Bütün insanlar akrabadır!

Bütün insanlar akrabadır! İnsanın mutasyona uğramış bir maymun (Homo sapiens) olduğu ve kodu çözülmüş genoma göre bize en yakın akrabaların primatlar olduğu bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Diğer her şey (yaratılışçılık, belirli insanların "seçiciliği") kendi kendini kandırmaktan başka bir şey değildir. İnsan, diğer canlılar gibi "ilahi güçlerin" bir sonucu olarak değil, ancak mutasyonlar, genetik değişiklikler sonucunda ortaya çıkmıştır. Yaklaşık 2.4 milyon yıl önce, çene kası gelişimini kontrol eden ve modern insanlarda MYH16 olarak adlandırılan bir gende büyük bir mutasyon meydana geldi. Genomdaki bu görünüşte önemsiz değişikliğin bir sonucu olarak, atalarımızın çene kasları zayıflamaya başladı ve bu da ilk emek araçlarının – bir kazma çubuğu ve asanın gelecekteki prototipi olan bir çekirdek (işlenmiş taş) – kullanılmasını zorunlu kıldı. ve kraliyet gücü. Güçsüz hale gelen, kafatasına daha az baskı uygulayan, farklı yapısını sağlayan, çok daha büyük bir beyin geliştirmesine izin veren çene kaslarındaki değişiklikti, çünkü sadece insan yavrularının kafasında büyümeyen yerler var ( bıngıldak) 3-5 yıl nedeniyle zamanla sıkılaşır. Başka hiçbir canlıda buna sahip değil! En son bilimsel araştırmalara göre, tüm modern insanlık, küçük bir Afrika kabilesinden geliyor. Ancak başka insan türleri de vardı: Neandertaller, Pithecanthropes, Sinanthropes ve diğerleri, bazıları öldü, bazıları Homo sapiens ile asimile oldu.

Bu durumda akraba sayısındaki üstel artış açısından (25-35 yıllık nesiller arasındaki ortalama farkla) akrabalığın matematiksel bir kanıtı da vardır: herhangi bir kişinin 1'i vardır, iki ebeveynin 2'si vardır, ayrıca iki ebeveyn, yani dört 4, dahası 8, 16, 32, 64, 128, 256, 512, 1024, 2048… 8 589 934 592 Yani 1000 yıl önce herhangi bir canlının şimdikinden daha fazla atası vardı. tüm dünya üzerinde. Paradoksun cevabı basit: Aslında, insanlar çoğu zaman şüphelenmeden ensest ilişkilere (ensest) girdikleri için, birçok kez daha az ata vardır. Daha eski zamanlara giderseniz, o zaman elbette daha da fazla ata olacaktır.

Bazıları, Çin'deki eski insanların dik bir insandan modern anatomiye sahip bir Asya soyuna geçtiğine inanıyor. Homo longi üzerine çalışmanın yazarlarının farklı bir görüşü var: "Ejderha adam", yaklaşık bir milyon yıl önce Afrika'da ortaya çıkan bağımsız bir daldır.

Bilim adamları, ellerinde antik DNA analizi olmadan, heterojen girdi verilerine dayalı bir evrim ağacı oluşturmanıza olanak tanıyan matematiksel bir yöntem olan Bayes yaklaşımı uyguladılar. Hesaplamalara göre, 400 bin yıl önce Çin'de makul bir insan yaşıyordu. Bu, daha önce elde edilen sonuçlarla çelişmektedir.

1978'de Yunanistan'ın kuzeyindeki Apidima mağarasında yapılan kazılarda, tamamlanmamış iki insan kafatası ve kemik parçası bulundu. Antropologlar, birinin erken Homo sapiens'e, diğerinin Neandertal'e ait olduğunu belirlediler. Uranyum-toryum yöntemi, buluntunun yaşını gösterdi – 210 bin yıl. Bu, atalarının anavatanı dışındaki en yaşlı zeki kişidir. Ancak bazı araştırmacılar, Harbin ve Apidima'daki kafataslarının Homo sapiens'e atfedilebileceğinden şüphe duyuyor ve tarihlendirmeyi eleştiriyor.

Ve işte yeni bir sansasyon – İsrail'de Nesher Ramla mağarasında 140-120 bin yıllık bir kafatasının birkaç parçası bulundu. Neandertallerin arkaik ve gelişmiş özelliklerini birleştiriyorlar, bu nedenle bilim adamları onları bu tür insanların özel bir ataları olarak görüyorlar. Ve iki tür insanla ilgili genel ayrıntılar göz önüne alındığında, hipotez, yaklaşık 400 bin yıl önce öne çıkan ve Nesher Ramla'da varlığını sona erdiren özel bir Neandertal ataları soyuna işaret ediyor. Aynı zamanda sapiensler de kuzeydeki mağaralara çoktan yerleşmişlerdi.

Şimdiye kadar, insan ırkının tarihi oldukça karmaşık ve bitmekten çok uzak. Bunun nedeni sadece Avrupa ve Afrika'da değil, Orta Doğu'da, Çin'de de çok sayıda buluntu bulunmasıdır. Ve elbette, bu sınır değil. Farklı koruma dereceleri, çeşitli teknikler yorumlama için geniş bir alan açar. Açık olan bir şey var: Son 200 bin yılda, gezegende Homo sapiens de dahil olmak üzere birçok eski insan popülasyonu yaşadı. Aktif olarak göç ettiler, teknoloji alışverişinde bulundular ve muhtemelen melezlendiler.

Dünya, beğensek de beğenmesek de, kendilerine birinci (Latince primatus'tan primat – birincilik, kıdem) diyen maymunlar yaşıyor ve ne derlerse desinler, ancak sözde makul insanlar (Homo sapiens) sadece 200 yaşayan türden biri – lemurlardan primatlar veya maymunlar düzeninden insanlara. Pek çok insan bir dereceye kadar ne tür maymunlar olduğunu biliyor: gürültülü, gürültülü, sürü içgüdüsüyle, belirgin bir hiyerarşik egemenlik-teslimiyet sistemiyle, anaerkillik birçok maymun türünde hüküm sürüyor. Duygular, yüz buruşturma, palyaço vb. maymunlarda duygular genellikle mantığa üstün gelir. Bütün bunlar gezegenin ilk maymunu olan insanda gerçekleşir.

Modern bilimin insanın atası olarak kabul ettiği Pithecanthropus, Cro-Magnons ve Neandertaller gibi çeşitli insansı yaratıkların kalıntılarına ait bulgular nadir değildir. Bu tür buluntular, arkeologlar tarafından periyodik olarak çok eski katmanlarda – 30, 50 ve hatta 100 bin yıldan daha eski – yapılır.

Modern bilim, insanın yaratılışının genetik mutasyonlar, eski virüsler ile ilişkili olduğuna inanmaktadır. Eski hominidlerin (insansı yaratıklar) genomuna dahil edilen çeşitli virüsler, çeşitli insansı yaratıkların oluşumuna yol açtı. Bunlardan, sonunda, sonsuz bir varoluş mücadelesi sırasında, modern tür, homo sapiens kazandı. Aynı zamanda, başka insansı benzeri yaratık türleri de vardı, Kenya'da (Doğu Afrika) yakın zamanda keşfedilen mezarlık alanları üzerinde yapılan araştırmalar, homo habilis (yetenekli adam) ve homo erectus'un (dik adam) yan yana yaşadığını gösteriyor. Çiftleşebiliyorlardı ve görünüşe göre bu gelişigüzel ilişkiden (sınırsız cinsel ilişki) modern homo sapiens türleri geldi. Ve insansı varlıkların, modern ırkların tüm çeşitliliği, insansı varlıkların yakın türlerle cinsel temas kurduğu ve örneğin yalnızca çeşitli cinsel ilişki biçimlerinin bilinmediği – hayvanlarla cinsel ilişki, nekrofili, eşcinsellik – sonsuz bir varoluş mücadelesinin sonucudur. , vesaire.

Rouen Üniversitesi'nden Fransız bilim adamları, 2009 yılında yeni bir insan immün yetmezlik virüsü (HIV) türü keşfettiler. Onlara göre gorillerden insanlara bulaşıyor. Bu, şempanzeler hariç, primatlardan bildirilen ilk HIV enfeksiyonu vakasıdır – bilinen üç tip immün yetmezlik virüsü bu primatlardan insanlara geçmiştir. Kamerun'da yaşayan Fransız asıllı bir kadında virüse rastlandı. Maymun eti yemedi, bu yüzden bilim adamları enfeksiyonun başka bir kişiden cinsel yolla meydana geldiğine inanıyor.

Rusya Bilimler Akademisi'nin Rusya Moleküler Genetik Enstitüsü'nden bilim adamları, eski virüslerin insanları eski bir hominidden yaptığını iddia ediyorlar. Enstitü müdür yardımcısı Vyacheslav Tarantul, "Zaten tartışılabileceği gibi, insanlarda ve maymunlarda genler benzerdir, sıradan proteinler salgılarlar, ancak virüsler oranlarını, dağılımlarını ve bunun için harcanan zamanı değiştirir" dedi. Amerikalılar, Ruslarla neredeyse aynı anda maymunların Homo sapiens'e dönüşmesi teorilerini dile getirdiler. Pennsylvania Üniversitesi'nden biyologlara ve plastik cerrahlara göre, en eski insan atalarının maymun benzeri atalarından farklı hale gelmesine neden olan tek bir genetik mutasyon bulabildiler. Aslında, bir insanın Dünya gezegeninde doğduğu andan bahsediyoruz. Bilim adamlarına göre bu mutasyon, yaklaşık 2.4 milyon yıl önce, çene kaslarının gelişimini kontrol eden ve modern insanlarda MYH16 olarak adlandırılan bir gende meydana geldi. Genomdaki bu görünüşte önemsiz değişikliğin bir sonucu olarak, atalarımızın çene kasları zayıflamaya başladı ve bu da talihsiz insanları alışkanlıklarını, menülerini değiştirmeye ve ilk araçları aramaya zorladı. Vücudun yeni özelliklerine uyum sağlamaları, yemek pişirmeyi öğrenmeleri, bir şekilde işlemeleri gerekiyordu. Güçsüzleşen, kafatasına daha az baskı uygulayan, farklı bir yapı sağlayan, çok daha büyük bir beynin gelişmesine izin veren, iyi gelişmiş duyu organlarının hizmet ettiği bu güçlü "bilgisayar" olan çene kaslarındaki bir değişiklikti. Sonuç olarak, maymun benzeri yaratık pençelerine bir sopa aldı ve bir daha çıkarmamaya karar verdi. Bu, insanlarda beyinden omuriliğe giden yolların kesiştiği gerçeğini açıklayabilir, böylece sağ yarım küre vücudun sol yarısını, sol yarım küre ise sağını kontrol eder. Ancak maymunların geri kalanı böyle bir mutasyondan mahrum bırakıldı ve hala insanlara kıyasla güçlü çenelere ve zayıf beyinlere sahipler. İnsan bebeklerde, kafatasının kemiklerini birbirine bağlayan dikişler büyüdükçe birbirinden uzaklaşabilir ve fontaneller – beynin kemikle kaplı olmayan alanları – ortaya çıkar. Yaşla birlikte bıngıldaklar aşırı büyür ve beyin normal boyutuna ulaştığında kafatasının boyutu artık artmaz. Bununla birlikte, beynin büyümesi devam eder ve birçok modern çocukta, bıngıldak uzun süre aşırı büyümez. Havva'nın "acı içinde çocuk doğuracaksın" lanetinin İncil'deki hikayesi, kadınların neden acı içinde doğum yaptığına dair eski "ilahi" açıklamaya kadar uzanır. Maymunlar ve insanlar, herhangi bir yiyecek türünde uzmanlaşmadan omnivor olarak kaldılar, bu nedenle diş sistemleri, eski hayvan dişli kertenkelelerde – sürüngenlerde oluşan orijinal türe yakın. İnsanlar tıpkı maymunlar gibi renkli binoküler görüşe sahiptir. Büyük maymunlar oldukça sabit bir iklimde yaşadılar ve iyi tanımlanmış bir üreme mevsimi yoktu, bu nedenle kadınlar 28 günlük bir adet döngüsü geliştirdiler, yani yılda 13 kez gebe kalmak mümkündür, döngü endokrin kontrolü altındadır. sistem.

Mutasyon, eski insansıların yalnızca bir popülasyonunda meydana geldi, bu popülasyondaki bireylerin geri kalanı büyük olasılıkla öldü. Ölüm, eski insansı popülasyonunda önemli bir azalmaya yol açan bazı hastalık, enfeksiyon, radyasyon, enfeksiyon vb. elmacık kemikleri kasları (zigomatik kemer, hayvan dişli kertenkelelerin mirasıdır), bu genlerin diğer popülasyonlardan yakın akrabalarla çiftleşirken baskın olduğu ortaya çıktı, bu mutasyon sabitlendi ve insan atalarında daha da geliştirildi.

Daha önce sırrın insanlarda ve maymunlarda farklılık gösteren genlerde yattığına inanılıyordu, 2006'da genomun insanlarda en çok değişen bir bölümü bile keşfedildi, ancak bu hiçbir şeyi netleştirmedi. Maymunlar ve insanlar arasındaki farklılıkların sadece farklı genlerde değil aynı zamanda aynı genlerde olması da oldukça olasıdır. Ralph Haygood ve Duke Üniversitesi'ndeki meslektaşları bu önsezinin doğruluğunu kanıtlamayı başardılar. Bilim adamları insanlarda, şempanzelerde ve makaklarda bulunan 6280 geni analiz ettiler. Birçoğu beyin işleviyle ve daha da şaşırtıcı bir şekilde beslenmeyle ilişkili olan 575 insan geninde promotörlerin maymunlardaki benzerlerinden çok farklı olduğu ortaya çıktı. Destekleyiciler, uygun koşullar altında düzenleyici bir işlev gerçekleştiren, yani diğer genlerin çalışmalarını yönlendiren sessiz genlerdir. Promotörler, gerektiğinde, diğer genlerin işleyişini etkileyen proteinler üretirler. Bilim adamları bunu, olduğumuz kişi olmamıza yardımcı olan pozitif evrimsel seçilimin bir işareti olarak değerlendirdiler. İlginç bir şekilde, maymunları insanlardan en çok ayıran DNA bölgeleri, beyin işlevi ve beslenme ile ilgilidir. 575 farklı bölgeden 100'den fazla gen, karbonhidratların ve özellikle glikozun metabolizması ile ilişkilidir. Haywood, bir zamanlar bir kişinin beynin gelişimi için diyetteki değişiklikler yoluyla – meyvelerden yumrulara ve kök sebzelere geçiş – enerji aldığına inanıyor.

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «ЛитРес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на ЛитРес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.