Afrika'dan Arabistan'a ve tüm dünyaya

Bilim adamları, antik insanların Afrika'dan Arabistan'a göç etmesinin 5 bölümünü tespit ettiler. Nature dergisinde yayınlanan uluslararası bir çalışmanın sonuçlarına göre, ilk insanlar 400 bin yıl önce Afrika'dan Arabistan'a geldiler. Bundan sonra, her biri Arap Yarımadası'nın yeşilliklerle ve çok sayıda gölle kaplı olduğu bölgedeki kuraklığın kısa bir süre azalmasıyla aynı zamana denk gelen en az dört göç dalgası daha vardı. Suudi Arabistan'da arkeolojik kazılar uzun zamandır devam etmektedir, ancak şimdiye kadar kıyı bölgeleri ve küçük vahalarla sınırlıydı ve geniş iç kısım keşfedilmemiş kalmıştır.

Ayrıca, Almanya'nın Jena'daki Max Planck İnsanlık Tarihi Enstitüsü'nden arkeologlar, diğer ülkelerden meslektaşlarıyla birlikte ve Suudi Arabistan Kültür Bakanlığı'nın desteğiyle, Arap Yarımadası'nın kuzeyindeki Nefud Çölü'nün Hull-Amaishan 4 bölgesinde ve Dzhubba vahasında çalışmalar yaptılar ve binlerce taş alet ve hayvan kemiğini keşfettiler ve bu bölgede antik insanların tekrar tekrar kaldıklarını gösterdiler.

Bölgesel olarak bulgular, bir zamanlar iki büyük kum tepesi arasında yer alan büyük bir gölün kıyı bölgesiyle sınırlıdır. Araştırmacılar, gölün tam sularının altı periyodunu belirlediler, bunlardan beşi zamanla eserlerin buluntuları ile örtüşüyor.

Taş aletlerin jeokronolojik analizlerinden elde edilen sonuçlar, insanların burada yaklaşık 400, 300, 200, 100 ve 55 bin yıl önce yaşadıklarını gösterdi. Bulguların yaşı, yazarlar, eserlerin yüzeyindeki küçük kum tanelerinin güneş ışığına maruz kaldığı süreyi kaydeden ışıldayan tarihleme yöntemiyle belirlendi.

Yazarlar, insanın Nefud Çölü'ndeki gölün kıyılarında kalmasının beş aşamasının her birinin, alt paleolitin "el baltası" nın Aşel kültüründen, zaman içinde insan kültürünün değişiminin izlenebileceği orta paleolitik taş kırma teknolojilerine kadar kendi maddi kültürü ile karakterize edildiğini belirtmektedir.

Bazı durumlarda, maddi kültürdeki farklılıklar o kadar büyüktür ki, bu, araştırmacılara göre, bölgede hem Afrika'dan hem de Avrasya'dan Arabistan'a gelen farklı grupların ve muhtemelen hominin türlerinin eşzamanlı varlığını göstermektedir. Hayvan fosilleri de bunu doğrulamaktadır. Bunların çoğu Afrika kökenlidir, ancak kuzeyden gelenler de vardır.

Bu aşırı kurak çölün ortasında büyük memelilerin fosillerini keşfetmek eşsiz bir olaydır. En dikkat çekici olanı, su aygırının kemiklerinin birkaç parçasının bulunmasıydı. Şu anda, yaşam alanları Afrika'nın nemli bölgeleriyle sınırlıdır ve son 400 bin yıldır Nefud Çölü'ndeki mevcudiyetleri, Arap Yarımadası'nın geçmişte bugün olduğundan çok daha nemli olduğuna dair güçlü bir kanıttır; yarımadadaki kurak iklimin genel zeminine karşı, periyodik olarak binlerce göl, nehir ve bataklığın oluşmasına neden olan artan yağış aşamalarına rastlanmıştır. Bu süre zarfında bölgede insan ve hayvan göçü için elverişli koşullar kuruldu. Arabistan bir tür göç merkezi haline geldi, ingilizce hub kelimesinin anlamlarından biri ilgi, ilgi ve faaliyetin merkeziydi.

Tikhomirov A.E.'nin kitabından "Halkların Göçleri. Tarihi bir kaynak olarak varlık. Eski Ahit Bilimi": "Batıdan (Afrika'dan) doğuya (Arap Yarımadası) yerleşen ve Asya'nın derinliklerinde yeni topraklara hakim olan ilkel insanlık, antik çağda bile iki nüfus grubuna ayrıldı: siyahlar ve beyazlar. Bunun nedeni, melanin miktarında azalma, kahverengi ve siyah pigmentlerden kaynaklanıyordu. Göç akışları, bölgenin iklim ve coğrafi koşullarına bağlı olarak farklıydı. Örneğin, modern Rusya'nın batı kısmı, 100 – 70 bin yıl önce tamamen farklı bir iklimin olduğu kuzeye giden Afrikalıların göç yolları olarak hizmet edebilirdi – sıcak ve yaşanabilir, modern Arktik Okyanusu'nun bir bölgesi. Geçmişte arkeologlar, Avrupa ve Kuzey Asya'nın yerleşim yerlerinde, örneğin Rusya'nın modern Voronezh bölgesindeki Kostenok bölgesi gibi yüzlerce antik çağdan kalma konutun kalıntılarını keşfetmeyi başardılar. Elbette, M.Ö. 30-12 bin yıl arasındaki geç Paleolitik yerleşimler en çok incelenmiştir. Dinyeper ve Sakız, Diyet, Ros kolları gibi büyük ve küçük nehirlerin vadilerine yerleştirildiler. Şimdi bu yerleşimlerin kalıntıları, birinci ve ikinci yazıtlı terasların kalınlığında, nehir seviyesinden 5-10 ila 30 ve hatta daha fazla metre yükseklikte yer almaktadır. Fakat geç Paleolitik dönemde su seviyesi çok daha yüksekti ve konutlar kıyıda duruyordu. "

Erken Paleolitik çağda, insanlığın gezegende yürüyüşe başladığı ilk yer olan Arap Yarımadasıydı. Suudi Arabistan'da Nefud Çölü'nde, kurutulmuş paleoozer yataklarının yanında taş aletler ve hayvan kemikleri içeren 46 paleolitik arkeolojik alan bulundu. Suudi Arabistan'ın merkezinde bulunan Homo erectus Saffakah'ın otoparkında arkeologlar, andezitten yapılmış çok sayıda Ashelian aleti de dahil olmak üzere yaklaşık 8 bin eser buldular. Nefud Çölü'ndeki Ti al Ghad'daki kurumuş gölün altındaki kumlu toprak tabakasında bulunan birkaç taş alet, 300 ila 500 bin yıl öncesine dayanıyor. Işıldayan kronolojiden elde edilen veriler, 130 bin yıl önce Arap Yarımadası'nın nispeten daha sıcak olduğunu, yağış miktarının daha yüksek olduğunu ve bunun bitki örtüsüyle kaplı ve yaşanabilir bir arazi olduğunu göstermektedir. Şu anda Kızıldeniz'in seviyesi düştü ve güney kısmının genişliği sadece 4 km idi. Bu, kısa bir süre için insanlar için Arabistan'a ulaştıkları Bab-el-Mandeb Boğazı'nı zorlama fırsatı yarattı ve Orta Doğu'da bir dizi ilk park yeri kurdular – örneğin Cebel Faya gibi. Afrika'daki iklim değişikliklerinden kaçan erken göçmenler, daha elverişli iklim koşulları arayışında, modern Yemen ve Umman topraklarına ve Arap Yarımadası'ndan «Keder Kapılarından» geçtiler. Kızıldeniz ile Jebel Faya (BAE) arasında, şu anda yaşanmaz bir çölün bulunduğu 2000 km'lik bir mesafe vardır, ancak yaklaşık 130 bin yıl önce, bir sonraki Buzul çağının sona erme döneminde Kızıldeniz, sığ ya da küçük bir sal üzerinde geçecek kadar sığdı ve Arap Yarımadası bir çöl değil, yeşilliklerle kaplı bir araziydi.

90 bin yaşında bir kişinin elinin orta parmağının ikinci bir falanksı, Suudi Arabistan'ın kuzeybatısındaki Taas el Gadha'nın ya da Temanın vahası yakınlarındaki bir yerde keşfedildi. 3 boyutlu taramalarla, Nefud Çölü'nden gelen parmağın anatomik eşleşmesini başka bir hominin yerine modern bir insana doğruladı.

Avrupa'da buz çağının sonundan bu yana iklim daha sıcak ve kuraklaştı ve Arabistan insan yaşamına uygun olmayan bir çöle dönüştü.

Asir ilinin Taslis Valiliği'ndeki el-Makar'ın bulunduğu yerde, yüzeyde hayvan heykelleri (köpek, devekuşu, şahin gibi), taş aletler, ok uçları, kazıyıcılar, mızrak uçları gibi heykeller bulunmuştur. Bilinmeyen kökenli yanmış dört kemik, M.Ö. 7300-6640 yılları arasında radyokarbon yöntemiyle tarihlendirilmiştir. El-Makar'da, insanın varlığı orta paleolitik dönemden proto-tarih dönemine kadar teyit edilir. 86 cm uzunluğunda bilinmeyen bir hayvanın heykelinin bir parçası olan David Anthony, bir attan ziyade vahşi bir eşeğin (Equus asinus) görüntüsünü düşünür.

Yemen'deki çok katmanlı Al-Guz mağara parkının Had-Ramaut'unun Doaşel endüstrisi, Olduvay anıtlarının tipik bir envanteri ile karakterize edilmiştir. Alt kültür içeren H ufuğundan elde edilen jeomorfolojik, stratigrafik paleomanyetik verilere dayanarak, Güney Arabistan'ın insan tarafından yeniden yerleşmesinin yaklaşık 1.65-1.35 milyon yıl önce gerçekleştiği sonucuna varılabilir. Erken Paleolitik çağda, insanlığın gezegende yürüyüşe başladığı ilk yer olan Arabia'ydı. Suudi Arabistan'ın merkezinde bulunan Homo erectus Saffakah'ın otoparkında arkeologlar, andezitten yapılmış çok sayıda alet de dahil olmak üzere yaklaşık 8 bin eser buldular. Suudi Arabistan'da Nefud Çölü'nde, kurutulmuş paleoozer yataklarının yanında taş aletler ve hayvan kemikleri içeren 46 paleolitik arkeolojik alan bulundu.

Aşel endüstrisi Güney Arabistan'da Meşhed III'ün otoparkında, Jol-Urum'un (Hadramaut) bulunduğu yerde keşfedildi. Meşhed III'ün otoparkı, Orta Doğu'nun Aşeli'ne ve Mısır'daki Harg vahasına benzerlik göstermektedir. Üst Paleolitik taş endüstrisi, Hadramaut'un (Meşhed IV ve V, El-Gabr IV, X—XII, Wadi Dawan I—III, vb.) ve Mahra'nın (Wadi Hurut I ve III) yerlerinden, Avrupa ve Orta Doğu üst paleolitik endüstrilere kıyasla daha arkaiktir ve Nil Vadisi'nin ve Libya Çölü'nün eşzamanlı anıtlarıyla birleşerek onlarla tek bir kültürel il oluşturuyor. H. A. Amirhanov, Hadramaut materyallerini, kuru tropiklerin Afro-Asya şeridinin «vaha kültürlerinin» Güney-Arap versiyonu olarak görüyor. Güney Arabistan'da, Hadramaut'taki en önemli tabakalı neolitik kompleksler Safa I, Meşhed XI, Mahra Khabarut I ve II'de, Msabig kanopi, Khbek Mağarası'dır. Arabistan'ın ilk Neolitik döneminde (M.Ö. VIII—VI. bin), H. A. Amirhanov iki farklı kültür kompleksini ayırıyor: Güney-Haravya ve Doğu-Haravya. Doğu Haravya kompleksi endüstrisi, Mezopotamya kültürel dürtülerinin doğrudan etkisi altında Ortadoğu'nun seramik öncesi neolitine yakınlığı olduğunu tespit ediyor.

Türkiye'de, dünyanın en eski tapınak komplekslerinden biri olan Gebekli Tepe'nin (Şanlıurfa eyaleti) yakınında arkeologlar, insanlar tarafından yaratılan 11 büyük tepeyi daha buldular, höyükler kelimenin tam anlamıyla yaklaşık 12 bin yıl önce inşa edilen yapıları 100 kilometrelik bir mesafede çevreliyorlar. Burada ayrıca, insanların diğer bölgelere taşınmaya başladığı ve dil grupları oluşturduğu bir göç merkezi de oluşturulmaktadır. Burada muhtemelen sözde nostratik diller yaratılır. Danimarkalı dilbilimci X. Pedersen, zamanında, ilgisiz olduğu düşünülen en büyük ailelerin dillerinin genetik bağlantısını hipotezledi. Bu dilleri "nostratik" olarak adlandırdı (Latince'den. noster bizimdir). Sovyet dilbilimci VM Illich-Svitych'in araştırması, Hint-Avrupa, Semito-Hamit, Ural, Altay ve bazı dillerin geniş bir nostratik makro aileye birleştirilmesinin bilimsel geçerliliğini göstermiştir. Bu makro aile, Güneybatı Asya'da ve bitişik bölgelerde üst Paleolitik bölgede gelişmiştir. Son Würmian buzullaşmasının ve Mesolit'teki iklimsel ısınmanın geri çekilmesiyle, Nostratik kabileler Asya ve Avrupa'nın geniş bölgelerine yerleştiler; daha önce orada yaşayan kabileleri geri çektiler ve kısmen asimile ettiler. Bu tarihi süreçte, Nostratik kabileler, özel dil ailelerinin oluşmaya başladığı bir dizi ayrı alan oluşturdular. Bunlardan en büyüğü Hint–Avrupa dil topluluğu önce Orta Asya – Kelteminar arkeolojik kültürü, daha sonra Güney Uralların topraklarında ve daha sonra Altay'dan Karadeniz'e kadar «Büyük Bozkırda» oluşmaya başlamıştır.

Tüm Hint-Avrupa kültür kompleksinin alanı ile ilişkilendirilebilecek arkeolojik kültürler olarak, bilim adamları Güneybatı Asya'daki Halaf, Ubeyd, Çatal-Hyuk kültürlerini ve Transkafkasya'daki Kuro-Araxin'i çağırıyorlar. Bu bilim adamlarına göre, Hint-Avrupalıların ikincil bir ara doğum yeri, yerleşimlerinin M.Ö. 3. binyıldan kalma olduğu Kuzey Karadeniz Bölgesi'ydi. e. Hint-Avrupa ailesinin menzilinin güneyinde, yedi-Hamit (Afrasya) dil ailesinin çekirdeği oluşmuş olabilir. Hint-Avrupalıların kuzeyinde, görünüşe göre, Kartvelian Prahedica'nın taşıyıcıları, doğuda Dravidian Prahedica'nın taşıyıcıları yaşıyordu. Ural (Finno-Ugric ve Samoyed) Türk, Moğol ve Tunguso-Mançu dillerinin atalarının evi muhtemelen kuzeydoğu çevresindeydi. Dillerin bu Nostratik makro familyasına Hint-Avrupa, Semito-Hamit veya Afrasya, Kartvel, Ural, Dravidya, Türk, Moğol, Tunguso-Mançu, Çukot-Kamçatka ve muhtemelen Eskimo-Aleut dil aileleri dahildir. Bu büyük makro ailenin dillerinde şimdi dünya nüfusunun 2 / 3'ünden fazlası konuşuyor.

Nostratik dillerin yayılması, muhtemelen hem modern türün eski insanlarının yeniden yerleşmesi hem de farklı kabile grupları arasındaki temaslar yoluyla ilerledi. Asya'nın güneydoğusunda, aynı zamanda, farklılaşması Çin-Tibet, Austroasiatic ve Austronesian dillerinin gelişmesine yol açan başka bir eski dilsel makro ailesinin (veya gövdesinin) – Pasifik – geliştiğini varsaymak için bir sebep vardır. Diğer bilim adamları (birçok Sovyet dilbilimcisi de dahil olmak üzere), dil ailelerinin oluşumunun en muhtemel zamanının, Neolit'e (Yeni taş devri) ve arkeolojik dönemleşmenin Tunç Çağı'na (M.Ö. 8-2. 000) karşılık gelen daha sonraki tarih dönemleri olduğuna inanıyorlardı. e.). Şu anda en eski dil ailelerinin oluşumu, hareketli, çoğunlukla pastoral kabilelerin tahsisi ve bunların dilsel farklılaşma ve asimilasyon süreçlerini güçlendiren yoğun yer değiştirmeleriyle ilişkiliydi. Bununla birlikte, her iki bakış açısı arasındaki gerçek farklılıkların o kadar da büyük olmadığına dikkat edilmelidir, çünkü farklı dil ailelerinin oluşumu zamansız bir şekilde gerçekleşti ve çok uzun bir süreci temsil ediyordu.

Diğerlerinden önce, muhtemelen, şu anda ilkel Oikumena'nın çevresinde yaşayan küçük halklarda yaşayan dilleri konuşan etnik topluluklar gelişmiştir – insanlar tarafından doldurulan toprakların toprakları (Yunanca: "eykeo— – yaşamak için). Bu diller, çok çeşitli fonetik kompozisyon ve dilbilgisiyle ayırt edilirler, çoğu zaman kendi aralarında, belki de ilkel dilsel süreklilik dönemine kadar uzanan fark edilmeyen geçişler oluştururlar. Soybilimsel sınıflandırmaya uyması çok zor olan bu tür dillere, Amerikan Yerlilerinin, Sibirya'nın Paleoasyalılarının, Avustralyalıların, Yeni Gine Papualılarının, Bushmenlerin ve Hottentotların, Batı Afrika'nın bazı halklarının zaten bildiğimiz dilleri aittir.

Güney Aravya kültür kompleksi yerel substratta kuruldu ve geleneksel (Kuzey Afrika) kültürel bağlantı yönünü korudu. Arap Yarımadası'nın geç Neolitik döneminin erken döneminde (M.Ö. b. b.), Doğu Arapya kompleksinin ortadan kaybolması, Güney Arapya kültür kompleksinin, Nil Vadisi'nin ve Doğu Sahra'nın Kapsiya endüstrisine ve Fayum neolitine benzerlik gösteren «çöl neoliti» ye dönüşmesiyle işaretlenmiştir. M.Ö. VIII binde zaten spesifik olanlar. e. Güney-Arapya Neoliti için Fayum vahasındaki unsurlar sadece M.Ö. V'de sabitlenmiştir. E., bu da Arabistan'dan Kuzey Afrika'ya doğru kültürel etkilerin yönünü gösteriyor. Güney Arabistan'ın postneolitik anıtları (II-I bin M.Ö.) Tunç Çağı kültürüne ve bu bölgenin erken şehir uygarlığına senkronize edildi ve tarihsel olarak modern göçebe Bedevi nüfusunun kültürüne sorunsuz bir şekilde dönüştürüldü

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «ЛитРес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на ЛитРес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.