Aşk Politikası

Biraz sonra genç kız, rengini bir kat daha açan pembe bir tuvaletle yerine geldi. Macit, bu dansın şerefine şampanya ısmarlamıştı. Coşkun bir sevinç ile kadehlerini birbirine yaklaştırdılar. Altı genç baş ve altı kalp biribirine sokuldu:

“Dostluğumuza!”

“Gecemizin şerefine!”

“Viva!”

Bütün başlar, çılgın bir neşe ile coşan bu masaya çevrilmişti. Onlar kadehlerini dudaklarına götürdükleri vakit, barın uzak, yakın her köşesinden, hemen her masasından bir alkış başladı. Ve heveskâr, kıskanç ellerin fırlattığı renk renk serpantinler, keskin bir hışırtı ile havayı yararak bu mesut başların üzerine düştü.

Saat biri geçiyordu. Artık konuşmalar tonunu yükseltmeye, kadınlar daha serbestleşmeye, erkekler daha çapkınlaşmaya başladılar. Saat birden sonra, barların havasında eski Roma orjinlerini hatırlatan çılgın bir sefahet kokusu tütmeye başlar… Bu kokuda, son yıllar kimyasının, erkekleri harekete getirmek için icat ettiği, çeşit çeşit esansların da hissesi vardı. Ve bacakları, göğüsleri, can çeken, gönül avlayan gözleriyle erkekleri tahrik edemeyen kadınlar nihayet bu sıcak memleketlerde yetişen, vahşi çiçek usarelerinden yapılmış hırs ve şehvet kokularıyla, onları mağlup etmenin sırrını öğrenmişlerdir. Kokunun tahrik kudreti o kadar hâkimdir ki; hatta banyosundan yeni çıkmış bir kadının çıplak vücudundan fazla, sıcak sularla buharlanan etinin kokusu erkeği mütehassıs eder…