Nauka potwierdza – 3. Zbiór artykułów naukowych

Editor Андрей Тихомиров

ISBN 978-5-0059-5696-5 (т. 3)

ISBN 978-5-0059-5697-2

Created with Ridero smart publishing system

Naukowcy odkryli, kiedy mężczyzna zaczął używać ubrań

W jaskini na atlantyckim wybrzeżu Maroka archeolodzy odkryli ponad 60 narzędzi kostnych, których starożytni ludzie używali do produkcji odzieży ze skóry i futra. Wiek znalezisk wynosi 90—120 tysięcy lat. Jest to najstarszy do tej pory dowód produkcji odzieży przez przedstawicieli Homo sapiens. Wyniki badania zostały opublikowane w czasopiśmie iScience.

Rozpoczęcie używania odzieży jest ważnym kamieniem milowym w historii ludzkości. Jej pojawienie się nie tylko oznacza wzrost człowieka o kolejny krok w ewolucji kulturowej i poznawczej, ale ta innowacja dała ludziom możliwość osiedlenia się poza Afryką, w chłodniejsze i bardziej niekorzystne klimatycznie regiony.

Archeolodzy i antropolodzy zgadzają się, że Homo sapiens zaczęli używać odzieży w późnym pliocenie, ale do tej pory nie mogli powiedzieć dokładniej: skóra, futra i inne materiały organiczne użyte do produkcji są słabo zachowane w kronice archeologicznej. Dlatego naukowcy nieustannie próbują znaleźć pośrednie dowody na pojawienie się technologii produkcji odzieży u starożytnych ludzi – wyspecjalizowanych narzędzi do produkcji skór.

Naukowcy badający stanowisko starożytnego człowieka w jaskini Contrebandje w Maroku znaleźli tu około 12 tysięcy fragmentów kości zwierzęcych, z których co najmniej 60 zostało zidentyfikowanych przez naukowców jako narzędzia do skórowania i skórowania. Znalezione narzędzia kostne mają pewien regularny kształt, są wypolerowane i wygładzone, co świadczy o długotrwałym użytkowaniu.

W pobliżu narzędzi kostnych znaleziono kości małych zwierząt futerkowych – lisów piaskowych, szakali złotych i dzikich kotów-ze śladami wskazującymi, że zwierzęta były cięte w celu ich oskórowania. Kości innych gatunków zwierząt należących do bydła Znalezione w jaskini mają inny rodzaj oznaczeń wskazujących, że zostały przetworzone na mięso.

«Połączenie kości drapieżników ze śladami skórowania i narzędziami kostnymi, które prawdopodobnie były również używane do obróbki futra, daje bardzo przekonujące poszlaki na produkcję najwcześniejszej odzieży w zapisie archeologicznym» – czytamy w komunikacie prasowym wydawcy, słowa pierwszej autorki artykułu Emily Hallett z Niemieckiego Instytutu historii ludzkości Maxa Plancka. «Ale biorąc pod uwagę poziom specjalizacji, narzędzia te są prawdopodobnie częścią wcześniejszej tradycji, której przykładów jeszcze nie znaleziono».

Eksperci porównali narzędzia z jaskini Contrebandje z opisami narzędzi do obróbki skóry z innych badań i stwierdzili, że mają ten sam kształt i te same oznaczenia. Najstarsze znalezisko ma 120 tysięcy lat. Jest to najwcześniejszy jak dotąd dowód na powstanie kultury produkcji odzieży i specjalistycznych narzędzi do jej wytwarzania.

Ogólnie rzecz biorąc, zdaniem naukowców znaleziska z jaskini przemytniczej podkreślają występowanie w późnym plejstocenie w Afryce złożonej Kultury, polegającej na wykorzystaniu wiele różnorodnych materiałów do produkcji specjalistycznych narzędzi.

«Narzędzia kostne z jaskini Contrebandier pokazują, że około 120 tysięcy lat temu Homo sapiens zaczął intensywnie wykorzystywać kości do wytwarzania specjalistycznych narzędzi w określonych zadaniach, w tym w obróbce skóry i futra. Ta cecha wydaje się być podstawowa dla naszego gatunku, a nie pojawiła się po ekspansji w Eurazji» – podsumowuje Hallett.

Czytaj więcej: https://ria.ru/20210916/odezhda-1750382673.html

Komentarze naukowe podano w nawiasach.

Biblia (Genesis): wzmianka o ubraniu

Rozdział 2: 25 i obaj byli nagi, Adam i jego żona, i nie wstydzili się. (Wstyd w rozwoju ludzkiej tożsamości pojawia się później. Przepaski biodrowe – z punktu widzenia postaci religijnych utrata niewinności pociągała za sobą poczucie wstydu, a ludzie zaczęli zakrywać narządy płciowe przepaskami biodrowymi (opaskami), chrześcijanie zakrywali narządy płciowe na rzeźbach i obrazach liśćmi figowymi (stąd Pokaż fig – kpić z chrześcijańskiej skromności). Człowiek jest jedynym zwierzęciem, które celowo zakrywa swoje ciało obcymi materiałami z powodów, które nazywamy «wstydem», używając"pasa wstydu». Inne zwierzęta mogą pokrywać się brudem, aby ochłodzić ciało, lub mogą używać niezajętej skorupy jako schronienia, ale o ile możemy powiedzieć, tylko ludzie mają wstyd. A. Asimov uważał, że na początku potrzebne były pewne osłony, aby chronić najbardziej wrażliwe miejsca-na przykład narządy płciowe – przed kontaktem ze środowiskiem zewnętrznym. (Kiedy osoba wspięła się na tylne kończyny, narządy płciowe były bardziej otwarte niż wcześniej.). Gdy ludzie migrowali do chłodniejszych obszarów, ubrania stawały się coraz cięższe i mocniej przylegały do ciała: człowiek potrzebował sztucznego ciepła. Motyw wstydu (lub – w niektórych przypadkach-bezwstydności: w końcu czasami ubrania były używane do podkreślenia miejsc erotycznych) pojawił się, najwyraźniej, jako efekt uboczny tej utylitarnej potrzeby ubioru. Z drugiej strony do dziś istnieją prymitywne kultury, dla których nagość nie jest uważana za haniebną; są też ludy rozwinięte o podobnych poglądach-np.. Japończycy; wreszcie można przypomnieć sobie kolonie i plaże nudystów (z łaciny nudo – obnażać, robić nago, odkrywać, odkrywać). Przepaska biodrowa była używana przez ludzi, aby zapobiec upadkowi kału lub rozlaniu moczu podczas polowania i ogólnie, ponieważ ślady odchodów człowieka mogły być śledzone przez wroga lub drapieżne zwierzę. Poprzez krew (używając kolczastych włóczni, które powodują obfitość krwi), ślady, odchody, starożytni ludzie i obecni myśliwi, a także zwierzęta zapachowe, polują na zdobycz. Również przepaski biodrowe były używane do podtrzymywania genitaliów, a następnie Gorsety i staniki do podtrzymywania kobiecych piersi.)

Rozdział 3: 21 I uczynił Pan Bóg Adamowi i żonie jego szaty skórzane i ubrał je. (Po raz kolejny udowadnia, że Pan Bóg jest człowiekiem, a raczej krawcami, którzy odświeżają zwierzęta i używają skór zwierzęcych do ubrań. oznacza to, że rozwija się hodowla bydła.)

Rozdział 9: 20 Noe zaczął uprawiać ziemię i zasadził winnicę; (zajęcie Noego przez rolnictwo, a zwłaszcza uprawę winorośli).

21 i wypił Wino, i był pijany, i leżał nago w swoim namiocie. (Opis pijaństwa Noego, ubrania do tego czasu były nie tylko przedmiotem ukrywania się przed zimnem, ale także przedmiotem wstydu).

22 i ujrzał Cham, ojciec Kanaanu, nagość ojca swego, a wychodząc powiedział dwóm braciom swoim. (Tutaj dowodzi się, że ubrania stały się wówczas przedmiotem wstydu, konieczne stało się ukrywanie nagości za pomocą ubrań).

23 A tedy i Jafet wzięli szatę i położyli ją na ramionach swoich, poszli tyłem i zakryli nagość ojca swego; twarze ich były odwrócone, a nie widzieli nagości ojca swego. (Po raz kolejny udowodniono, że nie można było zobaczyć nagości rodziców dla dzieci).

24 Noe przespał się z wina swego i dowiedział się, co uczynił nad nim mniejszy syn jego, (działania Noego wobec mniejszego syna, a przecież wobec młodszych synów w starożytności obowiązywała reguła minorata, to znaczy, że cały majątek przypadł mu).

25 I rzekł: przeklęty Kanaan; sługa sług będzie u braci swoich. (Jednak Klątwa wcale nie jest Cham, ale jego syn, czyli wnuk Noego Kanaan! Kanaan jest przodkiem kanaanitów i pisarze biblijni, którzy relacjonowali te wydarzenia już w późniejszych czasach, musieli usprawiedliwić zniewolenie Kanaanu przez Izraelitów).

26 Potem rzekł: Błogosławiony jest Pan, Bóg Simów; Kanaan zaś będzie Jego sługą; (szym miał swego Boga, najprawdopodobniej Boga plemienia Sima, wtedy był politeizm, Kanaan zaś został ogłoszony niewolnikiem Simu. Tutaj znowu usprawiedliwia się podbój Kanaanu przez Izraelitów).

Rozdział 20: 16 I rzekł do Sary: Oto dałem bratu twemu tysiąc srebrnych [syklów]; oto jest dla Ciebie okrycie oczu przed wszystkimi, którzy są z Tobą, i przed wszystkimi jesteś usprawiedliwiona. (Narzuta do ukrywania oczu. Chusty u kobiet-u wszystkich narodów w różnym czasie obserwuje się zamknięcie twarzy, ciała. Np., Burka-od Arab. farajiyya-górna luźna odzież, welon-z sanskr. Pata-tkanina, lekka Kobieca narzuta na głowę, obecnie nakrycie głowy dla nowożeńców. Twarz w starożytności była uważana za siedzibę duszy, w której znajdowały się najważniejsze cechy kobiety, więc były one ukryte nawet dokładniej niż reszta ciała. W dzisiejszych czasach mieszkaniec Arabii Saudyjskiej, po 30 latach życia z mężem, złożył wniosek o rozwód po tym, jak ciekawy małżonek po raz pierwszy spojrzał na jej twarz, zdejmując zasłonę, tym samym naruszył prawo rodzinnego miasta żony, które zabrania pokazywania twarzy nawet małżonkowi).

Rozdział 24: 53 i niewolnik wyjął srebrne rzeczy i złote rzeczy i szaty, i dał Rebece; także i bratu jej i matce jej dał bogate dary. (Obdarowanie).

Rozdział 27: 15 i Rebeka wzięła bogatą szatę najstarszego syna swego Ezawa, który był w jej domu, i ubrała młodszego syna swego Jakuba; (Kamuflaż). 16 a ręce jego i gładką szyję jego pokryła skóra koźląt; (Kamuflaż). 27 podszedł i pocałował go. I poczuł zapach z jego szaty, pobłogosławił go i rzekł: Oto zapach z mojego syna, jak zapach z pola, które Bóg pobłogosławił. 28 niech Bóg da Ci z rosy niebieskiej i z Tuka ziemi, i mnóstwo chleba i wina; (błogosławieństwo przez oszustwo!).

Rozdział 28: 20 i Jakub złożył przysięgę, mówiąc: jeśli Bóg będzie ze mną i zachowa mnie na drodze, do której idę, i da mi chleb do jedzenia i ubrania, aby się ubrać, (ślub jest umową z kapłanem).

Rozdział 35: 2 I rzekł Jakub do swego domu i do wszystkich, którzy byli z nim: porzućcie bogów obcych, którzy są u was, i oczyśćcie się, i zmienicie wasze szaty; (musi być jeden Bóg, który będzie «przewodniczył»).

Rozdział 37: 3 Izrael kochał Józefa bardziej niż wszystkich swoich synów, ponieważ był synem jego starości – i uczynił mu kolorowe szaty. (Józef jest najmłodszym synem, to znaczy pasuje do prawa minorata. Wielobarwne ubrania oznaczały bogactwo, rodzaj wyboru dla czasów starożytnych, coś w rodzaju mody tamtych czasów. Wydalenie dzieci – w królestwie zwierząt często można zaobserwować wydalenie starszych młodych przez samice z noworodkami, odbywa się to w celu zachowania życia noworodka i karmienia go, a także samica karmiąca noworodka nie dąży do krycia, nie rozwija miesiączki, obserwuje się to u ludzi (często zwierzęta zjadają lub zakopują łożysko, aby drapieżniki nie przychodziły na zapach i nie zjadały młodych, zgodnie ze starożytnym afrykańskim zwyczajem niektórych ludów, w tym została pochowana wraz ze zmarłym w kanopie). W starożytnej Rosji małżeństwo grupowe stanowiło formę życia rodzinnego, w którym kobieta i mężczyzna z tego samego rodzaju tworzyli przez pewien czas monogamiczną rodzinę. Żyli jako mąż i żona tylko tyle, ile potrzeba, aby mieć dzieci i wychowywać je do około trzeciego roku życia. Od tego momentu matka poświęcała dziecku mniej uwagi, ponieważ uważano je za wystarczająco duże, aby wykonywać różnorodne prace. Kobieta mogła już urodzić drugie dziecko, więc albo przedłużyła związek ze swoim byłym małżonkiem, albo przeniosła się do innego mężczyzny. Starszy musi sam zorganizować swoje życie. Człowiek ma takie zjawisko – w rosyjskich bajkach starsi bracia są zawsze przebiegli, a najmłodsi są «dobrzy», w Niemczech przez długi czas utrzymywał się zwyczaj, gdy starsze dzieci opuszczały Dom i same organizowały swoje życie. To – prawo minorata, starożytny system dziedziczenia majątku Młodszego w rodzinie, został zastąpiony prawem majoratu-prawem dziedziczenia starszego z spadkobierców, miał na celu zachowanie i wzmocnienie dużej własności ziemskiej). 23 gdy Józef przyszedł do braci swoich, zdjęli z Józefa szatę jego, szatę różnobarwną, która była na nim, (szata była najwyraźniej droga).

24 i zabrali go, i wrzucili go do fosy; a fosa była pusta; wody w niej nie było. (Zemsta braci).

25 i usiedli, aby zjeść chleb, a spojrzawszy, ujrzeli, oto karawana Izmaelitów idzie z Gileadu, a wielbłądy ich niosą styraksę, balsam i kadzidło: idą, aby zabrać to do Egiptu. (Karawana handlowa. W manipulacjach religijnych szeroko stosowane są efekty aromatyczne – ustalanie wpływu za pomocą zapachów i palenia (mirra, Smyrna, kadzidło itp.). Naukowo udowodniono, że kadzidło zawiera octan incensolu i jest lekarstwem na depresję i działa przeciwdepresyjnie. Balsamy – z greckiego-aromatyczna Żywica, naturalne substancje, które zawierają olejki eteryczne i rozpuszczone w nich żywice, aromatyczne i inne związki. Styraksa (po grecku, po hebrajsku – nataf-drzewo lub krzew, brązowo-czerwona Żywica tego drzewa była używana w medycynie i kosmetykach, starożytni Izraelici używali tej żywicy podczas palenia w namiotach).

26 I rzekł Judasz do braci swoich: cóż dobrego, jeśli zabijemy brata naszego i ukryjemy jego krew? (Judasz przeciwko zabiciu brata).

27 Chodźmy, sprzedajmy go Izmaeltom, a ręce nasze niech nie będą na nim; albowiem on jest bratem naszym, ciałem naszym. Bracia go posłuchali (lepiej sprzedać Józefa).

28 A gdy przechodzili Kupcy Midiamscy, wyciągnęli Józefa z fosy i sprzedali Józefa Izmaeltom za dwadzieścia srebrników; a zabrali Józefa do Egiptu. (Józef sprzedany do Egiptu. Srebrenik-moneta żydowska).

29 A Ruben przyszedł znowu do fosy; a oto nie ma Józefa w fosie. I rozdarł swoje szaty (rozdarcie szat jest starożytnym zwyczajem zadawania sobie pewnych szkód).

30 i wrócił do braci swoich, I rzekł: nie ma chłopca, a ja, dokąd pójdę? (Reuben wczuwa się w Józefa).

31 i wzięli szatę Józefa, i zabili kozę, i obmywali szatę krwią; (inscenizacja).

32 I posłali kolorowe szaty, i przynieśli do ojca swego, i rzekli: znaleźliśmy to; zobacz, czy twój syn jest tym szatem, czy nie. (Oszustwo ojca).

33 poznał ją i rzekł: [To] jest szata mojego syna; zjadła go drapieżna bestia; słusznie, rozerwał Józef. (Jakub uwierzył w oszustwo).

34 Tedy rozerwał Jakub szaty swoje, i włożył wór na lędźwie swoje, i opłakiwał syna swego przez wiele dni. (Wór lub vlasyanitsa-deryuga, odzież z grubej tkaniny).

35 I zebrali się wszyscy synowie jego i wszystkie córki jego, aby go pocieszyć; ale nie chciał się pocieszyć i rzekł: ze smutkiem zstąpię do syna mego do zaświatów. Tak opłakiwał go jego ojciec. (Opłakiwanie pojawia się w starożytności. Żałoba – zgodnie z regułą Taliona, żal, szaty żałobne, welon, płacz kobiet (żałobnicy) to wszystkie sposoby wywoływania litości dla żałobnika, sposoby wywoływania smutku, żalu, wyrzutów sumienia. Mężczyzna w żalu bije się w klatkę piersiową, rozrywa włosy, odmawia jedzenia, próbując w ten sposób ukarać siebie i uniknąć zbliżającej się wiecznej kary lub osłabić karę, której oczekuje za śmierć bliskiej osoby).

Rozdział 38: 14 i zdjęła z siebie szatę swego wdowieństwa, przykryła się zasłoną i zamknęła się, usiadła przy bramie Enaima, która jest na drodze do Famny. Bo widziała, że Szela wyrosła i nie została mu dana za żonę. (Specjalne ubrania istniały w starożytności na żałobę, w różnych krajach inny-kolor żałobny w Europie-czarny, w Chinach-biały).

15 i ujrzał ją Judasz, i poczuł ją za nierządnicę, bo zakryła twarz swoją. (Zakryta twarz kobiety najwyraźniej oznaczała otwarcie dolnej części ciała dla chętnych).

16 odwrócił się do niej i rzekł: wejdę do ciebie. Bo nie wiedział, że to jego synowa. Powiedziała: co mi dasz, jeśli do mnie wejdziesz? (Prostytucja, jeden z najstarszych zawodów).

17 rzekł: wyślę ci koźlę ze stada. Powiedziała: Czy dasz mi kaucję, Kiedy wyślesz? (Potrzebujesz kaucji, bo oszukasz).

18 on rzekł: jaki dać ci zastaw? Rzekła: pieczęć twoja, i zabandażuj twoja, i Laska twoja, która jest w twojej dłoni. I dał jej i wszedł do niej; i poczęła od niego. (Pojawiła się także ciąża).

19 i wstała, poszła, zdjęła z siebie zasłonę swoją i ubrała się w szatę wdowieństwa swego. (Znowu Wdowa).

20 a Juda posłał koźlę przez swego przyjaciela Odollamitę, aby wziął zastaw z ręki kobiety, ale nie znalazł jej. (Zapłata).

21 i zapytał mieszkańców tego miejsca, mówiąc: Gdzie jest nierządnica, która była w Enaim przy drodze? Ale oni powiedzieli: nie było tu nierządnicy. (Wyjaśnienie).

Rozdział 39: 12 chwyciła go za jego szatę i rzekła: połóż się ze mną. Ale on, zostawiając swoje ubranie w jej rękach, pobiegł i wybiegł. (Kobieta przygotowuje kawał).

13 a ona, ujrzawszy, że zostawił szatę swą w rękach jej i pobiegł przed nią, (tak więc zaprzeczyć kobiecie!).

14 kliknęła i rzekła do nich: patrzcie, przyprowadził do nas Żyda, aby nas przeklinał. Przyszedł do mnie, żeby się ze mną położyć, ale krzyknęłam donośnym głosem, (kobieta przygotowuje podstęp).

15 a on, słysząc, że podniosłam krzyk i krzyknęłam, zostawił mi ubranie swoje, i pobiegł, i wybiegł. (Insynuacja).

16 i zostawiła szatę jego u siebie, aż przyszedł pan jego do domu swego. (Kobieta przygotowuje kawał).

17 i rzekła mu te same słowa, mówiąc: Sługa Żyd, którego przyprowadziłeś do nas, przychodził do mnie, abym się nade mną przeklinał. (Insynuacja).

18 lecz gdy podniosłam krzyk i krzyknęłam, zostawił mi ubranie swoje i uciekł. (Insynuacja).

19 gdy pan jego usłyszał słowa żony swojej, które rzekła do niego, mówiąc: tak uczynił mnie sługa twój, rozpalił się gniewem; (insynuacja zakończyła się zwycięstwem kłamcy).

20 i wziął Józefa pan jego, i oddał go do więzienia, gdzie więziono więźniów króla. I był tam w lochu. (Józef w lochu).

Rozdział 41: 14 I posłał Faraon i wezwał Józefa. I pośpiesznie wyprowadzili go z więzienia. Obcięł włosy, zmienił szaty i przyszedł do Faraona. (Wezwano Józefa do Faraona). 42 a Faraon zdjął pierścień swój z ręki swojej i włożył go na rękę Józefa; ubrał go w szaty bisonowe, położył złoty łańcuch na jego szyi; (Józef jest najważniejszym urzędnikiem Państwa, Bison jest drogim materiałem).

43 kazał go zabrać na drugi ze swoich rydwanów i głosić przed nim: kłaniajcie się! I postawił go nad całą ziemią Egipską. (Józef jest najważniejszym urzędnikiem Państwa).

Rozdział 44: 13 i rozerwali szaty swoje, a każdy z nich położył ciężar na osle swym, wrócili do miasta. (Rozrywanie ubrań oznaczało pokazanie wysokiego stopnia rozpaczy).

Rozdział 45: 22 każdemu z nich dał zmianę szat, a Beniaminowi dał trzysta srebrników i pięć zmian szat; (rozkaz faraona).

Rozdział 49: 11 przywiązuje do winorośli osła swego i do winorośli najlepszego winogrona syna osła swego; myje w winie szatę swoją i we krwi kiści szatę swoją; (przepowiednie są błogosławieństwami).

Rozdział 50: 10 i dotarli do Goren-gaatad pod Jordanem i płakali tam płaczem wielkim i bardzo silnym; i uczynił [Józef] płacz za swoim ojcem przez siedem dni. (W starożytności konieczne było okazanie żalu za zmarłego. Żałoba – zgodnie z regułą Taliona, żal, szaty żałobne, welon, płacz kobiet (żałobnicy) to wszystkie sposoby wywoływania litości dla żałobnika, sposoby wywoływania smutku, żalu, wyrzutów sumienia. Mężczyzna w żalu bije się w klatkę piersiową, rozrywa włosy, odmawia jedzenia, próbując w ten sposób ukarać siebie i uniknąć zbliżającej się wiecznej kary lub osłabić karę, której oczekuje za śmierć bliskiej osoby).

Skóry zwierząt-oryginalne ubrania

Skóry różnych zwierząt były pierwszymi formami odzieży starożytnego człowieka. Skóry różnych zwierząt były cięte i służyły jako okrycie dla ludzi.

Na przykład byki są bardzo powszechne w legendach i wierzeniach różnych narodów. «Słowo o pułku Igora» wspomina o «czasie Busovo», Bus w starożytnej grece, Bos po łacinie – «byk, krowa», znany również jako Booz, Boos, Boz – król i dowódca wojskowy plemion Słowian (antów), straconych przez Gotów w IV wieku wraz z 70 innymi przywódcami pokrewnych plemion. W starożytnych językach zachodnio-semickich «Aleph» oznaczał «byk», a» bet «oznaczał» Dom»(odpowiednio w języku hebrajskim» Aleph «I» bet»), stąd nazwa pierwszych greckich liter» alfa «i» beta»(w bizantyjskiej wymowie» Vita»), rosyjskie słowo"alfabet».

W starożytnym Egipcie istniał, wraz z innymi zwierzętami, Kult byka, był to jeden z najwspanialszych i najbardziej uroczystych Kultów, jakie zwierzę kiedykolwiek uhonorowano, byk z Memphis APIs był uważany za «sługę Boga Ptaha» i symbol płodności; mieszkał w Świętej stajni bezpośrednio w głównej świątyni, gdzie opiekowali się nim specjalni kapłani. Po śmierci byka zabalsamowano i pochowano zgodnie ze skomplikowanym uroczystym ceremoniałem i przy ogromnym zgromadzeniu ludzi. Następnie kapłani poszli szukać jego odbiornika, tutaj szukali znamion – znaków» boskich», tylko czarny byk został rozpoznany jako» nowonarodzony APIs», który miał białą plamę w kształcie trójkąta na czole, pod językiem – wzrost w postaci skarabeusza, na grzbiecie – plamę przypominającą orła, na ogonie-dwukolorową sierść itp.; podobno było około 30 tych» boskich" znaków. Kiedy w końcu znaleziono takiego byka, co niewątpliwie nie było łatwe, uroczyście zaprowadzono go do oczyszczonej Świętej stajni, gdzie mieszkał z haremem specjalnie wyselekcjonowanych krów aż do śmierci, ostatni byk dożył momentu, w którym Egipt stał się krajem chrześcijańskim. Kult «złotego cielca» został zapożyczony przez Żydów od starożytnych Egipcjan, którzy czcili byka Apisa (hekatomba – w starożytnej Grecji składanie w ofierze bogom stu byków).

Najdłuższa 2. sura Koranu nosi nazwę «Krowa».

Starożytny egipski bóg Ozyrys był powszechnie utożsamiany z bykiem Apisem z Memfis i bykiem Mnevisem z Heliopolis. Trudno powiedzieć, czy te byki, podobnie jak woły o rudej sierści, były wcieleniami Ozyrysa jako ducha chleba, czy też pierwotnie były niezależnymi bóstwami, które później połączyły się z Ozyrysem. Od innych świętych zwierząt, których Kult miał charakter lokalny, te dwa byki wyróżniają się tym, że ich kult był wszechobecny. Niezależnie od pierwotnego stosunku Apisa do Ozyrysa, w odniesieniu do pierwszego mamy jeden fakt, którego nie można ominąć, omawiając zwyczaj umartwienia Boga. Chociaż starożytni Egipcjanie czcili tego byka jako prawdziwego Boga, z wielką powagą i głębokim szacunkiem, nie pozwolili, aby APIs żył dłużej niż czas określony w księgach rytualnych. Pod koniec tego okresu byk został utopiony w Świętym źródle. APIs, według Plutarcha, mógł żyć dwadzieścia pięć lat. Jednak ostatnie wykopaliska pochówków Apisów pokazują, że przepis ten nie zawsze był wykonywany punktualnie. Z inskrypcji na grobowcach wynika, że za panowania dwudziestej drugiej dynastii dwa święte byki żyły przez ponad dwadzieścia sześć lat.

Hindusi mają Kult krowy, której zabijanie i jedzenie mięsa czczą za przestępstwo tak nikczemne jak umyślne morderstwo. Niemniej jednak bramini przenoszą grzechy ludu na jedną lub więcej krów, które są następnie przenoszone na miejsce wskazane przez Brahmana. Po złożeniu w ofierze byka starożytni Egipcjanie wezwali na jego głowę wszystkie kłopoty, które mogły spaść na nich samych i na ich ziemię, po czym sprzedali głowę byka Grekom lub wrzucili ją do rzeki. Starożytni Egipcjanie czcili byki w epoce historycznej, w zwyczaju mieli zabijać byki i jeść ich mięso. Duża liczba faktów prowadzi nas jednak do wniosku, że pierwotnie Egipcjanie obok krów uważali byki za święte zwierzęta. Nie tylko uważali za święte i nigdy nie składali w ofierze krów – ofiarowali tylko takie byki, których ciała miały określone ślady. Przed złożeniem byka w ofierze kapłan dokładnie go zbadał: jeśli istniały niezbędne ślady, kapłan oznaczył zwierzę jako znak, że nadaje się do składania ofiar. Człowiek, który złożył w ofierze nieślubnego byka, sam miał zostać skazany na śmierć. Ważną rolę w religii egipskiej odgrywał Kult czarnych byków Apisa i Mnevisa (zwłaszcza pierwszego). Egipcjanie starannie pochowali wszystkie byki, które zmarły z przyczyn naturalnych na obrzeżach miast, po czym zebrali ich kości ze wszystkich części Egiptu i oddali je na ziemię w jednym miejscu. Wszyscy uczestnicy poświęcenia byka na wielkich tajemnicach Izydy szlochali i bili się w klatkę piersiową. Mamy więc prawo stwierdzić, że pierwotnie byki, podobnie jak krowy, były czczone przez Egipcjan jako święte zwierzęta i że uśmiercony byk, na którego głowę spoczywały wszystkie nieszczęścia ludowe, był kiedyś boskim Odkupicielem.

Od końca XIII wieku p. n. e. dla Egiptu zaczyna się nowy czas. Faraonowie, a przede wszystkim słynny Ramzes II, który rządził przez 67 lat, przenoszą swoją rezydencję do niższego Egiptu, aby ułatwić sobie obronę przed najazdami, które zagrażały krajowi przede wszystkim ze strony Hetytów, a następnie «ludów morskich» i Filistynów. Starali się zorganizować obronę Egiptu nie w bardzo odległych Tebach, ale w delcie Nilu, bezpośrednio u bram Egiptu. Bóg Amon z głową barana (ze skręconymi rogami) stopniowo również traci swoje dawne dominujące miejsce. Ramzes II tworzy cmentarz świętych byków (z rogami) w Memphis. Daleko na południu, w pobliżu granicy ze współczesnym Sudanem, w pobliżu Abu Simbel, głęboko w skale buduje Sanktuarium. Niemiecki autor Erich Tseren w książce» biblijne wzgórza «pisze:" tam, w Suzie (stolicy starożytnego Elamu, współczesnego Południowego Iranu), w wyniku wykopalisk w latach 1901—1902 Francuzi znaleźli … «zbiór praw» babilońskiego króla Hammurabiego, zapisany na ogromnym kamieniu diorytowym. Znaleźli też fragmenty płaskorzeźby ściennej z XII wieku p. n. e., na której obok palmy widnieje brodaty człowiek-byk z koroną w kształcie rogu i byczymi kopytami. Jest oczywiste, że najstarszy obraz byka staje się teraz coraz bardziej humanoidalnym obrazem Boga Księżyca, który w końcu zachował tylko jako znak Boskości święte rogi na czole, takie same jak wodzów Semitów, indoeuropejczyków, Germanów i innych narodów». Starożytni Egipcjanie czcili byki, koty, krokodyle, barany itp. i uważali ich za bogów, podobnie jak ich królów.