkü bir kibrit de ben çaktım

pembenin saf alkoloidken hükmettiği

kısır şair edatlarında.

aynı evin ayrı odalarında aynaları ayrışık

– amcamla tanışmış mıydınız? aaa! ne şık!

topluca ibadetten dönüyor cehalet ve hıyanet

– ya teyzemle? teyzeniz ne çok eskimiş öyle

o: kapkara peçenin altında ağulu bir karafatma

– irtica problemini çözmek için karatahtada

kaldırılmış parmaklardı minareler –

dayınızı hiç sevmedim açıkçası

fes püskülünü anımsattı bana

osmanlı uygarlığı tonlamasıyla iğri misafir

ilkokuldayım

çağ cetvelinde her on üç santimde bir

devrim, ve 5-b/826’nın büyüyen kefir

büyülü yüreği vardı. kısmetse eğer, seneye

zaferin birinci ligindeyiz! hüzün ve hüzzam

bildiğimiz o feodal makamlardandı.

“şu yasak” ile “bir yasak” arasında

“şu yanlış” ile “bir yanlış” arasında

eksikler! yok, çok mu azdı çok mu çoktu

hiç mi eksik yoktu yoksa

“şu dava” ile “bir dava” arasında..

kan, tensiz bir yılan gibi...

romeo markus: yaşamak için hayata abone olmak gerek

dans eden bir balerini öpmeye çalışırcasına

ve ezilmiş bir kitlenin atomlarını toplayıp

ondan yeni bir madde yaratırcasına...

hata yapmadım sanmıyorum daha da hata yaparım

başına buyruk bir noktayım ben böyle bir esinti

gökkuşağı bile gökte bir kuş ağıdır aslında 1987

sıfırın fırsatçılığından doğan onca sınır

sıfırları tanımlayan onca sınır bir kümede

güneyi tanımlayan bir kuzey

doğuyu tanımlayan bir batı

bulunur mutlaka. belki

hepsi de işteş bir yalnızlık beklentisi..

kim bilir değiştirir bir gün uyruğunu

belli olmaz olan eziyet

bir kız çıkar: adını mayıs koyarım

bir erkek çıkar: adını bayram koyarım

koyu lacivert bir kahkaha gibi

çınlatır karanlığı hürriyet..

*****

dört

J’ irai cracher sur vos tombes!

lütfen nazik bir memur yürür

sabahın kabaetlerinde elinde cinayet

gözuçlarında kirpiklerinden türetilmiş

hüzne mimar kelepçeler..

yüzlerce paramparçadır yüzüm

yüzüme yüzlerce paramparça

ceset tükürülür!

oda bitimi bir yamuktayım orda sizden

orda integral yalnızca şehvet ve istihkâm

kuyum kenarlarımın “yok” uzunluğu:

uyumsuzluğa ruh vermekti sosyoloji,

ya da bir inkisar: kimim sen?

orta birden dansöz bir işçikız yürür

sabahın ortaoyununda, ödünç alırım

usancını, kızlığından bir uçurtma

hep bir çağrı okunur alfabesinde

ve sonra. gözler. her gözde bir gözüm vardır!

ağzı dikiş makinesi hatıralar peşinde

ve bilinç: hâlâ sübyan, henüz on beşinde

bakıp geldiğimiz ters dersten duyulan

ağlamaklı bir tambur sesi ye’miş-li geçmiş

orda istanbul’un az kızılcık cenazesi..

hayat: insan aşklarıyla farmatik

raflarından lafın iftiranın inmediği

mecburiyet eczanesi..

büyüyerek bir şeylerden arttı bu yürek

her zorda mimoza eğilirdi ozon başım

eldivenimle vurup, alçak! ah işte

düelloya kalkışan iki genç kadın sathı

gibi titrer bakışımda bakışları karlı mask’ın

misak-ı ilmiden pay almış bedeniyle

o bir mimoza eğilir ozon başım

bir genesis’in elementi sivil simge şık öyle

anlamlı değil’in anlamsız hiç değil’e oranı

eşittir kan eşittir isyan eşittir devrim!..

OBSESSION: suyun geldiği yerde

bir kuşun çok sustuğu

mezardan daha mecaz sanrıların

yüzlerce taharet musluğu

açılırcasına yürüdüğü küskün nüksetmeler,

olsaydı şimdi çırılçıplak çürükler çıkartır

saçlarımızı taratırdık asuman tırnaklı

sebeplenmelere.

olmak vardı. bir bakmak.

kim için katlanılmıştı o ilenmelere?

*****

lakin

gördüğüm güzel, giz gene galiba

güz gelecekse genzimde güllenen gerçeğin

grift gürültüsüne, güz gelecekse

gecelerin gür geçmişine granit,

gökyüzü grilenerek gidecek

gerileyip gerilerek garip gülümsemelerle

girdaplara gireceksek göt gibi gülünç:

gayrı göğüslerim genel’i

götürür gömerim gaibe!

*****

ŞEHSUVAR

*****

şehsuvar

I.

gece saçlarına kadar sokulur, güzelliğine

atılan ilmiklere kadar ulaşır. Koltukaltına

kaç takım yıldız, burç saklar. Şehsuvar

sığ sıkıntılar ardında derin bir havuz..

dikdörtgen dudaklarda çok yuvarlak

sözcükler var! Herhangi birine selam versen

dağılmaya mecbur oluyor yüzün. Uzaklara

gideceğim ben diyor delikanlı, gobi çölüne..

Tarih atlaslarında yitireceğim her zerremi

anlık bir yanılgıdır diyor suçüstü alttarafı

anahtarlıkların hüznü üstüne

çift kişilik yataklar için yazdığım senaryolar

yollar: derisiz ceninler gibi çirkindir

yollar: tanrının çocuk oyuncağı olduğu çağda

işlenmiş günah-kırılmış ikona

yollar: insanın kendi cenazesine

geç gitmesi gibi bir şey! Özellikle!

şimdi