Kryqëzimi Me Nibirun

Danilo Clementoni

Издательство:

Автор

Жанры:

научная фантастика,современная зарубежная литература,зарубежное фэнтези

Книжный блогЧитать новые статьи

Последние статьи блога

Как быстро выучить тренд

Как быстро выучить чеченский язык

Как легко выучить спряжение глаголов и исключения

Как легко выучить состав числа до 10

Аннотация

Читать онлайн

Cкачать на Литрес

-
100%
+

Â«E saktÃ«. Dhe tani rrini e shikoni.Â»

Papritmas ndodhi sikur mbulesa e tendÃ«s u zhduk fare dhe kÃ«shtu shiheshin nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« pÃ«rsosur tÃ« gjitha objektet qÃ« gjendeshin brenda saj.

Â«Tryeza ime e punÃ«s, librat...e pabesueshme.Â»

Â«NÃ«se do tÃ« qe njeri brenda, do mund tâju tregoja nxehtÃ«sinÃ« e gjeneruar nga qarkullimi i gjakut dhe kÃ«shtu qÃ« do mund tÃ« pÃ«rllogarisja edhe rrahjet e tij.Â»

I kÃ«naqur padyshim nga demonstrimi u kishte bÃ«rÃ« atyre, alieni nisi tÃ« sillej rrotull me hap krenar nÃ«pÃ«r dhomÃ«.

Por papritur, koloneli, qÃ« nuk e kishte marrÃ« veten nga habia, pati njÃ« si shok elektrik dhe foli i irrituar Â«ÃâÃ«shtÃ« kjo ânÃ«se do tÃ« qe njeriâ? Duhet tÃ« ketÃ« njeri brenda. Ku dreqin kanÃ« pÃ«rfunduar dy tÃ« burgosurit?Â»

Elisa iu afrua ekranit pÃ«r tÃ« parÃ« mÃ« mirÃ«. Â«Ndoshta i kanÃ« lÃ«vizur. A mund tÃ« kemi njÃ« pamje mÃ« tÃ« plotÃ« tÃ« pjesÃ«s tjetÃ«r tÃ« kampit?Â»

Â«Pa problem fare.Â»

NÃ« fare pak sekonda, Azakisi filloi tÃ« bÃ«nte njÃ« panoramim tÃ« kampit. SensorÃ«t zhbiriluan gjithandej por nuk u gjend asnjÃ« gjurmÃ« prej tÃ« dy tÃ« burgosurve.

Â«Duhet tÃ« jenÃ« arratisurÂ» pohoi shkurt koloneli. Â«Kjo do tÃ« thotÃ« se do tâi zÃ«mÃ« krejt papritur. PÃ«r fat gjenerali Ã«shtÃ« Ã§uar i sigurt nga njerÃ«zit e mi. Ata tÃ« tre bashkÃ« do tÃ« ishin nÃ« gjendje tÃ« ngatÃ«rronin mÃ« shumÃ« se vetÃ« djalli.Â»

Â«Nuk ka rÃ«ndÃ«siÂ» foli Elisa. Â«Tani kemi probleme vÃ«rtet shumÃ« mÃ« tÃ« mÃ«dha pÃ«r tâu marrÃ«.Â»

As nuk e kishte mbaruar fjalinÃ« kur dera e modulit tÃ« komunikimit tÃ« brendshÃ«m numÃ«r tre u hap. NjÃ« vajzÃ« e hijshme doli prej andej me hap tÃ« butÃ« dhe tÃ« harkuar. Mbante nÃ« dorÃ« njÃ« lloj tabakaje krejtÃ«sisht tÃ« tejdukshme mbi tÃ« cilÃ«n ishin vÃ«nÃ« disa enÃ« me ngjyra.

Â«ZotÃ«rinjÂ» lajmÃ«roi me pompozitet Azakisi duke nxjerrÃ« nÃ« dukje njÃ« prej buzÃ«qeshjeve tÃ« tija mÃ« tÃ« kÃ«ndshme. Â«Ju prezantoj me anÃ«taren mÃ« tÃ«rheqÃ«se tÃ« itinerarit tÃ« tÃ« gjithÃ« galaktikÃ«s.Â»

Xhekut, tÃ« cilit i kishte rÃ«nÃ« nofulla, pÃ«r habi arriti vetÃ«m tÃ« belbÃ«zonte njÃ« âmirÃ«ditaâ tÃ« thjeshtÃ« para se tÃ« merrte njÃ« goditje tÃ« mirÃ« me bÃ«rryl midis brinjÃ«s sÃ« dhjetÃ« dhe tÃ« njÃ«mbÃ«dhjetÃ« nÃ« anÃ«n e tij tÃ« djathtÃ«.

Â«MirÃ« se vini nÃ« bordÂ» foli me njÃ« anglishte mjaft tÃ« cunguar. Â«Besoj se keni uri. Ju solla diÃ§ka pÃ«r tÃ« ngrÃ«nÃ«.Â»

Â«Faleminderit, jeni shumÃ« e sjellshmeÂ» iu pÃ«rgjigj Elisa me zemÃ«rim, ndÃ«rsa vÃ«shtronte gjithÃ« inat tÃ« dashurin e saj.

Vajza nuk shtoi gjÃ« tjetÃ«r. Vuri tabakanÃ« mbi njÃ« mbÃ«shtetÃ«se nÃ« tÃ« majtÃ« tÃ« tyre, ndriÃ§oi fytyrÃ«n me njÃ« buzÃ«qeshje tÃ« mrekullueshme dhe, pas pak sekondash, u zhduk sÃ«rish nÃ« tÃ« njÃ«jtin modul nga kishte ardhur.

Â«E lezetÃ§me apo jo?Â» komentoi Azakisi duke vÃ«shtruar kolonelin.

Â«E lezetÃ§me? Kush? PÃ«r Ã§farÃ« po flisje?Â» nxitoi tâi pÃ«rgjigjej Xheku, duke kujtuar goditjen e marrÃ« mÃ« parÃ«.

Azakisi shpÃ«rtheu nÃ« njÃ« tÃ« qeshur buÃ§itÃ«se pastaj, me njÃ« gjest tÃ« dorÃ«s, i ftoi tÃ« dy tÃ« hanin.

Â«Po Ã§a dreqin Ã«shtÃ« kjo gjÃ«ja?Â» murmuriti Elisa ndÃ«rkohÃ« qÃ« me njÃ« veprim shumÃ« pak elegant, provonte pjatancat e ndryshme.

Â«MÃ«lÃ§i NebiriÂ» nxitoi tÃ« sqaronte alieni Â«brinjÃ« Hanuku dhe rrÃ«njÃ« Hermesi tÃ« ziera, tÃ« gjitha tÃ« shoqÃ«ruara nga njÃ« pije le tÃ« themi âenergjikeâ.Â»

Â«NÃ« restorantin Masgouf ishte gjithÃ§ka tjetÃ«r pÃ«r tjetÃ«rÂ» foli shkurt Elisa. Â«Por unÃ« kam njÃ« uri prej ujku dhe mendoj vÃ«rtet se do tÃ« ha diÃ§ka.Â»

Kapi me duar njÃ« copÃ« brinje dhe, pa shumÃ« probleme, filloi ta ndukte gjer nÃ« kockÃ«. Â«Nuk Ã«shtÃ« se kjo gjÃ«ja do tÃ« na sjellÃ« dhimbje barku tÃ« pashembullta, apo jo Zak? Provoje edhe ti, zemÃ«r. Shija Ã«shtÃ« pak e Ã§uditshme por aspak e keqe.Â»

Koloneli, qÃ« po e vÃ«shtronte ElisÃ«n i tromaksur ndÃ«rkohÃ« qÃ« konsumonte pa kontroll gjithÃ« ato ushqime tÃ« Ã§uditshme qÃ« gjendeshin nÃ« tabaka, u mjaftua vetÃ«m duke belbÃ«zuar Â«Jo, jo, faleminderit. Nuk kam uri.Â»

Por vÃ«mendja iu tÃ«rhoq nga pamja e pazakontÃ«, si e tabakasÃ« ashtu edhe e enÃ«ve qÃ« shÃ«rbenin si pjata. Kapi njÃ« me ngjyrÃ« tÃ« kuqe tÃ« ndezur dhe i pa pÃ«rbÃ«rjen. Ishte e pazakontÃ« dhe e ftohtÃ« padyshim. MÃ« e ftohtÃ« nga sa duhet tÃ« ishte dhe, pavarÃ«sisht kÃ«saj, ushqimi nÃ« brendÃ«si tÃ« saj ishte shumÃ« i nxehtÃ«. Me majÃ«n e gishtit tregues preku lehtÃ« tÃ« gjithÃ« sipÃ«rfaqen. Ishte jashtÃ«zakonisht e lÃ«muar. Nuk dukej as prej metali, as prej plastike. Fundja, si mund tÃ« ishte plastike? Ata e pÃ«rdornin atÃ« pÃ«r gjithÃ« qÃ«llimet e tjera. GjÃ«ja tjetÃ«r vÃ«rtet e Ã§uditshme ishte se, pavarÃ«sisht pÃ«rsosmÃ«risÃ« sÃ« punimit nÃ« sipÃ«rfaqe, kishte njÃ« mungesÃ« absolute tÃ« pasqyrimeve. Drita sikur ishte pÃ«rpirÃ« nga ai material misterioz. Afroi veshin tek sipÃ«rfaqja e lÃ«muar dhe, me nyjen e gishtit tÃ« mesit, filloi tâi binte sipÃ«r me delikatesÃ«. NÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« pabesueshme, ena nuk nxori asnjÃ« zhurmÃ«. Dukej sikur po trokiste mbi njÃ« top tÃ« madh prej pambuku.

Â«Po me Ã§farÃ« janÃ« bÃ«rÃ« kÃ«to objekte?Â» pyeti me tepÃ«r kureshtje. Â«Dhe tabakaja? Duket se janÃ« prej tÃ« njÃ«jtit material.Â»

Azakisi, po aq i habitur nga pyetja e pazakontÃ«, iu afrua edhe ai tabakasÃ«. Mori njÃ« enÃ« tjetÃ«r, kÃ«tÃ« herÃ« me ngjyrÃ« jeshile tÃ« zbehtÃ«, dhe e ngriti deri tek sytÃ«.

Â«NÃ« fakt, nuk Ã«shtÃ« njÃ« âmaterialâ i vÃ«rtetÃ« dhe tamam i pÃ«rshtatshÃ«m.Â»

Â«NÃ« Ã§farÃ« kuptimi? ÃfarÃ« do tÃ« thuash?Â»

Â«Ju Ã§farÃ« pÃ«rdorni pÃ«r tÃ« mbajtur objekte, ushqime, lÃ«ngje ose substanca nÃ« pÃ«rgjithÃ«si?Â»

Â«NgaherÃ« si gjithmonÃ«, pÃ«rdorim kuti kartoni ose druri pÃ«r tÃ« transportuar materiale. PÃ«r tÃ« shÃ«rbyer ushqimet pÃ«rdorim tenxhere metalike, pjata nÃ« qeramikÃ« dhe gota prej qelqi, ndÃ«rsa pÃ«r tÃ« transportuar ose ruajtur ushqime dhe lÃ«ngje nÃ« pÃ«rgjithÃ«si pÃ«rdorim enÃ« nÃ« plastikÃ« tÃ« formave nga mÃ« tÃ« shumÃ«llojshmet.Â»

Â«PlastikÃ«? Po flasim pÃ«r tÃ« njÃ«jtÃ«n plastikÃ« qÃ« na hyn edhe ne nÃ« punÃ«?Â» pyeti Azakisi me habi.

Â«Besoj vÃ«rtet se poÂ» iu pÃ«rgjigj menjÃ«herÃ« koloneli. Â«NÃ« fakt, plastika Ã«shtÃ« bÃ«rÃ« njÃ« nga problemet mÃ« tÃ« mÃ«dha nÃ« lidhje me ndotjen nÃ« planetin tonÃ«. VetÃ« ju na keni thÃ«nÃ« qÃ« keni gjetur sasi tÃ« tepÃ«rta gjithandej.Â» BÃ«ri njÃ« pauzÃ« tÃ« shkurtÃ«r pastaj shtoi Â«Prandaj pÃ«r kÃ«tÃ« arsye, oferta juaj pÃ«r tÃ« rikuperuar gjithÃ§ka na ka tunduar pa masÃ«. Do tÃ« kishim gjetur zgjidhjen e njÃ« problemi shumÃ« tÃ« madh.Â»

Â«Pra, nÃ«se e kuptova mirÃ«, ju e pÃ«rdorni plastikÃ«n si enÃ« dhe pastaj e flakni tutje pa kontroll, duke ndotur Ã§do cep tÃ« planetit tuaj?Â»

Â«ÃshtÃ« tamam kÃ«shtuÂ» iu pÃ«rgjigj Xheku gjithnjÃ« e mÃ« i pÃ«shtjelluar.

Â«Por Ã«shtÃ« marrÃ«zi, Ã«shtÃ« absurditet. Po helmoheni vetÃ« me duart tuaja.Â»

Â«Bah, nÃ«se vendos edhe gjithÃ« smogun e shkaktuar nga mjetet tona tÃ« lÃ«vizjes, nga fabrikat dhe nga sistemet pÃ«r gjenerimin e energjisÃ« do tÃ« arrijmÃ« ta bÃ«jmÃ« akoma mÃ« keq. PÃ«r tÃ« mos folur pastaj pÃ«r skorjet radioaktive qÃ« nuk dimÃ« ende se si tâi heqim qafe.Â»

Â«Ju jeni pa tru dhe tÃ« papÃ«rgjegjshÃ«m. Po shkatÃ«rroni planetin mÃ« tÃ« bukur tÃ« gjithÃ« sistemit diellor. Dhe pÃ«r fat tÃ« keq, faji Ã«shtÃ« edhe i yni.Â»

Â«Si i juaji?Â»

Â«Bah, ishim ne qÃ« modifikuam ADN-nÃ« tuaj, qindra mijÃ«ra vite mÃ« parÃ«. Ju kemi dhuruar njÃ« inteligjencÃ« mÃ« tÃ« lartÃ« nga gjithÃ« qeniet e tjera tÃ« TokÃ«s, dhe ju si e keni pÃ«rdorur?Â»

Â«E kemi pÃ«rdorur pÃ«r ta Ã§uar planetin drejt shkatÃ«rrimit.Â» Xheku fliste duke mbajtur kokÃ«n ulur, si njÃ« student qÃ« merr njÃ« notÃ« pakaluese nga mÃ«suesja pÃ«r mos kryerjen e detyrave. Â«Por tani jeni kthyer. Shpresoj shumÃ« qÃ« mund tÃ« na ndihmoni pÃ«r tÃ« sistemuar dÃ«met qÃ« kemi shkaktuar.Â»

Â«Nuk besoj se do tÃ« jetÃ« aq e lehtÃ«Â» foli Azakisi gjithnjÃ« e mÃ« i shqetÃ«suar. Â«FalÃ« analizÃ«s sÃ« bÃ«rÃ« nga Petri mbi gjendjen e oqeaneve tuaja, kemi mundur tÃ« zbulojmÃ« se sasia e peshqve qÃ« gjenden nÃ« to Ã«shtÃ« pakÃ«suar me mbi tetÃ«dhjetÃ« pÃ«rqind nga hera e fundit qÃ« kemi qenÃ« kÃ«tu. Si Ã«shtÃ« e mundur tÃ« ndodhÃ«?Â»

Xheku, nÃ« atÃ« moment, do tÃ« ishte rrÃ«zuar me dÃ«shirÃ« nÃ« dysheme nÃ«se do tÃ« mundte. Â«Nuk ka justifikimeÂ» arriti vetÃ«m tÃ« thoshte me njÃ« fije zÃ«ri. Â«Jemi vetÃ«m njÃ« mori qeniesh arrogantÃ«sh, mendjemÃ«dhenjsh dhe tÃ« Ã§mendurish.Â»

Elisa, qÃ« i kishte dÃ«gjuar nÃ« heshtje tÃ« gjitha qortimet e Azakisit, kapÃ«rdiu copÃ«n e fundit tÃ« mÃ«lÃ§isÃ« sÃ« Nebirit, fshiu buzÃ«t me shputÃ«n e dorÃ«s, pastaj foli qetÃ« qetÃ« Â«Shiko se nuk jemi aspak kÃ«shtu, e di apo jo?Â»

Alieni e vÃ«shtroi me habi, por ajo vazhdoi me vendosmÃ«ri. Â«JanÃ« tÃ« ashtuquajturit âtÃ« fuqishmitâ qÃ« na kanÃ« katandisur nÃ« kÃ«tÃ« gjendje. Pjesa mÃ« e madhe e njerÃ«zve normalÃ« pÃ«rpiqen Ã§do ditÃ« pÃ«r mbrojtjen e ambjentit dhe tÃ« tÃ« gjitha formave jetÃ«sore qÃ« popullojnÃ« planetin tonÃ« tÃ« dashur. ÃshtÃ« e lehtÃ« tÃ« vish nga miliona kilometra, pas mijÃ«ra vitesh dhe tÃ« bÃ«sh moral. Na keni dhÃ«nÃ« madje dhe inteligjencÃ«n por nuk na keni lÃ«nÃ« as edhe njÃ« copÃ«z manuali pÃ«r tÃ« na udhÃ«zuar se si ta pÃ«rdorim!Â»

Xheku e vÃ«shtroi dhe e kuptoi sa i dashuruar pafundÃ«sisht ishte pas asaj gruaje.

Azakisi kishte mbetur gojÃ«hapur. Nuk e priste natyrisht njÃ« reagim tÃ« kÃ«tij lloji. Elisa, nÃ« kundÃ«rshtim, vazhdoi e padekurajuar Â«NÃ«se vÃ«rtet doni tÃ« na jepni ndonjÃ« dorÃ«, duhet qÃ« tÃ« na vini nÃ« dispozicion tÃ« gjitha njohuritÃ« tuaja teknologjike, mjekÃ«sore dhe shkencore nÃ« njÃ« kohÃ« sa mÃ« tÃ« shkurtÃ«r qÃ« tÃ« mundni duke parÃ« se nuk do tÃ« qÃ«ndroni shumÃ« gjatÃ« mbi kÃ«tÃ« planet tÃ« shkatÃ«rruar.Â»

Â«Po, po, nÃ« rregull. Mos u nxeh shumÃ«Â» u mundua tâia kthente Azakisi. Â«MÃ« duket se jemi vÃ«nÃ« nÃ« dispozicionin tuaj duke mos ngurruar fare qÃ« tâju japim ndihmÃ«n tonÃ«, apo jo?Â»

Â«Po tamam, ke tÃ« drejtÃ«. TÃ« kÃ«rkoj tÃ« falur. Fundja do tÃ« mundnit qÃ« tÃ« merrnit plastikÃ«n tuaj dhe tÃ« ishit kthyer andej nga keni ardhur pa pÃ«rshÃ«ndetur kurse ju jeni kÃ«tu duke vÃ«nÃ« nÃ« rrezik jetÃ«n tuaj bashkÃ« me ne.Â»

Elisa ishte penduar vÃ«rtet pÃ«r reagimin qÃ« kishte bÃ«rÃ«. Dhe kÃ«shtu pÃ«r ta Ã§dramatizuar disi, foli me gÃ«zim Â«MegjithatÃ« ushqimi ishte i mirÃ« vÃ«rtet.Â» Pastaj, iu afrua alienit dhe duke e parÃ« nga koka te kÃ«mbÃ«t foli butÃ«sisht Â«MÃ« falni, nuk duhej ta kisha bÃ«rÃ«.Â»

Â«Mos u shqetÃ«so, tÃ« kuptoj shumÃ« mirÃ« dhe, pÃ«r tÃ« treguar qÃ« nuk mbaj asnjÃ« mÃ«ri, po tÃ« dhuroj kÃ«tÃ«.Â»

Elisa i zgjati dorÃ«n e porsahapur dhe Azakisi la qÃ« tÃ« binte njÃ« objekt shumÃ« i vogÃ«l dhe i errÃ«t.

Â«TÃ« faleminderit, por Ã§farÃ« Ã«shtÃ« kjo? Â» e pyeti me kureshtje.

Â«ÃshtÃ« zgjidhja pÃ«r problemet qÃ« keni mÃ« plastikÃ«n.Â»

Nasiria â Darka

Fill pasi senatori e kishte ndÃ«rprerÃ« bisedÃ«n fare shkurt, tÃ« tre ngelÃ«n pÃ«r pak Ã§aste duke vÃ«shtruar ekranin qÃ« kishin pÃ«rpara, i cili shfaqte vizatime abstakte shumÃ«ngjyrÃ«she tÃ« lidhur njÃ«ri mbi tjetrin nÃ« lÃ«vizje pa fund.

Â«Dhe si i bÃ«het tani?Â» pyeti tipi i gjatÃ« dhe i hollÃ«, duke e ndÃ«rprerÃ« atÃ« lloj hipnoze kolektive.

Â«UnÃ« e kisha njÃ« ideÂ» u pÃ«rgjigj ai i shÃ«ndoshi. Â«U bÃ« ca si shumÃ« qÃ« nuk vÃ«mÃ« gjÃ« nÃ« gojÃ« dhe gjithandej shoh hamburger.Â»

Â«E ku mendon qÃ« tÃ« gjesh tani njÃ« hamburger?Â»

Â«Nuk kam asnjÃ« ide por di qÃ« do mÃ« bjerÃ« tÃ« fikÃ«t nÃ«se nuk ha diÃ§ka menjÃ«herÃ«.Â»

Â«Po i shkreti ti, tani do tÃ« tÃ« bjerÃ« tÃ« fikÃ«tÂ» komentoi ai i holli me njÃ« zÃ« prej fÃ«mije. Pastaj ndryshoi tonin duke thÃ«nÃ« Â«Me gjithÃ« ato rezerva qÃ« ke vÃ«nÃ« nÃ« Ã§do anÃ« do tÃ« mundje qÃ« tÃ« rrije edhe njÃ« muaj pa ngrÃ«nÃ« fare. Â»

Â«MirÃ« pra, tani ju tÃ« dy mjaft mÃ« me kÃ«to budallallÃ«qeÂ» foli ftohtÃ« gjenerali. Â«Duhet tÃ« studiojmÃ« njÃ« plan veprimi.Â»

Â«Por unÃ«, me stomak bosh, nuk arsyetoj mirÃ«Â» ia ktheu menjÃ«herÃ« trashaluqi.

Â«MirÃ« atÃ«herÃ«Â» tha KembÃ«lli duke ngritur duart nÃ« shenjÃ« dorÃ«zimi. Â«ShkojmÃ« tÃ« hamÃ« diÃ§ka. Planin do ta studiojmÃ« nÃ« tryezÃ«n e vogÃ«l, aq mÃ« tepÃ«r qÃ« kemi shumÃ« kohÃ« nÃ« dispozicion para se senatori tÃ« mbÃ«rrijÃ« kÃ«tu.Â»

Â«Kjo Ã«shtÃ« ajo qÃ« duhet tÃ« thuhet, gjeneralÂ» u shpreh i kÃ«naqur ai trashaluqi. Â«Di njÃ« vend aspak tÃ« keq ku bÃ«jnÃ« njÃ« gjellÃ« fantastike me mish dashi me patate, karrota dhe bizele, me shije salce curry.Â»

Â«Bah, duhet tÃ« them se, pas kÃ«tij pÃ«rshkrimi shumÃ« tÃ« hollÃ«sishÃ«m, edhe mua po mÃ« vjen pÃ«r tÃ« ngrÃ«nÃ«Â» foli ai holli ndÃ«rkohÃ« qÃ« fÃ«rkonte duart me shpejtÃ«si.

Â«NÃ« rregull atÃ«herÃ«, mÃ« bindÃ«tÂ» shtoi gjenerali duke u ngritur nga karrigia. Â«ShkojmÃ«, por tÃ« pÃ«rpiqemi qÃ« mos tÃ« futemi nÃ« telashe. Edhe pse me siguri nuk do ta kenÃ« zbuluar akoma, unÃ« nÃ« fakt jam njÃ« i arratisur.Â»

Â«Po pse, ne tÃ« dy jo?Â» ia ktheu ai i holli. Â«Jemi arratisur nga kampi dhe me siguri qÃ« po na kÃ«rkojnÃ« gjithandej. SidoqoftÃ«, pÃ«r momentin mos ta Ã§ajmÃ« kokÃ«n fare.Â»

Pas pak minutave, njÃ« makinÃ« e errÃ«t ku brenda ishin tre personazhet e dyshimtÃ«, Ã§ante vetÃ«timthi nÃ«pÃ«r natÃ«, pÃ«rgjatÃ« rrugÃ«ve gjysÃ«m tÃ« shkretuara tÃ« qytetit, duke ngritur njÃ« re pluhuri tÃ« imÃ«t dhe tÃ« hollÃ« gjatÃ« rrugÃ«s.

Â«Ja pra arritÃ«m, ja ku Ã«shtÃ«Â» foli ai trashaluqi qÃ« rrinte i ulur nÃ« sediljen e mbrapme. Â«ÃshtÃ« pak vonÃ« por unÃ« e njoh pronarin. Nuk do tÃ« ketÃ« problem.Â»

Tipi i hollÃ«, qÃ« ishte duke ngarÃ« makinÃ«n, kÃ«rkoi njÃ« vend qÃ« tÃ« mos dukej pÃ«r parkimin e makinÃ«s. BÃ«ri njÃ« xhiro rreth e qark godinÃ«s pastaj u fut poshtÃ« njÃ« tende tÃ« pasigurtÃ« tÃ« njÃ« barake tÃ« braktisur. Zbriti shpejt nga makina dhe, me njÃ« veprim tÃ« kujdesshÃ«m, vÃ«shtroi me vÃ«mendje gjithÃ« zonÃ«n rreth e rrotull. Nuk kishte asnjeri.

BÃ«ri njÃ« xhiro tÃ« makinÃ«s, hapi derÃ«n e pasagjerit dhe tha Â«GjithÃ§ka Ã«shtÃ« e qetÃ« gjeneral. Mund tÃ« shkojmÃ«. Â»

Trashaluqi zbriti edhe vetÃ« nga vetura dhe u drejtua me hapa tÃ« shpejtÃ« pÃ«r nga hyrja kryesore e lokalit. Provoi tÃ« rrotullonte dorezÃ«n, por hiÃ§. Dera ishte e mbyllur por drita brenda saj ishte ende e ndezur. AtÃ«herÃ« u pÃ«rpoq qÃ« tÃ« shikonte vjedhurazi pÃ«rmes xhamit, por perdet e trasha me ngjyra nuk e lejuan tÃ« shihte shumÃ«. Pa humbur mÃ« kohÃ«, nisi tÃ« trokiste me forcÃ« dhe nuk ndaloi derisa pa njÃ« burrÃ« tÃ« vogÃ«l, me flokÃ« tÃ« zeza kaÃ§urrela, qÃ« bÃ«nte roje nga mbrapa tendÃ«s.

Â«Po Ã§a dreqin...Â» kishte nisur tÃ« thoshte burri i vogÃ«l me ton shumÃ« tÃ« irrituar, por kur njohu mikun e tij trupmadh, nuk e pÃ«rfundoi fjalinÃ« dhe hapi derÃ«n.

Â«Ah, qenke ti. Por Ã§farÃ« bÃ«n nÃ« kÃ«tÃ« orÃ«? Dhe cilÃ«t janÃ« kÃ«ta zotÃ«rinjtÃ«?Â»

Â«Ej, si je hajdut i vjetÃ«r? KÃ«ta janÃ« dy miqtÃ« e mi dhe jemi tÃ« tre shumÃ« tÃ« uritur.Â»

Â«Por lokali Ã«shtÃ« i mbyllur, tashmÃ« e kam pastruar guzhinÃ«n dhe po bÃ«hesha gati pÃ«r tâu larguar.Â»

Â«Kam mendimin se ky miku im mund tÃ« tÃ« bindÃ« mÃ« mirÃ« se unÃ«Â» dhe i tundi mu pÃ«rpara hundÃ«s njÃ« kartmonedhÃ« njÃ«qind dollarÃ«she.

Â«Bah, nÃ« fakt... duhet tÃ« them se di vÃ«rtet si tÃ« mÃ« bÃ«sh pÃ«r veteÂ» u pÃ«rgjigj burri i vogÃ«l, duke e tÃ«rhequr me shpejtÃ«si kartmonedhÃ«n nga duart e trashaluqit dhe duke e zhdukur atÃ« nÃ« xhepin e veÃ§antÃ« tÃ« kÃ«mishÃ«s. Â«Hyni, ju lutemÂ» shtoi ai duke e hapur derÃ«n tej e tej dhe duke bÃ«rÃ« nÃ« tÃ« njÃ«jtÃ«n kohÃ« njÃ« gjest kortezie tÃ« lehtÃ«. TÃ« tre ata, pasi hodhÃ«n njÃ« shikim tÃ« shkurtÃ«r nga mbrapa pÃ«r tâu siguruar se askush nuk po i pÃ«rgjonte, u futÃ«n njÃ«ri pas tjetrit, brenda restorantit tÃ« vogÃ«l.

Lokali ishtÃ« i pÃ«rbÃ«rÃ« nga dy ambiente dhe nuk dukej se ishte punuar nÃ« mÃ«nyrÃ« tÃ« veÃ§antÃ«. Dyshemeja ishte bÃ«rÃ« me tulla tÃ« pasheshuara nÃ« ngjyrÃ« tÃ« errÃ«t. NÃ« dhomÃ«n mÃ« tÃ« madhe, tre tavolina tÃ« shkurtra tÃ« rrumbullakÃ«ta, tÃ« mbÃ«shtetura secila prej tyre mbi njÃ« tapet tÃ« vjetruar dhe me ngjyra shumÃ« tÃ« zbehta, ishin rrethuar nga jastÃ«kÃ« edhe ato nÃ« gjendje tÃ« keqe. NdÃ«rsa nÃ« dhomÃ«n tjetÃ«r, arredimi ishte nÃ« njÃ« stil pak mÃ« oksidental dhe dukej se ishte shumÃ« mÃ« âintimâ. Perde tÃ« mÃ«dha me ngjyra tÃ« ngrohta mbushnin tÃ« gjitha faqet. NdriÃ§imi ishte i plotÃ« dhe ambienti ishte padyshim mÃ« mirÃ«pritÃ«s. Dy tavolina tÃ« vogla ishin vendosur tashmÃ«, gati pÃ«r klientÃ«t e ditÃ«s sÃ« nesÃ«rme. Mbi secilÃ«n prej tyre njÃ« mbulesÃ« jeshile e errÃ«t me zbukurime tÃ« ndryshme, peceta prej sÃ« njÃ«jtÃ«s ngjyrÃ«, pjatat njÃ«ra sipÃ«r tjetrÃ«s nÃ« qeramikÃ« tÃ« Ã§elÃ«t dhe me anÃ«t prej argjendi, pirunÃ«t nga e majta, lugÃ«t dhe thikat nga e djathta, dhe nÃ« mes, njÃ« qiri i gjatÃ« nÃ« ngjyrÃ« tÃ« verdhÃ« tÃ« errÃ«t i vÃ«nÃ« nÃ« njÃ« shandan tÃ« vogÃ«l tÃ« gurtÃ« nÃ« ngjyrÃ« tÃ« zezÃ«.

Â«A mund tÃ« shkojmÃ« andej?Â» pyeti tipi i shÃ«ndoshÃ«, ndÃ«rkohÃ« qÃ« me dorÃ«n e djathtÃ« tregonte dhomÃ«n mÃ« tÃ« vogÃ«l.

Pa iu pÃ«rgjigjur, burri trupvogÃ«l me flokÃ«t kaÃ§urrela lÃ«vizi beftas drejt sallonit, afroi dy tavolinat, rregulloi karriget dhe, pasi kishte bÃ«rÃ« njÃ« gjest tÃ« kÃ«ndshÃ«m prej kortezie dhe njÃ« gjest tÃ« madh dhe tÃ« dukshÃ«m me krahÃ«, tha Â«Ju lutem zotÃ«rinj, kÃ«shtu do tÃ« jeni mÃ« rehat.Â»

TÃ« tre u rregulluan nÃ« tavolinÃ« dhe trashaluqi i tha Â«Na pÃ«rgatisni specialitetin tuaj dhe ndÃ«rkohÃ« na sillni tre birra.Â» Pastaj, pa i dhÃ«nÃ« shkas pÃ«r tâi kthyer pÃ«rgjigje, shtoi Â«Mos bÃ«j dredha me mua. E di qÃ« ke disa arka tÃ« fshehura nÃ« ndonjÃ« vend.Â»

Gjenerali priti deri sa pronari i lokalit tÃ« futej nÃ« kuzhinÃ«, pastaj filloi tÃ« bÃ«nte koment mbi bisedÃ«n qÃ« kishin patur pak mÃ« parÃ«. Â«Senatori Ã«shtÃ« njÃ« person i paskrupullt. Duhet tÃ« kemi shumÃ« kujdes me tÃ«. NÃ«se diÃ§ka do shkojÃ« keq, ai nuk do ngurronte as edhe pÃ«r njÃ« moment tÃ« fajÃ«sojÃ« ndonjÃ« nga ne pÃ«r tÃ« shpÃ«tuar lÃ«kurÃ«n e vet.Â»

Â«Do tÃ« na eci mbarÃ«Â» iu pÃ«rgjigj trashaluqi. Â«KÃ«tu duket se na duan tÃ« gjithÃ« si tÃ« marrÃ«, eh?Â»

Â«TÃ« mundohemi ta bÃ«jmÃ« punÃ«n tonÃ« sa mÃ« mirÃ« dhe nuk do tÃ« ndodhÃ« asgjÃ« prej gjÃ«jeÂ» komentoi ai i holli, qÃ« kishte ndenjur nÃ« heshtje deri atÃ«herÃ«. Â«I njoh mirÃ« kÃ«ta njerÃ«z, nÃ«se nuk do krijojmÃ« probleme dhe do tÃ« zbatojmÃ« atÃ« Ã§ka na Ã«shtÃ« urdhÃ«ruar, do tÃ« shkojÃ« gjithÃ§ka qetÃ« e qetÃ« dhe secili prej nesh do tÃ« ketÃ« shpÃ«rblimin qÃ« meriton.Â»

Â«Po, njÃ« plumb mu nÃ« mes tÃ« ballitÂ» komentoi trashaluqi me qetÃ«si.

Â«Ec tani, mos ndill tersin si gjithmonÃ«. Deri mÃ« tani, ka shkuar mirÃ« gjithmonÃ«, apo jo?Â»

Â«Po tamam, deri mÃ« tani.Â»

NdÃ«rkohÃ«, i fshehur nÃ« kuzhinÃ«, pronari i lokalit po fliste nÃ«n zÃ« nÃ« telefon, nÃ« arabisht Â«ÃshtÃ« fiks ai po tÃ« them.Â»

Â«MÃ« duket e pabesueshme qÃ« ka ardhur andej nga ty pa eskortÃ«n e duhur.Â»

Â«ÃshtÃ« i shoqÃ«ruar nga dy tÃ« tjerÃ«. NjÃ«rin e njoh shumÃ« mirÃ« dhe jam i sigurt se bÃ«n pjesÃ« nÃ« ndonjÃ« organizatÃ« tÃ« pazakontÃ« qÃ« mund tÃ« ishte, nÃ« njÃ«farÃ« mÃ«nyre, e lidhur me tÃ«.Â»

Â«A mundesh dot tâi bÃ«sh njÃ« foto dhe tÃ« ma dÃ«rgosh? Nuk do doja tâi futesha ndonjÃ« ngatÃ«rrese dhe pastaj tÃ« marr vesh se bÃ«het fjalÃ« thjesht pÃ«r njÃ« person tjetÃ«r.Â»

Â«MirÃ« atÃ«herÃ«, po shoh se Ã§farÃ« mund tÃ« bÃ«j. MÃ« jep ndonjÃ« minutÃ« kohÃ«.Â»

Burri mbylli komunikimin, aktivizoi telekamerÃ«n nÃ« celular, e futi nÃ« xhepin e veÃ§antÃ« tÃ« kÃ«mishÃ«s nÃ« mÃ«nyrÃ« qÃ« objektivi tÃ« rrinte lehtÃ«sisht i zbuluar dhe, mori njÃ« tabaka alumini, dhe vuri sipÃ«r saj tre gota tÃ« bollshme. Hapi tre shishet e birrÃ«s dhe i vuri nÃ« anÃ« tÃ« Ã§do gote. Ngriti tabakanÃ« me dorÃ«n e djathtÃ«, mori frymÃ« thellÃ« dhe u nis drejt tavolinÃ«s qÃ« ishte zÃ«nÃ« nga tre darkuesit.

Â«Shpresoj qÃ« marka tâju pÃ«lqejÃ«Â» tha ndÃ«rkohÃ« qÃ« ndante pijet. Â«PÃ«r fat tÃ« keq nuk kemi shumÃ« lloje. Ligjet kÃ«tu janÃ« shumÃ« tÃ« ashpra pÃ«rsa i pÃ«rket pijeve alkolike. Â»

Â«Po po, nÃ« rregull, mos u shqetÃ«soÂ» foli trashaluqi ndÃ«rkohÃ« qÃ« kapte njÃ« shishe dhe e derdhte nÃ« gotÃ« duke e mbushur plot me shkumÃ«.

AtÃ«herÃ« burri, duke bÃ«rÃ« shumÃ« kujdes qÃ« tÃ« pozicionohej mu pÃ«rpara gjeneralit, mori njÃ« gotÃ«, e ktheu pak anash dhe hodhi nÃ« tÃ« gati gjysmÃ«n e shishes. Pastaj duke bÃ«rÃ« tÃ« njÃ«jtÃ«n gjÃ« mÃ« atÃ« qÃ« kishte i holli, foli Â«Ja kÃ«shtu bÃ«het. Nuk Ã«shtÃ« puna se njÃ« iraken i shkretÃ« duhet tâu mÃ«sojÃ« tre amerikanÃ«ve si hidhet birra, apo jo?Â»

NjÃ« e qeshur buÃ§itÃ«se shpÃ«rtheu spontanisht nga tÃ« tre darkuesit tÃ« cilÃ«t, ngritÃ«n gotat dhe i tringÃ«llinÃ« me njÃ« dolli plot urime tÃ« mira.

Pronari, pasi kishte bÃ«rÃ« po atÃ« shenjÃ« politese, u tÃ«rhoq pÃ«r tâu futur sÃ«rish nÃ« kuzhinÃ«. Pasi kishte kapÃ«rcyer pragun dhe u sigurua se askush nuk po e shihte, kontrolloi celularin e vet pÃ«r tÃ« verifikuar foton qÃ« sapo ishte shkrepur. Pamjet ishin pakÃ«z tÃ« turbullta por fytyra e gjerÃ« e gjeneralit KembÃ«ll shihej mirÃ«. DÃ«rgoi menjÃ«herÃ« filmimin tek numri qÃ« kishte marrÃ« mÃ« parÃ« dhe priti me durim. Nuk kaloi as njÃ« minutÃ« kur njÃ« dridhje e lehtÃ« e telefonit e sinjalizoi pÃ«r njÃ« telefonatÃ« hyrÃ«se.

Â«ÃshtÃ« aiÂ» foli zÃ«ri nga ana tjetÃ«r. Â«Maksimumi brenda njÃ« ore do tÃ« jemi aty. Mos i lÃ«r tÃ« ikin mÃ« pÃ«rpara pÃ«r asnjÃ« arsye.Â»

Â«Sapo kanÃ« ardhur dhe duhet akoma qÃ« tÃ« fillojnÃ« tÃ« hanÃ«. Keni tÃ« gjithÃ« kohÃ«n e mundshmeÂ» dhe mbylli telefonin.

Anija kozmike Theos â Admirali

Elisa ishte akoma duke kqyrur objektin e vogÃ«l dhe tÃ« Ã§uditshÃ«m qÃ« Azakisi ia kishte lÃ«nÃ« nÃ« dorÃ«, kur dera e modulit tÃ« komunikimit tÃ« brendshÃ«m numÃ«r gjashtÃ« u hap. Petri, me njÃ« pamje padyshim rrezatuese, doli prej andej me celularin e kolonelit nÃ« dorÃ«.

Â«Ia dola mbanÃ«Â» foli Â«ose tÃ« paktÃ«n shpresoj.Â» Iu afrua shpejt tÃ« treve qÃ« qÃ«ndronin nÃ« mes tÃ« kabinÃ«s sÃ« komandimit dhe vazhdoi Â«ÃshtÃ« njÃ« sistem padyshim i vjetruar por mendoj se kam identifikuar parimin e funksionimit. U kapa mbas njÃ«rit prej atyre satelitÃ«ve qÃ« rrotulloheshin pÃ«rreth planetit nÃ« njÃ« orbitÃ« shumÃ« mÃ« tÃ« shkurtÃ«r nga e jona dhe besoj se tani Ã«shtÃ« e mundur qÃ« tÃ« realizojmÃ« njÃ« âtelefonatÃ«â.Â»

Â«Je i madh, miku imÂ» u shpreh Azakisi. Â«Nuk kisha dyshime se do tâia dilje mbanÃ«.Â»

Â«Para se tÃ« kÃ«ndojmÃ« pÃ«r fitore, tÃ« shohim nÃ«se funksionon vÃ«rtetÂ» foli Xheku, duke ia marrÃ« celularin alienit nga duart. Koloneli e pa me kujdes ekranin pastaj tha me habi Â«E pabesueshme, ka tre shkallÃ« sinjalesh.Â»

Â«Ec tani, provojeÂ» i sugjeroi Elisa gjithÃ« ankth.

Xheku shfletoi shpejt listÃ«n e emrave dhe gjeti numrin e admiralit Uillson. Por para se ta merrte, i hipi njÃ« dyshim Â«Po sa do tÃ« jetÃ« ora tani nÃ« Uashington?Â»

Â«AtÃ«herÃ«, duhet tÃ« jetÃ« gati dy e gjysÃ«m e mbasditesÂ» ia ktheu Elisa, pasi i kishte hedhur njÃ« shikim orÃ«s sÃ« dorÃ«s.

Â«NÃ« rregull, atÃ«herÃ« po e provoj.Â» Xheku mori frymÃ« thellÃ« pastaj shtypi tastin âDÃRGOâ. Telefoni po binte. E pabesueshme...

Priti me durim dhe vetÃ«m pas ziles sÃ« shtatÃ« njÃ« zÃ« Ã§jerrÃ«s dhe i thellÃ« u pÃ«rgjigj Â«Admirali Benxhamin Uillson, me kÃ« po flas?Â»

Â«Admiral, jam koloneli Xhek Hadson. MÃ« dÃ«gjoni?Â»

Â«Sigurisht bir, fort dhe qartÃ«. ÃshtÃ« kÃ«naqÃ«si qÃ« tÃ« dÃ«gjoj zÃ«rin pas kaq shumÃ« kohÃ«sh. GjithÃ§ka nÃ« rregull?Â»

Â«Admiral... Po, po, faleminderit...Â» Xheku ishte shumÃ« nÃ« siklet dhe nuk dinte vÃ«rtet se nga tâia fillonte. Â«Po ju shqetÃ«soj pÃ«r njÃ« Ã§Ã«shtje me shumÃ« urgjencÃ« dhe qÃ« Ã«shtÃ« me tÃ« vÃ«rtetÃ« e jashtÃ«zakonshme.Â»

Â«PÃ«r hir tÃ« Zotit, biri im, mos mÃ« lÃ«r tÃ« qÃ«ndroj kaq shumÃ« nÃ« pritje. Ãa dreqin po ndodh?Â»

Â«Bah, nuk Ã«shtÃ« e lehtÃ« pÃ«r tâu shpjeguar. Ju keni besim tek unÃ«, apo jo?Â»

Â«Sigurisht qÃ« po, Ã§âÃ«shtÃ« kjo pyetje.Â»

Â«Ajo qÃ« do tâju them mund tâju duket absurde por mund tâju siguroj se Ã«shtÃ« mÃ« se e vÃ«rtetÃ«.Â»

Â«Xhek, nÃ«se nuk mÃ« thua menjÃ«herÃ« diÃ§ka, zemra ime e shkretÃ« mund tÃ« ndalÃ« sÃ« rrahuri.Â»

Â«NÃ« rregull.Â» Koloneli bÃ«ri njÃ« pauzÃ« tÃ« shkurtÃ«r, pastaj foli me njÃ« frymÃ« Â«UnÃ«, nÃ« kÃ«tÃ« moment, gjendem nÃ« orbitÃ«n pÃ«rreth TokÃ«s. Jam nÃ« njÃ« anije kozmike aliene dhe kam lajme tÃ« tmerrshme pÃ«r tâia komunikuar direkt presidentit tÃ« Shteteve tÃ« Bashkuara. Ju jeni i vetmi person tek i cili kam besim dhe qÃ« mund tÃ« mÃ« vini nÃ« kontakt me tÃ«. Ju betohem, pÃ«r kujtimin e babait tim, qÃ« kjo nuk Ã«shtÃ« shaka.Â»

<123456>

Kryqëzimi Me Nibirun

Последние статьи блога

Nasiria â Darka

Anija kozmike Theos â Admirali

Nasiria â Darka

Anija kozmike Theos â Admirali