The Praise of a Godly Woman
- -
- 100%
- +
99
Eſai. 59. 21. Epheſ. 1. 13, 14. c. 4. 30. Ioh. 14. 16, 17. 1 Ioh. 2. 27.
100
Luke 22. 32. Ioh. 17. 15, 20. Rom. 8. 34. Hebr. 7. 25.
101
1 Pet. 1. 2, 3, 4, 5. 1 Ioh. 5. 4, 18.
102
1 Pet. 5. 9. Epheſ. 6. 6. Matth. 16. 18.
103
Ierem. 31. 40. Perſeuerantiam enim promiſit Deus, dicens: Timorem meum dabo in cor eorum vt à me non recedant. Quod quid eſt aliud quàm talis ac tantus erit Timor meus, quem dabo in cor eorum, vt mihi perſeuerantèr adhæreant? Idem de Bono Perſeuer. c. 2. tom. 7. Rom. 11. 29.
104
Abſit enim vt timore pereat amor, ſi caſtus eſt timor. S. Aug. in Pſal. 119. tom. 8.
105
Eſt ira conſummationis, & eſt ira cōſumptionis, (nam omnis Vindicta Dei, Ira dicitur) ſed aliquando ad hoc vindicat Deus, vt perficiat: aliquando ad hoc vindicat, vt damnet. Idem in Pſal. 58 to. 8. ſ. 599.
106
– Qui glutine Deo conglutinatur, id eſt charitate … terribilius & horribilius ipsâ Gehenna iudicat, in re leuiſſima vultū omnipotentis scientèr offendere. S. Bern. de Tripl. Coharen. Vincul.
107
1 Pet, 3. 7. Vir itaq, nominatus eſt, quòd maior in eo Vis eſt quàm in fœmina, & hinc Virtus nomen accepit. Item Mulier à mollicie eſt dicta … velut Mollier. Lact. de Opſ. Dei. cap. 12.
108
1 Sam. 18. 21. & 25. 41.
109
2 Sam. 6. 16, 20.
110
1 King. 21. 7. 2 King. 9. 22, 30.
111
1 Pet. 3. 6.
112
Eſth. 1. 12.
113
Eſth. 8. 5.
114
Optima fœmina rarior eſt Phœnice. Malarum fœminarū tam copioſa ſunt examina &c. S. Ier. epiſt.
115
Eccleſ. 7. 28. Prou. 3. 10.
116
Laus tantò maior deferri ſolet, quantò eſt bonum rarius quod exigit Laudem. S. Aug. lib. 1. de Ciuit. Dei. cap. 28. tom. 5.
117
Eſai. 8. 12 Col. 2. 20.
118
2 Tim. 3. 2. Mat. 10. 28. Quis animæ Dominator, niſi Deus ſolus? Quis iste, niſi ignium comminator? … Illi potius metum conſecandū &c. Tertul. aduerſ. Gnoſt. c. 9. tom. 3.
119
Timor Seruilis nō eſt Virtus, quialicet mala declinari ſaciat: non tamen hoc ſacit benè, id eſt ſaudibilitèr; immo ilitèr et brutalitèr, videlicet ſolo metæ feræ, ita enim occupat animum & intentionam timentis, oraculos cordis ad ſolam pœnæ euaſionem habeat &c. Paris. de Virtutibus, fol. 81. lit. H. & Paludan. l. 3. d. 34. q. 3.
120
– Coniun quæ adulterinum animū gerit, etiam ſi timòre viri non adulterium perpetrat: tamen quod deeſt aperi, ineſt voluntati, Caſta verò alitèr timet: nam & ipſa times virum; ſed caſtè. Deniq, timet illa, no vir inſeſtus adueniat, ista ne offenſus abſcedat. S. Aug. epiſt. 120. c. 21. to. 2.
121
Ruben violat Balamdum nimium grandis effectus eſt, quia timor ſi ſimius eſt, dum ſe cuſtodire nititur, format inutiles imaginationes, quibus ſe connoluens à ſalutaribus impeditur. Tract. 10. ſuper, Magnificat. part 3.
122
Lege Eſaiam: vide quantia ſubiecerit timorem vt faceret irreprehenſibilam & bonum Timorem. Spiritus inquit Sapientia &c. Talle Timori Domini iſta & eſt irrationabilis & inſipiens Timor, vnus ex illis: Foris pugnæ, intus Timores. In Pſal. 118. Ser. 5. tom. 4.
123
Pſal. 115. 11. & 147. 11. Eſai. 50. 10.
124
Pſal. 19. 9
125
2 Cor. 7. 1.
126
Hebr. 12. 28.
127
Eccleſ. 2. 17. & 21. 6.
128
Eſai. 66. 2. Eccle. 2. 15.
129
Iob 1. 1.
130
Act. 10. 35, 2, 31. Eccleſ. 25. 1.
131
Pſal. 112. 1. & 128. 1.
132
Pſal. 135. 13. & 118. 4 & 22. 23.
133
1 King. 18. 3. 12. Tob. 14. 4.
134
Pſal. 19. 9. Reuel. 7. 10, 11 & 19. 1, 3, 4, 5, 6.
135
Bonau. lib. 3. d. 34. q. 3. p. 89. Tho. Aquin. II q. 79. a. II
136
In cœlo, vbi non eſt peccatum Gloria eſt & perpetua laus & indefeſſæ præconia. S. Ierom. ad Therdoram. Epitaph. Lucinij. Timorem Offenſa & Timorem Pœnæ. Gloria Timorem Patriæ propter coram imperfectionem nō paritur. In tuto enim erimus et ȃ pœnæ et ab offenſa. Pariſ. de Virtutibus, lit. A. F.
137
Laudare plus eſt quàm probare & prædicare. Nam Laudamus id quod excellit &c. Auſo. Popma de Differen. Virt. l. 3.
138
Prou. 22. 4. & 19. 23. Eccleſ. 1. 11, 12. & 23. 27. & 40. 26, 27. & 10. 20, 22.
139
Inter Laudes meas & illa eſt eximia: quod ipſum Chriſtum Dominū Apothecam, immo fontem Gratiarum omnium & Virtutum replere dictus ſum &c. Pariſ. de Moribus, fol. 99. Lit. P.
140
Deut. 5. 29.
141
Eccleſ. 12. 13. Deum time – Ergo ſi hoc eſt omnis Homo, abſq, hoc Nihil omnis Homo. Serm. 20. in Cant.
142
Vſus enim humani animi pendet à Timore conspictus Diuini tanquam à primi regula. Caiet. in Eccleſ. c. 8 13. v.
143
Prou. 9. 10. Iob 28. 28.
144
Eccleſ. 25. 12.
145
Leuit. 2. 13. Pet. Bleſ. ſer. 36. p. 430.
146
Pſal. 2. 11.
147
2 Cor. 7. 11. Eccl. 21. 6.
148
1 Pet. 3. 2.
149
2 Cor. 7. 1.
150
Philip. 2. 12.
151
Eccleſ. 2. 10. 1 Tim. 2. 15.
152
Prou. 12. 26. Eccleſ. 15. 5.
153
Prou. 28. 14.
154
Eccleſ. 27. 3.
155
Ego ſum Tempeſtas ad liberationem & ſalutem, Terræmotum ſpiritualem in corde humano faciens, et omnia Diabolica ædificia in co ſubuertens et diſcutiens ab codem. Pariſ. de Moribus fol. 99. lit. F.
156
Prou. 8. 13. & 16. 6. Pſal. 119. 6, 36. 117. 128. v. Iam. 2. 10. Pſal. 86. 11.
157
Sed aiunt quidā: Satis Deum habere ſi corde & animo ſuſpiciatur, licet actu minus fiat. Itaq ſe ſaluo metu et fide peccare; hoc eſt Saluâ caſtitate, matrimonia violare, Saluâ pietate, parēti venenum temperare. Tertul. de Pœnit. c. 5. tom. 2.
158
Prou. 14. 27.
159
Eccleſ. 1. 21.
160
Timor Domini expellit peccatum, ſine quod iam admiſſum eſt, ſine quod tentat intrare. Expellit ſanè illud quidem pœnitende, hoc Reſiſtendo. Serm. de Diuerſ. Affect.
161
Eccleſ. 1. 13.
162
Eccleſ. 34. 14. Exod. 20. 20. Prou. 1. 33. & 19. 23. Pſal. 27. 1, 2, 3. & 34. 4. – Auferendi ſunt metus, ſed ita, vt hic ſolus relinquatur, qui quoniam legitimus ac verus eſt, ſolus efficit, ut poſſint cætera omnia non timeri, Lact. de Vero Cultu. l. 6. c. 17. Qui enim Deum veracitèr timet, nihil terrenum & caducum timet, immo ex ipſo Timore Dei, ipſis Timoribus ſupereffertur. Bonau. lib. 3. d. 34. q. 1. p. 62.
163
De Temp. Serm. 214. tom. 10.
164
Nam qui præſumit, minus veretur, minus præcauet, plus periclitatur &c. De Cultu Fæm. cap. 2. & de Pænit. cap. 6. – Volo te timere & non timere, præſumere & non præſumere, timere vt pæniteas, non timere vt præſumas. Porro præſumere ne diffidas, non præſumere ne torpeſcas. Ber. cp. 87. ad Oger.
165
Prou. 4. 23. Ier. 4. 14, 18. & 16. 10, 11, 12. Eſ. 55. 7. Mat. 15. 19. Nec ſufficit non egiſſe aliquid impium, ſi mēte cogitatur impietas. S. Hilar. in Pſal. 65. fol. 424.
166
Prou 28. 26. Rom. 7. 18. & 11. 20.
167
Phil. 4. 13. 2 Tim. 2. 1. & 4. 18. Eph. 6. 10. 2 Chron. 16. 8, 9. et. 20. 12. Deut. 6. 3, 4. Quicquid eſt circa te vel in te unde poſſis præſumere, abjice à te, & tota præſumptio tua Deus ſit, illius indigens eſto, vt implearis &c. S. Aug. in Pſal. 85.
168
Pſal. 66. 18. 1 Pet. 3. 15. Ez. 33. 31. Pſal. 24. 4 Iam. 4. 8. Heb. 10. 22. Redi ad te, intus tibi eſto iudex. Ecce in cubiculo tuo abſcondito, in ipſa vena intima cordis tui vbi tu ſolus es, & ille qui videt; illic tibi displiceat iniquitas, vt placeas Deo… Parum eſt in vultù, parum est in lingua, in corde noli respicere, id eſt, noli diligere, noli acceptare. Idem in Pſal. 65. to 8.
169
De cultu Fæm. cap. 2. to. 2.
170
2 Theſſ. 3. 3. 2 Tim. 2. 19. Ioh. 15. 16. Luke 10. 20. Ioh. 16. 22. & 10. 28, 29. v. Pſal. 35. 5. & 125. 1. Prou. 10. 30.
171
Pſal. 34. 9, 10. Eccleſ. 40. 26, 27. & 1. 16.
172
Prou. 15. 16.
173
Pſal. 25. 14.
174
Mal. 2. 5.
175
Pſal. 25. 12.
176
Mal. 3. 16.
177
Mal. 4. 2.
178
Pſal. 31. 20, 21.
179
Eccleſ. 33. 1.
180
Pſal. 147. 11.
181
Pſalm. 103. 13. Mal. 3. 17.
182
Pſal. 145. 19.
183
Prou. 28. 4 & 24. 24. & 17. 15. Eccl. 10. 23, 29. Tho. Aquin. 22. q. 115. a. 2. Corp.
184
Ego carnis bona quæ ſemper & ipſe contempſit, in animæ laudibus nō requiram – ad Heliodor. Epitah. Nepot.
185
Prou. 27. 14. Vox autem grandis, laus excedens menſurā Meritorum hîs intelligetur – Pariſ. de Moribus. fol. 123. lit. M.
186
Eſ. 26. 12. 1 Cor. 15. 10. & 12. 6. Phil. 2. 13. Ier. 32. 40.
187
Laudari in bonis operibus debes; ſed in eo quod operaris, hominū laudes expectare non debes – Deus Laudetur in operibus tuis. De ſtatu Vidu. ad Gallam epiſt. 2. Si qua ſane in Sanctis digna laude vel admiratione intueor, clará luce veritatis diſcutiens, profectò reperio Laudabilem ſiue Mirabilem alium apparere atque alium eſſe, & Laudo Deum in Sanctis eius. S. Bern. Ser. 13. in Cant.
188
1 Pet. 3. 4. Enimverò quis non animæ dabit ſummam omnem, cuius nomine totius Hominis mentio titulata eſt. Tertul. de Anima. cap. 13.
189
… Nihil in illâ laudabo, niſi quod proprū eſt. S. Ierom ad Princip. And ſo of Paula he ſaith. Nihil laudabimus niſi quod proprium eſt & de puriſſimo ſanctæ mentis fonte profertur. Id. ep. ad Euſtoch. Nam cum omnia opera ſua laudauerit Deus, cœlum, terram &c. vbi ad Hominē vētum eſt, ſolus non videtur eſſe laudatus propter quem omnia generata ſūt. Quæ igitur cauſa eſt, niſi fortè ea, quia alia in ſpecie ſunt, Homo in occulto? quia aliorum Gratia foris, huius intus eſt. Aliorum in Natiuitate, huius in Corde. – Ideo ergò homo non antè laudatur, quia non in forenſi pelle, ſed in interiore Homine antè probandus, ſic prædicandus eſt. S. Ambros. Inſtit. Virg. cap. 3. tom. 1.
190
2 Ioh. 1. 1. Hebr. 13. 1. Epheſ. 5. 25.
191
1 Theſſ. 5. 13.
192
Mark. 14. 9. Pſal. 112. 6.
193
Gen. 23. 2. Ioh. 11. 33, 35. 1 King. 14. 13. 1 Theſ. 4. 13. Eccleſ. 22. 11, 12 & 38. 16, 17.
194
Act. 8. 2. 2 Chron. 32. 33.
195
Iam. 5. 10. Hebr. 12. 1. & 13. 7. 1 Cor. 11. 1.
196
1 Sam. 2. 30. Deut. 26. 19. Ioh. 12. 26. Eſai. 8. 13. Timor Hominis, Dei Honor eſt. Tert. de Pœnit. c. 7
197
Tho. Aquin. 22. q. 103. a. 1. ad 3.
198
Pſal. 12. 6.
199
Pſal. 16. 3.
200
Pſal. 83. 3.
201
Mal. 3. 17.
202
2 Cor. 6. 18,
203
Cant. 4. 9.
204
Matth. 12. 50.
205
Hoſ. 2. 19.
206
Cant. 2. 10.
207
Cant. 2. 14.
208
Cant. 2. 13.
209
Cant. 6. 10.
210
Prou. 5. 19.
211
Ezek. 24. 16. Eccleſ. 36. 22.
212
Gen. 2. 18. Eccleſ. 36. 24.
213
Mal. 2. 14.
214
Eccleſ. 36. 24.
215
Prou. 31. 11.
216
Eccleſ. 26. 3, 23.
217
Prou. 18. 22.
218
Eccleſ. 26. 14.
219
Eccleſ. 26. 15.
220
Eccleſ. 26. 1.
221
Eccleſ. 26. 13.
222
Prou. 31. 23.
223
Eccleſ. 26. 22.
224
Prou. 19. 14.
225
Eccleſ. 40. 19.
226
Prou. 12. 4. Non annulus, non torques aureus, non monile, ſed Corona. Cartw. in Prou.
227
Pſal. 21. 3. Eſth. 2. 17
228
Eccleſ. 25. 10.
229
Eccleſ. 10. 24.
230
Eccleſ. 7. 19.
231
Prou. 31. 10.
232
Eccleſ. 26. 14. 15.
233
Eccleſ. 26. 1.
234
Eccleſ. 36. 23. Sine Muliere igitur Homo non habet Laudem, in Muliere prædicatur, &c. S. Ambros. Inſtit. Virg. cap. 3. tom. 1.
235
Prou. 14. 26. & 11. 22.
236
Deut. 5. 29. Pſal. 112. 2.
237
Pſal. 127. 3.
238
Pſal. 128. 3.
239
Gen. 29. 9.
240
Eccleſ. 3. 7.
241
Ruth. 4. 15.
242
Ruth. 1. 8.
243
Ruth. 1. 14. & c. 2. 11
244
Eſth. 2. 20.
245
Eſth. 4. 4.
246
Eſth. 4. 16.
247
Eſth. 8. 3.
248
Eſth. 4. 11, 16.
249
Prou. 14. 1.
250
Prou. 31. 14.
251
Prou. 31. 15.
252
Prou. 31. 21.
253
Prou. 31. 27.
254
Eccleſ. 26. 16.
255
Reuel. 12. 1.
256
Gal. 3. 28. Epheſ. 4. 15.16. Cant. 2. 10. – Cum ipſos cogitatis amantes, non virum & Fœminam, ſed verbum &c. Animam ſentiatis, oportet. Et ſi Chriſtum & Eccleſiam dixero, idem eſt, niſi quod Eccleſiæ nomine non vna Anima, ſed multarum vnitas, vel potius vnanimitas deſignatur. S. Bern. ſerm. 61. in Cant.
257
Cant. 5. 5.
258
Cant. 1. 5.
259
Cant. 2. 2.
260
Cant. 4. 12.
261
Luk. 6. 26. Eccleſ. 15. 9.
262
Eſay 28. 16. 30. 18. 40. 31. 64. 4. Heb. 10. 36, 37, 38. Hab. 2. 3, 4.
263
1 Cor. 4. 5.
264
1 Pet. 1. 7. Et nos ergò nō a nobis laudem exigamus, nec præripiamus iudicium Dei & præueniamus ſententiam iudicis, ſed ſuo Tempori, ſuo Iudici reſervemus. S. Ambros. in Luc. l. 8. c. 17. tom. 5. 2 Tim. 2. 5. Eccleſ. 11. 27.28.
265
Nam ſi laudari antè Gubernator non poteſt quam in portum nauem deduxerit: quomodò laudabis Hominē priuſ quàm in ſtationem mortis ſucceſſerit? S. Ambr. de Bono Mort. c. 8. tom. 4. Meritò ergò differtur, vt ſequatur fœnerata eius Laudatio, cuius dilatio non dispendium; ſed incrementum eſt … Et ideo laudatio eius non in exordio; ſed in fine eſt. Nemo enim niſi legitimè certauerit, coronabitur. Ideoq, ſapiens tibi dicit: Antè mortem non laudes hominem quemquam. Ratio. Quia in fine hominis nudantur opera eius. Id. Inſtit. Virg. c. 3. tom. 1.
266
Act. 12. 21.
267
Arrian. Epict. l. 3. c. 2.
268
1 Cor. 11. 1, 22
269
2 Kings 9. 11. Act. 24. 5. & 26. 24. Neh. 6. 13.
270
Tert. Apolog. c. 7. &c. Arnob. aduerſ. Gent. M. Fælix in Octau.
271
Gratias ago Deo meo, quod dignus ſum, quem mundus oderit. S. Ierom. Aſellæ.
272
Epheſ. 5. 15. Phil. 4. 8, 9. 2 Cor. 8. 20. 1 Pet. 2. 12. Heb. 11. 39. Eccl. 41. 12. – Nec ex nobis ſcintilla procedat, per quam aduerſus nos ſiniſtræ famæ flamma confletur – Nos id agamus, vt malè de nobis nemo loqui, abſque Mendacio poſſit. Paulin. epiſt. ad Celant.
273
1 Cor. 4. 5.
274
2 Cor. 10. 18. Iob. 12. 43.
275
2 Pet. 3. 9.
276
Iam. 5. 8, 9.
277
1 Pet. 4. 5.
278
Mat. 25. 34, 41.
279
Prou. 31. 28, 29.
280
Cant. 6. 9.
281
Eccleſ. 39. 10. Eccleſ. 44. 15. Eccleſ. 49. 1.
282
Eccleſ. 46. 11, 12.
283
Reuel. 4. 13.
284
Gen. 4. 4. Act. 10. 35. 1 Pet. 2. 5.
285
Hebr. 13. 15.
286
Eſai. 8. 13.
287
Deut. 10. 21.
288
Matth. 25. 21.
289
Perfecta Die laudatio magis animā perficit, quàm Dei fruitio, quia magis lætatur in Gloriâ & plus gaudebit de Dei gloriâ & honore, quàm de ſuâ Glorificatione, & plus iocundabitur in laudando Dominū, quàm in conſiderādo proprium bonū. Bonau. l. 3. d. 1. q. 1, p. 66. A ſelm. Proſolog. c. 15. & 16.
290
Quid agimus anima? cur ad mortem eius venire formidas? – S. Ier. Epitaph. Paulæ. Epiſt. ad Principiam. Gal. 3. 28.
291
1 Pet. 3. 7.
292
Eſai. 33. 6. 2 Cor. 4. 7.
293
– Non conſiderantes Holdam & Annam ac Debboram, viris tacētibus prophetaſſe, & in ſeruitute Chriſti nequaquam differentiam Sexuum valere; ſed Mentium. S. Ierom. Euſtoch.
294
S. Aug. Confeſſ. lib. 9. cap. 9.
295
Doct. Prideaux Rector of Exceter College in Oxford.
296
Greg. Nazian. in Laudem Gorgon. Orat. 25.
297
S. Ier. ad Princip. Nuſquam ſine Matre &c. —
298
Id. Epitaph. Fabiola.
299
Prou. 31. 26.
300
Pſal. 16. 3. Pſal. 119. 63, 79. Gal. 6. 10. 1 Pet. 2. 17. Coloſſ. 1. 4.
301
Paulin. in Vitâ D. Ambroſ.
302
Pſal. 18. 23. Rom. 7. 21, 22, 23, 24.
303
Pſal. 119. 6, 8. Act. 11. 23.
304
Mic. 7. 18. 1 Ioh. 1. 9. Rom. 6. 14. Ez. 36. 25. 2 Cor. 12. 7, 9.
305
Rom. 6. 4, 5, &c. Vis, inquam, illa Chriſti mortis nobis communicatur, vt per hāc Chriſtivim moriamur peccato, ſicut Chriſtus peccato ſemel mortitus eſt, id eſt, non vt peccatum nobis non imputitur, (id enim ad Iuſtiſicationem pertinct) ſed vt peccati vis iam non ſit in nobis efficax, immo verò contrà freti vi illâ Chriſti, cui per Spiritum Sanctum coniuncti ſumus, peccatum occidamus. – piſtiemò quia non ſatis eſt nō peccare; ſed etiam benè agere oportet, eadem vis illa Chriſti, quâ victor peccati et mortis in carne noſtrâ viuere cœpit Deo – nobiſcum communicata facit vt &c. Beza epiſt. Theolog. 45. p. 211.