Πώς έμοιαζε πραγματικά ο Ιησούς Χριστός?

Ο Χριστιανισμός δεν μπορεί να φανταστεί κανείς χωρίς την κεντρική του μορφή – τον Ιησού Χριστό, τον Σωτήρα. Ο Ιησούς είναι η ελληνική μεταγραφή του εβραϊκού ονόματος Yeshua, συντομογραφία του Yehoshua, που σημαίνει «βοήθεια του Ιεχωβά» ή «Σωτήρας». Η λέξη «Χριστός» είναι η ελληνική μετάφραση της εβραϊκής λέξης «μασιάχ» (χρισμένος), που κυριολεκτικά σημαίνει «αλειμμένος με ελαιόλαδο».

Όντας Υιός του Θεού, γεννήθηκε από μια θνητή γυναίκα – την Παναγία – με αποτέλεσμα να αυτοαποκαλείται Υιός του Θεού και – Άνθρωπος.

Το Ευαγγέλιο / Από τον Λουκά / το περιγράφει ως εξής: εκεί ζούσαν (παρθένος) η Μαρία και ο σύζυγός της Ιωσήφ, ένας ξυλουργός, με τον οποίο ήταν μόνο αρραβωνιασμένη (στο Ταλμούδ, μια συλλογή εβραϊκών νόμων, λέγεται ότι γίνεται ο αρραβώνας με τη σεξουαλική επαφή και, παρεμπιπτόντως, μπορεί να πραγματοποιηθεί ξεκινώντας από την ηλικία των τριών ετών, άλλοι λαοί έχουν τα ίδια έθιμα, για παράδειγμα, οι Καζάκοι – "zhastai-kudalasu" – η δέσμευση στην παιδική ηλικία της νύφης και του γαμπρού, γάμος ανηλίκων.

Ο διάσημος Ολλανδός σκηνοθέτης Paul Verhoeven, ο οποίος σκηνοθέτησε την ταινία "Basic Instinct", έγραψε το βιβλίο "Jesus of Nazareth: A Realistic Portrait", που δημοσιεύτηκε το 2008, όπου ισχυρίζεται ότι ο Ιησούς ήταν γιος της Μαρίας και ενός Ρωμαίου λεγεωνάριου, και Ο Ιούδας δεν πρόδωσε τον Χριστό και ακολούθησε μόνο τις εντολές του.

Και ο άγγελος Γαβριήλ εμφανίστηκε στη Μαρία (από τα εβραϊκά – "άνθρωπος του Θεού") και είπε ότι θα συλλάβει από το Άγιο Πνεύμα άψογα και ο γιος της θα είναι ο Σωτήρας. Η Χριστιανική Εκκλησία γιορτάζει τη Γέννηση του Χριστού ακριβώς 9 μήνες μετά τον Ευαγγελισμό – 25 Μαρτίου (7 Απριλίου), γεγονός που οδηγεί σε κάποιες υποψίες ότι μοιάζει πολύ με την εγκυμοσύνη και, αν κρίνουμε από τις εικόνες, ο Ιησούς μοιάζει πολύ με τον Γαβριήλ. ΟΠΩΣ ΚΑΙ. Ο Πούσκιν στο ποίημά του «Γαβριηλιάδα» έδωσε μια παρωδία αυτής της ιστορίας του ευαγγελίου, για την οποία υποβλήθηκε σε καταγγελία καταστολής από τις τσαρικές αρχές.

Ποιμένες ή Μάγοι (αναφέρονται μόνο στα Ευαγγέλια του Ματθαίου και του Λουκά) που ήρθαν στη φάτνη (τόπος ταΐσματος των ζώων) όπου βρισκόταν ο Ιησούς, στην πραγματικότητα η Μαρία εκδιώχθηκε από τον Ιωσήφ για μοιχεία, άρα ο Ιησούς ήταν στη φάτνη, αυτοί δεν είναι κανένας εκτός από πράκτορες του βασιλείου των Πάρθων (τότε ονομαζόταν Περσία, σύγχρονο Ιράν), που πολέμησε με τη Ρώμη, και η Παλαιστίνη ήταν το έδαφος για το οποίο διεξήχθη ανοιχτός και μυστικός πόλεμος. Ο τότε βασιλιάς των Εβραίων Ηρώδης ήταν προστατευόμενος της Ρώμης και οι Πάρθοι προσπάθησαν να τον πείσουν να συνεργαστεί, αλλά δεν τα κατάφεραν. Τότε άρχισαν να αναζητούν έναν νέο βασιλιά ανάμεσα στα παιδιά που γεννήθηκαν. Αυτό το αρχαίο έθιμο, για παράδειγμα, διατηρήθηκε στον Βουδισμό και ο Ηρώδης, αφού το έμαθε από τους Μάγους (Ματθ. 2:2), έστειλε να σκοτώσει μωρά (αυτό αναφέρεται μόνο στον Ματθαίο) και η «αγία οικογένεια» τράπηκε σε φυγή. προς την Αίγυπτο. Αν όμως προχωρήσουμε μόνο από τη λογική της θρησκευτικής σκέψης, τότε πώς να εξηγήσουμε γιατί του πήγαν καθόλου!; Έπρεπε να φύγω αμέσως!

Η Παναγία εν καιρώ γέννησε ένα μωρό, το οποίο ονόμασαν Ιησού, και στο οποίο είτε οι Μάγοι / Ματθαίος, 2,1-12 /, είτε οι βοσκοί / Λουκάς, 2,8-18 /, δηλαδή ο μεταμφιεσμένοι πράκτορες των Πάρθων, ήρθαν να προσκυνήσουν. Η Μαρία είναι ένα όνομα όχι μόνο από τη Μαριάμ (η "κυρία της θάλασσας" είναι μια αραμαϊκή λέξη, συγκρίνετε με το όνομα της λατινικής προέλευσης – Marina – θάλασσα), αλλά και από τη Μαρία – πικρή, αγαπημένη, πεισματάρα – εβραϊκής προέλευσης, ούτως ονομαζόμενη πενθούντες στην Ανατολή. Για παράδειγμα, τρεις Μαρίες, δηλαδή πενθούντες, θρήνησαν τον θάνατο του Χριστού. Υπάρχει μια πολύ μη αγαπημένη από την εκκλησία και, ως εκ τούτου, ελάχιστα γνωστή εκδοχή των γεγονότων που περιγράφονται από τους κλασικούς ιστορικούς Ιουστίνος, Τερτυλλιανός, Κέλσος (Κέλσος), Ωριγένης και επίσης στο Ταλμούδ, σύμφωνα με την οποία ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ ήταν νόθος γιος μιας αγρότισσας, της Μαρίας, από έναν δραπέτη Ρωμαίο στρατιώτη Πάνθηρα, με τον οποίο ο σύζυγός της (Ιωσήφ) μετά από αυτό, σύμφωνα με τους εβραϊκούς νόμους, χώρισε. Ο σύγχρονος Ρώσος επιστήμονας, Διδάκτωρ Ιστορικών Επιστημών Μπόρις Σαπούνοφ υποστηρίζει, με βάση τη μέθοδο της θεωρίας των μαρτυριών, ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν Έλληνας από τον πατέρα του. Έκανε ένα προφορικό πορτρέτο του Χριστού και το έστειλε σε διάφορους εγκληματολόγους και ανθρωπολόγους, το συμπέρασμά τους είναι το ίδιο – αυτό το άτομο ανήκει στον ελληνοσυριακό τύπο. Υπάρχει επίσης ένας υπαινιγμός για αυτό στο Ευαγγέλιο: όταν υπάρχει μια πολύ θεμελιώδης διαμάχη μεταξύ του Ιησού και των Φαρισαίων, που διακρίνονταν από επιδεικτική ευσέβεια, αυτοί, παρεμπιπτόντως, δηλώνουν στον Ιησού: «Δεν γεννηθήκαμε της πορνείας», μετά από την οποία, σύμφωνα με τις καλύτερες παραδόσεις των καβγάδων της κουζίνας, ακολούθησε μια στιγμιαία μετάβαση στο άτομο. Τους είπε: «Γιοί του διαβόλου», – του είπαν: «Ο διάβολος είναι μέσα σου», – με το οποίο χώρισαν / Ιωάννης, 8,41-52 /. Κατ' αρχήν, αυτό είναι πολύ πιθανό, λαμβάνοντας υπόψη ορισμένες παραξενιές: για παράδειγμα, ο Ιησούς δεν επέτρεψε στον μαθητή να θάψει το σώμα του πατέρα του: «Αφήστε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους» / Ματθαίος 8:21-22 / (Οι Πάρθοι είχαν μια θρησκεία του Ζωροαστρισμού, όπου τα πτώματα δεν θάβονταν στη γη, αλλά τοποθετούνταν σε ειδικούς πύργους σιωπής – ντάκμα, όπου τα τρώνε τα πουλιά, τα καθαρισμένα κόκαλα χύνονται σε ένα βαθύ πηγάδι στο κέντρο του πύργου, έτσι τα «αγνά στοιχεία " – νερό, φωτιά, γη, αέρας, μην έρθετε σε επαφή με το "ακάθαρτο" πτώμα, παρόμοια ταφικά στοιχεία βρίσκονται από αρχαιολόγους στον πολιτισμό Sintashta-Arkaim στα Νότια Ουράλια). Τι γίνεται όμως με την πέμπτη εντολή του Μωυσή: «Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου…», που ο ίδιος ο Σωτήρας παραθέτει λίγο αργότερα / Ματθαίος, 19,19 /. Ή «Ένας ζωντανός σκύλος είναι καλύτερος από ένα νεκρό λιοντάρι»; Στην Avesta, το κύριο βιβλίο του Ζωροαστρισμού, στο πρώτο βιβλίο του Vendidad, δύο κεφάλαια είναι αφιερωμένα στον σκύλο και διάφορες οδηγίες για το πώς να συμπεριφέρεσαι σε έναν σκύλο, η τιμωρία για τη θανάτωση ενός σκύλου είναι πιο αυστηρή από τη θανάτωση ενός ανθρώπου. Ο σκύλος, προφανώς, ήταν μεταξύ των αρχαίων Ινδοευρωπαίων ένα τοτεμικό ζώο.

Εν πάση περιπτώσει, είναι πολύ πιθανό ότι η παιδική ηλικία του Ιησού δεν ήταν καθόλου ανέφελη. Εν μέρει, αυτό αποδεικνύεται από το περίφημο «Δεν υπάρχει προφήτης στη χώρα του» / Ματθαίος, 13.57. Λουκάς, 4,24 /, και, εν μέρει, μια εχθρική, για να το θέσω ήπια, στάση απέναντι στη Μητέρα και τους αδελφούς (ο Ιησούς είχε αδελφούς) / Ματθαίος, 12:46-50 /. Η θέση της αμόλυντης σύλληψης υιοθετήθηκε μόνο στην Γ' Οικουμενική Σύνοδο το 431.

Ακόμη και μια σκιά υποψίας παρανομίας θα μπορούσε να δηλητηριάσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή ενός μικρού Εβραίου και, στην προκειμένη περίπτωση, την προσωπικότητα του Χριστού, που διαμορφώνεται σε μια ατμόσφαιρα γενικής αποξένωσης, και υπόκειται σε μια έστω και μια ελαφρά κληρονομική προδιάθεση.

Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Σωτήρας προέβλεψε τα πάντα και ο ίδιος επέλεξε δώδεκα μαθητές-αποστόλους, μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι ο Ιούδας ο Ισκαριώτης δεν έκανε μόνο και όχι τόσο σατανικό θέλημα / Λουκάς, 22.3 / όσο «πρόνοια του Θεού», και ίσως και ανθρώπινη (με άλλα λόγια , μια καλοσχεδιασμένη πρόκληση). Έμμεσες ενδείξεις αυτού: η φράση του Ιησού: «Ό,τι κάνεις, κάνε το γρήγορα» / Ιωάννης, 13,27 /, – και η έκκληση «φίλε», όταν όλα είναι ήδη ξεκάθαρα (αν και πριν Του ήταν όλα ξεκάθαρα), όταν ο Ιούδας οδήγησε τον λαό «με ξίφη και ραβδιά» και προφανέστατο στόχο / Ματθαίος, 26.50 /. Ίσως αυτό περιλαμβάνει και το «φιλί του Ιούδα» και την επακόλουθη αυτοκτονία του / Ματθαίος, 27,3-5 /. Δηλαδή, με βάση όσα ειπώθηκαν, ο Ιούδας Ισκαριώτης είναι ίσως μια πιο τραγική φιγούρα από ό,τι συνήθως πιστεύεται. Είναι αλήθεια ότι ο Ιησούς είπε και στους αποστόλους: «Ένας από εσάς είναι ο διάβολος» (ψεύτης και πατέρας του ψεύδους) / Ιωάννης, 6,70 /. Ιούδας Ισκαριώτης (Ιούδας – από το εβραϊκό idn ή adam – ένας άνδρας, Ισκαριώτης – από το εβραϊκό Ish Kariot – ένας άνθρωπος από το Kariot), "ish" – σύζυγος, άνδρας, "ishsha" – λιτ. άνδρας ή γυναίκα. Ένας από τους 12 αποστόλους του Ιησού Χριστού, ο οποίος, με προκαθορισμένη συμφωνία, έπαιξε το ρόλο του προδότη για να δημιουργήσει την εμφάνιση διωγμού από τις ρωμαϊκές αρχές και τους Εβραίους ιερείς κατά της αίρεσης των εκκολαπτόμενων Χριστιανών (ο ψυχολογικός ρόλος των " πάσχων») και διεγείρουν τους Εβραίους να πολεμήσουν ενάντια στους καταπιεστές – τους ευγενείς και τους ξένους κατακτητές. Τα κηρύγματα είναι ενδιαφέροντα: «Όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου» /Ματθαίος, 12:30/ «… Όποιος δεν είναι εναντίον σας, είναι υπέρ σας (προς τους αποστόλους)» /Μάρκος, 9:40/. Αφενός, «… είναι πιο βολικό για μια καμήλα να περάσει από το μάτι της βελόνας παρά για έναν πλούσιο στη Βασιλεία του Θεού» και, ακριβώς εκεί, «αυτό είναι αδύνατο για τους ανθρώπους, αλλά όλα είναι δυνατό για τον Θεό». / Ματθαίος, 19:23-26 /. «… καθένας που θυμώνει μάταια με τον αδελφό του, υπόκειται σε κρίση» / Ματθαίος, 5.22 /, και στους αποστόλους που έπεσαν κάτω από το καυτό χέρι: «Ω γενεά άπιστη και διεστραμμένη! πόσο καιρό θα είμαι μαζί σου; ως πότε θα σε υπομένω; ..» / Ματθαίος, 17, 17 /. Μερικοί σχολιαστές του Ευαγγελίου εννοούν με τη λέξη "καμήλα" ένα χοντρό σχοινί πλοίου. άλλοι, καταλαβαίνοντας κυριολεκτικά τη λέξη «καμήλα», κάτω από τα μάτια μιας βελόνας σημαίνουν μια από τις πύλες στο τείχος της Ιερουσαλήμ, πολύ στενή και χαμηλή. Πιθανότατα, αυτή η έκφραση είναι μια αρχαία εβραϊκή παροιμία, που δείχνει την αδυναμία να πετύχεις κάτι (G. Dyachenko, Complete Church Slavonic Dictionary, Moscow. 1900, σελ. 209).

Ιστορικοί από το Πανεπιστήμιο της Χάιφα ανακάλυψαν μια μοναδική εικόνα του Ιησού Χριστού σε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO – σε μια βυζαντινή εκκλησία στην καρδιά της ερήμου Νεγκέβ, ανέφεραν οι Times of Israel το 2018. Οι ειδικοί βρήκαν ένα εντυπωσιακό σχέδιο στην οροφή μιας σχεδόν κατεστραμμένης αρχαίας χριστιανικής εκκλησίας. Πιστεύεται ότι η εκκλησία εδώ ανεγέρθηκε ήδη από το 350 μ.Χ. Η γιατρός Ιστορίας της Τέχνης Emma Maayan-Fanar, μέλος ενός διεπιστημονικού ερευνητικού προγράμματος, παρατήρησε την τοιχογραφία έναν αιώνα μετά τα εγκαίνια της ίδιας της εκκλησίας της βυζαντινής περιόδου. "Ήμουν εκεί τη σωστή στιγμή, στο σωστό μέρος, και από μια ορισμένη γωνία είδα ξαφνικά μάτια. Ήταν το πρόσωπο του Ιησού τη στιγμή της βάπτισής του", είπε ο Maayan-Fanar στη δημοσίευση. Η εικόνα ήταν τόσο θαμπωμένη που ήταν θαύμα να τη δεις, πρόσθεσε ο ερευνητής.

Οι αρχαιολόγοι σημειώνουν ότι η εμφάνιση του Χριστού είναι σημαντικά διαφορετική από αυτή που συνήθως συναντάμε στις εικόνες.

Η εικόνα δείχνει το πρόσωπο ενός νεαρού άνδρα χωρίς γένια, με κοντά σγουρά μαλλιά, μεγάλα μάτια και μακριά μύτη. Το πορτρέτο, σύμφωνα με τους ερευνητές, ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης εικόνας και είναι «η πρώτη προεικονοκλαστική σκηνή της βάπτισης του Χριστού, αφού δίπλα της ζωγραφίζεται ένα άλλο πρόσωπο, που περιβάλλεται από φωτοστέφανο».

Η δεύτερη, μεγαλύτερη φιγούρα, ο Δρ Maayan-Phanar ταυτίστηκε ως ο Ιωάννης ο Βαπτιστής.

Πιθανή εξήγηση για την αντίφαση: Λουκάς (3:23): Ο Ιησούς, όταν άρχισε [Τη διακονία Του], ήταν περίπου τριάντα ετών, και θεωρήθηκε ότι ήταν ο Γιος του Ιωσήφ, ο Ηλεί, (Αναφέρεται εδώ ότι ο Ιησούς ήταν περίπου 30 όταν άρχισε τη διακονία του).χρόνια, και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει ότι περίπου πενήντα (8:57. Ο Ζαρατούστρα άρχισε επίσης να κηρύττει το δόγμα του σε ηλικία περίπου 30 ετών). Ιωάννης (8:57): Οι Εβραίοι του είπαν: Δεν είσαι ακόμη πενήντα χρονών, και έχεις δει τον Αβραάμ; (Εδώ αναφέρεται ότι ο Ιησούς είναι περίπου 50 ετών, ενώ ο Λουκάς (3:23) είναι περίπου 30. Οι Εβραίοι έμειναν έκπληκτοι όταν ο Ιησούς ισχυρίστηκε ότι είδε τον Αβραάμ νεκρό εδώ και καιρό.) Ο Ιησούς εμπνεύστηκε από «ενδιαφερόμενα πρόσωπα» ότι φέρεται να είδε τον Αβραάμ – τους Πάρθους ιερείς, έτσι ώστε με αυτόν τον τρόπο ο αρχηγός των Κουμρανιτών συνέβαλε στο πραξικόπημα στα εβραϊκά εδάφη υπέρ της Παρθίας.

Ο Ιησούς άρχισε να φοράει μακριά μαλλιά και να αφήνει γένια και μουστάκι, ένας άντρας φαίνεται έτσι μεγαλύτερος από τα χρόνια του. Η Αγία Γραφή αναφέρει επίσης Ναζωραίους (Nazarenes). Ναζωραίος (Εβρ., κ.λ., «διαχωρίζω, αφορίζω») – άτομο που έκανε ειδικό όρκο αφιέρωσης στον Θεό (Αριθμοί 6:2· Αμώς 2:11-12). Ένας Ναζωραίος, άνδρας ή γυναίκα, έπρεπε να μην πίνει κρασί και άλλα μεθυστικά ποτά, να μην κόβει τα μαλλιά του, να μην μπαίνει σε κανένα σπίτι στο οποίο υπήρχε νεκρό σώμα. Μερικοί Ναζιραίοι αφιερώθηκαν ισόβια στον Θεό από τους γονείς τους. Τέτοιοι ήταν, για παράδειγμα, ο Σαμψών, ο Άγιος Σαμουήλ και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, στον Ζωροαστρισμό (μαζδεϊσμός), η ανατροφή μελλοντικών «προφητών» ασκούνταν επίσης από την παιδική ηλικία, οι γονείς έδιναν παιδιά σε ηλικία 7 ετών σε ατραβάν (ζαοτάρους), συνοδούς. των αρχαίων άριων λατρειών. Ο Ιησούς έγινε επίσης Ναζιρίτης: Ματθαίος (2:23) και, αφού ήρθε, εγκαταστάθηκε σε μια πόλη που ονομαζόταν Ναζαρέτ, για να πραγματοποιηθεί αυτό που ειπώθηκε μέσω των προφητών, ότι θα ονομαζόταν Ναζιραίος. (Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην πόλη Ναζαρέτ, η οποία εκπλήρωσε έτσι την αρχαία πρόβλεψη των προφητών «ότι θα ονομαστεί Ναζωραίος», ετυμολογικά οι λέξεις «Ναζωραίος» και «Ναζωραίος» είναι πολύ κοντινές, ίσως ήταν ένας μικρός οικισμός του Ναζωραίοι – Ναζαρέτ (Εβραϊκά: «κλαδί, απόγονος ή κλειστός τόπος», στα αραβικά Naera ή Nazira).

Конец ознакомительного фрагмента.

Текст предоставлен ООО «ЛитРес».

Прочитайте эту книгу целиком, купив полную легальную версию на ЛитРес.

Безопасно оплатить книгу можно банковской картой Visa, MasterCard, Maestro, со счета мобильного телефона, с платежного терминала, в салоне МТС или Связной, через PayPal, WebMoney, Яндекс.Деньги, QIWI Кошелек, бонусными картами или другим удобным Вам способом.