"SEÇİLMİŞLƏR"

Müdaxiləsizlik coğrafiyası: okeanlar, dağlar və təcrid olunmuş zonalar

Ufoloji aktivliyin birinci vektoru müşahidələrin Yerin kimsəsiz, coğrafi cəhətdən təcrid olunmuş bölgələrində cəmləşməsi ilə xarakterizə olunur. Çox vaxt intensiv ağ və ya narıncı işıq mənbələri şəklində qeydə alınan tək və ya qrup halındakı obyektlər, antropogen (insan) təsirinin minimum olduğu yerlərdə öz varlıqlarını nümayiş etdirirlər:

• Dünya okeanının akvatoriyaları: Böyük məlumat bazası, o cümlədən ABŞ Hərbi Dəniz Qüvvələrinin müasir radar hesabatları (xüsusən də "Nimitz" aviadaşıyıcısı ilə baş vermiş insident), dərin dəniz rayonlarına və okean çökəkliklərinə həm havada, həm də suyun altında hərəkət edə bilən NAH-ların (transformatorların) daimi bazalaşma və ya tranzit zonaları kimi işarə edir.

• Yüksək dağ sistemləri və səhralar: Kordilyer, Pamir dağları, Nevada və Atakama səhraları qeydə alınan "plazmoidlərin" və sabit işıqlanan sferaların sayına görə tarixən liderlik edirlər.

Rasional nöqteyi-nəzərdən bu strategiya tədqiqat missiyasının və ya infrastrukturun gizli şəkildə yerləşdirilməsi kriteriyalarına cavab verir. Çətin keçilən landşaftlardan istifadə edilməsi xarici zəkaya bəşəriyyətlə birbaşa təmasları minimuma endirməyə, eyni zamanda planetar resursların, Yerin maqnitosferinin və tektonik proseslərinin dərindən avtonom skan edilməsini aparmağa imkan verir.

Texnogen triqqer: strateji obyektlər və kataklimz zonaları

İkinci vektor — tamamilə əks tərəf — bəşəriyyət öz texnoloji və ya təbii balansının kritik nöqtələrinə yaxınlaşdıqda işə düşür. UFO fenomeni sivilizasiyanın hərbi və enerji potensialını müəyyən edən obyektlərə sərt şəkildə bağlılıq nümayiş etdirir:

Nüvə monitorinqi

“Manhetten layihəsi” və Xirosimanın bombalanmasından başlayaraq, bu obyektlər atom elmi-tədqiqat mərkəzlərinin (Los-Alamos, Ok-Ric), uranın zənginləşdirilməsi zavodlarının və qitələrarası ballistik raketlərin bazalaşdırıldığı məkanların üzərində müntəzəm olaraq görünməyə başladı. Ufoloji salnamələrdə onlarla hadisə sənədləşdirilmişdir (məsələn, 1967-ci ildə Malmstrom bazasındakı insident) ki, bu zaman raket buraxılış şaxtalarının üzərində işıqlanan disklərin görünməsi ABŞ və SSRİ-nin nüvə arsenalının idarəetmə sistemlərinin müvəqqəti elektromaqnit sıradan çıxmasına səbəb olmuşdur. Bu, bəşəriyyətin kütləvi qırğın silahlarının daha yüksək texnologiyalar qarşısında acizliyinin birbaşa nümayişi kimi görünürdü.

Enerji qovşaqları və ekoloji fəlakətlər

Dünyanın müxtəlif yerlərindəki atom elektrik stansiyaları (AES) mütəmadi olaraq NAH-ların görünməsi üçün bir markerə (hədəfə) çevrilir. Üstəlik, obyektlər qlobal tektonik sürüşmələr, vulkan püskürmələri, eləcə də texnogen qəzalar baş verən rayonlarda (məsələn, 1986-cı ilin aprelində Çernobıl AES-in üzərindəki səmada yaxud 2011-ci ildə Fukusima qəzası zamanı olduğu kimi) dəyişməz şəkildə qeydə alınır. Müşahidəçi sanki kritik enerji tullantılarının parametrlərini qeydə alır və planetar miqyasda səssiz bir təhlükəsizlik nəzarətçisi rolunda çıxış edir.

1952-ci ilin Vaşinqton presedenti: mütləq üstünlüyün nümayişi

Geosiyasi sərhədləri təsbit etmək üçün gizli monitorinq kifayət etmədikdə, fenomen açıq nümayişə keçir. 1952-ci ilin iyulunda Vaşinqtonda baş vermiş hadisələr, Soyuq müharibənin qızğın vaxtında ABŞ-ın hərbi-siyasi rəhbərliyinə meydan oxuyan belə bir demarşın (bəyanatın) kulminasiya nöqtəsi oldu.

Paytaxt mühasirəsinin xronikası

19 iyul 1952-ci il, şənbə günü saat 23:40-da Vaşinqton Milli Hava Limanının və “Endryus” aviasiya bazasının radarları eyni vaxtda yeddi naməlum obyektdən ibarət qrupu qeydə aldı. Onların manevrləri aerodinamikanın məlum olan bütün qanunlarını alt-üst edirdi: obyektlər saatda 200 km sürətlə hərəkət edir, anidən asılı vəziyyətdə dayanır, ardınca isə kinetik enerjini itirmədən kəskin bucaq altında dönüşlər edərək ağlasığmaz sürət yığırdılar.

Tezliklə obyektlər Ağ Ev və Kapitol üzərindəki ciddi şəkildə qorunan uçuşa qadağan olunmuş fəzaya daxil oldular. Mülki təyyarələrin pilotları və hərbi müşahidəçilər prezident Harri Trumenin iqamətgahı üzərində xaotik şəkildə dövrə vuran parlaq işıqlanan sferaların varlığını vizual olaraq təsdiqlədilər. Onları zərərsizləşdirmək üçün havaya qaldırılan "F-94 Starfire" qırıcıları tamamilə aciz qaldı: hərbi təyyarələr yaxınlaşdıqda obyektlər anidən sönür və ya saatda 11 000 km-i (9 Maxdan çox) ötən sürət yığaraq Hərbi Hava Qüvvələrinin müdafiə potensialını tamamilə heçə sayırdılar.

Kulminasiya və informasiya dempferi (pərdələnməsi)

Düz bir həftə sonra, 26 iyulda eyni vəziyyət daha böyük miqyasda təkrarlandı. Vaşinqton səması işıqlanan bir “karusel” meydanına çevrildi. Pentaqonun telefon şəbəkələri panik zənglərlə iflic olmuşdu. İctimai böhran elə bir həddə çatdı ki, 29 iyul 1952-ci ildə HHQ-nin general-mayoru Con Semford İkinci Dünya müharibəsindən bəri ən böyük mətbuat konfransını çağırmalı oldu; o, radarlarda və səmada yalançı ilğımlar yaradan hava axınının “temperatur inversiyası” (isti-soyuq hava qatlarının yerdəyişməsi) barədə tələsik və elmi cəhətdən zəif bir versiya səsləndirdi.

Lakin radar xidmətinin rəhbəri Harri Barns və “Göy kitab” (Project Blue Book) layihəsinin rəhbəri kapitan Edvard Ruppelt sonradan etiraf edirdilər: hədəflər bərk, maddi və koordinasiyalı şəkildə hərəkət edən obyektlər idi. Bütün dünyanın gözü qarşısında kənar bir qüvvə Amerikanın dövlətçilik mərkəzinin üzərində nümayişkaranə uçuş keçirərək bəşəriyyətin hər hansı bir HHM (Hava Hücumundan Müdafiə) sisteminin, geosiyasi sərhədlərinin və məxfi protokollarının onun üçün heç bir praktiki əhəmiyyət daşımadığını əyani şəkildə göstərdi.

Ufoloji xronika tədqiqatçını tarixə antroposentrik (insanyönümlü) baxışdan imtina etməyə vadar edir. Okeanlar üzərindəki gizli uçuşların, eləcə də nüvə obyektləri və ya dünya dövlətlərinin paytaxtları üzərindəki nümayişkaranə aksiyaların sintezi sistemli, uzunmüddətli və dərindən dərk olunmuş qlobal bir monitorinqin aparılmasına işarə edir. Bəşəriyyətə hazırkı kosmik və texnoloji iyerarxiya pilləsindəki yeri de-fakto göstərilmişdir: biz sərhədləri və kritik parametrləri kənardan sərt şəkildə nəzarət olunan bir eksperiment meydanının daxilindəyik.

Müqəddəs torpaqda alov: Həzrət Musa peyğəmbərin mistik missiyası

Bəşəriyyət tarixində elə məqamlar var ki, yer dünyası ilə müqəddəs (səmavi) aləm arasındakı sərhəd itir və Ali Qüvvələrin iradəsi insana aşkar olur. Dünya mənəviyyat tarixinin ən sirli və taleyüklü hadisələrindən biri Həzrət Musanın Horev dağının ətəyində peyğəmbərlik missiyasına çağırılmasıdır. Bu, sadəcə dini bir süjet deyil, müqəddəs mətnlərdə təsbit olunmuş, insanın Səmavi Qüvvələrlə birbaşa təmasının və sivilizasiyanın gedişatını dəyişdirən real şəhadətidir.

Hadisələr Sinay səhrasının sərt və əzəmətli landşaftlarında cərəyan edir. Bir zamanlar Misir şahzadəsi olan, indi isə təvazökar bir çoban kimi ömür sürən Musa, qaynatasının sürülərini bu quraq torpaqlardan keçirirdi. Qədim köçərilərin hələ o dövrdən Tanrı dağı kimi ucaltdıqları Horev (Sinay) dağının ətəyinə gəlib çatdıqda, o, yer fizikasının bütün qanunlarını alt-üst edən bir fenomenlə qarşılaşdı.

Səhranın sükutunda Musanın qarşısında parlaq və şiddətli bir alova bürünmüş adi bir yabanı yulğun (tikan) kolu peyda oldu. Lakin bu, alışdığımız yanğınlardan deyildi:

• Yanmayan maddə: Alovun parlaq dilləri budaqların arasında tüğyan edir, lakin yarpaqlar yaşıl qalır, odun isə külə çevrilmirdi. Od canlı bitki ilə birlikdə mövcud olur və onu məhv etmirdi.

• Elçinin hüzuru: Müqəddəs mətnlər göstərir ki, bu fövqəltəbii alovun düz mərkəzində Musaya Rəbbin Mələyi — ali sferalardan enmiş cismsiz bir varlıq zahir olmuşdu.

Bu anomaliyadan heyrətə gələn Musa, bu əzəmətli görüntünün sirrini açmaq və kolun alovlansa da niyə yanmadığını öyrənmək üçün yaxınlaşmaq qərarına gəldi.

Səmavi protokol: ayaqqabıların çıxarılması və qlobal missiya

Peyğəmbər alovlanan kola yaxınlaşan kimi ətrafdakı məkan dəyişdi. Alovun tam mərkəzindən gələn bir Səs onu iki dəfə adı ilə çağırdı. Ali Qüvvələrin insandan tələb etdiyi ilk şey bu məkanın paklığına mütləq ehtiram göstərmək oldu:

“Bura yaxınlaşma; ayaqqabılarını ayağından çıxart, çünki üzərində dayandığın yer müqəddəs torpaqdır”.

Ayaqqabılarını çıxaran Musa, ona zahir olan İlahi əzəmətə baxmağa qorxduğu üçün dərin bir lərzə içində üzünü örtdü. Məhz bu məqamda, bəşəriyyətin Yer üzündəki əzablarını fasiləsiz olaraq izləyən Səmavi Qüvvələr öz iradələrini bəyan etdilər. Musa alovun içindən qlobal bir missiya aldı — o, Ali Məhkəmənin bir alətinə çevrilməli, Misirə qayıtmalı və öz xalqını çoxəsrlik köləlikdən xilas etməli idi.

Ali Qüvvələrin yer sivilizasiyasını fasiləsiz müşahidə etməsi konsepsiyası çərçivəsində, "Yanar kol" (Neopalimaya kupina) fenomeni mühüm qanunauyğunluqları nümayiş etdirir:

1. Nəzarət olunan enerji: Ağacı yandırmayan alov, yer maddəsinin xassələrini lokal (yerli) şəkildə dəyişdirməyə qadir olan daha ali tərtibli bir enerjinin təzahürünə işarə edir.

2. Ötürücünün (rəhbərin) nöqtəvi seçimi: Səmavi Qüvvələr eyni anda bütün bəşəriyyətə müraciət etmirlər. Onlar şüuru və ruhu tarixin axınını dəyişəcək məlumatları qəbul etməyə hazır olan konkret bir şəxsiyyəti seçirlər.

3. Müqəddəs zonaların təyini: Sinay dağı və onun ətrafı həmin anda Ali Qüvvələrin birbaşa hüzur tapdığı və tam fərqli, yerə məxsus olmayan qanunların keçərli olduğu bir zona kimi fərqləndirilmişdi.

Yanar kolun yanında baş verən bu hadisə böyük Çıxışın (İsxod) başlanğıcı oldu. O, bəşəriyyətin yaddaşına bir həqiqəti əbədi olaraq həkk etdi: dünyamız nəzarətsiz buraxılmayıb və tarixin dönüş nöqtələrində Kainatın Yaradanları və Qoruyucuları təxəyyülü heyran qoyan nişanələr vasitəsilə öz varlıqlarını birbaşa bəyan etməyə qadirdirlər.

Tarixi-məntiqi analiz və psixofizioloji transformasiya

“Həzrət Musa peyğəmbərin həyat yolunu və onun ilk ilahi vəhyi almasının şəraitini araşdırarkən heyrətamiz bir fenomenin təsviri ilə qarşılaşırıq: o, dağın zirvəsində alova bürünmüş, lakin eyni zamanda yanmayan bir kol — Yanar kol görür. Musa alov mənbəyinə yaxınlaşdıqda bir səs eşidilir. Müqəddəs mətnlərə görə, həmin anda onunla həm mələk, həm də Rəbbin Özü danışır.

Tarixi-məntiqi analiz nöqteyi-nəzərindən bu hadisənin qısa mahiyyəti Musanın dağın zirvəsində səmavi (kənar) mənşəli qüvvələrlə təmasından ibarətdir. Bu qarşılıqlı əlaqədən sonra peyğəmbərin orqanizmində və şüurunda dərin psixofizioloji dəyişikliklər baş verir. Bununla yanaşı, müqəddəs yazılarda Musanın əsasına xüsusi, simvolik və müqəddəs bir məna verildiyi faktı da danılmaz olaraq qalır”.

Musanın əsası: çoban dayağından İlahi hakimiyyətin rəmzinə qədər

Həzrət Musanın Qırmızı dənizin sularını yarması və ya taxta bir dəyənəyin zərbəsi ilə qayadan su çıxarması obrazı dünya mədəniyyətinin ən çox tanınan süjetlərindən biridir. Kütləvi şüurda mütləq möcüzənin simvoluna çevrilmiş bu artefakt dualist (ikitirəli) təbiətə malikdir. Müqəddəs Kitab onun son dərəcə bəsit bir əşya olduğunu vurğulayır, çoxəsrlik apokrif və ekzegetika (şərhçilik) ənənəsi isə bu əşyanın ətrafında mistik bir mənşə aurası yaradır.

İlkin mənbələrin araşdırılması köçərinin adi bir əmək alətinin monoteyizmin (təkallahlığın) ən böyük müqəddəsliyinə necə çevrildiyini izləməyə imkan verir.

Kanonik çərçivə: bəsit alətdən “Tanrının əsası”na qədər

Tanahın (Əhdi-Ətiqin) kanonik mətnində əsanın meydana çıxmasının heç bir mistik tarixinə rast gəlinmir. Müqəddəs Kitabların müəllifləri diqqəti möcüzələrin Yeganə Mənbəyinə — Tanrıya yönəltmək üçün maddi obyekti qəsdən müstəqil müqəddəslikdən məhrum edirlər.

1. Əhdi-Ətiq konteksti: çoban aləti

Əsa ilk dəfə “Çıxış” kitabının üçüncü və dördüncü fəsillərində peyda olur. Misirdən qaçan Musa Mədyən torpağında, qaynatası Yetronun (İonanın) yanında təvazökar bir çoban ömrü sürür. Yanar kolun vahiməli və əzəmətli görüntüsü qarşısında Rəbb peyğəmbəri böyük köçə çağırır. Musa öz xalqının ona inanıb-inanmayacağına şübhə edir.

“Rəbb ona dedi: «Əlindəki nədir?» O: «Əsadır» — deyə cavab verdi” (Çıxış 4:2).

İbranicə orijinal mətndə işlədilən söz — מַטֶּה (matteh) — adi bir taxta çubuğu, gəzinti dayağını və mal-qaranı qovmaq üçün istifadə olunan aləti ifadə edir. Bu məişət əşyasının ilana çevrilməsi və yenidən əvvəlki halına qayıtması Musanın özünə göstərilən ilk möcüzə olur. Məhz maddənin Yaradanın iradəsinə tabe olması aktı vasitəsilə əsa utilitar (bəsit) əşya statusundan ucalır. Misirə geri dönərkən peyğəmbər özü ilə artıq sadəcə bir çoban dayağı götürmür: “...və Musa Tanrının əsasını əlinə aldı” (Çıxış 4:20).

Əhdi-Ətiq kəskin şəkildə sərhəd qoyur: güc taxtanın özündə deyil, bu taxtanı fironun üzərinə cəza kəsmək üçün yönləndirən Qüvvənin adındadır.

2. Əhdi-Cədidin səssizliyi və Məbəd varisliyi

Əhdi-Cədiddə Musanın əsası birbaşa qeyd olunmur. Lakin həvarilərin məktublarının müəllifləri onunla sıx bağlı olan başqa bir əşyaya — Harunun (Musanın qardaşının) əsasına müraciət edirlər. Əhdi-Ətiq narrativində bu iki atributun funksiyaları tez-tez sinonim təşkil edir: hər ikisi Misir bəlalarının və möcüzələrin aləti rolunu oynayır.

“İbranilərə məktub”da həvari Paul (və ya ənənəvi olaraq onunla eyniləşdirilən müəllif) çadırın (skiniyanın) və Əhdi-Ətiq Məbədinin quruluşunu ətraflı təsvir edərək bu artefaktın yer üzündəki yolunun son nöqtəsini göstərir:

“...orada qızıl buxurdan və hər tərəfi qızılla örtülmüş Əhd Sandığı var idi. Sandığın içində manna tökülmüş qızıl qab, Harunun çiçək açmış əsası və əhd lövhələri yerləşirdi” (İbranilərə 9:4).

Əhdi-Cədid bu əşyanın statusunu kahinlər nəslinin İlahi seçiminə şəhadət edən ən böyük relikviya (müqəddəs qalıq) kimi təsbit etsə də, onun genezisini (mənşəyini) Əhdi-Ətiq tarixiliyi çərçivəsində saxlayır.

Qeyri-kanonik ənənə: dünyanın yaradılışından Cənnət bağına qədər

Kanonik salnaməçilərin sükutla keçdiyi məqamlar dini-fəlsəfi düşüncə və xalq folkloru üçün əsas süjet xəttinə çevrildi. Əhdlərarası ədəbiyyat, yəhudi Aqadası və xristian apokrifləri Müqəddəs Kitab nəqlindəki boşluqları doldurmağa çalışaraq əsanı kosmik bir artefakta çevirdilər.

1. Yəhudi ekzegetikası və Midraş

Mötəbər yəhudi traktatı olan “Pirkey Avot”a (“Ataların nəsihətləri” 5:6) görə, Musanın əsası tarixin ən birinci cümə günü, ilk şənbə (Şabbat) hüzurunun başlamasından əvvəlki toranlığında Tanrı tərəfindən yaradılmış on şeyin siyahısına daxildir.

Sonrakı midraşlar (xüsusən də “Pirkey de-rabbi Eliezer”) artefaktın ötürülməsinin kəsilməz bir şəcərə zəncirini qurur:

1. O, Ədəm bağında (Cənnətdə) yetişdirilmişdi;

2. Adəm qovularkən onu özü ilə götürmüşdü;

3. İdris (Enox), Nuh və İbrahim vasitəsilə əsa Yaquba keçmiş, o isə bu əşyanı Misirə gətirmişdi;

4. Yusif Misirin hakimi olduqdan sonra onu öz sarayına yerləşdirmişdi. Yusifin vəfatından sonra isə bu əşya Mədyən kahini Yetronun (İonanın) əlinə keçmişdi.

Əfsanəyə görə, üzərinə Şexina (Tanrının tələffüz olunmayan adı) və on Misir bəlasının abreviaturası həkk olunmuş əsa Yetronun bağında torpağa kök atmışdı. Heç bir güclü insan onu yerindən tərpədə bilmirdi. Yalnız Musa müqəddəs hərfləri oxuyaraq onu asanlıqla yerindən çıxardı və bu, onun Yetronun kürəkəni olmaq taleyinin bir nişanəsi oldu.

2. Xristian apokrifləri: Rəbbin Xaçının ağacı

Şərqi xristian və Bizans apokrif ədəbiyyatında (məsələn, “Müqəddəs Xaç haqqında hekayət”də) Musanın əsasının tarixi qlobal bir xristoloji konsepsiyaya hörülmüşdür. Burada əsa cənnət ağacları ilə botanik bir bağ qazanır.

Bu versiyaya görə, Adəmin oğlu Şis (Sif) bir mələkdən Cənnət Ağacının — sidr, sərv və şam ağacının üç budağını (və ya toxumunu) almış və onları ölməkdə olan Adəmin ağzına qoymuşdu. Onlardan möcüzəvi bir üçhissəli ağac boy atmışdı. Apokrifə görə, Musa öz əsasını, Harun isə öz dəyənəyini məhz bu ağacın budaqlarından yonmuşdu. Bu mistik paradiqmada Harunun qurumuş əsasının çiçək açması möcüzəsi Bakirə Məryəmin Məsihə hamilə qalmasının (İmmaculate Conception) prototipi, suları eninə və uzununa yaran Musanın əsası isə bəşəriyyəti günah burulğanından xilas edən Qolqofa Xaçının birbaşa rəmzi nişanəsi kimi yozulurdu.

Beləliklə, Müqəddəs Kitabın ciddi bir tədqiqatçısı üçün Musanın əsası İlahi lütfün kiçik, aciz və adi bir vasitə ilə necə hərəkət etdiyini, qurumuş bir çoban dayağını bütöv bir xalqın azadlıq alətinə necə çevirdiyini göstərən monumental bir nümunədir. Orta əsr ilahiyyatçısı və mistiki üçün isə bu eyni artefakt Ədəmdən başlayaraq Sinay qumlarından keçən və birbaşa Qolqofaya uzanan dünya tarixinin vahid oxunu (təməl sütununu) təmsil edirdi.

Xilas aləti və əbədiyyət nişanəsi: İslam ənənəsində Həzrət Musa peyğəmbərin əsası

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «Литрес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на Литрес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.