CELIL OKER-ÖZEL BASKI-BEYAZ ELDIVEN SARI ZARF

Tefeci müşterim yerinde kımıldandı. Ne çok az ne çok fazla. Sanki sıranın kendisine geldiğini sezmiş gibi.

Gözlerinin içine baktım. Kaçırmadı.

“Tabancaları siz bulacaksınız,” dedim. “Şahsen. Kimseye iş vermeden. Temiz olmasını siz garanti edeceksiniz. Bu konudaki titizliğiniz çocuklarınızın geleceğiyle doğrudan ilgili, biliyorsunuz.”

Tefeci başını salladı.

“İki de susturucu bulursanız daha iyi olur,” dedim garsona lahmacunların yanına maydanoz sipariş eder gibi. Tefeci yüzünü buruşturdu, yine salladı başını.

“Yemekten sonra işyerinize döneceksiniz,” dedim. “Kimseye haber vermediğiniz bir buluşmanız varmış gibi. Yerinizde oturacaksınız. Bekleyeceksiniz.”

Tefeci başını bir kez daha salladı. Ben çocuklarına konuştum.

“Kameraların görmediği yönden geleceksiniz,” dedim. “Arabanızı uzaklarda bir yere bırakın. Otoparka değil. O saatte kolay yer bulursunuz. Kapıyı açacak babanız. Tabancaları verecek. Ne yapacağınızı biliyorsunuz. Aynı anda. Babanızın özel isteği bu. Aynı anda. Arkanıza bakmadan savuşacaksınız. Kovanları almayı unutmayın.”