Jorge Isaacs
Mary (Türkçe)

Mary

I

Birkaç yıl önce Bogota'da kurulan ve o zamanlar Cumhuriyet çapında ünlü olan Dr. Lorenzo María Lleras'ın okulunda eğitimime başlamak için babamın evinden alındığımda bile çocuktum.

Yolculuğumun arifesinde, akşamdan sonra, kız kardeşlerimden biri odama girdi ve bana tek bir sevgi dolu kelime söylemeden, hıçkırıklar sesini bastırdığı için, kafamdan bir saç kesti: dışarı çıktığında, gözyaşlarının bir kısmı boynumdan aktı.

Ağlayarak uykuya daldım ve daha sonra acı çekmek zorunda kalacağım birçok üzüntünün belirsiz bir önsezisini yaşadım. Çocuksu bir kafadan çıkarılan tüyler; Bu kadar yaşam karşısında ölüme karşı sevginin bu önlemi, uyku sırasında ruhumun varlığımın en mutlu saatlerini anlamadan geçirdiğim tüm yerlerde dolaşmasını sağladı.

Ertesi sabah babam annemin kollarını başımdan ayırdı, gözyaşlarıyla ıslanmıştı. Kız kardeşlerim, vedalaştıklarında, onları öpücüklerle silip süpürdüler. Mary alçakgönüllülükle sırasını bekledi ve vedalaşırken, pembe yanağını benimkine birleştirdi, ilk acı hissiyle dondu.

Birkaç dakika sonra, yüzünü gözlerimden saklayan babamı takip ettim. Çakıl taşlı yoldaki atlarımızın ayak sesleri son hıçkırıklarımı boğdu. Çayırları sağımızda bulunan Sabaletas'ın söylentisi bir an için yatıştı. Zaten evden istenen gezginlerin görüldüğü yolun tepelerinden birinin etrafında dolaşıyorduk; Gözlerimi ona çevirdim ve sevdiklerimden birini aradım: Mary, annemin odasının pencerelerini süsleyen sarmaşıkların altındaydı.

II

Altı yıl sonra, lüks bir Ağustos'un son günleri, yerli vadiye döndüğümde beni karşıladı. Kalbim vatansever sevgiyle dolup taştı. Zaten gezinin son günüydü ve yazın en parfümlü sabahının tadını çıkardım. Gökyüzünün soluk mavi bir tonu vardı: doğuda ve dağların yükselen sırtlarında, hala yarı yas tutmuş, sevgi dolu bir nefesle dağılmış bir dansçının sarığının gazlı bezi gibi küçük altın bulutları dolaşıyordu. Güneyde, gece boyunca uzaktaki dağları susturan sisler süzülüyordu. Geçişi beni engelleyen akarsularla sulanan yeşil gramallerin ovalarını geçtim, güzel inekler lagünlere girmek için sesteaderos'larını bıraktı ya da çiçekli ayak izleri ve yapraklı incir ağaçlarıyla tonozlu yollarda. Gözlerim, yaşlı çiftlerin tepeleri tarafından gezginden yarı yarıya gizlenmiş olan bu yerlere hevesle sabitlenmişti; erdemli ve dost canlısı insanlar bıraktığı çiftlik evlerinde. Böyle zamanlarda U***'nun piyanosunun aryaları kalbime dokunmazdı: Soluduğum parfümler lüks elbiselerine kıyasla çok hoştu; O isimsiz kuşların şarkısının kalbime o kadar tatlı armonileri vardı ki!

Bu kadar güzelliğin karşısında suskundum, hatırasını hafızamda tuttuğumu sanıyordum, çünkü sınıf arkadaşlarımın hayran olduğu bazı stanzalarımda onun soluk mürekkepleri vardı. Işıkla dolu, şehvetli melodilerle, karışık binlerce aromayla, baştan çıkarıcı kadınların pek çok kıyafetinin fısıltılarıyla dolu bir balo salonunda, on sekiz yaşında rüyasında gördüğümüz kişiyi buluruz ve onun kaçak bir bakışı alnımızı yakar ve sesi bir an için bizim için diğer tüm sesleri susturur, ve çiçekleri bilinmeyen özleri geride bırakır; Sonra göksel bir secdeye düşeriz: sesimiz güçsüzdür, kulaklarımız artık onu duymaz, gözlerimiz onu takip edemez. Ama tazelenmiş zihni, saatler sonra hafızasına döndüğünde, dudaklarımız şarkılarda övgülerini mırıldanıyor ve o kadın, aksanı, görünüşü, halılar üzerindeki hafif adımı, o şarkıyı taklit eden, kaba olanın ideal olduğuna inanacağı şey. Böylece gökyüzü, ufuklar, pampalar ve Cauca'nın zirveleri, onları düşünenleri susturur. Yaratılışın büyük güzellikleri bir anda görülemez ve söylenemez: sadakatsiz hafızayla soluk ruha geri dönmelidirler.

Gün batımından önce, dağın yamacında ailemin evinin beyazladığını görmüştüm. Ona yaklaştığımda, endişeli bir bakışla söğüt ve portakal ağaçlarının gruplarını saydı, bu gruplardan kısa bir süre sonra odalara dağılan ışıkların geçtiğini gördüm.

Sonunda, oluştuğunu gördüğü meyve bahçesinin hiç unutulmamış kokusunu soludu. Atımın at nalı bahçenin parke taşı üzerinde parlıyordu. Tarif edilemez bir çığlık duydum; Annemin sesiydi: Beni kollarında tutup göğsüne yaklaştırırken, gözlerimi bir gölge kapladı: bakir bir doğayı harekete geçiren yüce bir zevk.

Gördüğüm kadınlarda, kız bıraktığım kız kardeşlerimde tanımaya çalıştığımda, Mary yanımda durdu ve gözleri uzun kirpiklerle çevrili geniş göz kapaklarıydı. Kolum omuzlarından yuvarlanırken, beline doğru fırçalandığında en belirgin allıkla kaplı olan yüzüydü; Ve gözleri hala nemliydi, ilk sevgi dolu ifademe gülümsüyordu, tıpkı ağlaması bir annenin okşamasını susturan bir çocuğunki gibi.

III

Saat sekizde, evin doğu kısmında pitoresk bir konumda bulunan yemek odasına gittik. Ondan dağların çıplak sırtlarını gökyüzünün yıldızlı arka planına karşı görebiliyordunuz. Çölün auraları bahçeden geçti ve gelip bizi çevreleyen gül çalılarıyla oynamak için aromalar topladı. Kararsız rüzgar, nehrin sesinin dakikalarca duyulmasına izin verdi. Bu doğa, gecelerinin tüm güzelliğini gösteriyor gibiydi, sanki dost canlısı bir misafir kabul ediyormuş gibi.

Babam masanın başını tuttu ve beni sağına yerleştirdi; Annem her zamanki gibi solda oturuyordu; Kız kardeşlerim ve çocuklarım belirsiz bir şekilde durdular ve Mary önümde durdu.

Yokluğumda grileşen babam bana memnuniyet dolu bakışlar attı ve aynı zamanda başka dudaklarda hiç görmediğim kötü niyetli ve tatlı tavrıyla gülümsedi. Annem çok az konuşurdu, çünkü o anlarda etrafındaki herkesten daha mutluydu. Kız kardeşlerim atıştırmalıkları ve kremaları denemem için ısrar ettiler; ve gurur verici bir söz ya da inceleyici bir bakış attığım kişiye kızardı. Meryem gözlerini inatla benden sakladı; ama onlarda, kendi ırklarından kadınların parlaklığına ve güzelliğine hayran kalabildim, iki ya da üç kez, pişmanlıklarında benimkiyle tam olarak karşılaştılar; Kırmızı, nemli ve zarifçe zorunlu dudakları bana sadece bir an güzel dişlerinin örtülü astarını gösterdi. Kız kardeşlerim gibi, biri batık bir karanfil olan iki örgü halinde düzenlenmiş bol koyu kahverengi saçları giyiyordu. Hafif muslin, neredeyse mavi bir takım elbise giydi, bunun sadece beden ve eteğin bir kısmı keşfedildi, çünkü mor ince pamuk renginde bir eşarp, göğsünü mat beyazlık boğazının tabanına gizledi. Örgüleri servis etmek için eğilirken yuvarlandıkları yere geri çevirdiğimde, lezzetli bir şekilde döndürülmüş kollarının alt tarafına hayran kaldım ve elleri bir kraliçeninki gibi manikürlendi.

Akşam yemeğinden sonra köleler masa örtülerini kaldırdılar; içlerinden biri Rab'bin Duası'nı dua etti ve efendileri duayı tamamladı.

Konuşma daha sonra ailemle benim aramda gizli kaldı.

Mary kucağında uyuyan çocuğu kucağına aldı ve kız kardeşlerim onu odalara kadar takip ettiler: onu çok sevdiler ve tatlı sevgisine itiraz ettiler.

Zaten oturma odasında, babam emekli olmak için, kızlarının alnından öptü. Annem benim için belirlenmiş olan odayı görmemi istedi. Kız kardeşlerim ve Mary, zaten daha az utangaç olarak, süslendiği bakımın bana nasıl bir etki yarattığını görmek istediler. Oda, evin önündeki koridorun sonundaydı: tek penceresi rahat bir masanın yüksekliğindeydi; O anda, yapraklar ve çubuklar açıkken, gül çalılarının çiçekli dalları, taç zambaklarında ve zambaklarında, karanfillerinde ve nehrin mor mavi çanlarında zahmetli bir şekilde bulunan güzel bir mavi porselen vazonun bulunduğu masayı süslemeyi bitirmek için içinden girdi. Yatak perdeleri, geniş pembe kurdelelerle sütunlara bağlanmış beyaz gazlı bezdendi; ve başlığın yanında, bir anne inceliği için, çocukken sunaklarım için bana hizmet eden küçük Dolorosa vardı. Bazı haritalar, konforlu koltuklar ve güzel bir banyo seti trousseau'yu tamamladı.

"Ne güzel çiçekler! "Bahçedeki herkesi ve masayı kaplayan vazoyu gördüğümde haykırdım.

"Maria onları ne kadar sevdiğini hatırladı," diye gözlemledi annem.

Ona teşekkür etmek için gözlerimi çevirdim ve sanki o zaman bakışlarımı taşımakta zorlanıyormuş gibi gözleri.

"Maria," dedim, "onları benim için saklayacak, çünkü uyuduğun odada zararlılar.

"Bu doğru mu?" -diye cevap verdi- ; Onları yarın yenileyeceğim.

Aksanı ne kadar tatlıydı!

"Bunun gibi o kadar çok kişi var ki?"

"Çok; her gün yenilenecektir.

Annem beni kucakladıktan sonra, Emma elini bana uzattı ve Maria, bir an için onu terk ederek, çocukluğunda bana gülümsediği gibi gülümsedi: o soluk gülümseme, Raphael'in bakire bir bakiresi karşısında şaşıran çocukluk aşkımın kızının gülümsemesiydi.

IV

Çocukluğumda uykuya daldığımda köle Petrus'un harika masallarından biri gibi huzur içinde uyudum.

Meryem'in masamdaki çiçekleri yenilemek için içeri girdiğini ve dışarı çıktığında yatağımın perdelerini mavi çiçeklerle noktalanmış buharlı müslin eteğiyle fırçaladığını hayal ettim.

Uyandığımda, kuşlar portakal ve pomarrososların yapraklarında çırpınarak şarkı söylüyorlardı ve portakal çiçekleri kapıyı açar açmaz odamı aromalarıyla doldurdu.

Mary'nin sesi daha sonra kulaklarıma tatlı ve saf bir şekilde ulaştı: çocuksu sesiydi, ama daha derin ve kendini hassasiyet ve tutkunun tüm modülasyonlarına ödünç vermeye hazırdı. Eyvah! Rüyalarımda kaç kez aynı aksanın yankısı ruhuma geldi ve gözlerim o Ağustos sabahı onu çok güzel gördüğüm o meyve bahçesini boşuna aradı!

Masum okşamaları benim için olan çocuk, artık oyunlarımın yoldaşı olmayacaktı; ama altın yaz akşamları yanımda, kız kardeşlerimin grubunun ortasında yürüyüşe çıkıyordu; En sevdiği çiçekleri yetiştirmesine yardım ederdim; Akşamları sesini duyardım, gözleri bana bakar, tek bir adımla ayrılırdık.

Elbiselerimi hafifçe temizledikten sonra pencereyi açtım ve Mary'yi bahçenin sokaklarından birinde, Emma'nın eşlik ettiği yerde gördüm: Bir önceki günden daha koyu bir takım elbise giymişti ve beline bağlı mor eşarp, eteğinin üzerine bir bant şeklinde düştü; İki krengaya bölünmüş uzun saçları, sırtının ve göğsünün yarısını saklıyordu: o ve kız kardeşimin çıplak ayakları vardı. Onu destekleyen kollardan biraz daha beyaz bir porselen kap taşıyordu, gece boyunca açık güllerle doldurdu, daha az nemli ve taze olanı solmuş olarak attı. Arkadaşıyla birlikte gülerek, güllerden daha taze olan yanaklarını taşan kaseye daldırdı. Emma beni keşfetti: Mary bunu fark etti ve bana dönmeden, ayaklarını benden gizlemek için dizlerinin üzerine düştü, eşarbını oymadan çözdü ve omuzlarını onunla örttü, çiçeklerle oynuyormuş gibi davrandı. Patriklerin çıplak kızları, şafak vakti sunakları için çiçek topladıklarında artık güzel değillerdi.

Öğle yemeğinden sonra annem terzisini aradı. Emma ve Maria onun yanında nakış işliyorlardı. Kendimi tanıttığımda tekrar kızardı; Belki de sabahları istemeden ona verdiğim sürprizi hatırladı.

Annem beni durmadan görmek ve duymak istiyordu.

Emma, daha şimdiden ima ederek, bana Bogotá hakkında binlerce şey sordu; Onlara muhteşem baloları, kullanımda olan güzel bayan elbiselerini, o zamanlar yüksek sosyetede olan en güzel kadınları tarif etmemi istedi. İşlerinden ayrılmadan dinlediler. Mary bazen dikkatsizce bana baktı ya da koltuk arkadaşına gözlemler yaptı; Ve nakışla ilgili bir şeyler danışmak için anneme yaklaşmak için ayağa kalktığında, zarif bir şekilde kıvrılmış ayaklarını görebiliyordum: hafif ve onurlu adımı, ırkımızın kederli olmayan tüm gururunu ve Hristiyan bakirenin baştan çıkarıcı alçakgönüllülüğünü ortaya çıkardı. Annem kızlara gramer ve coğrafya dersleri vermemi istediğini söylediğinde gözleri parladı, bu konuda çok az bilgiye sahip oldukları konular. Derslere altı ya da sekiz gün sonra başlayacağımız konusunda hemfikiriz, bu süre zarfında birbirimizin bilgi durumunu mezun edebildim.

Saatler sonra bana banyonun hazır olduğunu söylediler ve ben de yanına gittim. Olgun meyvelerle boğulmuş yapraklı ve şişman bir portakal ağacı, yanmış taş ocaklarının geniş göletinde bir köşk oluşturdu: birçok gül suda yüzdü: oryantal bir banyoya benziyordu ve Meryem'in sabahları topladığı çiçeklerle parfümleniyordu.

V

Üç gün geçmişti ki, babam beni vadideki haciendalarını ziyaret etmeye davet etti ve onu memnun etmek gerekiyordu; Öte yandan, şirketlerine gerçek bir ilgim vardı. Annem yakında geri dönmemiz için istekliydi. Kız kardeşlerim üzüldü. Meryem, onların yaptığı gibi, aynı hafta içinde geri dönmem için bana yalvarmadı; Ama seyahat hazırlıkları sırasında gözleriyle durmadan beni takip etti.

Benim yokluğumda, babam özelliklerini belirgin bir şekilde geliştirmişti: pahalı ve güzel bir şeker fabrikası, onu tedarik etmek için birçok baston çalısı, sığır ve atlarla dolu geniş otlaklar, iyi yemlikler ve lüks bir yerleşim evi, Tierra Caliente'nin haciendalarının en dikkat çekici olanını oluşturuyordu. İyi giyimli ve memnun olan köleler, kölelik içinde olabildikleri ölçüde, efendilerine karşı itaatkar ve şefkatliydiler. Kısa bir süre önce çocukken bana chilacoa'ları ve guatine'leri ormanın kalınlığında tuzağa düşürmeyi öğreten adamlar buldum: ebeveynleri ve beni tekrar açık bir zevk belirtisiyle gördüler. Sadece iyi dost ve sadık ayo Pedro bulunamayacaktı: Bogota'ya doğru yola çıktığım gün beni ata bindirdiğinde gözyaşı dökmüştü: "Dostum, seni artık görmeyeceğim." Kalbim onu dönmeden önce öleceğim konusunda uyardı.

Babamın efendisi olarak kalırken kölelerine şefkatle davrandığını, eşlerinin iyi davranışlarını kıskandığını ve çocukları okşadığını fark edebiliyordum.

Bir öğleden sonra, gün batımında, babam Higinio (uşak) ve ben çiftliklerden fabrikaya dönüyorduk. Yapılan ve yapılacak işlerden bahsettiler; Daha az ciddi şeylerle meşguldüm: Çocukluğumun günlerini düşündüm. Yeni kesilen ormanların ve mevsiminde piñuelaların kendine özgü kokusu; komşu guaduales ve guayabales'teki papağanların greguería'sı; dağlar tarafından tekrarlanan bir çoban boynuzunun uzaktan çalması: omuzlarındaki aletlerle işten geniş bir şekilde dönen kölelerin castrueraları; Değişen sazlıkların arasından görülen ağaçlar: Her şey bana kız kardeşlerim María ve benim annemden bir miktar lisans aldığımız, azimle elde ettiğimiz öğleden sonraları hatırlattı, en sevdiğimiz ağaçlardan guavalar toplayarak, piñuelas yuvalarını çıkararak, genellikle kollarda ve ellerde ciddi yaralanmalarla ve mercanların çitlerinde muhabbet kuşu civcivleri üzerinde casusluk yaparak kendimizi rahatlattık.

Bir grup köleyle tanıştığımızda, babam olağanüstü bir duruşa sahip genç bir siyah adama şöyle dedi:

"Öyleyse Bruno, evliliğinle ilgili her şey yarından sonraki gün için ayarlandı mı?"

"Evet, efendim," diye yanıtladı, kamış şapkasını çıkarıp küreğinin sapına yaslanarak.

–Vaftiz ebeveynleri kimlerdir?

"Ña Dolores ve ñor Anselmo, merhametiniz dilerse.

"Şey. Remigia ve sen iyi itiraf edileceksin. Onun ve kendin için ihtiyacın olan her şeyi sana vermek için gönderdiğim parayla satın aldın mı?

"Hepsi orada, efendim.

"Ve sen sadece mı istiyorsun?"

"Merhametin görecek.

"Higinio'nun sana işaret ettiği oda iyi mi?"

"Evet, efendim.

"Ah! Biliyorum. İstediğin şey dans.

Sonra Bruno güldü, göz kamaştırıcı beyazlık dişlerini göstererek arkadaşlarına baktı.

"Bu adil; Çok iyi davranıyorsun. Biliyorsun," diye ekledi, Higinio'ya hitaben, "bunu düzelt ve mutlu ol.

"Ve mercede'lerin daha erken mi ayrılıyor?" Bruno sordu.

"Hayır," diye yanıtladım; Kendimizi davetli sayıyoruz.

Önümüzdeki Cumartesi gününün erken saatlerinde, Bruno ve Remigia evlendi. O gece saat yedide babamla birlikte müziğini duymaya başladığımız dansa gitmek için yola çıktık. Vardığımızda, çetenin köle kaptanı Julian, bizi üzengiye götürmek ve atlarımızı almak için dışarı çıktı. Pazar elbisesiyle lükstü ve belinden gümüş garnizonun uzun palasını, işinin nişanını astı. Eski evimizin bir odası, içinde dans etmek için içerdiği emek ekipmanlarından boşaltılmıştı. Onu platformlarla çevrelemişlerdi: kirişlerden birine asılı ahşap bir avizede, yarım düzine ışık dönüyordu: müzisyenler ve şarkıcılar, agregaların, kölelerin ve manumisoların bir karışımı, kapılardan birini işgal etti. Sadece iki saz flüt, doğaçlama bir davul, iki alfandok ve bir tef vardı; ama negritoların güzel sesleri bambucoları öyle bir ustalıkla söylüyordu; şarkılarında melankoli, neşeli ve hafif akorların içten bir kombinasyonu vardı; Söyledikleri ayetler o kadar şefkatle basitti ki, en kültürlü dilettante bu yarı-vahşi müziği coşkuyla dinlerdi. Zamarros ve şapkalarla odaya girdik. Remigia ve Bruno o anda dans ettiler: mavi bolero, kırmızı çiçek tumbadillo, siyah işlemeli beyaz gömlek ve boğucu ve yakut renkli kristal dallarla, iksa büyüklüğünden beklenen tüm nezaket ve armağanla dans etti. Bruno, omuzlarının üzerine iplik ruanasının kumaşlarını, renkli battaniye pantolonlarını, ütülenmiş beyaz gömleğini ve belinde yeni bir beyaz gömleği katlayarak takdire şayan bir ustalıkla çarptı.

Köylülerin her bir dans parçasına verdikleri bu elden sonra, müzisyenler en güzel bambuco'larını çaldılar, çünkü Julian bunun usta için olduğunu açıkladı. Kocası ve kaptanı tarafından cesaretlendirilen Remigia, sonunda babamla birkaç dakika dans etmeye karar verdi: ama sonra gözlerini kaldırmaya cesaret edemedi ve danstaki hareketleri daha az kendiliğindendi. Bir saat sonra ayrıldık.

Haciendas'a yaptığımız ziyarette babam ilgimden memnun kaldı; ama ona bundan böyle onun yanında kalarak onun emeğini paylaşmak istediğimi söylediğimde, neredeyse pişmanlıkla, refahını benim lehime feda etme, uzun zaman önce bana verdiği sözü yerine getirme, tıp eğitimimi bitirmem için beni Avrupa'ya gönderme durumunda kendini gördüğünü ve bir yolculuğa çıkmam gerektiğini söyledi. en geç dört ay içinde. Benimle bu şekilde konuşurken, fizyonomisi, geri dönüşü olmayan kararlar verdiğinde onda fark edilen ciddi bir ciddiyetle giyinmişti. Bu, öğleden sonra dağlara döndüğümüzde oldu. Hava kararmaya başlamıştı ve eğer öyle olmasaydı, reddetmesinin bana verdiği duyguyu fark edecektim. Yolun geri kalanı sessizce yapıldı. O andan itibaren umutlarım ve onunla aramda olmasaydı, Meryem'i tekrar görmekten ne kadar mutlu olurdum!

VI

Meryem'in ruhundaki o dört günde ne olmuştu?

Onu selamlamaya geldiğimde oturma odasındaki masalardan birine lamba koymak üzereydi; Ve onu aile grubunun ortasında, az önce söktüğümüz tribünlerde görmemeyi çoktan özlemiştim. Elinin titremesi lambayı açığa çıkardı; Ve ona yardım ettim, düşündüğümden daha az sakindim. Bana biraz solgun görünüyordu ve gözlerinin etrafında soluk bir gölge vardı, ona bakmadan onu gören herkes tarafından fark edilemezdi. Yüzünü o anda konuşmakta olan anneme doğru çevirdi, böylece onu yakındaki ışıkta yıkanmış olarak incelememi engelledi: O zaman örgülerden birinin doğumunda solmuş bir karanfil olduğunu fark ettim; ve kuşkusuz Vadi'ye doğru yola çıkışımın arifesinde ona verdiğim buydu. Onun için getirdiğim emaye mercan haçı, kız kardeşleriminki gibi, boynunun etrafında siyah bir saç kordonundan sarkıyordu. Sessizdi, annemle benim oturduğumuz koltukların ortasında oturuyordu. Babamın yolculuğumla ilgili kararlılığı hafızamdan çıkmadığı için, ona üzgün görünmüş olmalıyım, çünkü bana neredeyse alçak sesle şöyle dedi:

"Yolculuk seni incitti mi?"

"Hayır, Meryem," diye yanıtladım; Ama güneşlendik ve o kadar çok yürüdük ki…

Ona başka bir şey söyleyecektim, ama sesinin gizli aksanı, gözlerinde şaşırttığım yeni ışık, bakışlarımın istemsiz sabitliğinden utandığını fark edene ve kendimi babamın biri tarafından muayene edildiğini fark edene kadar ona bakmaktan başka bir şey yapmamı engelledi (dudaklarında belirli bir gülümseme dolaştığında daha da korkuluyordu), Oturma odasından odama doğru çıktım.

Kapıları kapattım. Onun benim için topladığı çiçekler vardı: Onları öpücüklerimle sarımsak yapıyorum; Onların bütün aromalarını bir anda solumak istedim, içlerinde Meryem'in elbiselerini aradım; Onları gözyaşlarımla yıkadım… Ah! Böyle bir mutluluktan ağlamayanlarınız, ergenliğiniz geçtiyse, umutsuzlukla ağlayın, çünkü o zaman bir daha sevmeyeceksiniz!

İlk aşk… Sevildiğini hissetmenin asil gururu: daha önce bizim için değerli olan her şeyin sevgili kadın lehine tatlı fedakarlığı: bütün bir varoluşun gözyaşlarıyla bir günlüğüne satın alınan mutluluk, Tanrı'dan bir hediye olarak alacağız: geleceğin tüm saatleri için parfüm: geçmişin sönmez ışığı: ruhta tutulan ve hayal kırıklıklarına solmaya verilmeyen çiçek: İnsanların kıskançlığını ortadan kaldıramayan tek hazine: lezzetli hezeyan… Cennetten ilham… Meryem! Meryem! Seni ne kadar çok sevdim! Seni ne kadar çok seveceğim…

VII

Babam Batı Hint Adaları'na son seyahatini yaptığında, çocukluğundan beri çok sevdiği kuzeni Süleyman, karısını yeni kaybetmişti. Çok genç insanlar Güney Amerika'ya bir araya gelmişti; ve babam yaptığı yolculuklardan birinde, birkaç yıl hizmetten ayrıldıktan sonra, 1819'da İspanya krallarını savunmak için tekrar silahlanmaya zorlanan ve Mayıs 1820'nin yirminci gününde Majagual'da manga ateşleyerek ölen İspanyol, cesur bir kaptanın kızına aşık oldu.

Babamın sevdiği genç kadının annesi, Yahudi dininden vazgeçmesi şartıyla talepte bulundu. Babam yirmi yaşında Hristiyan oldu. Kuzeni o günlerde Katolik dinine düşkündü, onun da vaftiz olması için isteklere boyun eğmeden, çünkü babamın yaptıklarının, ona istediği karısını vermesinin, Jamaika'da sevdiği kadın tarafından kabul edilmesini engelleyeceğini biliyordu.

Birkaç yıl süren ayrılıktan sonra, iki arkadaş birbirlerini tekrar gördüler. Süleyman zaten bir duldu. Karısı Sara, ona o sırada üç yaşında olan bir kız bırakmıştı. Babam onu kederden dolayı ahlaki ve fiziksel olarak deforme olmuş buldu ve sonra yeni dini ona kuzeni için teselliler verdi, akrabalarının onu kurtarmak için boşuna aradığı teselliler. Süleyman'ı, kızını bizim yanımızda eğitmesi için ona vermeye çağırdı. Ve onu Hıristiyan yapacağını teklif etmeye cesaret etti. Süleyman, "Sadece kızımın, ruhumu geliştirecek ve yoksulluğumu giderecek Hindistan'a bir yolculuğa çıkmamı engellediği doğrudur: Sarah'nın ölümünden sonra da tek tesellim oldu; Ama sen istiyorsun, kızın ol. Hristiyanlar tatlı ve iyidir ve karınız kutsal bir anne olmalıdır. Eğer Hıristiyanlık bana verdiğin rahatlamayı büyük talihsizliklerle verirse, belki de kızımı Yahudi bırakarak perişan ederim. Akrabalarımıza söylemeyin, ama Katolik bir rahibin bulunduğu ilk kıyıya ulaştığınızda, onu vaftiz ettirin ve adını Meryem olarak değiştirin. " Mutsuz adamın söylediği buydu, birçok gözyaşı döktü.

Birkaç gün sonra babamı Yeni Granada kıyılarına götürecek olan gemiye Montego koyunda yelken açıldı. Hafif gemi, uzun bir uçuşa başlamadan önce ormanlarımızın balıkçılları gibi beyaz kanatlarını test etti. Süleyman, gemideki takım elbisesini henüz ayarlamış olan babamın odasına girdi, Esther'i kollarından birinde otururken taşıdı ve diğerinden çocuğun bagajını içeren bir sandık astı: küçük kollarını amcasına uzattı ve Süleyman, onu arkadaşının odasına koyarak, küçük bagaja hıçkırarak düştü. Değerli başı, İsa'nın dininden önce üzüntünün vaftizini gözyaşı yağmuruyla yıkamış olan bu yaratık, kutsal bir hazineydi; Babam bunu çok iyi biliyordu ve asla unutmadı. Süleyman'a, onları ayıracak olan tekneye atladığında arkadaşı tarafından bir söz hatırlatıldı ve boğulmuş bir sesle cevap verdi: "Kızımın benim için ve benim onun ve annesi için duaları, Çarmıha Gerilmiş Olan'ın ayaklarının dibinde birlikte yükselecek."

Babam döndüğünde yedi yaşındaydım ve o kıza çok güzel, çok tatlı ve gülümseyen hayran olmak için bana seyahatinden getirdiği değerli oyuncakları küçümsedim. Annem onu okşamalarla örttü ve kız kardeşlerim onu şefkatle eğlendirdiler, babamın onu karısının kucağına koyarak ona söylediği andan itibaren: "Bu sana gönderdiği Süleyman'ın kızı."

Çocuk oyunlarımız sırasında dudakları Kastilya aksanlarını modüle etmeye başladı, güzel bir kadının ağzında ve bir çocuğun gülümsemesinde çok uyumlu ve baştan çıkarıcı.

Yaklaşık altı yıl olurdu. Bir öğleden sonra babamın odasına girdiğimde hıçkırdığını duydum: Kolları masanın üzerinde çaprazlanmıştı ve alnını üzerlerine dayamıştı; Annem onun yanında ağladı ve dizlerinin üzerine Meryem başını koydu, bu acıyı anlamıyordu ve amcasının ağıtlarına neredeyse kayıtsızdı: Kingston'dan o gün alınan bir mektup, Süleyman'ın ölüm haberini veriyordu. O öğleden sonra babamın sadece bir sözünü hatırlıyorum: "Eğer herkes son vedalarını alamadan beni terk ederse, neden ülkeme döneyim?" Eyvah! külleri, okyanusun rüzgarlarının olmadığı, çocukken kumsallarında kıvrandığı, uçsuz bucaksızlığını genç ve ateşli bir şekilde geçtiği, mezarının levhasında aromosların kurutulmuş çiçeklerini ve yılların tozunu süpürmeye geldiği garip bir ülkede dinlenecekti!

O zamanlar ailemizi tanıyarak, Meryem'in ailemin kızı olmadığından şüphelenebilecek çok az kişi vardı. Dilimizi iyi konuşuyordu, nazik, canlı ve zekiydi. Annem başını okşadığında, kız kardeşlerim ve ben ile aynı anda, kimse yetimin hangisinin orada olduğunu tahmin edemezdi.

Dokuz yaşındaydı. Hala açık kahverengi, gevşek ve ince ve hareketli belinde oynayan bol saçlar; konuşan gözler; seslerimizin sahip olmadığı biraz melankolik aksan; Babamın evinden çıkarken çektiğim görüntü böyleydi: O üzücü günün sabahında, annemin pencerelerinin asmalarının altında böyle bir görüntüydü.

VIII

Geceleri Emma masaya gelmek için kapımı çaldı. Gözyaşlarının izlerini gizlemek için yüzümü yıkadım ve gecikmemi mazur görmek için elbiselerimi değiştirdim.

Mary yemek odasında değildi ve boşuna, mesleklerinin normalden daha uzun süre oyalanmasına neden olduğunu hayal ettim. Babamın boş bir koltuk olduğunu fark ederek, onu istedi ve Emma, o öğleden sonra başının ağrıdığını ve zaten uyuduğunu söyleyerek onu mazur gördü. Etkilenmemeye çalıştım; Ve sohbeti keyifli hale getirmek için her türlü çabayı göstererek, az önce ziyaret ettiğimiz çiftliklerde bulduğum tüm gelişmelerden coşkuyla bahsettim. Ama hepsi işe yaramazdı: babam benden daha yorgundu ve erken emekli oldu; Emma ve annem çocukları yatağa yatırmak ve Maria'nın nasıl olduğunu görmek için kalktılar, aynı şükran duygusuna şaşırmadan teşekkür ettim.

Emma yemek odasına dönse de, akşam yemeğinden sonra uzun sürmedi. Kart oyunlarına katılmam konusunda ısrar eden Philip ve Heloise, gözlerimi uykulu olmakla suçladılar. Ertesi gün dağa kadar bana eşlik etmek için annemden boşuna izin istemişti, bu yüzden hoşnutsuzlukla geri çekildi.

Odamda meditasyon yaparken, Meryem'in çektiği acının nedenini tahmin ettiğimi sanıyordum. Varışımdan sonra odadan nasıl çıktığımı ve gizli aksanının üzerimde bıraktığı izlenimin, bir duyguyu bastıran birine özgü bilgelik eksikliğiyle cevap vermeme nasıl neden olduğunu hatırladım. Üzüntüsünün kökenini zaten bildiği için, ondan bir af elde etmek için bin can verirdi; Ama şüphe ruhumun kargaşasını şiddetlendirmeye başladı. Meryem'in sevgisinden şüphe ediyordum. Neden kalbim onun aynı şehitliğe maruz kaldığına inanmaya çalışıyor diye düşündüm? Beni bu kadar güzelliğe, bu kadar masumiyete sahip olmaya layık görmeyin. Beni onun için sevgisinin nesnesi olarak kendime inanma noktasına kadar şaşırtan o gururu yüzüme fırlat, sadece bir kız kardeş olarak sevgisini hak ediyordum. Deliliğim içinde daha az dehşetle, neredeyse zevkle, bir sonraki seyahatim hakkında düşündüm.

IX

Ertesi gün şafakta kalktım. Doğu'ya doğru, merkezi dağ silsilesinin tepeciklerini betimleyen parıltılar, üzerinde yarım daire şeklinde yaldızlanmış, uzaklaşmak ve kaybolmak için birbirlerinden salınan bazı hafif bulutlar. Vadinin yeşil pampaları ve ormanları mavimsi bir camdan ve bunların ortasında bazı beyaz kulübeler, spiral halinde yükselen taze yanmış dağların dumanları ve bir zamanlar bir nehrin isyanları gibi görünüyordu. Batı'nın dağ silsilesi, kıvrımları ve göğüsleriyle, sislerle örtülmüş dahilerin elleriyle merkezlerinden sarkan koyu mavi kadife pelerinlerini andırıyordu. Penceremin önünde, bahçedeki ağaçların gül çalıları ve yaprakları, yapraklarına ve çiçeklerine parlayan çiyleri dökmeye gelecek ilk esintilerden korkuyor gibiydi. Hepimiz bunu üzücü buldum. Av tüfeğini aldım: Arka ayakları üzerinde oturan, bana bakan, alnı aşırı dikkatle buruşmuş, ilk emri bekleyen şefkatli Mayo'ya işaret ettim; Ve taş çitten atlayarak dağ yoluna girdim. İçeri girdiğimde, onu gecenin son auralarının okşamaları altında taze ve titreyen buldum. Balıkçıllar horozlarını terk ettiler, uçuşlarında güneşi gümüşleştiren dalgalı çizgiler oluşturdular, rüzgarın kaprislerine terk edilmiş kurdeleler gibi. Komşu mısır tarlalarına gitmek için guaduales'ten çok sayıda papağan sürüsü yükseldi; Ve Diostedé günü dağların kalbinden gelen hüzünlü ve monoton şarkısıyla karşıladı.

Nehrin tepelik ovasına, altı yıl önce birçok kez yaptığım aynı yoldan indim. Selinin gök gürültüsü artıyordu ve kısa bir süre sonra akıntıları keşfettikten kısa bir süre sonra, atlayışlarda acele ederken aceleci davranarak, içlerinde kaynar köpüklere dönüştü, durgun sularda kristalin ve pürüzsüz, her zaman peluş yosun kayalarından oluşan bir yatakta yuvarlandı, kıyıda iracales, eğrelti otları ve sarı saplı sazlıklar, ipeksi tüyler ve mor tohum yatakları ile sınırlandı.

Beni kasırganın şişman bir sedirle oluşturduğu köprünün ortasında, bir zamanlar geçtiğim yerde durdurun. Çıtalarından sarkan parazitik çiçekler ve mavi, yanardöner çanlar ayaklarımdan dalgalarda sallanmaya başladı. Coşkulu ve kibirli bir bitki örtüsü nehri uzun boylu tonozlarla kapladı ve içinden terk edilmiş bir Hint tapınağının kırık çatısında olduğu gibi yükselen güneşin bazı ışınlarına nüfuz etti. May, az önce ayrıldığım bankada korkakça uludu ve benim teşvikimle, o gün benden karşılama ziyaretinin ödenmesini bekleyen yaşlı Yusuf'un mülkiyetine giden yolu hemen önümden geçirerek, fantastik köprünün üzerinden geçmeye karar verdi.

Küçük bir eğimli ve karanlık yamaçtan sonra ve dağcının son yıkımlarının kuru ormanlık alanlarından atladıktan sonra, kendimi sebzelerle dolu meydanda buldum, oradan yeşil tepelerin ortasında bulunan ve görünüşte yok edilemez ormanların arasında bıraktığım küçük evi sigara içerken gördüm. Boyut ve renk bakımından güzel olan inekler, buzağılarını arayan mercanın kapısında kükredi. Evcil kuşlar sabah rasyonunu alan bir kargaşa içindeydi; Çiftçilerin baltasına saygı duyan yakındaki palmiye ağaçlarında, gürültülü orioller asılı yuvalarında sallandılar ve böyle hoş bir heyecanın ortasında, bazen mangalından ve bir sapanla donanmış olan kuşçunun keskin çığlığı duyuldu, mısır tarlasında çırpınan aç Amerika papağanlarını korkuttu.

Antioquia'nın köpekleri havlayarak ona varışımı haber verdiler. Onlardan korkan Mayo bana yaklaştı mohíno. Joseph benimle buluşmak için dışarı çıktı, bir elinde balta, diğer elinde şapka.

Küçük ev çalışkanlığı, ekonomiyi ve temizliği kınadı: her şey rustikti, ama rahatça düzenlenmişti ve her şey yerindeydi. Evin mükemmel bir şekilde süpürülmüş, etrafta guadua kapları, kamış paspaslar ve ayı derileri ile kaplı, azizleri temsil eden ve ağartılmamış duvarlara turuncu dikenlerle tutturulmuş bazı aydınlatılmış kağıt baskılar, sağda ve solda Yusuf'un karısının ve kızların yatak odası vardı. Küçük bastondan oluşan ve aynı bitkinin yapraklarının çatısına sahip mutfak, maydanoz, papatya, pennyroyal ve fesleğenin aromalarını karıştırdığı bir huertecillo ile evden ayrıldı.

Kadınlar normalden daha düzgün giyinmiş gibiydi. Kızlar, Lucía ve Tránsito, mor zaraza pettikatları ve siyah örgü ile sınırlanmış dantel golalı çok beyaz gömlekler giyiyorlardı, altında tespihlerinin bir kısmını ve opal renkli cam ampullerin boğucularını saklıyorlardı. Kalın ve jet renkli saçlarının örgüleri, çıplak, bakımlı ve huzursuz ayakların en ufak bir hareketinde sırtlarında oynuyordu. Benimle çok çekingen konuştular; ve bunu fark ederek onları cesaretlendiren babalarıydı: "Aynı çocuk Efraim değil mi, çünkü okuldan bilge ve zaten genç geliyor?" Sonra daha neşeli ve gülümseyen oldular: şairlerin ve kadınların hayal gücünde güçlü, çocuk oyunlarının anılarıyla dostane bir şekilde bağlandık. Yaşlılıkla birlikte Yusuf'un fizyonomisi çok şey kazanmıştı: Sakalını bırakmamasına rağmen, yüzünde, doğduğu ülkenin iyi ahlaklı büyüklerinin hemen hemen hepsinde olduğu gibi, Kutsal Kitap'a uygun bir şey vardı: gri ve bol bir saç, kızarmış ve geniş alnını gölgeledi ve gülümsemeleri ruhun huzurunu ortaya çıkardı. Yıllar boyunca verdiği mücadelede ondan daha mutlu olan karısı Luisa, elbisesinde Antiokist tarzda bir şeyler tuttu ve sürekli neşesi, onun kaderinden memnun olduğunun anlaşılmasını sağladı.

Yusuf beni nehre götürdü ve ekinlerinden ve avlarından bahsetti, ben de kendimi küçük bir şelale oluşturan suların atıldığı diaphanous durgun suya daldırdım. Döndüğümüzde evdeki tek masada servis edilen kışkırtıcı öğle yemeğini bulduk. Mısır her yerdeydi: sırlı toprak tabaklarda servis edilen köstebek çorbasında ve masa örtüsüne dağılmış altın arepalarda. Mutfak eşyalarının tek çatal bıçak takımı beyaz tabağımın üzerinden geçti ve mavi ile kenarlandı.

Mayo dikkatli bir bakışla ayaklarımın dibine oturdu, ama normalden daha alçakgönüllüydü.

José bir vatozu tamir ederken, zeki ama utanç verici kızları bana tam bir özen gösterdiler, gözlerimde neyin eksik olabileceğini tahmin etmeye çalıştılar. Çok şey süslenmişti ve çılgın kızlardan gayri resmi kadınlar haline gelmişlerdi.

O ataerkil öğle yemeğinin tatlısı olan kalın ve köpüklü süt bardağını aceleyle yudumladık, José ve ben bahçeyi ve aldığı kıpırdamayı gezmeye çıktık. Dikim hakkındaki teorik bilgime hayran kaldı ve bir saat sonra kızlara ve anneye veda etmek için eve döndük.

İyi yaşlı adamın beline krallıktan getirdiği dağ bıçağını, Tránsito ve Lucia'nın boyunlarına, değerli tespihlere ve Luisa'nın ellerine annemden yaptırdığı bir emaneti koydu. Yusuf'un güneşi incelemesine göre, öğlen vakti geldiğinde dağın dönüşünü aldım.

X

Yavaşça yaptığım dönüşümde, Meryem'in görüntüsü hafızama geri döndü. O yalnızlıklar, sessiz ormanları, çiçekleri, kuşları ve suları, neden bana bundan bahsettiler? Meryem'de ne vardı? Nemli gölgelerde, yeşillikleri hareket ettiren esintide, nehrin mırıltısında… Cennet Bahçesi'ni gördüğüm içindi, ama o kayıptı; Beni sevmese bile onu sevmeyi bırakamıyordum. Ve Yusuf'un kızlarının benim için oluşturdukları yabani zambak demetinin kokusunu emdim, belki de Meryem'in dudaklarından etkilenmeyi hak edeceklerini düşündüm: böylece gecenin kahramanca amaçlarım birkaç saat içinde zayıfladı.

Eve gelir gelmez annemin terzisine gittim: Mary onunla birlikteydi; Kız kardeşlerim tuvalete gitmişlerdi. Selamıma cevap verdikten sonra, Maria gözlerini dikişe indirdi. Annem döndüğüme sevindi. Gecikmeden dolayı evde ürktüğüm için, o anda beni çağırmışlardı. Onunla Joseph'in ilerleyişini düşünerek konuştu ve Mayo diliyle giysilerimden yabani otlara yakalanmış olan mafsalları çıkardı.

Mary gözlerini tekrar kaldırdı, onları sol elimdeki zambak buketine sabitledi, sağ elimle av tüfeğine yaslanırken: Onları istediğimi anladığımı sanıyordum, ama tanımlanamaz bir korku, anneme ve geceleri kararlarıma duyduğum belli bir saygı, onları ona sunmamı engelledi. Ama küçük zambaklarımdan birinin parlak kahverengi saçlarında ne kadar güzel görüneceğini hayal etmekten zevk aldım. Onun için öyle olmalıydılar, çünkü sabahları masamın vazosu için portakal çiçekleri ve menekşeler toplardım. Odama girdiğimde orada bir çiçek görmedim. Masanın üzerinde sarılmış bir engerek bulmuş olsaydım, çiçeklerin yokluğunun neden olduğu duyguya eşit bir duygu hissetmezdim: kokusu, çalışma saatlerinde etrafımda dolaşan, gece boyunca yatağımın perdelerinde sallanan Meryem'in ruhundan bir şey haline gelmişti … Ah! Bu yüzden beni sevmediği doğruydu! Bu yüzden vizyoner hayal gücüm tarafından çok aldatılmış olabilirdim! Ve onun için getirdiğim o buketten ne yapabilirdim? Güzel ve baştan çıkarıcı başka bir kadın, o anda, gururuma karşı kızgınlığımın, Meryem'e karşı kızgınlığımın o anında orada olsaydı, herkese göstermesi ve onunla süslenmesi şartıyla ona verirdim. Sevgili bir illüzyona son bir kez veda edercesine dudaklarıma getirdim ve pencereden dışarı attım.

XI

Günün geri kalanında neşeli olmak için çaba sarf ettim. Masada coşkuyla Bogota'nın güzel kadınlarından bahsettim ve kasıtlı olarak P***'nin lütuf ve zekâsını düşündüm. Babam beni duymaktan memnundu: Eloísa akşam yemeğinden sonra gecenin akşama kadar sürmesini isterdi. Meryem sessizdi; ama bana öyle geliyordu ki, yanakları bazen soluklaşıyordu ve ilkel rengi onlara geri dönmemişti, tıpkı gece boyunca bir ziyafeti süsleyen güllerinki gibi.

Konuşmanın son bölümüne doğru, Mary, şımarttığı üç yaşındaki erkek kardeşim John'un saçlarıyla oynuyormuş gibi davranmıştı. Sonuna kadar dayandı; Ama ben ayağa kalkar kalkmaz çocukla birlikte bahçeye gitti.

Öğleden sonranın geri kalanında ve ilk gece, babamın masa başı çalışmasında ona yardım etmek gerekiyordu.

Saat sekizde ve kadınlar her zamanki dualarını ettikten sonra, bizi yemek odasına çağırdılar. Masaya oturduğumuzda, Maria'nın başındaki zambaklardan birini görünce şaşırdım. Güzel yüzünde öyle bir asil, masum ve tatlı bir teslimiyet havası vardı ki, sanki onda şimdiye kadar bilmediğim bir şey tarafından mıknatıslanmış gibi, ona bakmayı bırakmam mümkün değildi.

Sevecen ve gülümseyen kız, rüyamda gördüklerim kadar saf ve baştan çıkarıcı bir kadın, onu böyle tanıyordum; Ama küçümsememe boyun eğdi, o benim için yeniydi. İstifa ederek tanrısallaştım, alnına bir bakış atmaya layık olmadığımı hissettim.

Yusuf ve ailesi hakkında bana sorulan bazı soruları yanlış yanıtladım. Kederim babamdan gizlenemezdi; Meryem'e dönerek, gülümseyerek şöyle dedi:

"Saçlarında güzel bir zambak var: Bahçedekilerin hiçbirini görmedim.

Şaşkınlığını gizlemeye çalışan Mary, neredeyse fark edilemez bir sesle cevap verdi:

"Dağlarda sadece bu zambaklar var.

O anda Emma'nın dudaklarında nazik bir gülümsemeyle şaşırdım.

"Peki onları kim gönderdi?" Babam sordu.

Mary'nin utancı zaten fark edilmişti. Ona baktım; Ve benim gözümde yeni ve cesaret verici bir şey bulmuş olmalıydı, çünkü daha sert bir aksanla cevap verdi:

"Efraim bazılarını bahçeye attı; Ve bize öyle geliyordu ki, bu kadar nadir oldukları için, kaybolmaları üzücüydü: bu onlardan biri.

"Mary," dedim, "bu çiçeklerin bu kadar değerli olduğunu bilseydim, onları saklardım. Senin için; ama onları her gün masamın vazosuna konanlardan daha az güzel buldum.

Kızgınlığımın nedenini anladı ve bir bakışı bana o kadar açık bir şekilde söyledi ki, kalbimin çarpıntılarının duyulacağından korktum.

O gece, aile odadan çıkarken, Maria gelişigüzel bir şekilde yanımda oturuyordu. Çok tereddüt ettikten sonra, sonunda ona duygularımı kınayan bir sesle dedim ki: "Mary, onlar senin içindi, ama seninkini bulamadım."

Kanepede elimle birlikte dururken biraz özür diledi, irademe yabancı bir hareket tarafından tutuldu. Konuşmayı bıraktı. Gözleri şaşkınlıkla bana baktı ve benimkinden kaçtı. Serbest bıraktığı el, acı içinde alnının üzerinden geçti ve başını onun üzerine dayadı, çıplak kolunu hemen yastığa batırdı. Sonunda, o anda bizi birleştiren madde ve ruhun bu ikili bağını geri almak için çaba sarf ederek, ayağa kalktı; Ve sanki başlamış olan bir yansımayı tamamlıyormuş gibi, bana o kadar sessizce söyledi ki, onu zorlukla duyabiliyordum: "O zaman… Her gün en güzel çiçekleri toplayacağım"; ve ortadan kayboldu.

Meryem'inki gibi ruhlar, sevginin dünyevi dilini görmezden gelirler; Ama sevdikleri kişinin ilk okşamasında titreyerek eğilirler, tıpkı rüzgarların kanatları altındaki ormanların afyon haşhaşı gibi.

Meryem'e olan aşkımı itiraf etmiştim; Beni bunu ona itiraf etmem için cesaretlendirmiş, o çiçekleri toplamak için kendini bir köle gibi alçaltmıştı. Son sözlerini bana sevinçle tekrarladım; Sesi hala kulağıma fısıldadı, "O zaman her gün en güzel çiçekleri toplayacağım."

XII

Dağların yükselen sırtları üzerinde derin bir gökyüzünün altında tam ve büyük bir şekilde yükselen Ay, orman yamaçlarını aydınlattı, yarumosların tepelerinde uzanımlar halinde ağartıldı, sellerin köpüklerini gümüşleştirdi ve melankolik berraklığını vadinin dibine yaydı. Bitkiler en yumuşak ve en gizemli aromalarını soludular. Sadece nehrin mırıltısıyla kesilen bu sessizlik, ruhum için her zamankinden daha hoşnut ediciydi.

Dirseklerimi pencere çerçeveme yaslayarak, onu o ilk sabah şaşırttığım gül çalılıklarının ortasında gördüğümü hayal ettim: orada zambak buketini topluyor, gururunu aşkına feda ediyordu. Bundan sonra kalbinin çocukça rüyasını bozacak olan bendim: Onunla aşkımdan bahsedebilir, onu hayatımın nesnesi haline getirebilirdim. Yarın! Sihirli kelime, sevildiğimizi söylediğimiz gece! Onların bakışları, benimkiyle buluşuyor, artık benden saklayacak hiçbir şeyleri olmayacaktı; Mutluluğuma ve gururuma kendini güzelleştirirdi.

Cauca'daki Temmuz şafağı, ertesi gün banyodan çıktıktan birkaç dakika sonra kendini bana sunduğunda Maria kadar güzel olmamıştı, gölgeli kaplumbağa kabuğu saçları gevşek ve yarı kıvrılmış, yanakları hafifçe pembe renkte solmuş, ancak zaman zaman kızarıklıkla havalanmıştı; ve Meryem gibi kadınlarda saklamalarının mümkün olmadığı bir mutluluğu ortaya çıkaran o en iffetli gülümsemeyi şefkatli dudaklarında oynuyor. Zaten parlak olandan daha tatlı olan bakışları, uykusunun eskisi kadar huzurlu olmadığını gösteriyordu. Ona yaklaştığımda, alnında zarif ve zar zor algılanabilir bir kasılma, güzelliğinin tüm ışığıyla gözlerimi kamaştırdıktan sonra, dudaklarıma sessizlik empoze ettiğinde, çok fazla bildiğini tekrarlamak üzereyken benim için birçok kez kullandığı bir tür sahte şiddet fark ettim.

Onu sürekli yanımda bulundurmak benim için zaten bir zorunluluktu; aşkıma terk edilmiş varlığının tek bir anını bile kaybetmemek; Ve sahip olduklarımdan mutlu ve hala neşe için istekli olarak, baba evinin cennetini yapmaya çalıştım. Maria'ya ve kız kardeşime, benim yönetimimde bazı temel çalışmalar yapma arzusunu dile getirdiklerini söyledim: proje hakkında tekrar heveslendiler ve o günden itibaren başlamasına karar verildi.

Odanın açılarından birini çalışma dolabına dönüştürdüler; Odamdan bazı haritaları çıkardılar; Babamın masasında görmezden gelinen coğrafi dünyanın tozunu aldılar; İki konsol, çalışma masaları yapmak için süs eşyalarından temizlendi. Annem, projemizin gerektirdiği tüm karmaşaya tanık olduğunda gülümsedi.

Her gün iki saat boyunca buluştuk, bu süre zarfında coğrafyanın bazı bölümlerini açıkladım, bazı dünya tarihini okudum ve çoğu zaman Hıristiyanlığın Dehası'nın birçok sayfasını okudum. Sonra Meryem'in tüm zekasını takdir edebildim: cümlelerim hafızasına silinmez bir şekilde kazınmıştı ve anlayışı neredeyse her zaman çocukça bir zaferle açıklamalarımın önündeydi.

Emma sırrı şaşırtmış ve masum mutluluğumuza düşkündü. Kalbimde neler olup bittiğini o sık sık derslerde ondan nasıl saklayabilirim? İstenen bir açıklama yaparken yoldaşının büyücü yüzündeki hareketsiz bakışlarımı izlemiş olmalıydı. Haritada boşuna aranan bir noktaya yerleştirirsem elini Meryem'e doğru titrediğini görmüştüm. Ve ne zaman masanın yanında otursalar, koltuğumun iki yanında duruyorlardı, Mary kitabımda ya da mektuplarda yer alan bir şeye daha iyi bakmak için eğiliyordu, nefesi, saçlarımı fırçalaması, örgüleri, omuzlarından yuvarlanması, açıklamalarımı rahatsız ediyordu ve Emma onun alçakgönüllülükle doğrulduğunu görebiliyordu.

Bazen, ev işleri öğrencilerimin dikkatini çekerdi ve kız kardeşim her zaman onları yerine getirme sorumluluğunu üstlendi ve bir süre sonra bizimle buluşmak için geri döndü. Sonra kalbim çarptı. Mary, çocukça ciddi alnı ve neredeyse gülen dudaklarıyla, Byron'unki gibi alınlarını ezmek için yapılmış, gamzelerle dolu aristokrat ellerinden bazılarını kazmak için terk edildi; ve aksanı, kendine özgü o müziğe sahip olmaktan vazgeçmeden, bugün boşuna hatırlamaya çalışacağım yumuşak bir şekilde ifade edilmiş kelimeleri söylerken yavaş ve derin hale geldi; çünkü onları bir daha duymadım, çünkü başka dudaklarla söylendiğinde aynı değiller ve bu sayfalara yazılmışlar anlamsız görünürlerdi. Uzun yıllardır tek bir cümlenin akla gelmediği başka bir dile aittirler.

XIII

Chateaubriand'ın sayfaları yavaş yavaş Mary'nin hayal gücüne mürekkepler veriyordu. O kadar Hıristiyan ve inanç dolu ki, Katolik ibadetinde sunulan güzellikleri bulduğu için sevindi. Ruhu, her şeyi güzelleştirmek için ona en değerli renkleri sunduğum paletten aldı; ve şiirsel ateş, ona sahip olan erkekleri hayranlık uyandıran ve kendilerine rağmen onu ifşa eden kadınları tanrısallaştıran, o zamana kadar insan yüzünde bilmediğim yüz büyülerini veren Cennetin bir armağanı. Şairin düşünceleri, masumiyetinin ortasındaki baştan çıkarıcı kadının ruhuna hoş geldiniz diye, kalbi yeniden harekete geçiren uzak ve tanıdık bir uyumun yankısı olarak bana geri döndü.

Bir öğleden sonra, ülkeminkiler gibi, mor bulutlar ve soluk altın lambalarla süslenmiş, Meryem kadar güzel, benim için olduğu kadar güzel ve geçici, o, kız kardeşim ve ben, yamacın geniş taşının üzerinde otururken, nehrin hareketli akıntılarını yuvarlayan derin ovada sağa doğru gördüğümüz yerden, ve ayaklarımızın dibinde görkemli ve sessiz vadi varken, Atala'nın bölümünü okudum ve hareketsizlikleri ve terk edilmeleriyle hayranlık uyandıran ikili, şairin "dünyayı ağlatmak" için topladığı tüm o melankoliyi dudaklarımdan duydular. Kız kardeşim, sağ kolunu omuzlarımdan birine dayamış, başı neredeyse benimkine bağlıydı, gözleriyle okuduğum satırları takip etti. Yanımda yarı diz çökmüş olan Mary, ıslak bakışlarını artık yüzümden bırakmadı.

Güneş batmıştı ki, değişmiş bir sesle şiirin son sayfalarını okudum. Emma'nın solgun başı omzuma yaslanmıştı. Mary yüzünü iki eliyle sakladı. Chactas'ın sevgilisinin mezarı üzerindeki yürek burkan vedasını okuduktan sonra, sık sık göğsüme bir hıçkırık koparan veda: "Yabancı bir ülkede huzur içinde uyu, talihsiz genç kadın! Sevginizin, sürgününüzün ve ölümünüzün ödülü olarak, Chactas'ın kendisinden bile terk edildiniz." diyen Maria, sesimi duymayı bırakarak, yüzü keşfetti ve kalın gözyaşları içinden geçti. Şairin yaratımı kadar güzeldi ve hayal ettiği sevgiyle sevdim. Sessizce ve yavaşça eve doğru yola koyulduk. Eyvah! Ruhum ve Meryem'inki sadece bu okumadan etkilenmekle kalmadılar, aynı zamanda bu duygudan da etkilendiler.

XIV

Üç gün sonra, bir öğleden sonra dağdan aşağı indiğimde, iç koridorlarda tökezlediğim hizmetçilerin yüzlerinde biraz ürkütülmüş gibi görünüyordum. Kız kardeşim Maria'nın sinir krizi geçirdiğini söyledi. Ve bunun hala anlamsız olduğunu ekleyerek, acı verici endişemi mümkün olduğunca sakinleştirmeye çalıştı.

Tüm önlemleri unutarak, Mary'nin bulunduğu yatak odasına girdim ve onu hayata döndürmek için onu kalbime karşı tutmamı sağlayacak çılgınlıkta ustalaşarak, şaşkınlıkla yatağına yaklaştım. Ayaklarının dibinde babam oturuyordu: yoğun bakışlarından birini bana dikti ve sonra Meryem'e çevirdi, bana gösterdiğinde bana bir azarlama yapmak istiyor gibiydi. Annem oradaydı; Ama beni aramak için yukarı bakmadı, çünkü sevgimi bilerek, iyi bir annenin oğlunun sevdiği kadına, oğlunun kendisine nasıl acıyacağını bildiği için bana acıdı.

Onu düşünerek hareketsiz durdum, kötülüğünün ne olduğunu öğrenmeye cesaret edemedim. Sanki uyuyor gibiydi: ölümcül solgunlukla kaplı yüzü, sabahları ona verdiğim çiçeklerin sıkılmış olarak keşfedildiği çürümüş saçlar tarafından yarı yarıya gizlenmişti: büzülmüş alnı dayanılmaz bir ıstırabı ortaya çıkardı ve hafif bir ter tapınaklarını nemlendirdi: kapalı gözlerden kirpiklerde duran gözyaşlarını akıtmaya çalışmışlardı.

Babam tüm acılarımı anlayarak, emekli olmak için ayağa kalktı; ama gitmeden önce yatağa yaklaştı ve Meryem'in nabzını tutarak şöyle dedi:

"Her şey oldu. Zavallı kız! Annesinin çektiği kötülük de tamamen aynı.

Mary'nin göğsü bir hıçkırık oluşturacakmış gibi yavaşça yükseldi ve doğal durumuna döndüğünde sadece bir iç çekti. Babam dışarı çıktığında kendimi yatağın başına koydum ve sessiz kalan annemi ve Emma'yı unutarak, Meryem'in ellerinden birini yastıktan aldım ve onu şimdiye kadar gözyaşlarımın akıntısında yıkadım. Tüm talihsizliğimi ölçtü: tedavi edilemez epilepsi saldırısına uğrayan çok genç yaşta ölen annesinin aynı kötülüğüydü. Bu fikir, onu kırmak için tüm varlığımı ele geçirdi.

O hareketsiz elde, nefesimin ısıyı geri getiremediği bir hareket hissettim. Mary zaten daha özgürce nefes almaya başlamıştı ve dudakları bir kelime söylemek için mücadele ediyor gibiydi. Kafasını bir yandan diğer yana hareket ettirdi, sanki ezici bir ağırlıktan kurtulmaya çalışıyormuş gibi. Bir an dinlendikten sonra, anlaşılmaz kelimeler kekeledi, ama sonunda adım aralarında açıkça algılandı. Ayağa kalktığımda, gözlerini yutarak, belki de ellerime çok fazla bastırdım, belki de dudaklarım onu çağırdı. Yoğun bir ışıktan yaralanmış gibi gözlerini yavaşça açtı ve beni tanımak için çaba sarf ederek onları üzerime sabitledi. Bir an sonra yarı ayağa kalkarak, "Bu nedir?" dedi, beni çekip götürdü; "Bana ne oldu?" diye devam etti, anneme seslenerek. Onu rahatlatmaya çalıştık ve o zamanlar açıklayamadığım bir azarlama olduğuna dair bir aksanla ekledi, "Görüyor musun? Bundan korkuyordum."

Erişimden sonra acı çekiyordu ve derinden üzülüyordu. Akşamları onu görmek için geri döndüm, babam tarafından bu gibi durumlarda kurulan görgü kuralları izin verdiğinde. Ona veda ettiğimde, bir an için elimi tutarak, "yarın görüşürüz," dedi ve bir akşam konuşmamızı her kestiğinde yaptığı gibi bu son sözü vurguladı, ertesi günü bitirmemizi dört gözle bekliyordu.

XV

Odama giden koridora çıktığımda, bahçedeki söğütleri sert bir geyik salladı; Ve meyve bahçesine yaklaştığımda, korkmuş kuşların attığı portakal ağaçlarının bahçelerinde yırtıldığını duydum. Şenlik ateşinin parıltısıyla yaralanan bir broquel'un anlık yansımasına benzeyen soluk şimşek, vadinin karanlık dibini aydınlatmak istiyor gibiydi.

Koridorun sütunlarından birinde uzanırken, tapınaklarımı kırbaçlayan yağmuru hissetmeden, babamın böylesine korkunç sözler söylediği Meryem'in hastalığını düşündüm. Gözlerim onu belki de bir daha geri dönmeyecek sessiz ve sakin gecelerde olduğu gibi tekrar görmek istedi!

Bir kuşun titreşen kanadı gibi bir şey alnımı fırçalamak için geldiğinde ne kadar zaman geçtiğini bilmiyorum. Onu takip etmek için hemen ormana baktım: siyah bir kuştu.

Odam soğuktu; Pencerenin gülleri, fırtınalı rüzgarın sertliğine terk edilmekten korkuyormuş gibi titriyordu: Vazo, sabahleyin Meryem'in içine yerleştirdiği zambakları çoktan solmuş ve bayılmıştı. Bunun üzerine bir rüzgâr aniden lambayı söndürdü; Ve bir gök gürültüsü, büyüyen gümbürtüsünün uzun süre duyulmasına izin verdi, sanki dağların kayalık zirvelerinden düşen dev bir arabanınkiymiş gibi.

O hıçkıran doğanın ortasında, ruhum hüzünlü bir dinginliğe sahipti.

Oturma odasında saat on ikiyi vurmuştu. Kapımın yanında ayak sesleri hissettim ve çok geçmeden babamın sesi beni çağırdı. "Kalk," dedi cevap verir vermez; "Mary hala kötü."

Erişim tekrarlanmıştı. Çeyrek saat sonra gitmem için uyarıldım. Babam bana hastalığın belirtileri hakkında son belirtileri verirken, negrito Juan Ángel sabırsız ve korkmuş bir şekilde retinto atımı susturdu. Rode; Ayakkabı boynuzlu toynakları parke taşının üzerinde gıcırdadı ve bir an sonra vadinin ovalarına inip canlı bir şimşek ışığında yolu aradım. Dr. Mayn'in isteği üzerineydi ve o zaman mülkümüzden üç liglik bir saha sezonu geçiriyordu.

Meryem'in o öğleden sonra onu yatakta gördüğüm görüntüsü, bana belki de gelmeyecek olan "yarın görüşürüz" dediğinde benimle birlikte gitti ve sabırsızlığımı körükleyerek, beni yolculuğun sonundan ayıran mesafeyi durmadan ölçmemi sağladı; Atın hızının ılımlı olmak için yeterli olmadığı konusunda sabırsızlık,

Ovalar kaybolmaya başlıyordu, kariyerimin tam tersi yönde kaçıyordu, kasırganın ezdiği devasa battaniyeler gibi. En yakın olduğunu düşündüğü ormanlar, onlara doğru ilerledikçe uzaklaşıyor gibiydi. Kasvetli incir ve chiminangos arasında rüzgarın sadece biraz inlemesi, sadece atın yorgun hırıltısı ve toynaklarının ışıltılı çakmaktaşlarına çarpması, gecenin sessizliğini bozdu.

Santa Elena'nın bazı kabinleri sağımdaydı ve kısa bir süre sonra köpeklerinin havlamasını duymayı bıraktım. Yolda uyuyan inekler beni tempoyu ılımlılaştırmaya başladı.

Beyaz şapeli ve ceibas ormanlarıyla M*** lordlarının güzel evi, yükselen ayın ilk ışınlarında, kuleleri ve çatıları zamanla parçalanacak bir kale gibi uzaktan görülebiliyordu.

Amaime gecenin yağmurlarıyla büyüyerek aşağı indi ve kükremesi kıyıya ulaşmadan çok önce bana duyurdu. Bankaların yaprakları boyunca dalgaları gümüşleştirecek olan ayın ışığında, selinin ne kadar arttığını görebiliyordum. Ama beklemek mümkün değildi: Bir saatte iki lig yapmıştı ve hala küçüktü. Mahmuzları, kulakları nehrin dibine doğru uzanan ve sağır bir şekilde homurdanan atın ijarelerine koydum, ayaklarına vuran suların ivmesini hesaplıyor gibiydi: ellerini onlara batırdı ve yenilmez bir terörle boğulmuş gibi, bacaklarını çevirerek hızla geri çekildi. Boynunu okşadım, yeleyi nemlendirdim ve kendini nehre atması için tekrar dürttüm; Sonra sabırsızlıkla ellerini kaldırdı, aynı zamanda hilallerin çöplüğünü kaçırdığımdan korkarak terk ettiğim tüm dizginleri istedi. Bir kayanın kenarını tutarak yaklaşık yirmi çubukla bankaya tırmandı; Burnunu köpüklere yaklaştırdı ve hemen kaldırarak dereye koştu. Su neredeyse her şeyi kapladı, dizlerime ulaştı. Dalgalar kısa bir süre sonra belimin etrafında kıvrıldı. Bir eliyle vücudunun görünen tek kısmı olan hayvanın boynunu sıvazlarken, diğer eliyle kesme çizgisini yukarı doğru daha kavisli olarak tanımlamaya çalıştı, çünkü aksi takdirde eğimin alt kısmını kaybetti, yüksekliği ve kırık guadualları sallayan suların kuvveti nedeniyle erişilemezdi. Tehlike geçmişti. Biri patlamış olan kayışları incelemek için indim. Asil vahşi adam sarsıldı ve bir an sonra yürüyüşe devam ettim.

Bir birliğin dörtte birini yürüdükten sonra, sessiz ormanların gölgelerinde kaybolana kadar aydınlatılmış olarak yuvarlanan mütevazı, diaphanous ve pürüzsüz Nima'nın dalgalarını geçtim. Solda, evi, ceiba ağaçlarının bahçelerinin ortasında ve çatısındaki yaprakları yükselten palmiye ağaçları grubunun altında, ay ışığında gecelerde bir vahanın ağaçlarına asılı bir oryantal kralın çadırını andıran Santa R.'nin pampasını bıraktım.

Sabah saat ikiydi ki, P***'nin villasını geçtikten sonra doktorun yaşadığı evin kapısından söküldüm.

XVI

Aynı günün öğleden sonrasında, doktor, Mary'yi neredeyse tamamen restore ettikten ve erişimin tekrarlanmasını önlemek için bir rejim reçete ettikten sonra bizden ayrıldı ve hasta kadını sık sık ziyaret edeceğine söz verdi. Tehlike olmadığına dair güvence verdiğini duymak için tarif edilemez bir rahatlama hissettim ve onun için, şimdiye kadar onu itiraf eden kişinin çifte sevgisi, sadece böyle hızlı bir ikmalin Meryem'i öngörmesi nedeniyle. Bir dizi yolda ona eşlik edecek olan doktor ve babam yola çıktıktan sonra odasına girdim. Saçlarını örmeyi bitiriyor, kız kardeşimin minderlerinin üzerinde tuttuğu aynada kendine bakıyordu. Mobilyaları geri çevirerek, kızararak, şöyle dedi:

"Bunlar hasta meslekler değil, değil mi?" Ama ben zaten iyiyim. Umarım sana dün geceki kadar tehlikeli bir yolculuk vermem.

"Bu yolculukta hiçbir tehlike olmadı," diye yanıtladım.

"Nehir, evet, nehir! Bunu ve benim yüzümden senin başına gelebilecek pek çok şeyi düşündüm.

"Üç liglik bir yolculuk mu?" Buna siz mi diyorsunuz…?

"Boğulabildiğin o yolculuk," dedi doktor, o kadar şaşırmıştı ki, henüz bana baskı yapmamıştı ve çoktan bunun hakkında konuşuyordu. Sen ve o nehrin aşağı inmesi için iki saat beklemek zorunda kaldınız.

"At sırtındaki doktor bir mauladır; Ve onun pacienzuda katırı iyi bir atla aynı değildir.

"Geçidin küçük evinde yaşayan adam," diye sözünü kesti Maria, "bu sabah siyah atını tanıdığında, dün gece kendini nehre atan binici, geçmediğini haykırdığında zamanında boğulmamışsa, kendine hayran kaldı. Eyvah! Oh, hayır; Bir daha hastalanmak istemiyorum. Doktor sana hiçbir haberim olmayacağını söylemedi mi?

"Evet," diye yanıtladım; Ve bana bu on beş günde seni görmeye gelmeden iki gün üst üste geçmesine izin vermeyeceğime söz verdi.

"O zaman geceleri başka bir yolculuk yapmak zorunda kalmayacaksın. Ne yapardım ki…

"Benim için çok ağlardın, değil mi?" —Gülümseyerek cevap verdim.

Birkaç dakika bana baktı ve ekledim:

"Herhangi bir zamanda öleceğimden emin olabilir miyim …

"Neyin nesi?"

Ve gerisini gözlerimde tahmin ediyorum:

"Her zaman, her zaman! —neredeyse gizlice ekledi, minderlerin güzel dantelini inceliyor gibiydi.

"Ve sana söyleyecek çok üzücü şeylerim var," diye devam etti birkaç dakikalık sessizlikten sonra; O kadar üzücü ki, hastalığımın nedeni onlar. Sen dağdaydın… Annem her şeyi biliyor; ve babamın ona, annemin adını duyamadığım bir kötülükten öldüğünü söylediğini duydum; kaderinde güzel bir kariyer yapmak olduğunu; ve ben… ah! Duyduklarımın doğru olup olmadığını bilmiyorum… Benimle olduğun gibi olmanı hak etmiyorum olacak.

Peçeli gözlerinden solgun yanaklarına yuvarlandı, silmek için acele ettiği gözyaşları.

"Bunu söyleme, Mary, bunu düşünme," dedim; Hayır; Size yalvarıyorum.

"Ama eğer duyduysam ve sonra kendimi bilmediğim zamandı… Neden, o zaman?"

"Bak, yalvarıyorum sana… Ben… Size artık bunun hakkında konuşmamanızı söylememe izin vermek ister misiniz?

Alnının dayandığı ve elini benimkinin arasında salladığım kolunun üzerine düşmesine izin vermiştim ki, hemen odada Emma'nın giysilerinin yaklaşmakta olan gürültüsünü duydum.

O gece akşam yemeğinde kız kardeşlerim ve ben yemek odasında, normalden daha uzun süren ailemi bekliyorduk. Sonunda, odada önemli bir konuşmayı bitiriyormuş gibi konuştukları duyuldu. Babamın soylu fizyonomisi, dudaklarının uçlarındaki hafif kasılmada ve alnını kaşlarından geçen küçük kırışıklıkta, onu değiştiren ahlaki bir mücadeleyi sürdürdüğünü gösteriyordu. Annem solgundu, ama sakin olmak için en ufak bir çaba göstermeden, masaya otururken bana şöyle dedi:

"Yusuf'un bu sabah bizi görmek ve seni ava davet etmek için burada olduğunu söylemeyi hatırlamamıştım; Ancak haberi öğrendiğinde, yarın çok erken döneceğine söz verdi. Kızlarınızdan birinin evlendiğinin doğru olup olmadığını biliyor musunuz?

"Projesi hakkında sana danışmaya çalışacak," dedi babam devamsızca.

"Muhtemelen bir ayı avı," diye yanıtladım.

"Ayılar mı?" Ne! Ayıları avlıyor musun?

"Evet efendim; Onunla birkaç kez yaptığım eğlenceli bir av.

"Benim ülkemde," diye yanıtladı babam, "seni barbar ya da kahraman olarak görürlerdi.

"Ve yine de, bu tür bir ayrılma, her gün ve her yerde yapılan geyiklerinkinden daha az tehlikelidir; Birincisi için, avcılardan kendilerini breñas ve şelaleler arasında dikkatsizce çökmeye atmalarını istemek yerine, sadece biraz çeviklik ve doğru bir amaç gerektirir.

Babam, bir zamanlar sahip olduğu kaşlarını çattığını artık yüzünde göstermeden, Jamaika'da geyiklerin avlanma biçiminden ve akrabalarının bu tür eğlencelere ne kadar düşkün olduklarından bahsetti, azmi, becerisi ve coşkusuyla kendilerini aralarında ayırdı, Süleyman, gülerek, bazı anekdotlar anlattı.

Masadan kalktığımızda yanıma geldi ve şöyle dedi:

"Annenle seninle bir şeyler konuşmalıyız; O zaman odama gel.

İçeri girdiğimde, babam sırtını odanın en az aydınlatılmış kısmında, orada her durduğunda oturduğu koltukta oturan anneme yazdı.

"Otur," dedi, bir an için yazmayı bırakıp beyaz camdan yapılmış ve altınla süslenmiş gözlüklerin üzerinden bana bakarak.

Birkaç dakika sonra, yazmakta olduğu hesap defterini dikkatlice yerine yerleştirdikten sonra, oturduğum yere bir koltuk daha yaklaştırdı ve alçak sesle şöyle konuştu:

"Annenin bu konuşmaya tanık olmasını istedim, çünkü bu benimle aynı görüşe sahip olduğu ciddi bir konu.

Sıkmak ve içtiği puroyu atmak için kapıya gitti ve şöyle devam etti:

"Üç aydır bizimle birliktesiniz ve ancak iki ay sonra Bay A*** Avrupa gezisine başlayabilecek ve onunla birlikte gitmelisiniz. Bu gecikme, bir dereceye kadar, hiçbir şey ifade etmiyor, çünkü hem altı yıllık aradan sonra başkaları tarafından takip edilmek için yanımızda olmanız bizim için çok memnuniyet verici, hem de burada bile çalışmanın en sevdiğiniz zevklerden biri olduğunu zevkle gözlemliyorum. Karakteriniz ve yeteneklerinizle büyük umutlar beslediğimi, peşinden koşacağınız kariyeri açıkça taçlandıracağınıza dair büyük umutlar tasarladığımı sizden saklayamam ve saklamamalıyım. Yakında ailenizin, özellikle de kardeşinizin ölümünden sonra desteğinize ihtiyaç duyacağını göz ardı etmiyorsunuz.

Sonra durakladı ve devam etti:

"Davranışlarınızda size doğru olmadığını söylemeniz gereken bir şey var: sadece yirmi yaşındasınız ve o yaşta düşüncesizce teşvik edilen bir sevgi, az önce sizinle konuştuğum tüm umutları yanıltıcı hale getirebilir. Meryem'i seviyorsun ve bunu günlerdir biliyorum elbette. Meryem neredeyse benim kızımdır ve eğer yaşınız ve konumunuz bir evlilik düşünmemize izin verseydi, gözlemleyecek hiçbir şeyim olmazdı; ama buna izin vermezler ve Mary çok gençtir. Ortaya çıkan tek engel bunlar değil; Belki de aşılmaz bir tane var ve size bundan bahsetmek benim görevim. Meryem sizi sürükleyebilir ve bizi de sizinle birlikte tehdit altında olan acınası bir talihsizliğe sürükleyebilir. Dr. Mayn, annesinin yenik düştüğü aynı kötülükten genç yaşta öleceğinden emin olmak için neredeyse cesaret ediyor: dün acı çektiği şey, her erişimde artış gösteren, bilinen en kötü karaktere sahip bir epilepsi ile sona erecek olan epileptik bir senkoptur: doktor böyle diyor. Şimdi kendinize cevap verin, ne söyleyeceğiniz üzerine çok fazla meditasyon yapın, tek bir soruya; Rasyonel bir adam ve beyefendi olarak cevap verin; ve kendi geleceğiniz ve sizin geleceğiniz söz konusu olduğunda, karakterinize yabancı bir yüceltme tarafından dikte edilen cevabınızın bu olmadığını. Doktorun görüşünü biliyorsunuz, onu veren Mayn olduğu için saygıyı hak eden bir görüş; Süleyman'ın karısının kaderini biliyorsunuz: Eğer buna razı olsaydık, bugün Meryem'le evlenir miydiniz?

"Evet efendim," diye yanıtladım.

"Her şeyle yüzleşir misin?"

"Her şey, her şey!

"Sanırım sadece bir oğulla değil, sende oluşturmaya çalıştığım beyefendiyle de konuşuyorum.

Annem o sırada yüzünü mendile sakladı. Belki de o gözyaşlarından ve belki de bende bulduğu kararlılıktan etkilenen babam, sesinin kaybolacağını bilerek, bir an için konuşmayı bıraktı.

"Şey," diye devam etti, " Bu asil karar sizi cesaretlendirdiği için, beş yıldan önce Meryem'in kocası olamayacağınız konusunda benimle aynı fikirde olacaksınız. Çocukluğundan beri seni sevdikten sonra, bugün seni öyle bir şekilde sevdiğini söylemesi gereken ben değilim, Mayn'e göre, onun için yeni olan yoğun duygular, hastalığın belirtilerini ortaya çıkaran duygulardır: yani, senin sevginin ve onun önlem alması gerektiğini ve bundan böyle bana söz vermeni talep ediyorum, Senin iyiliğin için, onu çok sevdiğin için ve onun uğruna, bu davanın gelmesi durumunda verilen doktorun tavsiyelerine uyacaksın. Meryem'e hiçbir şey vaat etmemelisin, çünkü belirttiğim son tarih dolduktan sonra kocası olma vaadi, tedavini daha samimi hale getirecektir, ki bu tam olarak kaçınmaya çalıştığımız şeydir. Artık hiçbir açıklama sizin için yararsız değildir: Bu davranışı izleyerek Meryem'i kurtarabilirsiniz; Bizi onu kaybetme talihsizliğinden kurtarabilirsiniz.

"Sana verdiğimiz her şeyin ödülü olarak," dedi anneme dönerek, "bana şu sözü vermelisin: Meryem'le onu tehdit eden tehlikeden bahsetmemek, ne de bu gece aramızda olan hiçbir şeyi ona açıklamamak. Onunla evliliğiniz hakkındaki fikrimi de bilmelisiniz, eğer bu ülkeye döndükten sonra hastalığı devam ederse… çünkü yakında birkaç yıllığına ayrılacağız: babanız ve Meryem'inki gibi, bu bağlantı benim onayıma sahip olmayacaktı. Bu geri dönülmez kararı ifade ederken, Süleyman'ın, yaşamının son üç yılında, kızına çeyiz olarak hizmet etmek üzere benim elimde olan bir düşüncenin başkentini oluşturmayı başardığını size bildirmek gereksiz değildir. Ancak evlenmeden önce ölürse, Kingston'da bulunan anneannesinin eline geçmesi gerekir.

Babam birkaç dakika odanın etrafında yürüdü. Konferansımızın sona erdiğine inanarak, emekli olmak için ayağa kalktım; Ama o, koltuğuna dönüp benimkini göstererek, konuşmasına böyle devam etti.

"Dört gün önce Bay de M***'den Maria'nın oğlu Carlos için elini isteyen bir mektup aldım.

Bu sözler karşısında şaşkınlığımı gizleyemedim. Babam eklemeden önce belli belirsiz bir şekilde gülümsedi:

"Bay de M***, teklifinizi kabul edip etmemesi için on beş gün süre veriyor ve bu süre zarfında bana daha önce söz verdikleri gibi bizi ziyarete gelecekler. Aramızda kararlaştırılanlardan sonra sizin için her şey kolay olacak.

"İyi geceler, o zaman," dedi elini omzuma koyarak, "avında çok mutlu olabilirsin; Karyolamın dibine koymak için öldürdüğün ayının derisine ihtiyacım var.

"Tamam," diye yanıtladım.

Annem bana elini uzattı ve benimkini tutarak şöyle dedi:

"Seni erkenden bekleyeceğiz; Bu hayvanlara dikkat et!

Son birkaç saattir o kadar çok duygu beni harekete geçiriyordu ki, her birini neredeyse hiç fark edemiyordum ve garip ve zor durumumun sorumluluğunu üstlenmem imkansızdı.

Meryem ölümle tehdit etti; böylece korkunç bir yoklukla aşkım için bir ödül olarak vaat edildi; Onu daha az sevmem şartıyla söz verdim; Böylesine kudretli bir sevgiyi, sonsuza dek tüm varlığımı ele geçiren sevgiyi, onun yeryüzünden rüyalarımın kaçak güzelliklerinden biri olarak kaybolduğunu görmenin acısıyla ve belki de bundan böyle onun gözünde nankör ve duyarsız görünmek zorunda kalmanın, yalnızca zorunluluğun ve aklın beni benimsemeye zorladığı bir davranışla yumuşatmak zorundayım! Artık o güvenleri kıpır kıpır bir sesle duyamıyordum; Dudaklarım örgülerinden birinin ucuna bile dokunamıyordu. Benim ya da ölüm, ölümle benim aramda, ona yaklaşmak için bir adım daha, onu kaybetmek olurdu; ve terk edilmiş bir halde ağlamasına izin vermek, gücümün ötesinde bir çileydi.

Korkak yürek! kötü bir şekilde gizlenmiş olan ateşin onu tüketmesine izin veremezdin… Şimdi nerede, artık zonklamadığına göre; Şimdi günler ve yıllar sana sahip olduğumu bilmeden üzerimden geçtiğine göre?

Juan Angelo emirlerimi yerine getirdi, şafak vakti odamın kapısını çaldı.

"Sabah nasıl?" Sordum.

"Malay, efendim; Yağmur yağdırmak istiyor.

"Şey. Dağa git ve Yusuf'a bugün beni beklememesini söyle.

Pencereyi açtığımda, bambucoları ıslık çalarak ve mırıldanarak ormanın ilk yamasına girecek olan negrito'yu gönderdiğim için pişman oldum.

Gül çalılarını sallayan ve söğütleri sallayan dağlardan soğuk ve ılıman bir rüzgar esti, uçuşunda bir veya başka bir çift seyahat papağanı saptırdı. Mutlu sabahlarda bahçenin lüksü olan tüm kuşlar sessizdi ve sadece pellares komşu çayırlarda çırpınıyor, hüzünlü kış gününü şarkılarıyla selamlıyordu.

Kısa süre sonra dağlar, beslenen bir yağmurun kül örtüsü altında kayboldu, bu da ormanları kırpıştırmaya yaklaşırken büyüyen söylentilerinin duyulmasına izin verdi. Yarım saat sonra, nehrin diğer tarafındaki yamaçların otlaklarını tarayan bulanık ve gürültülü akarsular indi, bunlar arttı, öfkeyle gürledi ve uzaktaki sarımsı, taşan ve undging isyanlarında görüldü.

XVII

Bu sancılı konferansın üzerinden on gün geçmişti. Babamın Mary'ye karşı kullanmam gerektiğini düşündüğü yeni muamele türüyle ilgili isteklerini yerine getiremediğini ve Charles'ın evlilik teklifiyle acı bir şekilde meşgul olduğunu düşünerek, evden uzaklaşmak için her türlü bahaneyi aramıştım. O günleri, zaten odama kilitlenmiş, zaten Yusuf'un mülkiyetinde, çoğu zaman çevrede yürüyerek dolaşarak geçirdim. Yürüyüşlerimde bir yoldaş olarak okuyamadığım bir kitap, hiç ateş etmeyen av tüfeğim ve yorulmaya devam eden Mayo'yu taşıdım. Derin bir melankolinin hakimiyeti altındayken, saatlerin en vahşi yerlerde saklanmasına izin verirken, karıncaların onu yerinden çıkardığı ya da sabırsızlıkla gadflies ve sivrisinekleri atlamasına neden olduğu yaprak çöpü üzerinde kıvrılmış bir şekilde uyumaya çalıştı. Eski dostum, hastalıklarına rağmen kendisine düşmanca davranan eylemsizlik ve sessizlikten bıktığında, bana yaklaştı ve başını dizlerimden birinin üzerine koyarak, sevgiyle bana baktı, daha sonra uzaklaşmak ve eve giden yolda birkaç çubuk ötede beni beklemek; Ve yola çıkmamız için duyduğu hevesle, onu takip etmemi sağladığında, sakinliğini ve yaşlılık yerçekimini unutmaktan daha fazlasının başarısız olduğu bazı sevinç sıçramaları, gençlik coşkuları vermek için kendini yaydı.

Bir sabah annem odama geldi ve henüz ayrılmadığım yatağın başında otururken bana şöyle dedi:

"Bu olamaz: böyle yaşamaya devam etmemelisin; Memnun değilim.

Ben sessiz kalırken, o devam etti:

"Yaptığın şey, babanın talep ettiği şey değil; çok daha fazlası; ve senin davranışın bize karşı zalimce ve Meryem'e karşı daha zalimce. Sık sık yaptığınız yürüyüşlerin, Louise'in evine gitmeyi amaçladığına, orada size duydukları sevgiden dolayı ikna oldum; ama dün öğleden sonra gelen Braulio, seni beş gündür görmediğini bildirdi. Toplumda ailenizle geçirdiğiniz birkaç anda bile kontrol edemediğiniz ve sanki bizimle birlikte olmak zaten can sıkıcıymış gibi sürekli yalnızlık aramanıza neden olan derin üzüntüye neden olan nedir?

Gözleri yaşlarla doluydu.

"Mary, hanımefendi," diye yanıtladım, "Charles'ın size sunduğu kaderi kabul edip etmemekte tamamen özgür olmalısınız; Ve ben, onun bir arkadaşı olarak, kabul edilirse haklı olarak beslemesi gerektiği umutlarını onu yanıltmamalıyım.

Böylece, bundan kaçınamadan, M*** beyefendilerinin teklifini öğrendiğim geceden beri bana işkence eden en dayanılmaz acıyı ortaya çıkardım. Bu öneriden önce bana doktorun Meryem'in hastalığı hakkındaki ölümcül öngörüleri hakkında hiçbir şey gelmemişti; Uzun yıllar ondan ayrılmaya gerek yok.

"Böyle bir şeyi nasıl hayal edebilirdin?" Annem şaşkınlıkla sordu. Arkadaşınızı neredeyse iki kez görmemiş olacak: sadece bir kez birkaç saatliğine buradayken ve bir kez ailesini ziyarete gittiğimizde.

"Ama annem, haklı olduğunu ya da ortadan kaybolduğunu düşündüğüm şey için çok az zaman kaldı. Bence beklemeye değer.

"Çok adaletsizsin ve olduğun için pişman olacaksın. Mary, haysiyet ve görevinden dolayı, senden daha iyi nasıl hükmedeceğini bilerek, davranışlarının ona ne kadar acı çektirdiğini gizler. Gördüklerime inanmakta zorlanıyorum; Az önce söylediklerinizi duyduğumda şaşırdım. Sana büyük sevinç verdiğimi ve Mayn'in dün veda ederken bize söylediklerini sana bildirerek her şeyi düzelttiğimi düşünen ben!

"Sen söylüyorsun, söyle," diye yalvardım, oturarak.

"Neden şimdi?"

"Her zaman öyle olmayacak mı… O her zaman benim kız kardeşim olmayacak mı?

"Geç kaldın, öyle düşünüyorsun. Ya da bir erkek beyefendi olup sizin yaptığınızı yapabilir mi? Oh, hayır; bunu bir oğlum yapmamalı… Kız kardeşin! Ve bunu sizi kendinizden daha çok tanıyanlara söylediğinizi unutuyorsunuz! Kız kardeşin! Ve ikinizi de dizlerimin üzerinde uyuduğumdan beri seni sevdiğini biliyorum! Ve şimdi buna inandığınız zaman mı? Şimdi seninle bunun hakkında konuşmaya geldiğime göre, zavallı kızın benden saklamaya çalıştığı acıdan korkuyorum.

"Bir an için bile, bana bildirdiğin gibi bir üzüntü için sana neden olmak istemiyorum. Davranışımda kınanabilir bulduğun şeyi düzeltmek için ne yapmam gerektiğini söyle.

"Olması gereken bu. Onu senin kadar sevmemi istemiyor musun?

"Evet anneciğim; Ve bu doğru, değil mi?

"Öyleyse, benden başka annesi olmadığını unutmuş olsam bile, Süleyman'ın tavsiyeleri ve bana layık olduğuna inandığına dair güven; Çünkü o bunu hak ediyor ve seni çok seviyor. Doktor, Mary'nin hastalığının Sara'nın acı çektiği hastalık olmadığını garanti eder.

"Öyle mi dedi?"

"Evet; Bu kısımla zaten güvence altına alınmış olan baban, sana haber vermemi istedi.

"O zaman eskisi gibi ona geri dönebilecek miyim?" Sordum, yabancılaştım.

"Neredeyse…

"Ah! beni mazur görecek; Sizce de öyle değil mi? Doktor herhangi bir tehlike olmadığını söyledi mi? —Ekledim—; Carlos'un bilmesi gerekiyor.

Annem cevap vermeden önce bana garip bir şekilde baktı:

"Peki neden ondan gizlensin ki?" Size ne yapmanız gerektiğini düşündüğümü söylemek bana kalıyor, çünkü M***'nin lordları duyurulduğu gibi yarın gelecekler. Bu öğleden sonra Mary'ye söyle… Ama babanızın emirlerini çiğnemeden kalkışınızı haklı çıkarmak için yeterli olan ne söyleyebilirsiniz? Ve ona sizden ne istediğini söyleyebilseniz bile, özür dileyemezsiniz, çünkü bugünlerde yaptıklarınızı yapmak için gurur ve incelik için keşfetmemeniz gereken bir neden var. Sonuç budur. Üzüntünüzün gerçek nedenini Meryem'e göstermem zorunludur.

"Ama eğer bunu yaparsan, inandığım şeye inanmakta hafif olsaydım, benim hakkımda ne düşünecek?"

"Senin her şeyden daha bir kararsızlık ve tutarsızlık yapabileceğini düşünmekten daha az kötü düşünecek.

"Bir dereceye kadar haklısın; ama Meryem'e az önce sözünü ettiğimiz hiçbir şeyi söylememenizi rica ediyorum. Belki de bana ondan daha fazla acı çektiren bir hata yaptım ve bunu düzeltmeliyim; Size söz veriyorum, bunu düzelteceğim: Bunu düzgün bir şekilde yapmak için sadece iki güne ihtiyacım var.

"İyi," dedi, ayrılmak için ayağa kalkarak; Bugün dışarı çıkıyor musun?

"Evet anneciğim.

"Nereye gidiyorsun?"

"Emigdio'ya hoş geldiniz ziyareti için ödeme yapacağım; Ve bu çok önemli, çünkü dün onu babasının uşağına bugün öğle yemeğinde beni beklemesini söylemesi için gönderdim.

"Ama erken döneceksin.

"Dört ya da beşte.

"Gelin burada yemek yiyin.

"Evet. Benden tekrar memnun musun?

"Tabii ki," diye yanıtladı gülümseyerek. Akşama kadar, o zaman: bayanlara, benden ve kızlardan güzel anılar vereceksiniz.

XVIII

Emma odama girdiğinde ayrılmaya hazırdım. Beni gülen bir yüzle görmeyi özledi.

"Nereye bu kadar mutlu gidiyorsun?" diye sordu.

"Keşke hiçbir yere gitmek zorunda kalmasaydım. Her tondaki tutarsızlığımdan şikayet eden Emigdio'yu onunla her karşılaştığımda görmek.

"Ne kadar haksızlık! Gülerek bağırdı. Değişmez misin?

"Neye gülüyorsun?"

"Şey, arkadaşının adaletsizliğinden. Fakir!

"Hayır, hayır: başka bir şeye gülüyorsun.

"Mesele bu," dedi, banyo masamdan bir tarak alıp bana yaklaşarak. Saçlarını taramama izin ver, çünkü sürekli efendim, arkadaşının kız kardeşlerinden birinin güzel bir kız olduğunu bileceksin. "Çok kötü," diye devam etti, zarif ellerinin yardımıyla saç modelini yaparak, "Bayan Efraim'in bugünlerde biraz soluklaşması, çünkü bugueña'lar yanaklarında taze renkler olmadan erkeksi güzelliği hayal etmiyorlar. Ama Emigdio'nun kız kardeşi farkında olsaydı…

"Bugün çok konuşkansın.

"Evet?" ve sen çok neşelisin. Aynaya bak ve bana çok iyi görünmediğini söyle.

"Ne ziyaret! Mary'nin kız kardeşimi çağıran sesini duyarak bağırdım.

"Gerçekten. Amaime'nin hamsisinin zirvelerinde yürüyüşe çıkmak ve Amaime'nin tadını çıkarmak ne kadar iyi olurdu? büyük ve yalnız manzara, ya da yaralı sığırlar gibi dağlarda yürümek, sivrisinekleri korkutmak, Mayıs'ın nuches ile dolu olmasına halel getirmeksizin… zavallı şey! ki bu imkansız.

"Mary seni çağırıyor," diye sözünü kestim.

"Bunun ne için olduğunu biliyorum.

"Ne için?"

"Yapmaman gereken bir şeyi yapmana yardımcı olmak için.

"Hangisini biliyor musun?"

"Sorun yok: gidip onların yerine geçecek çiçekleri toplamamı bekliyor," dedi masamdaki vazodakileri işaret ederek; Ve eğer onun yerinde olsaydım, oraya bir tane daha koymazdım.

"Eğer bilseydin…

"Ve eğer bilseydin…

Beni odasından arayan babam, devam eden bu konuşmayı kesti, annemle son görüşmemden bu yana yapmayı önerdiğim şeyi hayal kırıklığına uğratabilirdi.

Babamın odasına girerken, penceredeki güzel bir cep saatinin makinesini inceledi ve şöyle dedi:

"Bu takdire şayan bir şey; Kuşkusuz otuz pound değerinde. Hemen bana dönerek ekledi:

"Londra'dan sipariş ettiğim saat bu; Bakmak.

"Kullandığından çok daha iyi," diye gözlemledim, onu incelerken.

"Ama benim kullandığım çok doğru, seninki ise çok küçük: Onu kızlardan birine vermeli ve bunu kendin için almalısın.

Ona teşekkür etmek için bana zaman bırakmadan, ekledi:

"Emigdio'nun evine mi gidiyorsun?" Babasına besi işini bizler için kota otlağı hazırlayabileceğimi söyledim; ama sığırlarının, tam olarak, başlangıçtaki on beşinciye hazır olması gerektiğini.

Hemen tabancalarımı almak için odama geri döndüm. Mary, bahçeden ve penceremin dibinde, Emma'ya bir sürü karakaraağaç, mercanköşk ve karanfil verdi; ama bunların en güzeli büyüklüğü ve tazeliği nedeniyle dudaklarında vardı.

"Günaydın Maria," dedim, çiçekleri almak için acele ederek.

Anında soluklaşarak selama karşılık verdi ve karanfil ağzından düştü. Bana çiçekleri uzattı, bazılarını ayaklarıma bıraktı, yanakları tekrar pembe olduğunda aldı ve bana ulaştırdı.

"Sonuncusunu aldığımda," dedim, "bütün bunları dudaklarındaki karanfille değiştirmek ister misin?"

"Üzerine bastım," diye yanıtladı, onu aramak için başını eğdi.

"Bu kadar sıkıntılı bir halde, sana bütün bunları onun için vereceğim.

Bana cevap vermeden aynı tavırda kaldı.

"Onu almama izin verir misin?"

Sonra onu almak için eğildi ve bana bakmadan bana verdi.

Bu arada Emma, yeni çiçekleri yerleştirerek dikkati tamamen dağıtmış gibi davrandı.

İstediğiniz karanfili teslim ettiğiniz Meryem'in elini sıkın ve şöyle deyin:

"Teşekkür ederim, teşekkür ederim! Öğleden sonraya kadar.

Beni bir kadının bakışında, hassasiyet ve alçakgönüllülükte, karşı iddiada ve gözyaşlarında birleştiğinde üretebilecekleri en ezici ifadeyle görmek için gözlerini kaldırdı.

XIX

Bir yol birliğinden biraz daha fazlasını yapmıştım ve Emigdio'nun babasının hacienda'sının kollarına giriş sağlayan kapıyı açmak için mücadele ediyordum. Küflü menteşelerin ve şaftın direncini ve tavandan bir ızgara ile asılı olan böyle bir taştan oluşan direğin en inatçısını, bu tekil aparatı kapalı tutarak yoldan geçenlere işkence veren direğin en inatçısının üstesinden geldikten sonra, saygın antik çağı durgun suyun rengiyle bilinen taşlık bataklıkta sıkışıp kalmadığım için kendimi şanslı saydım.

Tilki kuyruğunun, çalı tabağının ve kavganın bataklık gramerlerine hakim olduğu kısa bir ovayı geçtim; Orada dolaşan bazı atlar yele ve kuyruk atlarını tıraş ediyor, tay koşturuyor ve yaşlı eşekler üzerinde meditasyon yapıyordu, odun yüklemesi ve katırcılarının zulmü yüzünden öylesine mühürlenmiş ve sakat bırakılmıştı ki, Buffon onları sınıflandırmak zorunda kaldığında şaşkına dönecekti.

Hindistan cevizi ağaçları ve mangolarla çevrili büyük ve yaşlı ev, yüksek ve yoğun kakao ormanındaki küllü ve düşmüş çatısını vurguladı.

Ulaşılması gereken engeller tükenmemişti, çünkü tetilyalle çevrili kalemlere rastladım; Ve orada çok sağlam guaduaların kilitlerini cılız adımlarla yuvarlamaktı. Erkek ve kadın iki siyah, yardımıma koştu: pantolondan başka elbisesi olmayan, atletik sırtını yarışın tuhaf teriyle parlayan bir şekilde gösterdi; Mavi Fula ve boynunun ensesine doğru düğümlenmiş bir mendille göğsünü kaplayan bel bandıyla yakalandı. Her ikisi de kamış şapka giyiyordu, az kullanılanlardan geçit töreni yapılıyor ve saman çatının rengini alıyorlardı.

Gülümseyen ve sigara içen çift, sırası çoktan gelmiş olan başka bir tayla uğraşmaktan başka bir şey yapmayacaktı; Ve ne olduğunu biliyordum, çünkü sadece siyah adamı değil, aynı zamanda yapışma çubuklarıyla donanmış ortağını da görmek dikkatimi çekti. Çığlıklarda ve yarışlarda, koşucunun banklarının altında yatan iki misafirperver köpeğin tehditlerini küçümseyerek, evin kanatlarının altından indiğimde öyleydiler.

Korkuluklara monte edilmiş birkaç yıpranmış kamış sweatshirt, eleştirilerimden etkilenen Emigdio'nun Bogota'da yaptığı tüm planların babasının chocheras dediği şeye çarptığına beni ikna etmek için yeterliydi. Öte yandan, küçük sığırların yetiştirilmesi, bahçeyi koklayan çeşitli renklerdeki keçilerin kanıtı olduğu belirgin bir şekilde iyileştirilmişti; Ve kümes hayvanlarında da aynı gelişmeyi gözlemledim, çünkü birçok tavus kuşu varışımı endişe verici çığlıklarla karşıladı ve komşu hendekte yüzen Creole veya bataklık ördekleri arasında, sözde Şilililerin bazıları ihtiyatlı duruşlarıyla ayırt edildi.

Emigdio mükemmel bir çocuktu. Cauca'ya dönmemden bir yıl önce, babası, iyi bir beyefendinin dediği gibi, onu tüccar ve iyi bir tüccar olma yoluna sokmak için Bogota'ya gönderdi. O zamanlar benimle birlikte yaşayan ve bilmemesi gerekenlerin her zaman farkında olan Carlos, nerede olduğunu bilmediğim Emigdio'ya çarptı ve bir Pazar sabahı, odamıza girerken "Adamım! Seni zevkle öldüreceğim: Sana en güzel şeyi getireceğim."

Kapıda duran Emigdio'yu kucaklamak için koştum, hayal edilebilecek en garip figüre sahipti. Onu tanımlamaya çalışmak aptalcadır.

Yurttaşım, gençliğinin kutsal haftalarında, babası Don Ignacio'nun galası olan sütlü kahvenin saç rengi şapkasıyla gelmişti. İster dar olsun, ister böyle giymek iyi görünsün, çöp, arkadaşımızın uzun ve kararmış boynunun arkasında, doksan derecelik bir açıyla oluşuyordu. Bu zayıflık; bu yanaklar inceltilmiş ve düzleşmiş, şimdiye kadar görülmüş en terk edilmiş saçlarıyla eşleşen; yolun güneş ışığını soyan sarımsı ten; gömleğin yakası, uçlarından nefret edilen beyaz bir yeleğin yakalarının altına umutsuzca battı; mavi bir paltonun kollarına hapsolmuş kollar; Cambrún'un geniş cordobán halkalarına sahip makasları ve geyik alustrado'nun derisinden ayak bileği botları, Carlos'un coşkusunu yüceltmek için fazlasıyla yeterli bir nedendi.

Emigdio bir elinde bir çift kulaklı mahmuz, diğer elinde benim için hantal bir paket taşıyordu. Her şeyi boşaltmak için acele ettim, yatak odamızdaki yataklardan birinde yatan Carlos'a ciddi bir şekilde bakmak için bir andan yararlandım, gözyaşlarına ağlayan bir yastığı ısırıyordu, bu da neredeyse bana en uygunsuz şaşkınlığa neden oluyordu.

Emigdio'ya küçük salonda bir koltuk teklif ettim; ve yaylardan oluşan bir kanepe seçerken, zavallı adam battığını hissederek, ne pahasına olursa olsun havada tutunacak bir şey aramaya çalıştı; Ama tüm umudunu yitirerek, elinden geldiğince kendini yeniden yarattı ve bir kez ayağa kalktığında şöyle dedi:

"Ne cehennem! Bu Carlos yargıya girmez. Ve şimdi… Sokakta bana yapacağı yapıştırıcıya gülmesine şaşmamalı. Ve sen de?… Vay canına! Eğer buradaki insanlar aynı Demontres ise. Bugün bana yaptıkları şey hakkında ne düşünüyorsun?

Carlos böyle mutlu bir olaydan yararlanarak yatak odasından ayrıldı ve ikimiz de rahatça gülebildik.

"Ne Emigdio! Ziyaretçimize dedi ki: "Tuzağı olmayan bu koltuğa oturun. Bir tasma yetiştirmeniz gerekir.

"Evet," diye yanıtladı Emigdio, sanki başka bir başarısızlıktan korkuyormuş gibi, kuşkuyla oturarak.

"Sana ne yaptılar?" —Carlos'un sorduğundan daha fazla güldü.

"Gördün mü?" Onlara söylememek üzereydim.

"Ama neden?" – amansız Charles'ta ısrar etti, omuzlarına bir kol fırlattı; Anlatmak.

Emygdio sonunda öfkelenmişti ve onu pek memnun edemedik. Birkaç kadeh şarap ve birkaç puro ateşkesimizi onayladı. Şarap hakkında vatandaşımız, Buga'da yaptıkları portakalın ve Paporrina satışının yeşil anasonunun daha iyi olduğunu gözlemledi. Amblema'nın puroları, cebinde taşıdığı, kurutulmuş muz yapraklarına tıkılmış ve diğer doğranmış incir ve portakal yapraklarıyla parfümlendirilmiş purolarından daha aşağı görünüyordu.

İki gün sonra, Telemakhos'umuz usta Hilary tarafından uygun şekilde giydirilmiş ve tımar edilmişti; ve moda kıyafetleri onu rahatsız etse de ve yeni botlar mumları görmesine neden olsa da, kibir ve Charles tarafından uyarılan şehitlik dediği şeye tutunmak zorunda kaldı.

Yaşadığımız asistans evinde kurulan, akşam yemeği sonrası saatlerde ev hanımlarımıza yolculuklarının maceralarını anlatan ve şehirde dikkatinizi çeken her şey hakkında konsept yayan bizi eğlendirdi. Sokakta durum farklıydı, çünkü onu kendi kaderine, yani görür görmez kuşatmaya koşan eyercilerin ve seyyar satıcıların neşeli saygısızlığına, chocontana sandalyeleri, arretrancas, zamarros, frenler ve bin biblo sunmak için terk etme ihtiyacını gördük.

Neyse ki, Emigdio, evin hanımının kızının, uyanık, kaygısız ve gülen bir kızın onun için öldüğünü öğrendiğinde tüm alışverişini çoktan bitirmişti.

Charles, barlarda durmadan, Micaelina'nın şimdiye kadar tüm lokantaların cesaretini küçümsediğine onu ikna etmeyi başardı; ama uyumayan şeytan, Emigdio'nun bir gece yemek odasında keçisini ve sevgilisini, mutsuz olanın uyuduğuna inandıklarında, Chicoleos'ta şaşırtmasına neden oldu, çünkü saat ondu, kendini üçüncü uykusunda bulduğu saatti; Haklı çıkardığı bir alışkanlık, soğuktan titrese bile, her zaman erken kalkmak.

Emygius'un gördüklerini gördüğü ve duyduklarını, dinlenmesini dilediğini, bizimkilerin ise hiçbir şey görmediğini ya da duymadığını görünce, yalnızca yürüyüşünü hızlandırmayı düşündü.

Benimle ilgili hiçbir şikayeti olmadığı için, yolculuktan önceki gece bana güvendi ve diğer birçok havalandırma deliğinin yanı sıra bana şunları söyledi:

–Bogota'da hiç bayan yok: bunların hepsi… çapkın yedi tabanlı. Bunu yaptığında, ne bekleniyor? Ona veda etmek üzere bile değilim. Ne heck! Ülkemizin kızları gibisi yoktur; Burada sadece tehlikeler var. Carlos'u görüyorsunuz: bir korpus sunağı yapılmış, gece saat on birde yatağa giriyor ve her zamankinden daha dolgun. Varsın olsun; Don Chomo'ya haber vereceğim, böylece külleri üzerine koyabilecekti. Sadece çalışmalarınız hakkında düşündüğünüzü görmek beni şaşırtıyor.

Böylece Emigdio ayrıldı ve onunla birlikte Carlos ve Micaelina'nın eğlencesi de katıldı.

Kısacası, ziyaret edeceğim dürüst ve köylü dostum buydu.

Onu evin içinden geldiğini görmeyi beklerken, arkaya baktım ve bahçedeki bir çitin üzerinden atlarken bana bağırdığını duydum:

"Sonunda, öyleyse maula! Zaten beni seni beklerken bıraktığını sanıyordum. Otur, oraya gidiyorum. Ve kanlı olduğu ellerini avlunun hendeğinde yıkamaya başladı.

"Ne yapıyordun?" Selamlarımızdan sonra ona sordum.

"Bugün kesim günü olduğundan ve babam meralara gitmek için erken kalktığından, siyahları karneye bağlıyordum, ki bu bir çalılıktı; Ama ben zaten boş durumdayım. Annem seni görmek için çok hevesli; Burada olduğunuzu bilmenizi sağlayacağım. Kızları dışarı çıkarıp çıkaramayacağımızı kim bilebilir, çünkü her geçen gün daha da yakınlaştılar.

"Choto! —diye bağırdı; Ve yavaş yavaş yarı çıplak bir negrito, sevimli kuru üzümler ve yara izleriyle dolu kuru bir kol vardı.

"O atı kanoya götür ve bana kuzukulağı tayını temizle.

Atımı fark ettikten sonra bana dönerek ekledi:

"Retinto ile Carrizo!

"O çocuk kolunu nasıl böyle kırdı?" Sordum.

"Bastonu değirmene sokmak: bunlar çok! Artık atlara bakmaktan başka bir işe yaramıyor.

Kısa süre sonra öğle yemeği servisi yapmaya başladılar, ben ise Emigdio'nun annesi Doña Andrea ile birlikteydim, neredeyse eşarbını saçasız bırakıyordu, çeyrek saat boyunca yalnız konuşuyorduk.

Emigdio masaya oturmak için beyaz bir ceket giymeye gitti; Ama bize sunulmadan önce, aquamanoslu pastuso azafate ile süslenmiş, kollarından birinden sarkan güzel işlemeli bir havlu giyen siyah bir kadın tarafından sunuldu.

Oturma odası, trousseau eski kovboy kanepelerine, azizleri temsil eden bazı Quito sunaklarına, çok beyaz olmayan duvarlara asılı bazı Quito sunaklarına ve meyve kaseleri ve alçı papağanlarla süslenmiş iki masaya indirgenmiş bir yemek odası olarak hizmet etti.

Gerçeği söylemek gerekirse: öğle yemeğinde büyüklük yoktu; ancak Emigdio'nun annesi ve kız kardeşlerinin ayarlandıklarını anladıkları biliniyordu. Bahçeden gelen taze otlarla tatlandırılan tortilla çorbası; kızarmış muz, rendelenmiş et ve mısır unu ruloları; toprağın mükemmel çikolatası; taş peynir; Eski ve büyük gümüş kavanozlarda servis edilen süt ekmeği ve su, arzulanan hiçbir şey bırakmadı.

Öğle yemeği yerken, kızlardan birinin yarı bükülmüş bir kapıdan içeri baktığını görmeyi başardım; Ve chambimbes gibi siyah gözlerle aydınlanan dost canlısı yüzü, sakladığı şeyin görmesine izin verdiği şeyle çok iyi uyum sağlaması gerektiğini düşünelim.

Saat on birde Bayan Andrea'ya veda ettim; çünkü Don Ignacio'yu rodeo yaptığı otlaklarda görmeye gitmeye ve Amaime'de banyo yapmak için geziden yararlanmaya karar vermiştik.

Emigdio ceketini bir iplik ruanasıyla değiştirmek için sıyırdı; kullanılmış espadrilles giymek için soche ganimetlerinden; bazı beyaz zamarrosları tüylü pislik torbası derisiyle bağladı; beyaz percale kılıflı büyük bir Suaza şapkası taktı ve bir mendille gözlerini bağlama önlemini alarak kuzukulağına bindi. Kalamar bir top yapıp kuyruğunu bacaklarının arasına sakladığında, binici ona bağırdı: "Fullerías'ınla geliyorsun!" Böylece, beyefendiyi chocontana sandalyesinde hareket ettirmeyi bile başaramayan iki veya üç corcovo'dan sonra, bindim ve yola çıktık.

Evden yarım ligden daha uzakta olan rodeo bölgesine vardığımızda, arkadaşım, atı döndürmek ve çizmek için ilk görünen llanito'dan yararlandıktan sonra, benimle yatarak konuşmaya başladı. Cauca'da tekrar buluştuklarından beri arkadaşlığını sürdürdüğü Carlos'un evlilik iddiaları hakkında bildiği her şeyi ortaya çıkardı.

"Ne diyorsun?" —sonunda bana sordu.

Ona bir cevap vermek için zekice kaçtım; Ve devam etti:

"Neden inkar etmek gerekiyor?" Carlos çalışkan bir çocuktur: Önce eldivenlerini ve şemsiyesini bir kenara bırakmazsa toprak sahibi olamayacağına ikna olduktan sonra, iyi iş çıkarması gerekir. Hala benimle dalga geçiyor çünkü ben bağlanıyorum, talanquera ve barbeo katırları yapıyorum; Ama aynı şeyi yapmak zorunda ya da patlamak. Görmediniz mi?

"Hayır.

"Pekala, göreceksin. Güneş kuvvetliyken nehirde yıkanmayacağını ve eğer onu eyerlemezlerse atın binmeyeceğini mi sanıyorsunuz; hepsi kahverengi olmamak ve ellerini kirletmemek için mi? Geri kalanı için o bir beyefendi, evet: sekiz gün önce bana birkaç dümen almam için ihtiyacım olan iki yüz patakon ödünç vererek beni aceleden kurtardı. Onu sağır kulaklara atmadığını bilir; Ama buna zamanında hizmet etmek denir. Evliliklerine gelince… Sana bir şey söyleyeceğim, eğer seni kavurmamamı teklif edersen.

"Söyle dostum, ne istersen söyle.

"Evinizde çok fazla tonla yaşıyorlar; Ve Holan'ın arasında yetişen kızlardan birinin, öykülerdekiler gibi, kutsanmış bir şey olarak ele alınması gerektiğini düşünüyorum.

Bir kahkaha attı ve devam etti:

"Bunu söylüyorum çünkü Carlos'un babası Don Jerónimo, yedi deriden daha fazla kabuğa sahip ve bir chivato biber kadar cesur. Babam onu bir sınır davasına soktuğundan beri onu göremiyor ve başka ne olduğunu bilmiyorum. Onu bulduğu gün, geceleri yerba mora promosyonları koymalı ve ona malambo ile brendi friegas vermeliyiz.

Rodeo yerine çoktan varmıştık. Mercanköşkün ortasında, bir guásimo'nun gölgesinde ve hareketli boğa güreşinin yarattığı tozun arasından, beni karşılamaya gelen Don Ignacio'yu keşfettim. Bir rosillo ve cotudo dörtlüsüne bindi, parlaklığı ve bozulması onun değerlerini ilan eden bir kaplumbağa ile koştu. Zengin sahibinin yetersiz figürü şu şekilde dekore edilmiştir: ipliksiz aslan zamarros ve capellada ile; basamaklı sürgünlerle gümüş mahmuzlar; ütülenmemiş cinsiyet ceketi ve nişastalı beyaz ruana; Hepsini Jipijapa'nın, onları taşıyan dörtnala gittiğinde arayanların kocaman bir şapkasını taçlandırdılar: gölgesinin altında Don Ignacio'nun büyüklüğünü ve mavi gözlerini, doldurulmuş bir omzun başındaki oyunun aynısını, öğrencilerin taşıdığı garnetleri ve uzun gagasını yaptılar.

Don Ignacio'ya, babamın bana eşlik edecek sığırlar hakkında ne görevlendirdiğini anlattım.

"Tamam," diye yanıtladı. Boğa güreşinin daha iyi olamayacağını görüyorsunuz: hepsi kulelere benziyor. Bir süre içeri girmek istemiyor musunuz?

Emigdio'nun gözleri ağıldaki kovboyların çalışmalarını görünce uzaklaştı.

"Ah tuso! -diye bağırdı- ; Pial'i gevşetmeye dikkat et… kuyruğa! Kuyruğa alın!

Don Ignacio'dan özür diledim, aynı zamanda ona teşekkür ettim; Sözlerine şöyle devam etti:

"Hiçbir şey, hiçbir şey; Bogotanlar güneşten ve cesur boğalardan korkarlar; Bu yüzden çocuklar oradaki okullarda şımarıklık yapıyor. Don Chomo'nun o güzel oğlan oğlu yalan söylememe izin vermiyor: Sabah saat yedide onu yolda bir mendille buldum, böylece sadece bir gözünü görebiliyordu ve şemsiyesiyle… Siz, görebildiğim kadarıyla, bu şeyleri kullanmıyorsunuz bile.

O anda, ateşli marka ile küreğe koyan ve ağılda yatan ve bağlanan birkaç boğaya uygulayan kovboy bağırdı: "Bir başkası … bir başkası"… Bu çığlıkların her birini bir körük izledi ve Don Ignacio tüy kesicisiyle düşman olarak hizmet eden bir guásimo asasında bir müesquescilla daha yaptı.

Sığırlar yetiştirildiğinde bazı tehlikeli yolculuklar olabileceği gibi, Don Ignacio, vedalaşmamı aldıktan sonra, komşu bir corraleja'ya girerek kurtuldu.

Emigdio tarafından nehirde seçilen yer, Amaime'nin sularının yaz aylarında, özellikle de kıyısına geldiğimiz zaman sunduğu banyonun tadını çıkarmak için en uygun yerdi.

Çiçekleri üzerinde binlerce zümrüt çırpınan Guabos churimos, bize ruanaları yaydığımız yoğun gölge ve yastıklı yaprak çöpleri sundu. Ayaklarımızdaki derin durgun suyun dibinde, en küçük çakıl taşları bile görülebiliyordu ve gümüş sardalya oynuyordu. Aşağıda, akıntıları örtmeyen taşların üzerinde, mavi ak balıkçıllar ve beyaz ak balıkçıllar casusluk avladılar veya tüylerini taradılar. Sahilde güzel karşısında yatarken ruminasyon; Nargile yapraklarına gizlenmiş Amerika papağanları yarım sesle sohbet etti; ve yüksek dallarda uzanırken, tembel bir terk edilmişlik içinde bir grup maymun uyudu. Chicharras, monoton şarkılarını her yerde yankılandırdı. Meraklı bir ya da iki sincap baston tarlasına göz attı ve hızla ortadan kayboldu. Ormanın iç kısmına doğru zaman zaman chilacoaların melankolik trilini duyuyoruz.

"Zamarrosunu buradan uzaklaştır," dedim Emigdio'ya; Çünkü değilse, banyoyu baş ağrısı ile terk edeceğiz.

Yürekten güldü, onları uzak bir ağacın çatalına yerleştirirken beni izledi:

"Her şeyin gül gibi kokmasını ister misin?" Adam keçi gibi kokmalı.

"Elbette; Ve buna inandığınızın kanıtı olarak, zamarrosunuzda bir keçi sürüsünün tüm misklerini taşıyorsunuz.

Banyomuz sırasında, ister gece ve güzel bir nehrin kıyısı güven vermek için ruh halini elden çıkarsın, ister arkadaşımın onları yapması için kendime izler vermiş olayım, bana Micaelina'nın hatırasını bir süre kalıntı olarak sakladıktan sonra, güzel bir ñapanguita'ya delicesine aşık olduğunu itiraf etti. Don Ignatius'un kötülüğünden saklamaya çalıştığı zayıflık, çünkü her şeyi bozmaya çalışmak zorunda kaldı, çünkü kız bir bayan değildi; ve akıl yürütme amaçlarının sonunda şöyle bir akıl yürüttü:

"Sanki bir bayanla evlenmek bana yakışacakmış gibi, böylece hizmet edilmek yerine ona hizmet etmek zorunda olduğum her şeyden kaynaklanacakmış gibi!" Ve benim kadar beyefendi olduğum için, o türden bir kadınla ne yapacaktım? Ama Zoila'yı tanıyor olsaydın… Adamım! Seni düşünmüyorum; Ona ayetler bile yapardın. Ne ayetler! ağzın sulanırdı: gözleri kör bir adamın görmesini sağlayabilir; En yumuşak kahkahaya, en güzel ayaklara ve bir beline sahip…

"Azar azar," diye sözünü kestim, "bu, onunla evlenmezsen boğulacak kadar çılgınca aşık olduğunu mu söylemek istiyorsun?"

"Tuzağa düşsem bile evleniyorum!"

"Köyden bir kadınla mı?" Babanızın rızası olmadan?… Görüyorsunuz: siz sakallı bir adamsınız ve ne yaptığınızı bilmelisiniz. Carlos tüm bunların farkında mı?

"Başka hiçbir şey eksik değildi! Allah korusun! Buga'da avuçlarının içinde ve ağzında varsa, ne istiyorsun? Servet, Zoila'nın San Pedro'da yaşaması ve Buga'ya değil, her marrasa gitmesidir.

"Ama bunu bana gösterirdin.

"Bu senin için başka bir şey; İstediğin gün seni alacağım.

Öğleden sonra saat üçte, Emigdio'dan ayrıldım, onunla yemek yememek için binlerce kez özür diledim ve eve döndüğümde saat dört olacaktı.

XX

Annem ve Emma benimle buluşmak için koridora çıktılar. Babam eserleri ziyarete gitmek için binmişti.

Kısa süre sonra yemek odasına çağrıldım ve çok geçmeden geldim, çünkü orada Meryem'i bulmayı umuyordum; ama kendimi kandırdım; Anneme onu sorduğumda, cevap verdi:

"Bu beyler yarın geldiklerinde, kızlar çok iyi tatlılar yapmak için can atıyorlar; Sanırım onlar bitti ve şimdi gelecekler.

Tam masadan kalkmak üzereydim ki, vadiden dağa çıkarak baston-brava yüklü iki katır güden José, içinin görülebildiği htiko üzerinde durdu ve bana bağırdı:

"İyi günler! Oraya gidemiyorum, çünkü bir chucara giyiyorum ve hava kararıyor. Orada kızlarla bir mesaj bırakıyorum. Yarın erken kalkın, çünkü işler güvende.

"Şey," diye yanıtladım; Çok erken gideceğim; Herkese selamlar.

"Peletleri unutma!

Ve şapkasıyla beni selamlayarak, tırmanmaya devam etti.

Av tüfeğini hazırlamak için odama gittim, Maria'nın sonunda görünmediği yemek odasında kalmamak için bir bahane bulmak için temizliğe ihtiyacı olduğu için değil.

Maria'nın bana doğru gelip kahveyi getirdiğini gördüğümde elimde açık bir piston kutusu vardı, beni görmeden önce kaşıkla tadına baktı.

Pistonlar yaklaşır yaklaşmaz yerde sulandı.

Bana bakmaya karar vermeden, iyi günler dedi ve belirsiz bir eliyle tabağı ve bardağı korkuluklara yerleştirerek, bir an için korkak gözlerle, benimkini aradı, bu da kızarmasına neden oldu; Ve sonra diz çökerek pistonları almaya başladı.

"Bunu yapma," dedim, "daha sonra yapacağım.

"Küçük şeyleri aramak için çok iyi gözlerim var," diye yanıtladı. Kutuyu görelim.

Onu almak için uzandı ve onu gördüğünde haykırdı:

"Yazıklar olsun! Hepsi sulanmışsa!

"Dolu değildi," diye yardım etmesini izledim.

"Ve bunlara yarın ihtiyaç var," dedi, ellerinden birinin pembe avucundakilere toz üfleyerek.

"Neden yarın ve neden bunlar?"

"Çünkü bu av tehlikeli olduğu için, bir atışı kaçırmanın korkunç olacağını düşünüyorum ve kutudan biliyorum ki, bunlar doktorun geçen gün size verdikleri, İngiliz olduklarını ve çok iyi olduklarını söyleyerek …

"Her şeyi duyuyorsun.

"İşitmediğim için birkaç kez bir şey verirdim. Belki de o ava çıkmamak daha iyi olurdu… Yusuf sana bizimle bir iş bıraktı.

"Gitmememi ister misin?"

"Peki bunu nasıl talep edebilirim?"

"Neden olmasın?"

Bana baktı ve cevap vermedi.

"Bana öyle geliyor ki, artık yok," dedi, ayağa kalkıp etrafındaki yere bakarak; Gidiyorum. Kahve zaten soğuk olacak.

"Deneyin.

"Ama şimdi o av tüfeğini yüklemeyi bitirme… Bu iyi," diye ekledi, bardağa dokunarak.

"Av tüfeğini bir kenara bırakıp alacağım; Ama gitme.

Odama girip tekrar çıkmıştım.

"Orada yapılacak çok şey var.

"Ah, evet," diye yanıtladım, "yarın için tatlılar ve incelikler hazırlayın. Öyleyse gidiyor musun?

Omuzlarıyla yaptı, aynı zamanda başını bir tarafa eğdi, şu anlama gelen bir hareket yaptı: istediğin gibi.

"Sana bir açıklama borçluyum," dedim, ona yaklaşarak. Beni duymak ister misin?

"Duymak istemeyeceğim şeyler olduğunu söylemiyor muyum?" —diye yanıtladı, kutunun içindeki pistonları seslendirerek.

"Düşündüm ki…

"Söyleyeceğin şey doğru; neye inandığınız.

"Ne?"

"Seni duymam gerektiğini; Ama bu sefer değil.

"Bugünlerde beni ne kadar kötü düşündün!

Bana cevap vermeden kutudaki işaretleri okudu.

"O zaman sana hiçbir şey söylemeyeceğim; Ama bana ne varsaydığını söyle.

"Neden şimdi?"

"Yani senden özür dilememe de izin vermiyor musun?"

"Bilmek istediğim şey, bunu neden yaptığın; Ancak, bunu bilmekten korkuyorum, çünkü hiçbir sebep göstermedim; Ve her zaman bilmemem gereken bir tane olacağını düşündüm … Ama yine mutlu göründüğüne göre… Ben de mutluyum.

"Benim için olduğun kadar iyi olmanı hak etmiyorum.

"Belki de hak etmeyen kişi ben olacağım…

"Sana haksızlık ettim ve eğer izin verirsen, dizlerimin üzerinde beni affetmeni rica ederim.

Gözleri uzun zamandır örtülüydü, tüm güzellikleriyle gösteriş yapıyorlardı ve haykırdı:

"Yazıklar olsun! Hayır, Tanrım! Her şeyi unuttum....doğru duyuyor musun? tüm! Ama bir şartla," diye ekledi kısa bir duraklamadan sonra.

"Ne istersen.

"Seni hoşnutsuz eden bir şey yaptığım ya da söylediğim gün, bana söyleyeceksin; Ve bunu yapmayacağım ya da tekrar söylemeyeceğim. Çok kolay değil mi?

"Ve aynısını senden de istemem gerekmez mi?"

"Hayır, çünkü sana tavsiyede bulunamam, ne de düşündüğüm şeyin en iyisi olup olmadığını her zaman bilemem; Ayrıca, size söylemeden önce, size ne söyleyeceğimi biliyorsunuz.

"Öyleyse, seni tüm ruhumla sevdiğime ikna olmuş bir şekilde yaşayacağından emin misin?" —Alçak ve kısık bir sesle söyledim.

"Evet, evet," diye yanıtladı çok sessizce; ve neredeyse ellerinden biriyle dudaklarıma dokunarak susmamı işaret ederek, oturma odasına doğru birkaç adım attı.

"Ne yapacaksın?" —Dedim.

"John'un beni aradığını ve beni bulamadığı için ağladığını duymuyor musun?"

Bir an tereddüt etti, gülümsemesinde bakışlarında öyle bir tatlılık ve öyle sevgi dolu bir hal vardı ki, çoktan ortadan kaybolmuştu ve ben hala ona coşkuyla bakıyordum.

XXI

Ertesi gün şafak sökerken, annemden Luisa ve kızlar için bazı hediyeler alan Juan Ángel'in eşliğinde dağ yoluna çıktım. Bizi takip edin May: Onun sadakati, bu tür seferlerde geçirdiği bazı kötü zamanlara rağmen, yıllarına yakışmayan tüm derslerden üstündü.

Nehir köprüsünden sonra, beni aramaya gelen José ve yeğeni Braulio'yu bulduk. Benimle avlanma projesinin noktasına kadar konuştu, bazı kuzuları öldüren civardaki ünlü bir kaplana belirli bir darbe indirmeye indirgendi. Hayvanın izini sürdü ve nehrin kaynağında, mülkiyetin yarısından fazla bir ligden daha fazla olan inlerinden birini keşfetti.

Juan Ángel bu detayları duyunca terlemeyi bıraktı ve taşıdığı sepeti çöpün üzerine koyarak, sanki bir cinayet projesinin tartışıldığını duyuyormuş gibi bizi gözlerle gördü.

Joseph saldırı planından bahsetmeye devam etti:

"Kulaklarımla ayrılmadığımızı söylüyorum. Valluno Lucas'ın söylediği kadar kontrol edip etmediğini göreceğiz. Tiburcio'ya cevap veriyorum. Kalın mühimmatı getiriyor musun?

"Evet," diye yanıtladım, "ve uzun av tüfeği.

"Bugün Braulio'nun günü. Gerçekten senin bir oyun oynadığını görmek istiyor, çünkü ona senin ve benim bir ayının alnına nişan aldığımızda ve mermi bir gözüne oturduğunda atışları yanlış dediğimizi söyledim.

Yüksek sesle güldü, yeğeninin omzunu sıvazladı.

"Pekala, hadi gidelim," diye devam etti, "ama küçük oğlanın bu sebzeleri hanımefendiye getirmesine izin verin, çünkü dönüyorum," dedi ve John Angel'ın sepetini sırtına attı, "Mary'nin kuzeni için koyduğu tatlı şeyler mi?…

"Annemin Luisa'ya gönderdiği bir şey gelecek.

"Ama kızın elinde ne vardı?" Onu dün her zamanki gibi taze ve berrak gördüm. Kastilya'dan bir gül düğmesine benziyor.

"Bu zaten iyi.

"Ve sen, orada ne işin var ki gitmiyorsun, negritik," dedi Joseph Juan Ángel'e. Guambia ile yüklenin ve gidin, böylece yakında geri dönersiniz, çünkü daha sonra burada yalnız yürümeniz uygun değildir. Orada söylenecek bir şey yok.

"Geri dönmemeye dikkat et! Nehrin öbür yakasındayken bağırdım.

Juan Angel korkmuş bir guatín gibi sazlık yatağında kayboldu.

Braulio benim yaşımda bir veletti. İki ay önce amcasına eşlik etmek için eyaletten gelmişti ve kuzeni Transito'ya bir süredir delicesine aşıktı.

Yeğenin fizyonomisi, yaşlı adamı ilginç kılan tüm soyluluğa sahipti; Ama onunla ilgili en göze çarpan şey, henüz bozosu olmayan, kadınsı gülümsemesi diğer hiziplerin erkeksi enerjisiyle çelişen güzel bir ağızdı. Uysal karakterli, yakışıklı ve işte yorulmaz, Joseph için bir hazine ve Transit'e en uygun kocaydı.

Bayan Luisa ve kızlar beni kabinin kapısında gülümseyerek ve sevecen bir şekilde karşılamak için dışarı çıktılar. Son aylarda sık sık yaptığımız ilişkiler, kızları benimle daha az utangaç hale getirmişti. Avlarımızda, yani savaş alanında, Yusuf'un kendisi benim üzerimde babacan bir otorite uyguladı, sanki sadık ve basit dostluğumuzun bir sırrıymış gibi, kendilerini evde sunduklarında hepsi ortadan kayboldu.

"Sonunda, nihayet! Bayan Luisa, beni oturma odasına götürmek için kolumdan tutarak konuştu. Yedi gün… Onları birer birer saydık.

Kızlar bana kötü niyetli bir şekilde gülümsüyorlardı.

"Ama İsa! Ne kadar solgun," diye bağırdı Luisa, bana daha yakından bakarak. Bu böyle iyi değil; Sık sık gelseydin, şişman olurdun.

"Peki benim hakkımda ne düşünüyorsun?" —Kızlara dedim.

"Hey! —diye yanıtladı Tránsito—"Peki, eğer çalışmalarında oradaysa ne düşüneceğiz?

"Senin için o kadar çok iyi şey yaşadık ki," diye sözünü kesti Lucia: "yeni çalının ilk badeasının zarar görmesine izin verdik, seni bekliyorduk: Perşembe günü, geleceğini düşünerek, çok iyi bir muhallebi yedik …

"Ve ne peje! ah Luisa? Joseph ekledi; eğer dava bu olmuşsa; Bununla ne yapacağımızı bilemedik. Ama gelmemekte haklıydı," diye devam etti ciddiyetle; Bunun bir nedeni var; ve yakında onu bütün bir gününü bizimle geçirmeye davet edeceğinize göre… öyle değil mi, Braulio?

"Evet, evet, barış ve bunun hakkında konuşalım. O büyük gün ne zaman, Bayan Luisa? Ne zaman, Transit?

Kızıl gibi oldu ve dünyadaki tüm altınlar için erkek arkadaşını görmek için gözlerini kaldırmazdı.

"Bu zaman alıyor," diye yanıtladı Luisa, "küçük evin badanalanması ve kapıların üzerine konması gerektiğini görmüyor musun?" Guadalupe Meryem'in günü olacak, çünkü Transit onun adanmışı.

"Peki bu ne zaman?"

"Ve bilmiyor musun?" Eh, Aralık ayının on ikincisi. Bu adamlar ona onu vaftiz babaları yapmak istediklerini söylemediler mi?

"Hayır, ve bana böyle iyi haberler vermekteki gecikmeden Transito'yu affetmiyorum.

"Braulio'ya sana söylemesini söyleseydim, çünkü babam bu şekilde daha iyi olduğunu düşünüyordu.

"Bu seçim için hayal edemeyeceğiniz kadar minnettarım; ama yakında beni bir yoldaş yapacağın umuduyla.

Braulio güzel gelinine en şefkatli şekilde baktı ve utandı, Lucia'yı yola çıkararak öğle yemeği hazırlamak için acele etti.

Yusuf'un evindeki yemeklerim artık başka bir vesileyle anlattığım gibi değildi: Onları ailenin bir parçası yaptım; ve sofra aletleri olmadan, her zaman bana yazgılı olan tek çatal bıçak takımı dışında, bambu kökünden yapılmış bir bankta José ve Braulio'dan ne daha fazla ne de daha az oturan Bayan Luisa'nın elinden frisol, mazamorra, süt ve güderi rasyonumu aldım. Zorlanmadan onları bana böyle davranmaya alıştırmadım.

Yıllar sonra Yusuf'un ülkesinin dağlarında seyahat ederken, gün batımında neşeli çiftçilerin misafirperverlik verildiğim kulübeye geldiklerini gördüm: ailenin saygıdeğer reisinin önünde Tanrı'yı övdükten sonra, yaşlı ve şefkatli annenin dağıttığı akşam yemeği için evin etrafında beklediler: her evli çift için yeterli bir yemek; Ve küçükler pinikoları ebeveynlerinin dizlerinin üzerine yasladılar. Ve bakışlarımı bana gençliğimin mutlu son günlerini hatırlatan o ataerkil sahnelerden uzaklaştırdım…

Öğle yemeği her zamanki gibi etliydi ve Braulio ve José'nin ava başlamak için sabırsızlığını bildiren bir sohbetle terbiye edildi.

Hepimiz hazır olduğumuzda, Lucas, Luisa'nın bizim için hazırladığı soğuk etle yüklendiğinde ve José'nin su samuru cabuya tacos ve unuttuğu diğer dedikodulardan oluşan büyük garnielini koymak için giriş ve çıkışlarından sonra yola çıktık.

Beş avcı vardık: Chagra'nın bir piyonu olan mulatto Tiburcio; Lucas, komşu bir hacienda'nın Neivano ataşesi; José, Braulio ve ben. Hepimiz av tüfeğiyle donanmıştık. İlk ikisininkiler çanak gibiydi ve elbette onlara göre mükemmeldi. Joseph ve Braulio da dikkatle boynuzlu mızraklar taşıyorlardı.

Evde yararlı bir köpek yoktu: hepsi ikişer ikişer yakalandı, seferi partiyi zevkle uluyarak şişirdiler; ve tavşanların körlükten korktuğu aşçı Martha'nın favorisi Palomo bile, yetenekli olanların sayısında sayılmak üzere boynunu kızarttı; ama Yusuf onu bir Zumba ile kovdu! bunu bazı aşağılayıcı suçlamalar izledi.

Luisa ve kızlar huzursuzdu, özellikle de Tránsito, davaya uygunluğu tartışılmaz olduğu için daha büyük tehlikelerle karşılaşacak olanın erkek arkadaşı olduğunu iyi biliyordu.

Dar ve karışık bir patikadan yararlanarak, nehrin kuzey kıyısı boyunca yükselmeye başladık. Kanal önyargısı, eğer böyle bir vadinin orman dibi olarak adlandırılabilirse, çatılarda, crespos eğrelti otlarında ve tırmanma çiçekleriyle dolaşmış sazlıklarda olduğu gibi, tepelerinde büyüyen kayalar tarafından çoraklaştırılmış, akıntıların hızlı dalgalar, beyaz fışkırıklıklar ve kaprisli tüylerle kaçtığı devasa taşlarla uzanması engellendi.

Yarım ligden biraz daha fazla bir süre yürüdüğümüzde, Yusuf, kuru ve yüksek vadilerle çevrili geniş bir hendeğin ağzında durarak, kuma dağılmış, kötü kemirilmiş kemikleri inceledi: bunlar, bir gün önce canavarı yemlemek için konulan kuzularınkilerdi. Braulio'dan önce, José ve ben hendekten geçtik. İzler yükseldi. Braulio, yaklaşık yüz çubuk yükselişten sonra durdu ve bize bakmadan durduğumuz bir jest yaptı. Ormanın söylentilerini dinledi; göğsünün tutabileceği tüm havayı emdi; Sedirlerin, jiguaların ve yarumoların üstümüzde oluşturduğu yüksek tonoza baktı ve yavaş ve sessiz adımlarla yürümeye devam etti. Bir süre sonra tekrar durun; ilk istasyonda yapılan muayeneyi tekrarladı; ve bize hendeğin dibinden yükselen bir ağacın gövdesindeki çizikleri göstererek, ayak izlerinin yeni bir incelemesinden sonra bize şöyle dedi: "İşte çıktı: iyi yendiği ve baquiano olduğu biliniyor". Şamba, yirmi çubuk ileride, tepesinden, ayağına kazılan delikten, yağmurlu günlerde eteğin akıntılarının oradan düştüğü bilinen bir duvarla sona erdi.

Uygun olduğunu düşündüğüm şeye karşı, nehrin kıyısını tekrar aradık ve devam ettik. Braulio yavaş yavaş kaplanın izlerini bir plajda buldu ve bu sefer kıyıya ulaştılar.

Canavarın öbür taraftan geçip geçmediğini ya da akıntılar tarafından engellenip engellenmediğini, zaten çok gevşek ve aceleci olup olmadığını, bulunduğumuz bankaya tırmanmaya devam edip etmediğini tespit etmek gerekiyordu, ki bu büyük olasılıklaydı.

Braulio, sırtındaki av tüfeği, selin içinden geçti, beline bir çit bağladı, José kötü bir adımın çocuğu hemen şelaleye yuvarlamasını önlemek için ucunu korudu.

Derin bir sessizlik vardı ve köpeklerin salıverdiği sabırsızlık ulumasını susturduk.

"Burada hiçbir iz yok," dedi Braulio kumları ve çalılıkları inceledikten sonra.

Ayağa kalkıp bize doğru döndüğünde, bir kayanın tepesinde, hareketsiz kalmamızı emrettiği jestlerden onu anladık.

Av tüfeğini omuzlarından kaptı; Sırtımızdaki kayalara ateş edercesine göğsüne dayadı; Hafifçe öne eğildi, sağlam ve sakindi ve ateş verdi.

"İşte! —kenarlarını görmemizin imkânsız olduğu kayaların ağaçlarını işaret ederek bağırdı; Ve nehir kıyısına atlayarak ekledi:

"Sağlam ip! Yukarıdaki köpekler!

Köpekler neler olup bittiğinin farkında gibiydiler: Braulio'nun emrini yerine getirerek onları serbest bırakır bırakmaz, Joseph nehri geçmesine yardım ederken, baston tarlalarında sağımızda kayboldular.

"Sessiz! Braulio tekrar bağırdı, nehir kıyısını çoktan kazanmıştı; Ve aceleyle av tüfeğini yükleyip beni görünce ekledi:

"Sen buradasın, kaptan.

Köpekler, havlama eteğin aynı noktasından geldiğinden, kolay bir çıkışa sahip olmaması gereken avı yakından takip ettiler.

Braulio Yusuf'un elinden bir mızrak aldı ve ikimize de şöyle dedi:

"Bu adımla ilgilenmek için gittikçe alçalıyorsun, çünkü kaplan bizden bulunduğu yerden kaçarsa izine geri dönecek. Tiburcio sizinle" diye ekledi.

Ve Luke'a hitaben:

"İkimiz de kayanın bedelini yukarıdan ödeyeceğiz.

Sonra, her zamanki tatlı gülümsemesiyle, av tüfeğinin bacasına sıkıca bir piston yerleştirerek bitirdi:

"O bir yavru kedi ve çoktan yaralandı.

Son sözleri söylerken dağılırız.

Joseph, Tiburcio ve ben elverişli bir konumda bulunan bir kayaya tırmandık. Tiburcio baktı ve av tüfeğinin yemine baktı. Yusuf hepsinin gözüydü. Oradan kayanın üzerinde neler olduğunu gördük ve önerilen geçidi koruyabildik; çünkü etek ağaçları, şişman olsa da, nadirdi.

Altı köpekten ikisi zaten savaş dışıydı: biri canavarın ayaklarının dibinde bağırsaklarını söktü; Yırtık kaburgalardan birinin içinden bağırsakları gösteren diğeri, bizi aramaya gelmişti ve işgal ettiğimiz taşın yanında iniltiler vererek süresi dolmuştu.

Sırtını bir grup meşe ağacına yaslayan, kuyruğunu saran, sırtını kıllandıran, gözleri alev alev yanan ve dişleri açılmış kaplan, kısık homurdanmalar söyledi ve kocaman başını sallarken, kulakları tahta kastanetlerinkine benzer bir ses çıkardı. İsyan ettiğinde, köpekler tarafından taciz edildiğinde, azarlanmadığında ama çok sağlıklı olmadığında, bazen yalamaya çalıştığı sol ijarından kan damladığı görüldü, işe yaramazca, çünkü o zaman paket onu avantajla taciz etti.

Braulio ve Lucas, kayanın üzerindeki baston tarlasından çıkarken, ama canavardan bizden biraz daha uzakta görünüyorlardı. Lucas canlıydı ve elmacık kemiklerindeki karate lekeleri Türk mavisiydi.

Böylece avcılar ve parça bir üçgen oluşturdu, her iki grup da birbirlerini rahatsız etmeden aynı anda ateş edebildiler.

"Hepsini bir anda ateşle! Yusuf bağırdı.

"Hayır, hayır; Köpek! Braulio cevap verdi; ve arkadaşını yalnız bırakarak ortadan kayboldu.

Genel bir atışın her şeyi sona erdirebileceğini anladım; Ancak bazı köpeklerin yenik düşeceği doğruydu; Ve kaplanı ölmeden, yüklü silahlar olmadan bizi bulan bir yaramazlık yapması kolaydı.

Braulio'nun başı, ağzı yarı açık ve nefes nefese, gözleri açıldı ve saçları karıştı, sazlık yatağın içinden, canavarın arkasını savunan ağaçların biraz arkasına baktı: sağ kolunda mızrağı taşıdı ve solda iyi görmesini engelleyen sarmaşıkları saptırdı.

Hepimiz suskunduk; Köpeklerin kendileri oyunun sonuyla ilgileniyor gibiydi.

Yusuf sonunda haykırdı:

"Vardı! Mataleón! vardı! Al onu, Truncho!

Canavara ateşkes vermek uygun değildi ve böylece Braulio için daha büyük bir riskten kaçınıldı.

Köpekler aynı anda saldırıya geri döndü. Bir diğeri inlemeden ölü bırakıldı.

Kaplan korkunç bir miyav verdi.

Braulio meşe grubunun arkasında, bizim tarafımıza doğru, mızrak direğini bıçaksız bir şekilde kullanarak belirdi.

Canavar onu aramak için aynı dönüşü aldı; ve şöyle haykırdı:

"Ateş! Ateş! —Atışı vurduğu noktada tekrar zıplamak.

Kaplan onu arıyordu. Lucas ortadan kaybolmuştu. Tiburcio zeytin rengindeydi. Nişan aldı ve sadece yemi yaktı.

Joseph ateş etti: kaplan sırtını ısırmaya çalışırken tekrar kükredi, ve bir sıçramayla anında Braulio'ya geri döndü. İkincisi, meşelerden sonra tekrar dönerek, Yusuf'un size attığı mızrağı almak için kendini bize doğru attı.

Sonra canavar bizimle yüzleşti. Sadece av tüfeğim mevcuttu: Ateş ettim; Kaplan kuyruğa oturdu, sendeledi ve düştü.

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «ЛитРес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на ЛитРес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.