Van au pair tot sub

Kennismaking

met de vriendinnen

”Hallo Verona, wow, je bent aangedaan zie ik.” Ze omhelst mij liefdevol, wat ik niet verwacht had gezien haar kille introductie van onze eerste kennismaking gisteren.

”Ja,” zei Paula, ”ze heeft het zwaar gehad, maar ze is goedgekeurd.”

”Ja, ik weet het, schat, de dokter heeft mij gebeld en gefeliciteerd. Kom mee naar binnen, schat, ik ben onwijs trots op je dat jij deze zware beproeving hebt ondergaan. Maar nu weet ik wat voor een meisje ik binnenhaal, schat., Paula, schenk jij ons een glaasje champagne in dat is nu wel op zijn plaats.”

”Ja natuurlijk, Chaleen.” Mrs. Chaleen geeft mij teder kusjes en houdt me vast. ”Kijk, ik heb hier het rapport voor jou, Chaleen,” zei Paula.

”Dank je, ik ga het zo even doornemen.”

Dan wordt mij een glas champagne aangereikt en ook Mrs. Chaleen, en wordt er getoost dat ik goedgekeurd ben (fake, maar zo werd het spel gespeeld door een stel rijke, verwende dames met waanzinideeën).

Als ik ben bekomen, zegt Mrs. Chaleen na twee glazen champagne en heerlijke hapjes: ”Wil jij morgen graag naar Spanje naar jouw vriendin?”

”Heel graag,” zeg ik.

”Luister, schat, ik zal het goed met jou gaan maken. Jij neemt morgen de cabrio mee, je bent er zuinig op en gebruikt alleen een bewaakte parkingstalling en als jij na die week terugkomt dan beslis je of jij bij ons blijft en jij het contract tekent. Dan is de auto voor jou permanent beschikbaar en na drie jaar is hij van jou.”

”Ik dacht dat u gisteren hebt gezegd als ik dan nog voor drie jaar bijteken.”

”Nee, ik neem genoegen met drie jaar, want ik weet nu al dat jij langer zal blijven dan drie jaar.”

”Oké,” zeg ik, ”dat klinkt wel aantrekkelijk.”

”Beslis jij te stoppen, dan krijg jij vijfduizend euro mee, en houd jij je mond dicht over wat jij hebt meegemaakt. Maar jij hebt getekend bij de dokter?”

”Ja,” zeg ik.

”Heel goed, dan kan jij de dokter niets verwijten.”

”Dat was ik ook niet van plan, mevrouw, het is zoals het is.”

”Dat is fijn om te horen,” zei Mrs. Chaleen.

”Maar ik heb het wel zwaar gevonden.”

”Ja schat, maar dat komt mede omdat jij nog maar zo weinig gedekt bent, dus dat was even een schok zeker, aangezien de dokter zwaar geschapen is.”

”Nogal,” zei ik.

”Heb jij hem er helemaal in gehad?” Ja, knikte ik. ”Natuurlijk, schat, was het even schrikken, maar daar zijn onze doosjes voor gebouwd. Kom, wij gaan naar buiten. Kun jij je in mijn voorstel vinden?”

”Ja mevrouw,” zei ik, ”daar zal ik over nadenken.”

”Als jij wilt zwemmen, ga lekker zwemmen, Verona. Straks gaan wij lekker uit dineren met ons allen en leer jij ook onze mannen kennen,” zei Mrs. Chaleen.

”Dat zou leuk zijn. In wat voor werk zitten uw mannen?” vraag ik nieuwsgierig.

”Wij werken hoofdzakelijk met onroerend goed, Verona, en dan moet je denken aan bedrijfspanden en zeer luxe villa’s. Ze zijn altijd weg, en komen meestal laat thuis, dus wij hebben een eigen damesclubje opgezet en wij hebben met elkaar veel plezier.”

Mijn hoofd is maar aan het denken en aan het zoeken. Waarom willen ze mij hebben? En ik krijg erg veel salaris en wat wel niet meer. Er moest meer achter zitten, waar ik nog niet achter was gekomen. Nee, ik was te terughoudend met vragen te stellen of dan wel niet door te vragen. Hoe zou ik voor de klas kunnen staan? Als ik nu al niet sterk genoeg was, en gemanipuleerd werd met een overweldigend voorstel en een aanbieding waar ik moeilijk nee tegen zou kunnen zeggen. Toen nog niet wetend dat ik onder bizarre omstandigheden het contract heb getekend. Nee, ik werd eerst nog even lekker gemaakt met een prachtcabrio die ik mee mocht nemen op vakantie naar Sara. Dat zou wel kicken zijn.

Mevrouw zag mij naar het zwembad staren, maar niet wetend waar ik met mijn gedachten was.

”Verona, ga nog even lekker zwemmen, schat, je hebt nog genoeg tijd.”

”Ja,” zei ik, ”daar heb ik wel zin in.”

”Ja, doe maar,” zei Paula, ”wij kijken wel naar jou.”

”Dank u,” zei ik en stond op, maar mevrouw pakte mij bij mijn pols toen ik langs haar wilde gaan.

”Even een kus, schat,” zei ze. Ik aarzelde niet en kuste mevrouw, ze tikte mij op mijn billen. O, dacht ik, maar waarom tikt u mij op mijn billen, terwijl Paula dat kan zien? Ik loop ook langs Paula en kus haar.

”Het is goed, schat, ga je omkleden en lekker zwemmen.”

”Verona!” riep mevrouw.

”Ja, mevrouw,” zeg ik en kijk achterom.

”Je mag ook naakt gaan zwemmen hoor.”

”Liever niet,” zeg ik.

”Nou, niemand kan jou zien, behalve wij.

”Doe het vandaag maar niet,” hoor ik Paula zeggen.

”Oké, schat, doe wat jij wilt.”

Dan loop ik naar mijn kamer en zoek mijn bikini. Als ik klaar ben, loop ik weer naar buiten. Ze kijken beiden over hun luxe zonnebril, ik spreid mijn armen alsof ik alles onder controle heb, maar zo voelde ik mij niet, en dat vond ik op zich erg naar. Ik krijg veel complimentjes. ”Wat ben jij een plaatje, schat,” zegt Mrs. Chaleen.

Ik loop door, geef een glimlach en duik met een aanloop het prachtige zwembad in. En laat mijn zwemkunsten zien. Op afstand steken ze de duimen omhoog. Ja, ik kan goed zwemmen dat is zeker, en ik geniet en kijk om mij heen naar de adembenemende tuin, die intrigeerde mij nogal.

Lange tijd heb ik heerlijk gezwommen, ik schatte een uurtje, en zag de dames close met elkaar praten en telefoneren, ging het over mij? Die vermoedens versterkten mij alleen maar aangezien er dan naar mij werd gekeken.

Als ik besluit dat het genoeg is, verwijst Paula mij naar de tuindouche om mij af te douchen. Dan laat ik mij heerlijk in de zon opdrogen en loop door de tuin, zwaar in gedachten aangezien ik voor een moeilijke keuze werd gezet. Een luxeleven leiden, en niet exact weten wat mij te wachten staat, of voor een klas rebelse tieners te moeten staan, zou ik dat aan kunnen? Mijn docent had mij er herhaaldelijk op gewezen dat ik meer op mijn strepen moest gaan staan, anders zou ik het niet redden op de middelbare school. Ik was het type dat snel geblokkeerd raakte en op nare opmerkingen kon ik dichtslaan en mij afsluiten.

Dan word ik geroepen te komen. Langzaam loop ik richting het terras en zie dan dat Paula de rode halsband in haar hand heeft.

”Verona, ga jij even naar Paula, ze doet jou even de halsband om, want er komen zo twee vriendinnen van ons die jou even willen zien.” Ik kreeg een brok in mijn keel, daar had ik even helemaal geen zin in.

Maar Paula zegt: ”Op je knieën, schat, ik hoef toch niet te gaan staan voor jou”. Dat raakte mij wel even, zo kende ik haar niet.

Er werd mij de halsband omgedaan met het korte riempje.

Mrs. Chaleen knipt in haar vingers en zegt: ”Kom maar even naast mij zitten, Verona, want ze komen zo.” Naast mij zitten, denk ik, o, ik wil naar mijn kamer.

”Mrs. Chaleen, mag ik mij niet even snel aankleden?” vraag ik.

”Dat is niet nodig, schat, of wel Paula?”

”Nee, zeker niet!”

Dan hoor ik wat aan komen lopen. Ik besterf het.

”Hallo lady’s,” hoor ik vrouwenstemmen zeggen. Ik zie twee dames aan komen lopen. Als ze bij ons zijn, wordt er druk gezoend. ”Wow,” zeggen ze, ”is dit jouw nieuwe speeltje, Chaleen?”

”Nou, nog niet, bijna. Dit is Verona en ze is net terug van de keuring door dokter Braunzinger.”

”En wat is de uitkomst?”

”Ja, lovend: honderd punten gescoord, Barbara,” zei mevrouw. Wat ik voelde terwijl ik als een hondje naast mevrouw op handen en knieën zat, is niet in woorden uit te drukken.

”Dat ziet er wel verbazingwekkend uit, Paula. Wat een mooi meisje zeg, en kijk die billen eens, Silvia,” zei Barbara.

”Nou en dan wat jullie nog niet hebben gezien.”

”Ja, zo te zien een stel prachtige borsten.”

”Ook dat,” zei Paula.

”O,” lachten de dames, ”is er nog meer verrassends?”

”Nogal, schatjes,” zei Mrs. Chaleen.

”En wat mag dat wel niet zijn,” zeiden ze beiden.

”Nou, dat is voor later, voor vandaag heeft ze genoeg moeten afzien.”

”Mrs. Chaleen,” hoorde ik een mevrouw zeggen, ”wanneer kan ik haar voor een weekje huren?”

”Daar is het nog te vroeg voor, Barbara. Ze gaat eerst lekker een weekje op vakantie naar Spanje en als ze terugkomt bespreken wij het contract en is ze vrij om te tekenen, of ze gaat terug naar Nederland en gaat als docente Frans voor de klas staan.”

”Nou jeetje, wat een moeilijke keuze zeg. Nou, ik zou het wel weten. Dat zal jij niet afslaan toch? Aangezien je een droomcontract kunt krijgen, Verona?”

”Niets is nog zeker, Barbara en Silvia. Het probleem is dat Verona nog erg onervaren is, en nog zo groen als gras.”

”Nee, dat meen je, hopelijk blijf jij bij ons in Fréjus, Verona,” zeiden ze.

Mevrouw streelde mij over mijn billen, ik schaamde mij diep. ”Jij mag antwoord geven hoor, Verona.”

”Ik ga nog kijken, mevrouw, wat ik zal besluiten.”

Mevrouw trok even pinnig aan de riem en zei: ”Wat zei jij, Verona, hoorde ik dat goed?”

”Ja mevrouw,” zei ik.

”O, dat wilde ik ook graag even horen. Even in je bikinibroekje voelen, schat. Nou, Paula, zoals ik je al zei, Verona is erg nat zeg!”

”Nou, ik zou haar een weekje naar het internaat sturen in Schotland waar Brigitte ook is geweest.”

”Daar heb ik al aan zitten denken, Silvia.” Ik ben nu helemaal sprakeloos en kan het nauwelijks bevatten wat ze zeggen, ik naar een internaat in Schotland?

”Na die tijd had jij Brigitte toch ook in jouw hand?”

”Ja, ik weet het, maar Verona is een totaal ander meisje.”

”Ja, dat zien wij ook. Kunnen wij even een betere indruk van haar krijgen?” vraagt Barbara.

Mrs. Chaleen gaat staan en zegt: ”Kom maar even mee, Verona. Wij gaan even een rondje kruipen over het gras.” O nee, wat schaamteloos. Ik loop rood aan als ik word meegetrokken naar het gras en ik kruipend naast mevrouw word voortgetrokken.

”Wow Paula, die moet je houden zeg, wow,” zei Silvia. En ze staan op en komen naar het gras, alsof ik een modelhondje ben dat wordt geshowd voor kopers. Die blikken en het fluisteren tegen Paula, waar hadden ze het over wat ik niet mocht horen?

”Nou, Mrs. Chaleen, laat haar eens even staan, schat,” zei de streng ogende dame, die ik op ruime afstand kon ruiken aan de zoete geur van haar parfum.

”Ga maar even staan, Verona,” zegt Mrs. Chaleen en trekt aan mijn halsband. Dat deed mij even pijn. Ze kijkt mij aan met een strenge blik en zegt zachtjes: ”Handen op je rug.” Mijn hart gaat tekeer, ik doe het snel en ze knipoogt naar mij.

”Ik vind haar mooier dan Brigitte hoor, Mrs. Chaleen,” zei Silvia, ”en jij dan Paula?”

”Ja, er is een duidelijk verschil. Mooie vormen van alle kanten en een gewild koppie. Wow, echt,” zei Barbara.

”Ja,” zei Mrs. Chaleen, ”ik ben er ook best trots op. Het was heel toevallig, Paula was in Parijs en zag haar lopen en is haar gevolgd tot in het parfummuseum.”

”Nee!”

”Ja, echt, Paula?” riepen de beide dames.

”Kom, wij gaan even een rondje lopen. Nee wacht, ga jij je schoenen maar even aantrekken binnen, en dan kom jij terug, Verona.”

”Ja mevrouw,” zeg ik als een braaf schoolmeisje. Verona, blijf binnen tot ze weg zijn, zeg dat je het niet kunt. Nagekeken door hen allen loop ik naar binnen. Waarom moet ik mijn schoenen aan? Sterk aarzelend twijfel ik, maar durf het niet uit te spelen, want het zou verkeerd uit gaan pakken, vrees ik. En loop terug …

Dan wil ik wel door de grond zakken. Mrs. Chaleen knipt in haar vingers dat ik bij haar moet komen terwijl de dames mij aan staan te kijken. Mijn riem wordt vastgepakt en ze trekt mij mee, en wij lopen een rondje door de tuin over het verharde pad. Als wij terug zijn, staan wij voor de dames, inclusief Paula die naar mij knipoogt. Ik word bekeken door de zonnebrillen en er overheen, vreselijk.

”Mrs. Chaleen, wil jij de bikini even voor weg doen graag?”

”Natuurlijk, Barbara.” De grond zakt onder mij vandaan als mijn bandje los wordt gemaakt en Mrs. Chaleen mijn voorstukje weghaalt.

” O, kijk dan, Silvia,” zei Barbara. ”Wow Chaleen, dat ziet er strak uit zeg. Mag ik even voelen?”

”Natuurlijk,” zei Mrs. Chaleen. Mijn hart sloeg op hol, vervolgens betastten ze mijn borsten en tepels en trokken er even gemeen aan, zodat ik mijn gezicht wel van de pijn moest betrekken.

”O, Mrs. Chaleen, dit voelt goed zeg! Jij moet als je terugkomt, Verona, mooi het contract tekenen, schat. Jij mag Mrs. Chaleen en Paula niet teleurstellen, zij verdienen jou zeker, schat.”

”Heb jij gehoord wat Mrs. Barbara zei?”

”Ja mevrouw,” zei ik neerbuigend van verlegenheid.

”Dat bedoel ik nu, Mrs. Chaleen, met een weekje naar Schotland, daar wordt ze wel gevormd.”

”Ja, je hebt gelijk, Barbara.”

Dan gaat de hand van mevrouw in mijn bikinibroekje en gaan enkele vingers tussen mijn lipjes door, terwijl de andere dame, Silvia, achter mij gaat staan. Ik was in alle staten om onzichtbaar te verdwijnen. En dan gaat er een vinger naar binnen. O, nee nee, ik voelde het, ik was nat.

”Nou, Mrs. Chaleen, ze is lekker nat zeg, en wat voel ik dan nog meer?” Ik schokte. ”Chaleen, dat bedoel jij. Wow zeg, meisje, heb jij zo’n heerlijk forse clit? Wow zeg, waanzinnig, Mrs. Chaleen en Paula.”

”Ja, ze is in alle opzichten een toppertje.”

”Kost zij meer dan Brigitte, Chaleen?” vraagt Mrs. Barbara.

”Ja, dat zeker.”

”Maakt mij ook niet uit. Mrs. Chaleen, ik wil haar graag als eerste een weekje van jou huren.” Wat! Hoorde ik dat goed? Mij huren? Gaat Mrs. Chaleen mij verhuren, ik kon mijn oren niet geloven. Het zou een grapje zijn.

”Mag ik ook even voelen?” vroeg Silvia.

”Natuurlijk,” zei Mrs. Chaleen. En dan word ik nog een keer betast terwijl Mrs. Barbara mijn tepels vastpakt.

”Ik wil haar nu wel meenemen, Chaleen,” zei Mrs. Barbara.

”O, schat, echt niet, daar is ze nog niet klaar voor, schat, heb even geduld.”

”Wow,” zei Silvia, ”die is nog lekker nauw van binnen zeg, inderdaad dit is een groen blaadje.” Er ging een schok door mij heen, ze pakte mijn clit tussen de vingers, ik kon niet stil blijven staan.

”Pas op,” zei Mrs. Chaleen, ”blijf rustig staan.” Een kreun ontsnapte mij, ik had het niet meer. ”Silvia, genoeg, schat,” zei Mrs. Chaleen en trok mij mee naar de muur. ”Jij mag hier even blijven staan in deze hoek, tot ik jou weer op kom halen.”

”Ja, mevrouw,” zei ik.

Het was een hoek waar de dames zicht op hadden. Dan komt Paula aan zetten. Ze zegt: ”Sorry schat, ik moet van Mrs. Chaleen jouw bikinibroekje uittrekken.”

”O nee, niet graag, mevrouw,” zeg ik.

”Sorry, schat, het moet even.” Ik zak door de grond en voel mijn bikinibroekje uitgaan en over mijn voeten vallen, daar sta ik in mijn blote billen. Dit is waanzinnig, zo schaamde ik mij. Op afstand hoor ik ze zeggen: ”Wat een stel prachtige billen, Mrs. Chaleen en Paula.”

”Ja, wij zijn ook zeer op Verona gesteld.”

”Waar gaat ze naartoe op vakantie?”

”Naar Spanje, naar een vriendin, daarna komt ze terug.”

”Laat weten, Mrs. Chaleen, wanneer ze blijft en wanneer jij haar aan ons clubje voorstelt.”

”Dat zeker, er komt nog een introductie, schat. Willen jullie wat drinken?”

”Ja graag, doe maar een wijntje en dan gaan wij ook verder, en houden wij jullie niet langer op.”

”Nou, jullie houden ons niet op hoor,” zei Mrs. Chaleen.

Waarom kon ik niet naar mijn kamer gaan, en moest ik belachelijk genoeg in de hoek staan? In mijn nakie zijn, daar had ik het sowieso al zwaar mee. Het maakte mijn besluit steeds moeilijker, maar natuurlijk moest ik nu niet gaan opspelen, dan zou ik de kans lopen dat ik morgen kan vergeten om de cabrio mee te krijgen. Nee, Verona, dat laat jij je nu even niet meer ontnemen. De belachelijke keuring vandaag, die was ik nog niet vergeten. Ik hoor dat er over mij gepraat wordt, doordat ik regelmatig mijn naam voorbij hoor komen. ”Eenentwintig,” hoor ik Paula zeggen. En dat ik nog heerlijk te vormen ben, zoals Mrs. Chaleen zou willen.

Radeloos blijf ik stilstaan, hoelang nog, dacht ik. Een glas wijn leegdrinken kan ook een uur duren, nee, dat toch zeker niet, dacht ik. Na een tijdje hoor ik het duidelijk, ze willen opstappen.

”Verona, kom jij even, schat?” Mijn god, ik schrik enorm, waarom moet ik naakt naar u toe lopen? Met een hartslag van 200 draai ik mij om en loop naar mevrouw. Ik zie ze allen staren naar mij.

”Wow, Paula en Chaleen, mooi hoor.”

”Verona, kus jij de dames even hun voeten als dank dat ze jou positief hebben bevonden?” Het kon niet waar zijn, erger kon mij niet overkomen om mij in de grond te laten zakken. Als ik dan een klap op mijn billen krijg, schiet ik in alle kleuren.

”Gehoorzaamheid moet zij nog wel leren, Chaleen, dat lijntje moet korter.” Ik loop naar ze toe en ga, niet te omschrijven, door mijn knieën en kus als eerste Mrs. Barbara. Net als ik naar Mrs. Silvia wil gaan, pakt ze mij bij mijn kin en kijkt mij aan.

”Jij gaat nog een keertje een weekje bij Mrs. Barbara logeren, meisje, dan mag jij Mrs. Barbara in de ponykar rondrijden over ons terrein.” Ze knipoogde. Ik kreeg kippenvel, zo bang was ik. ”Kus maar snel Mrs. Silvia, schat, dan gaan wij weg,” waarna ze mij losliet. Mijn hart ging tekeer, niet normaal.

”Mogen wij even een indruk krijgen, Chaleen?”

”Natuurlijk schat, ga jullie gang.”

Als een nieuw kledingstuk werd ik ongegeneerd betast. Ook zeer vernederend hoe mijn tepels werden betast. Ik stond voor ze: echte lady’s, dure kleding, goud wat er blonk. Mijn borsten werden betast alsof het de Keuringsdienst van Waren betrof.

Toen betastten ze mijn doosje ongegeneerd. Gekker zou het niet worden, dacht ik. Hoe mijn clit werd betast, schaamteloos en zeer vernederend.

”Een mooie piercing zou helemaal geweldig zijn, Chaleen. Evenals de tepels.”

”Dat gaat zeker komen, maar dat heeft nog even tijd nodig, Barbara.”

”Vanzelfsprekend, schat.”

”Nou, Barbara en Silvia, wat is jullie indruk?” zei Mrs. Chaleen.

”Draai jij je eens om, schat,” zei Silvia. ”Nou Chaleen, dit kan heel wat beloven. Lekker groen, alles compact en in zeer goede verhouding op het volmaakte af. Ik vind Verona een totaal ander plaatje dan destijds Brigitte. Kijk die billen eens.” Ongegeneerd werden mijn billen betast en gestreeld. ”Nou, weet je, eerlijk gezegd begin ik het ook in te zien, Barbara. Dit is een sub die wij als dominanten graag zien. Jij hebt niet veel tijd nodig om haar naar jouw hand te zetten, dat is een korte weg, Chaleen,” zei Silvia. ”Wordt het jou te veel, breng haar maar even voor een weekje, dan komt het wel goed.”

”Dat zal ik onthouden, Silvia, bedankt, en lief dat jij daartoe bereid bent. Jullie weten, ik zit altijd met de tijd.”

”Spreid je benen eens, Verona.” Machteloos keek ik Mrs. Chaleen aan van help mij alsjeblieft met deze schetsvertoning.

”Gehoorzaam jij de dames even, schat.” Paula zag mij in elkaar zakken. Ik deed het, en vervolgens werd ik tussen mijn benen betast en gleden de vingers ongegeneerd tussen mijn lipjes door. Tot Barbara een duim naar binnen liet glijden.

”Wow, Chaleen, ze is vreselijk nat, zeg. Maar wat nog heerlijk gesloten, zij is echt nog een pareltje, zeg. Voel jij eens, Silvia.” Ik ging door de grond werkelijk, van diepe schaamte. Ik onderging het terwijl Mrs. Chaleen en Paula vanuit de stoel met een glas wijn in de hand toekeken.

”Zak eens door je knieën, Verona,” zei Mrs. Chaleen opeens, ”over de duim van Barbara.” O, wat erg, ik zag dat Paula schrok, ze deed haar hand voor de mond. Ik probeerde het, en wilde wel in het niets verdwijnen van schaamte.

”Heel mooi,” zei Silvia, terwijl haar hand over mijn billen streelde. Hulpeloos keek ik Mrs. Chaleen aan.

”Toe maar, schat, ga maar even door. Dit zal vaker voorkomen, schat.”

Pas nadat ook Silvia mij had betast, was de vernedering voorbij. Mrs. Silvia streelde mij door mijn haar, en zei: ”Zo is het goed, schat. Je bent een meisje voor ons allen, schat. Wij wensen jou een fijne vakantie en hopelijk neem jij de juiste beslissing als je terugkomt.”

”Dat probeer ik,” zei ik, en stond op.

”Ga maar naar binnen en ga je gereed maken zodat wij weg kunnen, Verona.”

”Ja, mevrouw,” zei ik. O, wat was ik blij, ik wilde wel naar binnen rennen, mijn hart klopte in mijn keel van de spanning.

Als ik klaar ben, ga ik naar buiten en zie de dames zitten.

”Verona, kom eens, schat.”

”Ja, mevrouw,” zeg ik en loop naar haar toe.

”Ga zitten, schat. Sorry dat jij even onder handen werd genomen, maar Mrs. Barbara is een belangrijke zakenpartner en vriendin. En ik ben blij dat jij in de smaak valt, dat zal mijn zaken doen met Barbara vergemakkelijken in de toekomst. Als jij van je vakantie terugkomt en jij het prachtige contract zult tekenen en wij aan de slag kunnen gaan om in onze kringen te worden voorgedragen en worden aangeboden en beschikbaar te kunnen stellen. Barbara is geen gemakkelijke relatie van ons, maar wel belangrijk om haar als vriendin c.q. zakenrelatie te hebben.”

”Is goed, mevrouw,” zei ik en gezamenlijk vertrokken wij naar de auto.

Dineren met de heren

Om 21.00 uur kwamen wij bij een luxe restaurant aan en werden begeleid naar onze tafel, waar ik twee heren zag zitten. Ze keken zeer verrast.

”Nou Paul en Pascal, dit is Verona,” zei Mrs. Chaleen en kuste haar man en Pascal.

”Wow,” zeiden ze, ”dat is een verrassing zeg,” en ze gaven mij een hand en er werd gekust.

Lange tijd werd er over mij gesproken en wat er was gedaan. ”Hoe bevalt het?” vroegen ze na een eerste indruk, terwijl ze steeds naar mijn topje keken.

”Ja, om eerlijk te zijn, heftig meneer,” zei ik. ”Ik voel mij een ­beetje verdoofd, eerlijk gezegd.”

”Nou, weet je, Barbara en Silvia kwamen plotseling langs en jullie kennen Barbara, die wilde Verona even zien rondhuppelen en betasten.”

”O ja, dat zal Barbara ook eens niet doen, zeg, jij had het niet hoeven laten gebeuren, Chaleen.”

”Paul, jij weet hoe belangrijk Barbara voor ons is.”

”Dat weet ik, zeg, maar jij moet niet altijd toegeven aan haar belachelijkheid. Verona is er immers nog maar net. Jij mag ook een keer nee zeggen toch! Nou Verona,” zei meneer, ”trek het je niet te veel aan, schat, maar hoe vind je het bij ons?”

”Ja, ik kan niet anders zeggen dan dat het een sprookje is waarin u woont en ook van Mrs. Paula.”

”Dank je, Verona, maar jij bent klaar, hebben wij begrepen, om als docente voor de klas te gaan staan.”

”Ja klopt, meneer,” zei ik.

”Nou, schat, bij ons, als jij daarvoor gaat, zal jouw leven boeiend, inspirerend en opwindend zijn en leef jij in een luxe wereldje en zal jij bijzondere mensen leren kennen, aardig en minder aardig. Heb je alles gezien in ons huis?”

”Nee, nog niet het romantische steegje, daar wachten wij mee tot Verona een beslissing heeft genomen. Paul.”

”Oké,” zei meneer. ”daar is nog genoeg tijd voor. Wat vond jij van het speelparadijs van Mrs. Chaleen?”

”Ja, uitzonderlijk, meneer, maar ik heb daar geen ervaring in.”

”Dat is juist heel goed, schat, dan kan Mrs. Chaleen jou nog vormen naar haar handen, toch Paula?”

”Ja ja, natuurlijk, dat weet ze ook. Maar het zal niet gemakkelijk zijn voor Verona. Het is een zacht meisje, Paul,” zei Paula.

”Wij zullen jou wel verwennen hoor, Verona,” zei Pascal, ”dat komt best goed. Maar ga niet voor een paar centen voor de klas staan, dat kun je altijd nog doen.”