Mısır Masalları

Sunuş

Günümüzde edebiyat çok ilgi çekiyor ve kütüphanelerimizde en büyük yeri romanlar tutuyor. Buna karşın dünyanın en eski edebiyatının modern okura sunulmuş olmaması çok tuhaftır. Antik Mısır masalları toplu olarak yalnızca Maspero’nun Contes Populaires adlı Fransızca eserinde yayımlandı. Bunların bir kısmı belli zamanlarda Records of the Past adlı çalışmada İngilizceye de tercüme edildi. Fakat araştırmalara hâlâ devam ediyoruz ve bu antik dile dair daha fazla bilgi edindikçe, yirmi yıl önce mükemmel olduğunu düşündüğümüz tercümeleri bugün büyük ölçüde iyileştirebiliyoruz.

Bu çalışmanın yapılması için bir başka neden daha var. Masalların yayımlandığı önceki çalışmaların hiçbirinde resimlere yer verilmedi. Oysa bizim fikir dünyamıza yabancı bir çağ ve ülkeye dair şeyler okurken daha da çok ihtiyaç duyacağımız hayal gücümüz için resimler elzemdir. İster gerçek olaylara dayansın isterse kurgu olsun, bir anlatımı takip ederken pek çok insan okudukları şeyleri farkında olmadan zihninde canlandırır. Bu masalların ait olduğu dönemlerin her birine dair doğru bir resim sunmak, bu çalışmadaki çizimlerin başlıca hedefi olmuştur. Barındırdığı işaretlerle veya ait olduğu tarihle uyumlu olarak her hikâyeye belli bir dönem atfedildi. Mevcut bilgimiz dahilinde burada resmedilmiş sahnelerdeki yaşam detaylarının tamamı, söz konusu masalın dönemiyle uyumlu şekilde hazırlanmıştır. Bütünüyle skolastik bir düşünceye sahip bazı kimseler, önemli belgelerin tercümelerini hayal mahsulü çizimlerle karıştırmayı küstahlık olarak kabul edebilirler. Fakat antik Mısır hayatındaki değişimleri son yıllarda daha kesin bir şekilde öğrenebildiğimizi ve bu masalların birçoğunun esasen tarihinin bilinmediğini göz önüne alırsak, okurların hayal gücü için bu tür bir malzeme sağlamak için yeterince sebep var gibi gözükmektedir. Bu resimler, masallara daha fazla canlılık ve gerçeklik katabilir. Ayrıca bu masalların işaret ettiği çeşitli dönemler arasındaki farkları vurgulayabilir. Masalların çeşitli temellerinde ve işlenişinde roman türünün gelişiminin hissedildiği fark edilecektir. İlk masal, en basit türden olağanüstü olayların bir toplamından ibarettir. Sonra şehir ile kırsal ve Mısır ile yabancı ülkeler arasındaki tezatları görürüz. Ardından kişisel macera ve başarılı olmak için yapılan planlar ana konu halini alır. Yalnızca geç döneme ait hikâyelerde karakter, anlatının temeli olarak karşımıza çıkar. Aynı şey başka edebiyatlarda da görülebilir. İlk başta olağanüstü olaylar ile yabancı diyarların masalları vardı, sonraları ise maceranın ve nihayet karakterin merkezde olduğu hikâyeler gelmişti.

Mısır masallarını tercüme ederken halihazırda başka dillerde yayımlanmış çeşitli çevirilerden serbest bir şekilde faydalandım. Fakat her halükârda bazı bölümleri düzelttim ya da yeniden çevirdim. Bu bakımdan, Anpu ve Bata örneğinde olduğu gibi bazı durumlarda orijinal papirüsü neredeyse tamamen yeniden tercüme eden Sayın F. Ll. Griffith’e minnettarım. Masallardaki ifade tarzını ise kendim belirledim. Herhangi bir çeviride özgün deyimlerin ne ölçüde kullanılacağı her zaman tartışılan bir konudur ve bu tamamen gerçekleştirilmek istenen amaca bağlıdır. Bu çalışmada metinleri okurlar için anlaşılır kılma amacı, bazı deyimleri değiştirmeyi veya yorumlamayı gerektirdi. Ancak özgün tarz ve üslup olabildiğince korunmuş olup kolayca anlaşılabilen kısımlar ise olduğu gibi bırakılmıştır. Kullandığı sade dil bakımından eski Mısır insanı, günümüzün karmaşık insanından ziyade modern Ortadoğu insanına ya da bizim atalarımıza benzemektedir. Bu çalışmada hata yapmaktan kaçınmak için çok az sayıda kelime değişikliği yapıldı. Anlatımı bozacak yanlış bir izlenim bırakmaktansa, son masalın devamını vermek yerine yalnızca anahatlarını paylaşmakla yetindim. Benimsenen söyleyiş biçimi, eski dönemler ele alınırken yapmacıklığa yol açmadan kullanılabilecek en eski söyleyiş biçimidir. Sonraki masallarda söyleyiş biçimi kasten değiştirildi. Ptolemaik döneme ait son masalda ise anlatımın sonraki bölümündeki üslupla daha uyumlu, modern bir tarz izlendi. Sayın Tristram Ellis’in Mısır’ı tanıması, bu çalışmada kullanılan çizimlerin gerçekçiliğine büyük katkıda bulundu. Her çizim için söz konusu döneme ait anıtları ve kalıntıları aradım. Giysilerin, mimarinin ve kullanılan aletlerin detayları her hikâyenin dönemiyle tamamen uyumludur. Setnau masalında iki farklı üslup sunulmuştur. Ahura muhtemelen III. Amenhotep’in zamanına aitti, Setnau ise II. Ramessu’nun oğullarından biriydi. İki farklı hanedan arasındaki moda değişimi ise biri ölü bir kişinin ka’sı ya da ikizi ve diğeri ise yaşayan bir adam olan iki kişiyi ayırt edici bir özellik olarak takip edildi. Bütün Mısırlıların birbirlerine benzedikleri şeklindeki mevcut düşünceyle yola çıkan okurlar için bir dönemden diğerine geçerken görülen bu sürekli değişim, neredeyse hayal ürünü olarak görülebilir. Fakat bu değişim öyle kesin bir otoriteye dayanıyor ki elinizdeki çalışmanın uygulamalı arkeolojide bir ders olabileceğini umuyoruz. Masalların sonunda açıklama notlarına yer vermemiz yanlış bulunabilir. Masalları okurken sürekli bazı gereksiz ve temel açıklamalara maruz kalmak hem yazar hem de okur için zordur. Fakat neyin gereksiz olarak görüldüğü tamamen okura bağlı olacaktır. Bu nedenle, masalların özgün halini belirsiz bulan okurlar, her masalın sonunda verilen açıklamalardan faydalanabilecektir.

Büyücülerin Masalları

Bir zamanlar ülkeye Firavun Khufu hükmetmekteydi. Günlerden bir gün, huzurunda durmakta olan baş vezirine şöyle dedi: “Gidip oğullarımı ve danışmanlarımı çağır. Onlara bir şey sormak istiyorum.”

Firavun’un oğulları ile danışmanları gelip huzuruna çıktılar. Firavun onlara şunu soracaktı:

“Bana büyücülerin işlerine dair hikâyeler anlatabilecek birini tanıyor musunuz?”

Bunun üzerine Firavun’un oğlu Khafra öne çıkarak cevap verdi: “Ben majestelerine aziz atanız Nebka’nın zamanından bir masal anlatacağım. Anktaui Ptah’ının tapınağına girdiğinde yaşananlara dair bir masal…”

“Majesteleri, Ptah’ın tapınağına doğru yürüyordu. Sonra maiyetiyle birlikte baş hatip Uba-aner’in evine gitti. Uba-aner’in karısı, kralın ardında dikilmekte olanlar arasında genç bir uşak gördü ve kalbi bu gencin arzusuyla doldu. Hizmetçisini, giysilerle dolu bir hediye kutusuyla birlikte delikanlıya yolladı. Ardından genç adam, hizmetçiyle beraber geldi.

Uba-aner’in bahçesinde bir kulübe vardı. Genç uşak bir gün Uba-aner’in karısına gelip şöyle dedi: ‘Uba-aner’in bahçesinde bir kulübe var. İşte orada keyif yapabiliriz.’

Bunun üzerine Uba-aner’in karısı bahçeden sorumlu kâhyaya gidip ‘Bahçedeki kulübeyi hazırlayın,’ dedi.

Sonra genç uşakla birlikte günbatımına dek yatıp içki içerek orada kaldı.

Akşam olunca uşak, yıkanmak için kulübeden çıktı. Bunu gören kâhya, ‘Gidip Uba-aner’e bu olanları anlatmalıyım,’ dedi.

O gün böylece geçti. Ertesi gün kâhya, Uba-aner’e giderek bütün bu olanları anlattı. Bunun üzerine Uba-aner şöyle dedi: ‘Hemen bana abanoz ve kehribardan yapılmış kutumu getirin.’

Hizmetçileri kutuyu getirdi. Uba-aner balmumundan bir timsah yaparak onu efsunladı ve şöyle dedi:

‘Uşak benim gölümde yıkanmaya gelince hemen onun üzerine çullan.’

Sonra timsahı kâhyaya vererek şöyle dedi: ‘Uşak her gün âdeti olduğu üzere göle inince bu timsahı arkasından suya at.’

Kâhya timsahı alıp götürdü. Sonra Uba-aner’in karısı bahçeden sorumlu kâhyayı çağırıp şöyle dedi: ‘Bahçedeki kulübeyi hazırlayın çünkü orada kalacağım.’

Kulübe mükemmel şekilde hazırlanıp donatıldı. Kadın da gelip uşakla birlikte keyif çattı.

Akşam karanlığı çökünce uşak, âdeti olduğu üzere gölde yıkanmaya gitti. Kahya ise balmumundan yapılmış timsahı uşağın hemen arkasından suya attı. Bir de ne olsun! Üç metre uzunluğunda kocaman bir canavar haline gelen timsah, uşağın üzerine çullandı.

Uba-aner Yukarı Mısır ile Aşağı Mısır’ın kralı aziz Nebka ile yedi gün daha geçirdi. Bu sırada uşak, timsahın karnında zapt edilmiş haldeydi.

Yedi gün sona erdiğinde Yukarı ve Aşağı Mısır’ın kralı Nebka oradan ayrıldı. Uba-aner önden giderek ona yolu göstermekteydi. Bu sırada Uba-aner majestelerine şöyle dedi: ‘Majesteleri acaba benimle gelip burada bulunduğunuz zaman içinde bir uşağın başından geçen şu mucizeyi görmek isterler mi?’

Bunun üzerine Kral, Uba-aner’le gitti. Uba-aner timsaha seslendi: ‘Uşağı buraya getir.’

Timsah uşakla birlikte gölden çıktı. Uba-aner krala döndü: ‘Dikkat ediniz, bu timsaha ne dersem yapacaktır.’

Majesteleri şöyle karşılık verdi: ‘Rica ederim, bu timsahı geri yolla.’

Uba-aner eğilerek timsahı kaldırdı. Onun elinde hayvan, balmumundan bir timsaha dönüşecekti. Ardından Uba-aner, evinde karısı ile uşak arasında yaşananları majestelerine anlattı. Bunun üzerine majesteleri timsaha şöyle dedi: ‘Avını alıp buradan git.’

Timsah hemen avıyla birlikte göle daldı. Nereye gittiğini kimse bilmiyordu.

Yukarı ve Aşağı Mısır’ın kralı aziz Nebka’nın emri üzerine Uba-aner’in karısını haremin kuzeyine götürdüler ve onu orada ateşe atarak yaktılar. Küllerini nehre attılar.

İşte atanız Yukarı ve Aşağı Mısır kralı aziz Nebka’nın devrinde baş hatip Uba-aner’in kerametlerinden biridir bu.”

O zaman Yukarı ve Mısır’ın haşmetli kralı Khufu şöyle dedi: “Aziz kral Nebka’ya bin somun ekmek, yüz içimlik bira, bir öküz, iki kavanoz tütsü sunulsun. Ayrıca baş hatip Uba-aner’e de bir somun ekmek, bir şişe bira, bir kavanoz tütsü ve bir parça et sunulsun zira onun bilgeliğini gördüm.”

Majestelerinin tüm emirleri yerine getirildi.

Bundan sonra Firavun’un diğer oğlu Baufra öne çıkarak şöyle konuştu:

“Ben majestelerine babanız aziz Seneferu zamanında yaşamış baş hatip Zazamankh’ın işlerinden bahsederek o günlerde gerçekleşmiş bir mucizeyi hikâye etmek istiyorum.”

Böylece masalı anlatmaya başladı:

“Günlerden bir gün kral Seneferu, çok yorulup bunalmıştı. Sarayını dolaşarak yüreğini ferahlatacak bir eğlence aradı ama hiçbir şey bulamadı. Bu yüzden şöyle dedi: ‘Hemen gidip baş hatip ve tomarların kâtibi Zazamankh’ı bana getirin!’

Hizmetçiler hemen gidip onu getirdi. Kral şöyle dedi: ‘Sarayımda biraz eğlence aradım ama hiçbir şey bulamadım.’

Bunun üzerine Zazamankh şöyle cevap verdi:

‘Majesteleri sarayın önündeki göle gitsin. Bir tekne hazırlansın. Haremin bütün güzel kızları da teknede olsun. Kızların suda kürek çekişini, kuşların göl üzerinde oluşturduğu şirin havuzları seyretmek majestelerini ferahlatacaktır. Ayrıca güzel tarlalar ile yemyeşil kıyıları seyretmek kalbinizdeki sıkıntıyı hafifletecektir. Ben de sizinle geleceğim. Bana abanoz ağacından yapılmış ve altın kakmalı yirmi kürek getirin. Küreklerin palaları kehribar kakmalı çıradan yapılmış olsun. Sonra her biri bakire olan dolgun vücutlu ve sırma saçlı yirmi genç kız getirin bana. Yirmi ağ getirin. Genç kızlar işte bu ağları giysinler.’

Majestelerinin emri üzerine tüm bunları yaptılar. Sonra kızlar akıntı boyunca kürek çekmeye başladılar. Onları seyretmek, majestelerinin neşesini yerine getirecekti. Fakat kızlardan birinin küreği saçlarına çarpınca kızın malahit taşından mücevheri suya düştü. O zaman kız şarkı söylemeyi ve kürek çekmeyi bıraktı. Arkadaşları da aynı şekilde durup kürek çekmeyi bıraktılar. Majesteleri, ‘Daha fazla kürek çekmeyecek misiniz?’ diye sordu.

‘Baş kürekçimiz burada durup kürek çekmeyi bıraktı,’ diye cevap verdiler.

Bunun üzerine majesteleri, ‘Niçin durdun?’ diye sordu baş kürekçiye.

Kız cevap verdi: ‘Malahit taşından mücevherim suya düştü, o yüzden durdum.’

Majesteleri ona şöyle dedi: ‘Kürek çekmeye devam et zira ben kaybettiğin mücevherin yerine yenisini vereceğim.’

Kız şöyle cevap verdi: ‘Ama ben kendi mücevherimi istiyorum.’

Majesteleri hizmetçilerine seslendi: ‘Çabuk bana baş hatip Zazamankh’ı getirin!’

Onu kralın huzuruna getirdiler. Majesteleri şöyle dedi: ‘Zazamankh, kardeşim, söylediğin gibi yaptım. Kızların kürek çekişini izlerken kalbim ferahladı. Fakat küçüklerden birinin malahit taşından mücevheri suya düştüğü için kız kürek çekmeyi bırakıp kendi tarafındaki düzeni bozdu. Ona ‘Niçin kürek çekmiyorsun?’ diye sordum. Kız da bana ‘Malahit taşından mücevherim suya düştüğü için,’ diye cevap verdi.

Kıza, ‘Kürek çekmeye devam et. Ben mücevherin yerine yenisini koyacağım!’ diyerek cevap verdim. Kız ise ‘Ama ben kendi mücevherimi istiyorum,’ dedi.

Bunun üzerine Zazamankh sihirli sözlerini söyledi. Sonra göl suyunun bir bölümünü alıp öteki suların üzerine yerleştirdi. O zaman mücevherin kırık bir çömlek parçasının üstünde olduğunu gördü. Hemen onu alıp sahibi olan kıza verdi. Göl ortasında beş metre derinlikte olan su, Zazamankh’ın onu tersyüz edişinden sonra on metre derinliğe ulaştı. Sihirli sözlerini tekrar etti ve böylece gölü eski yerine yerleştirdi. Bu sayede majesteleri tüm saray halkıyla birlikte eğlenceli bir gün geçirdi. Sonra baş hatip Zazamankh’ı en güzel şekilde mükafatlandırdı.

İşte bu olay, Yukarı ve Aşağı Mısır’ın kralı babanız Seneferu döneminde baş hatip ve papirüs tomarlarının kâtibi Zazamankh’ın işleri arasında sayılan bir mucizedir.”

Bunun üzerine Yukarı ve Aşağı Mısır’ın kralı aziz Khufu konuştu: “Bin çörek, yüz içimlik bira, bir öküz ve iki kavanoz tütsü hazırlayıp Yukarı ve Aşağı Mısır’ın kralı aziz Seneferu’ya sunulsun. Ayrıca baş vaiz ve papirüs tomarlarının katibi Zazamankh’a bir somun, bir şişe bira ve bir kavanoz tütsü sunulsun zira onun bilgeliğini gördüm.”

Majestelerinin tüm emirlerini yerine getirdiler.

Ardından kralın oğlu Hordedef öne çıkarak konuştu. Şöyle dedi: “Şu âna dek yalnızca uzun zaman önce dünyadan ayrılmış kişilere dair ve doğruluğunu kimsenin bilmediği hikâyeler dinlediniz. Oysa ben majestelerine kendi zamanından bir adamın hikâyesini anlatmak istiyorum.”

“Kimdir o adam, Hordedef?” diye sordu kral.

Bunun üzerine kralın oğlu Hordedef cevap verdi: “Bu, Dedi isminde bir adamdır. Dedsneferu’da yaşar. Yüz on yaşında bir adam olup bugün bile beş yüz somun ekmek ile sığır budu yiyip yüz içimlik bira içer. Kopartılmış bir kafayı yerine koymayı bilir. Bir aslanı, yularını yere sürterek peşinden getirmeyi bilir. Tahuti’nin meskeninin planlarını bilir. Yukarı ve Aşağı Mısır’ın kralı, majesteleri kutsal Khufu, kendi piramidinde onun bir benzerini yaptırabilmek için uzun zamandır Tahuti’nin meskeninin planlarını aramaktadır.”

Majesteleri şöyle dedi: “Oğlum Hordedef, bizzat gidip o adamı bana getir.”

Böylece kralın oğlu Hordedef için gemiler hazırlandı. Hordedef nehri geçerek Dedsneferu’ya gitti. Gemiler limana demir atınca Hordedef kıyıya çıktı. Direkleri sedir ağacından ve altın kaplamalı olan abanoz bir tahtırevana oturdu. Dedi’nin yanına yaklaşınca tahtırevanı indirdiler. Hordedef, Dedi’yi selamlamak için ayağa kalktı. Onu evinin kapısında hurma ağacından bir divanda yatarken buldu. Hizmetçilerinden biri başını, öteki ise ayaklarını ovuyordu.

Kralın oğlu Hordedef şöyle dedi: “İhtiyarlığa ermiş durumdasın. Bilirsin ki ihtiyarlık, bu dünyadaki yolculuğumuzun sonu, yani mumyalanmanın vaktidir, mezara gömülmenin vaktidir. O halde hastalıklardan ırak halde ve bunaklığın gevezelikleri olmaksızın Güneş altında uzan. İşte muhterem Dedi’yi böyle selamlarım. Seni çağırmak için uzaklardan geldim. Babam aziz Khufu’dan bir mesaj getirdim zira kralın verdiklerinin ve ona itaat edenlerin yediklerinin en iyisinden yiyeceksin. Böylece kral seni mezardaki atalarının yanına itibar ve varlık sahibi biri olarak yollayacak.”

Dedi şöyle cevap verdi: “Selam sana! Selam sana! Kralın oğlu, babasının biriciği Hordedef. Baban aziz Khufu seni övsün, muteber kimseler arasında seni yükseltsin. Senin ka’n1 düşmanlara galip gelsin. Ruhun, düşkünleri giydirenin kapısına varan doğru yolu bulsun. İşte kralın oğlunu böyle selamlarım.”

Bunun üzerine kralın oğlu Hordedef ellerini uzatıp onu ayağa kaldırdı. Dedi’nin koluna girerek limana götürdü.

Sonra Dedi şöyle konuştu: “Uşaklarım ile kitaplarımı getirmem için bana bir tekne verin.”

Hemen onun için kürekçilerle beraber iki tekne hazırladılar. Dedi, kralın oğlu Hordedef’in filikasıyla nehri geçti. Saraya vardıklarında kralın oğlu Hordedef, Yukarı ve Aşağı Mısır’ın kralı majesteleri aziz Khufu’ya haber vermek için içeri girdi. Hordedef şöyle dedi: “Ey kralım! Uzun ömür, varlık ve sıhhat sizin olsun! Efendim, size Dedi’yi getirdim.”

Majesteleri şöyle cevap verdi: “Hemen huzuruma getir onu!”

Majesteleri, Firavun’un (uzun ömür, varlık ve sıhhat onun olsun) sütunlu salonuna gitti. Dedi ise huzuruna çıkarıldı. Majesteleri sordu: “Nasıl oldu da seni daha önce hiç görmedim?”

Dedi şöyle cevap verdi: “Çağırılan kişi gelir. Kral (uzun ömür, varlık ve sıhhat onun olsun) beni çağırdı, işte ben de geldim.”

Majesteleri şöyle dedi: “Senin hakkında koparılmış bir başı yerine koyabilir diyorlar. Doğru mu bu?”

Dedi cevap verdi: “Hakikaten, bu işin sırrını bilirim ey kralım (uzun ömür, varlık ve sıhhat onun olsun).”

Majesteleri şöyle konuştu: “Bana hapishanedeki adamlardan birini getirin. Cezasını şimdi verelim.”

Dedi şöyle karşılık verdi: “Hayır, bir insan getirmeyin ey kralım, efendim. Bilirsiniz ki sığırlarımıza bile böyle davranmayız.”

Bunun üzerine bir ördek getirilip başı kesildi. Ördeğin gövdesini salonun batı tarafına, başını ise salonun doğu tarafına koydular. Sonra Dedi sihirli sözleri söyledi. Ördek yerde kanat çırpmaya başladı. Aynı şekilde başı da ona doğru yaklaşıyordu. Nihayet başı ile gövdesi birleşince ördek ayağa kalkıp vakvaklamaya başladı. Sonra bir kaz getirdiler. Dedi onun üzerinde de aynı şeyi yaptı. Sonra majesteleri bir öküz getirtip başını koparttı. Dedi bir kez daha sihirli sözleri söyledi. Hemen sonra öküz ayaklanıp yularını yere sürterek Dedi’nin arkasından gitti.

Kral Khufu şöyle dedi: “Peki, Tahuti’nin meskeninin planlarının sayısını bildiğin de doğru mu?”

Dedi şöyle cevap verdi: “Bağışlayın beni ey Kral Hazretleri (uzun ömür, varlık ve sıhhat sizin olsun), planların sayısını bilmiyorum. Fakat nerede olduklarını biliyorum.”

Majesteleri, “Nerede peki?” diye sordu.

Dedi şöyle cevap verdi: “Heliopolis’te, plan odası denen bir odada bileği taşından bir sandık vardır. İşte planlar bu sandıktadır.”

Dedi ayrıca şunları ekledi: “Ey Kral Hazretleri (uzun ömür, varlık ve sıhhat sizin olsun), efendim, planları size getirecek olan kişi ben değilim.”

Bunun üzerine majesteleri “Öyleyse onları bana kim getirecek?” diye sordu.

Dedi ona şöyle cevap verdi: “Onları size Rud-didet’in karnındaki üç çocuktan en büyüğü getirecek.”

Majesteleri şöyle dedi: “Neler söylüyorsun? Hem kimdir bu Rud-didet?”

Dedi şöyle cevap verdi: “Bu kadın, Sakhebu’nun efendisi Ra’nın rahiplerinden birinin karısıdır. Bu tanrı ona çocuklarının en soylu vazifeyi yani bütün bu ülkeyi yönetme vazifesini üstleneceğini bildirdi ve çocuklardan en büyüğünün de Heliopolis’te başrahip olacağını vaat etti.”

Bu sözleri işiten majestelerinin yüreğini bir sıkıntı kapladı. Ama Dedi sözlerine şöyle devam etti: “Ne düşünüyorsunuz ey Kral Hazretleri (uzun ömür, varlık ve sıhhat sizin olsun)? Bu üç çocuk yüzünden mi üzüldünüz? Size şunu söyleyeyim: Önce sizin oğlunuz, sonra oğlunuzun oğlu ve ondan sonra bu üç çocuktan biri ülkenin hükümdarı olacak.”

Majesteleri “Rud-didet bu çocukları ne zaman doğuracak?” diye sordu.

Dedi şöyle cevap verdi: “Tubi2 ayının 26’sında çocuklarını doğuracak.”

Majesteleri şöyle dedi: “Letopolis kanalının kıyılarında sular çekilince oraya bizzat gidip Sakhebu’nun efendisi Ra’nın tapınağını göreceğim.”

Bunun üzerine Dedi şöyle cevap verdi: “O zaman Leto-polis kanalının kıyılarında suyu iki metre yükselteceğim.”

Majesteleri sarayına dönünce “Dedi’yi oğlum Hordedef’in evine yerleştirip orada misafir edin. Ayrıca ona her gün bin somun, yüz içimlik bira, bir öküz ile yüz demet soğan verin.”

Majestelerinin tüm emirlerini yerine getirdiler.

Günlerden bir gün, Rud-didet doğum sancısı çekmeye başladı. Sakhebu’nun efendisi Ra Hazretleri bunu bildiği için İsis’e, Nebhat’a, Meskhent’e, Hakt’a ve Khnumu’ya şöyle dedi: “Haydi gidin ve Rud-didet’in çocuklarını doğurmasına yardımcı olun. Bu çocuklar bütün ülkeyi yönetme şerefine erişecek, sizin tapınaklarınızı kuracak, sunaklarınızı adaklarla donatarak masalarınızı şarapla dolduracak ve ihsanlarınızı artıracak.”

Tüm bu tanrılar, dansçı genç kızlar kılığına girerek gittiler. Khunumu ise hamal kılığında onların yanında gidecekti. Ra-user’in evine yaklaştılar ve onu kemeri düşmüş halde dikilirken buldular. Müzik enstrümanlarını çalarak karşısında oynadılar. Ama Ra-user şöyle dedi: “Hanımlar, doğum sancısı yaşayan bir kadın var burada.”

Bunun üzerine ona şöyle dediler: “Kadını görmemize izin ver çünkü ona yardım edebiliriz.”

Ra-user, “Gelin öyleyse,” diye cevap verdi.

İçeri girip doğrudan Rud-didet’in yanına gittiler ve kapıyı arkalarından kapattılar. Sonra İsis kadının önünde, Nebhat arkasında durdu. Hakt ise kadına yardım etti. İsis dedi ki: “Ey çocuk, adın User-ref olsun ve asla şiddete başvurma.”

Çocuk dünyaya geldi. Bir dirsek boyundaydı, kemikleri kuvvetliydi. Kolları ve bacakları altın parçası gibi ışıl ışıldı. Saçları ise hakiki lacivert taşı rengindeydi. Onu yıkayıp hazırladılar ve tuğla zemindeki bir halıya koydular. Sonra Meskhent bebeğe yaklaşıp şöyle dedi: “Bu, bütün ülkeyi yönetecek bir kraldır.”

Khnumu çocuğa güç kuvvet verdi. Sonra İsis kadının önünde, Nebhat ise arkasında durdu. Hakt da ona yardım etti. İsis şöyle dedi: “Ey çocuk, Sahra ismini alarak annenin karnından çık.”

Böylece çocuk dünyaya geldi. Bir dirsek boyundaydı, kemikleri güçlüydü. Kolları bacakları altın gibi ışıl ışıldı, saçları lacivert taşı rengindeydi. Onu yıkayıp hazırladılar ve tuğla zemindeki halıya yatırdılar. Sonra Meskhent çocuğun yanına yaklaşıp şöyle dedi: “Bu, bütün ülkeye hükümdarlık edecek bir kraldır.”

Khnumu çocuğa güç kuvvet verdi. Sonra İsis kadının önünde, Nebhat ise arkasında durdu. Hakt da ona yardım etti. İsis şöyle dedi: “Ey çocuk, Kaku ismini alıp artık karanlıkta kalma ve annenin karnından çık.”