- -
- 100%
- +
У адным маленькім горадзе жыў хлопчык, яго звалі Ваня. Сям'я ў яго была невялікая-Тата-Алег, Мама-Галіна, і ён сам.
Была зіма. Вось аднойчы Ваня пайшоў пагуляць. Прыйшоў ён да возера і бачыць возера застыглая. Паспрабаваў ён кінуць камень у возера. Лёд парэпаўся. Ваня зразумеў што лёд тонкі. Надакучыла яму кідаць камяні і ён пайшоў дадому. Прыйшоў дадому паеў, і лёг спаць.
На наступны дзень прыходзіць ён зноў да возера. Бачыць а лёд нейкі дзіўны. Узяў ён тоўстую палку і ўдарыў па лёдзе. Палка загарэлася, Ваня толькі паспеў яе кінуць. Ад палкі застаўся толькі дым. "Пранесла" – думае Ваня. Ён напалоханы пабег дадому. Прыбег ён дадому і расказаў усё бацькам. Тата кажа яму:
– Можа табе ўсё здалося, Ваня.
–Я з табой пагаджуся, – сказала мама таце.
Ваня паеў і лёг спаць. Ляжыць ён у ложку і думае – " можа мне і напраўду здалося? Трэба будзе заўтра схадзіць туды ж". Думаў ён так, думаў, думаў і ў рэшце рэшт заснуў.
Прачынаецца Ваня на наступны дзень. Ён паеў усё зрабіў і пайшоў да таго возера. Прыходзіць ён да возера. Бачыць звычайнае возера і думае« " што тут не так?». Узяў ён зноў палку толькі ўжо іншую, такую ж тоўстую якой была ранейшая. Як стукне ён па лёдзе а палка маментальна заледенела. Ваня падумаў – " можа зноў здалося?». Узяў іншую палку, з ёй адбылося ўсё тое ж самае. Тады ён пайшоў у лес, ён не заблудзіцца, таму, што ён ведаў усё сцяжынкі ў гэтым лесе. Ўвайшоў ён у лес. Бачыць дрэвы, як дрэвы, падышоў Ваня да аднаго дрэва, а дрэва яму як скажа-
– Добры дзень хлопчык! Навошта ты завітаў да нас у лес?
Ваня стаіць здзіўлены і маўчыць.
Потым ён апамятаўся і пабег дадому. Там ён зноў распавёў ўсё бацькам. Але яны як заўсёды не паверылі. Тады ён зноў паеў і лёг спаць. Яму доўга не спалася, ён заснуў толькі праз 3 гадзіны.
Раніца. Ваня прачнуўся. Ён падумаў, што лепш не ісці да возера і пайшоў проста гуляць. Ідзе і бачыць кацяняці. Кацяня гэты быў незвычайны. Ён не мяўкаў, а гаўкаў. Ваню спадабаўся кацяня. Ён узяў кацяняці з сабой.
Ён назваў яго Мурзік.
Пайшоў Ваня дадому, каб паказаць кацяняці бацькам. Прыйшоў Ваня і кажа:
–Мам, тат, я кацяняці прынёс!
– Прыгожы!– сказала мама убачыўшы кацяняці.
Тут кацяня нечакана гаўкнуў. Мама спалохалася і кажа:
–Ваня, што ён брэша?
–А калі ён брэша, што мне нельга яго пакінуць?– сказаў Ваня.
Добра-сказала мама. Толькі спачатку пагавару з татам.
Яна паклікала тату ў пакой і кажа яму:
– Наш сын кацяняці дадому прынёс.
Хай застаецца!– сказаў папа.
Ты яшчэ не ведаеш што ён гаўкае!
Тата кажа:
– Ну і што калі гаўкае, добры кацяня, хай застаецца!
Ваня ўзрадаваўся.
Мурзік быў белы кацяня, з блакітнымі вачыма. Гаўкаў ён не гучна, ціха, і яшчэ з каціным акцэнтам.
Мама і тата вылучылі Мурзіку матрасік.
На наступны дзень Ваня прачнуўся. Пакарміў Мурзіка, паеў сам. Апрануўся і пайшоў на вуліцу з Мурзікам. Гуляе ён і бачыць, ідзе чалавек. Толькі падышоў ён блізка да Мурзіка, а Мурзік як залае. Чалавек спалохаўся і ўцёк. Тады Ваня пайшоў з Мурзікам у краму нашыйнікаў. Прыйшоў ён у краму і кажа:
– Можна аброжак на кацяняці?
Прадавачка сказала, што трэба памераць яго шыю. Яна ўзяла Мурзіка на рукі, а ён як забрахаў, прадавачка здзівілася і сказала:
– Хлопчык у цябе кацяня брэша?
Ваня адказаў так. Тады прадавачка падабрала прыгожы сіні аброжак і кажа Ваню:
– З цябе 500 рублёў.
Ваня заплаціў апрануў Мурзіку аброжак і пайшоў дадому. Прыйшоў ён дадому і кажа бацькам:
– Тата, мама я купіў Мурзіку аброжак.
Мама і тата пахвалілі яго. Так, як цяпер быў вечар Ваня пакарміў Мурзіка, лёг спаць.
Наступіла раніца. Ваня пакарміў як заўсёды
Мурзіка. Паснедаў, узяў Мурзіка і пайшоў гуляць. І тут здарылася такое:
Ішоў Ваня з Мурзікам і бачыць-ідуць сабакі. Толькі яны падышлі блізка, як кацяня загавкал на сабак! Сабакі не спалохаліся і хацелі загрызці Мурзіка. Але кацяня не здаўся, і накінуўся на сабак. Ён іх усіх моцна пакусаў. Параненыя сабакі ўцяклі.
Ваня моцна здзівіўся, але калі прыйшоў у сябе пошел з Мурзікам у краму. Прыйшоў ён у краму, узяў усё што трэба і пайшоў дадому. Прыйшоў Ваня дадому і кажа маме з татам:
– Мама, тата вы толькі сабе ўявіце, мой кацяня накінуўся на сабак і моцна іх пакусаў.
Мама з татам здзівіліся і падумалі, што Мурзік гэта не дрэнная абарона!
Ваня павячэраў, даў Мурзіку мяса і лёг спаць. Ляжыць Ваня ў ложку і думае – " можа быць, калі я буду ўсюды хадзіць з Мурзікам, то са мной нічога не здарыцца? На мяне ніколі не нападаюць сабакі.» Думаў ён, думаў і ў рэшце рэшт лёг спаць.
Раніца. Ваня прачнуўся. У гэты дзень мама і тата не рыхтавалі яму сняданак. Яны доўга спалі. Тады Ваня сам падрыхтаваў сабе сняданак. Паснедаў Ваня, узяў Мурзіка і пайшоў гуляць.
Выйшаў ён на вуліцу і падумаў – " Можа, я пайду да возера. Са мной нічога не здарыцца."Прыйшоў ён да возера і бачыць, возера як заўсёды змерзла. Ваня паклаў Мурзіка, а сам у гэты час узяў тоўстую палку. Ён замахнуўся і ўдарыў палкай па лёдзе. Да яго здзіўлення, з палкай нічога не здарылася.
Тады ён вырашыў пайсці ў лес.Узяў кацяняці і пайшоў у лес. Прыйшоў Ваня ў лес і бачыць, звычайны лес дрэвы Больш не гавораць.
Ваня ўзяў на рукі Мупрзика і пайшоў дадому.
Прыйшоў ён дадому. Даў Мурзіку паесці, паеў сам, і лёг спаць.
На наступны дзень, Ваня пайшоў зноў гуляць з Мурзікам. Ідзе ён па вуліцы ідзе і бачыць-сабака ідзе ўверх нагамі. Мурзік ўбачыў гэтую сабаку і як давай брахаць. Тады Ваня адвёў кацяняці ў іншае месца. Ён зноў схадзіў да возера і з ім усё здарылася як раней. Палка ператварылася ў попел. Тады Ваня прыйшоў дадому паклаў Мурзіка. Хлопчык пайшоў да свайго дзеда. Яго дзед быў чараўнік. Ён правёў абрад і Ваня больш не бачыў усялякіх дзівацтваў. Але Мурзік ўсё роўна застаўся гаўкаць.
Так і скончылася гэтая гісторыя.