Wetenschap bevestigt – 5. Verzameling wetenschappelijke artikelen

Editor Андрей Тихомиров

ISBN 978-5-0059-6641-4 (т. 5)

ISBN 978-5-0059-5237-0

Created with Ridero smart publishing system

Eerste geld

Geld is een middel om ruilrelaties tot stand te brengen, een universeel equivalent. In de oudheid werd de rol van geld uitgevoerd door verschillende goederen (dierenhuiden, graan, vee), geleidelijk ging het over op edele metalen (goud, zilver), die het best voldoen aan de vereisten voor betaling voor goederen. Het Russische woord" geld «zelf gaat terug naar het Turkse» denga" en duidt de gewichtsmeting aan van objecten onder de Mongolen en Turken. Er was veel geld tijdens het bewind van het Mongoolse juk in Rusland, bijvoorbeeld Dmitry Donskoy, Vasily the Dark, Nizhny Novgorod, Novgorod-Seversk, Pskov, Rostov, Ryazan, Starodubskaya, Tver, Jaroslavl, enz. Deze munten werden vaak geslagen in twee lettertypen – oud Russisch en Arabisch.

Het Latijnse woord pecunia-geld komt bijvoorbeeld van pecus-vee. In de gedichten van Go-mera (VIII—VII eeuw voor Christus) verschijnt de stier als een maat voor de waarde. Golden armor, bijvoorbeeld, kostte 100 stieren. Vee werd geteld per hoofd, en het Latijnse woord caput-hoofd was de basis van de moderne woorden «kapitaal», «kapitalisme». Het woord «vee» duidt de begrippen geld, eigendom, rijkdom aan. Op dezelfde manier werden ze aangeduid door de Angelsaksen-sceat, Ready-skatts, in de oude Duitse taal – skat. In Rusland zijn «vee» niet alleen huisdieren, maar ook eigendom, rijkdom, geld. Echter, vee was niet het enige soort geld, en samen met het, een breed scala van items diende als oud geld: bont, huiden, stoffen, diverse gebruiksvoorwerpen, schelpen, kralen en andere sieraden, zout, vis, thee en vele andere items. Onder de verschillende soorten primitief geld waren de schelpen van kleine weekdieren die in de Indische en westelijke Stille Oceaan werden gedolven – cowries – bijzonder populair. Van de oudheid en op een aantal plaatsen tot de twintigste eeuw. ze werden gebruikt als ornamenten en waren een ruilmiddel tussen vele volkeren van Europa, Azië, Afrika en de eilanden in de Stille Oceaan.

Bont werd ook op grote schaal gebruikt als een universeel equivalent. Dit gebruik van hen in het oude Rusland blijkt uit enkele namen van monetaire eenheden-kuna, veveritsa. In Noord-Amerika, bont diende als geld aan het begin van de achttiende eeuw.

Met de uitbreiding van de ruil leek een speciale waar de functie van een universeel equivalent te vervullen, naar zijn aard het meest geschikt voor dit doel – edele metalen. Ze verplaatsten heel snel verschillende soorten niet-metalen geld uit de circulatie. Aanvankelijk werden Goud en zilver eenvoudig per gewicht uitgewisseld in de vorm van Baren.

De overgang van het gebruik van geld in de vorm van blokken van de meest uiteenlopende vormen (staven, staven, ringen, enz.) tot een geslagen munt was het resultaat van de stijging van de productie naar een hoger niveau, toen de uitwisseling werd van vitaal belang voor economisch geavanceerde landen en volkeren.

Metaalgeld was praktisch niet beschadigd en kon voor langere tijd als schat worden opgeslagen. Bovendien, met een groot gewicht in een klein volume, hebben ze hun transport aanzienlijk vergemakkelijkt. Ten slotte werden ze gemakkelijk in delen verdeeld en veranderden ze in geld van lagere waarde, wat de productie van kleine handelsoperaties aanzienlijk vergemakkelijkte. In veel landen ging de circulatie van verschillende soorten metaalgeld, voornamelijk edelmetaal, vooraf aan het verschijnen van echte munten. In Griekenland, vóór de introductie van de munt, werden ijzeren staven gebruikt, obols genaamd. Zes staven vormden een Drachme (een bos, een handvol). De Drachme werd later de naam van een oude Griekse zilveren munt. In het oude Italië, vóór het verschijnen van munten, dienden koperen baren als geld, in grote aantallen (ongeveer 300 kg) gevonden in de helende heilige lente Aqua Apollinaris – Apollo Water.

Nederlandse archeologen die de inhoud van vele oude schatten hebben bestudeerd, zijn tot de conclusie gekomen dat in Europa tijdens de Vroege Bronstijd bronzen voorwerpen werden gebruikt als het eerste geld. De resultaten van de studie zijn gepubliceerd in het tijdschrift PLUS ONE.

© Photo: MHG Kuijpers Bronzen stroken die dienden als het eerste geld uit de schatten in Midden-Europa

Wetenschappers proberen al lang te achterhalen wanneer het eerste geld verscheen en hoe het eruit zag.

Een van de belangrijkste kenmerken van geld is de universaliteit en standaardisatie ervan. Daarom zijn archeologen op zoek naar grote hoeveelheden identieke items in begrafenissen en schatten die als valuta kunnen worden gebruikt.

Onderzoekers van de Universiteit Leiden Michael Kuijpers en Kathleen Popa bestudeerden meer dan 5.000 artefacten uit meer dan 100 Centraal-Europese schatten uit de Bronstijd en beoordeelden deze op standaardisering.

De auteurs ontdekten dat een aantal bronzen voorwerpen, met name boogvormige stroken, ringen, armbanden en bijlbladen, in veel schatten bijna identiek waren-een persoon die zijn gewicht met het oog beoordeelde, zou het verschil niet opmerken. Zo was het gewicht van 70 procent van de bronzen strips gevonden op het grondgebied van het moderne Duitsland, Oostenrijk, Tsjechië, Slowakije en Polen ongeveer 195 gram.

Wetenschappers geloven dat dergelijke items, volledig gestandaardiseerd in vorm en gewicht, de rol speelden van het eerste geld dat een uitgestrekt gebied bestreek. De hypothese wordt ook ondersteund door het feit dat archeologen voortdurend schatten vinden die veel van dergelijke homogene producten bevatten.

In het zuidelijke deel van Midden-Europa – in Zuid-Duitsland, de Tsjechische Republiek en Oostenrijk – zijn dit strepen en ringen, en in het noordelijke deel – in het noordoosten van Duitsland en Polen – zijn dit meer assen. In Midden-Duitsland, Bohemen en Moravië zijn alle drie soorten objecten te vinden.

In latere vondsten die dateren uit de Midden-Bronstijd in Europa, vinden archeologen vaak, naast hele objecten en hun delen, zowel individueel als aan elkaar bevestigd, wat volgens de auteurs duidt op het verschijnen van nauwkeurigere weeggereedschappen en een meer ontwikkeld telsysteem dat fractionele getallen impliceert.

«We nemen aan dat de productie van bijna volledig identieke kopieën van ringen, platen en bladen van bijlen en het gebruik ervan als warengeld heeft geleid tot een bredere erkenning van gewichtsnormen en de opkomst van een systeem van weegschalen in Centraal-Europa,» schrijven de auteurs.

Aan het einde van de Bronstijd, artefacten gemaakt van goud verscheen in de schat, en het grondgebied van de distributie van standaard bronzen objecten in het noorden, naar Scandinavië, uitgebreid. Daarvoor waren ze er slechts in enkele exemplaren aanwezig, in begrafenissen samen met hun vermeende eigenaars.»https://ria.ru/20210120/dengi-1593891081.html

De metalen hoepel die om de nek werd gedragen, werd de nek hryvnia genoemd. Het werd gemaakt van ijzer, brons, zilver, minder vaak van goud, al bekend in de Bronstijd. Later, onder de Meden en Perzen (Indo-Europeanen van Iraanse afkomst), werd het gedragen door nobele mannen en vrouwen. De Galliërs (Indo-Europeanen van Keltische oorsprong) ze was eerst alleen een vrouwelijk ornament, dan alleen een teken van de waardigheid van mannelijke leiders. Onder de Romeinen (Indo-Europeanen van Romeinse oorsprong) diende de nek hryvnia (koppels) als een beloning voor legionairs voor militaire onderscheidingen (geëerde soldaten hadden elk verschillende hryvnia ' s). De nek hryvnia maakte ook deel uit van de kleding van nobele mannen en vrouwen onder de Scythen en Sarmaten (Indo-Europeanen van Iraanse afkomst) in de steppen van Oost-Europa, vervolgens verspreid onder andere volkeren: de Tissagets op de Kama, de Sogdians en Khorezmians in Centraal-Azië. In de Middeleeuwen had het een vergelijkbare betekenis bij de West-en Oost-Slaven (Indo-Europeanen van Slavische oorsprong), evenals bij de Scandinaviërs en een aantal Wolga -, Kama -, Oka-en Baltische stammen. Russische burgerwachten van de 10e-11e eeuw kregen een nek hryvnia als beloning. In de 12e – 14e eeuw. het diende in Rusland voornamelijk als vrouwelijke decoratie; het bestond ook onder boerenvrouwen. Terug in de 16e eeuw. in Moskou Rusland maakte het deel uit van de trouwjurk van de adel (zowel bruidegoms als bruiden).

Een nek hryvnia gevonden op het grondgebied van de regio Koersk (Rusland). 11e-12e eeuw. De grote Sovjet Encyclopedie, 2e ed., editor-in-chief B. A. Vvedensky, vol. 12, 1952, blz. 597

De Hryvnia is een zilveren baar die diende als een monetaire en gewicht eenheid in het oude Rusland. Het gewicht hryvnia kwam overeen met een pond (96 spoelen-409,512 g). De monetaire Hryvnia werd de hryvnia kun genoemd en kwam overeen met 96 zilveren spoel of gelijkwaardige hoeveelheid waardevolle bont, Russische en buitenlandse munten die tot de 12e eeuw in Rusland circuleerden. In de 12e eeuw. alle eenheden van het kuna-systeem, inclusief de hoofdeenheid-de hryvnia, zonder de nomenclatuur te veranderen, namen in gewicht met de helft af, en de Hryvnia van zilver, nadat ze in een baar waren veranderd met een gewicht van ongeveer 48 spoelen (204.756 g), gescheiden van de Hryvnia van kuna. Deze laatste, als monetaire eenheid voor waardevol bont en buitenlandse goederen, was tot de 14e eeuw in omloop aan de rand van Rusland. De all-Russische hryvnia had het uiterlijk van een langwerpige zilveren baar. In Kievan Rus voor het begin van de 13e eeuw was de Kiev hryvnia (een zeshoekige zilveren baar met een gewicht van 38 klossen), gelijk aan de helft van de Byzantijnse liter en voornamelijk gebruikt in relaties met Byzantium, ook in omloop. Novgorod, Chernihiv en andere hryvnia verschillen ook. Tijdens de 13e-14e eeuw bleef het gewicht van de hryvnia dalen, tot ongeveer 184 tegen het einde van de 14e eeuw. Uit de 2e helft van de 13e eeuw. een zilveren baar verscheen, overeenkomend met het halve deel van de monetaire hryvnia – de roebel (van het woord «chop», in de 13e – 14e eeuw. voor het gemak van handelsberekeningen begon de hryvnia in stukken te worden gehakt, elk deel werd bekend als de roebel), die in de 15e eeuw uiteindelijk de monetaire hryvnia verving. Sinds de 14e eeuw hebben Russische munten vaak een ruiter met een speer afgebeeld, waarvan het prototype George de Overwinnaar was, en later van hieruit ontstond – een cent van 1/100 roebel. Ook in de 14e – 15e eeuw. op het grondgebied van Rusland, gecontroleerd door de Khans van de Gouden Horde, waren betalingsbalken in gebruik – Tataarse soma (soums), de naam gaat terug naar de gewichtstraditie van de Horde. Sinds de 16e eeuw is de hryvnia een monetaire eenheid geworden. Hryvnia werd genoemd, een echte baar zilver; een eenheid van Massa; en ook, een tellen hryvnia, toen hryvnia was naast munten in monetaire circulatie. De namen van veel moderne valuta ' s (bijvoorbeeld het merk, Pond, lire) bevatten concepten van dit soort. Helemaal aan het begin van de vorming van het monetaire systeem vielen de drie hypostasen van de hryvnia met elkaar samen, maar onder invloed van interne en externe factoren begonnen de waarden uiteen te lopen. Bijvoorbeeld, als gevolg van de verzadiging van de markt met een geslagen munt, daalde de vraag ernaar. Het gewicht van de hryvnia bullion varieerde ook afhankelijk van de periode en regio.

1-hryvnia van het type Novgorod. 12—13 eeuwen; 2 – Hryvnia van het type Kiev. 12b.; 3-hryvnia Chernihiv type. 12b., ibid.

Ingots van verschillende gewichten en soorten werden verhandeld op het grondgebied van de oude Russische staat, maar de zogenaamde Kiev en Novgorod hryvnia waren van overheersend belang. Kiev hryvnia XI—XIII eeuw. zijn gegoten ingots van hexagonale vorm. Gedurende de hele periode van hun bestaan behielden ze een constant gewicht van ongeveer 160 g. Dit maakt het mogelijk om hun gewichtsnorm te associëren met het gewicht van de Byzantijnse liter -327,456 g en deze gelijk te stellen aan 1/2 liter 163,728 g.

De Algemene datering van de Kiev hryvnia bevestigt gezamenlijke vondsten met Byzantijnse munten van de XI—XII eeuw. Ze verschenen waarschijnlijk in het midden van de XI eeuw. en bestond tot de Mongoolse-Tataarse invasie. Hun verspreidingsgebied beslaat bijna het hele grondgebied van Kievan Rus, maar de meeste vondsten zijn geconcentreerd in de zuidelijke regio ' s.

Novgorod hryvnia-ingots hadden een heel ander uiterlijk en gewicht. Dit zijn lange stokken-staven met een gewicht van ongeveer 200 g. Er zijn twee soorten Novgorod-staven: langer (14—20 cm) en recht en kort (10—14 cm) met een licht gebogen rug. De eerste dateert uit de XI—XIII eeuw, de tweede-XIV—XV eeuw.

In tegenstelling tot Kiev ingots, Novgorod hryvnias bieden een relatief groot Epigrafisch materiaal-ze hebben vaak de namen van de personen voor wie ze werden gegoten gekrast op hen. Van een dergelijke inscriptie werd een van de Russische namen van de baar zelf bekend – «izroy» (van het woord «izry»). Soms zijn er gekraste dwarsstreepjes op Novgorod-blokken, waarvan de laatste in de regel geneigd is.

Naast deze twee belangrijkste soorten zilverstaven – Kiev en Novgorod, Namen enkele anderen ook deel aan de monetaire circulatie van het oude Rusland, bijvoorbeeld de zogenaamde Tsjernihiv – staven, die in gewicht dicht bij Novgorod liggen en in vorm ruwweg afgeplatte Kievan of Litouwse staven zijn – in de vorm van kleine stokjes met zachte contouren, vaak met verschillende karakteristieke deuken op de rug. Metrologisch gezien zijn Litouwse baren niet verbonden met Russische weegsystemen en werden ze vanuit de Baltische staten aan Rusland geleverd als zilveren grondstoffen.

Omdat in Rusland de belangrijkste oorspronkelijke vorm van zilveren grondstoffen munten waren, kon een bepaald aantal munten van hetzelfde gewicht goed dienen als een maat voor het gewicht van een baar – hryvnia. Toen werd blijkbaar feedback vastgesteld – de zilveren baar begon te dienen als een maat voor het aantal munten. Hoogstwaarschijnlijk was het als gevolg van deze verbinding van munten en baren dat dergelijke monetaire en gewichtsconcepten als «hryvnia» (gewichtseenheid), «Hryvnia van zilver» (ingots) en «Hryvnia van kun» (teleenheid) werden ontwikkeld. Geschreven bronnen stellen ons in staat om de gewichtsgelijkheid van de Hryvnia van zilver vast te stellen tot 4 hryvnia kuna en de gewichtswaarden van de fracties van de laatste te berekenen.

Oude Russische monetaire terminologie en monetaire rekening. Russisch Russisch geschreven bronnen, voornamelijk in Russkaya Pravda en in het verhaal van vervlogen jaren, bevatten de volgende namen van monetaire eenheden: vee, kuna (van» Marter»), rezana (van» snijden»), nogata (van Arabisch. nakd – een volwaardige, geselecteerde munt), veveritsa (van starorussk. «belka», Pools. wiewiórka, de kleinste monetaire eenheid), veksha (waardevol bont van goede kwaliteit), bela (blijkbaar wit bont) en hryvnia.

De oudste gewichtseenheid is de hryvnia. Deze naam wordt geassocieerd met de halsdecoratie in de vorm van een hoepel, wijd verspreid onder de Slaven, Fins-Ugriërs en andere volkeren. De oorsprong van het gewicht hryvnia is nog niet definitief vastgesteld. Er werden pogingen gedaan om zijn gewicht te ontlenen aan de Byzantijnse liter (Romeinse weegschaal – 327,456 g) op basis van een parallelle analyse van het 911-Verdrag. Rus met Byzantium en de Russische waarheid. Russische Russische wet het contract bepaalt het tarief van een boete van 5 liter voor opzettelijk slaan «volgens de wet van de Russische», en Russkaya Pravda voor een soortgelijke belediging benoemt een boete van 12 hryvnia. Vandaar dat het gewicht van de hryvnia werd bepaald op 136,44 g.

Aan het einde van de VIII eeuw, een massale instroom van Oost-zilver in Rusland begon in de vorm van dirhams, die in de IX eeuw woog 2,73 g, dat wil zeggen ze gerelateerd aan de hryvnia van 68,22 g, als 25:1. Zo ' n dirhem wordt in geschreven bronnen een kuna genoemd. Aan het begin van de 10e eeuw, samen met Dirham in 2,73 g, begonnen zwaardere munten in omloop te komen in 3,41 g. Er waren 20 van dergelijke Dirham in hryvnia, en deze munt in Rusland werd bekend als nogata.

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «ЛитРес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на ЛитРес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.